رَبِّ اغْفِرْ، وَارْحَمْ، وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ.
رَبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ
Audio tidak dapat dimuatkan. Cuba lagi nanti.
Dan berdoalah (wahai Muhammad dengan berkata): "Wahai Tuhanku, berikanlah ampun dan kurniakan rahmat, dan sememangnya Engkaulah sahaja sebaik-baik Pemberi rahmat!"
Bentuknya ialah ayat penutup surah. Kata kerja “ighfir” (اغْفِرْ) dan “irham” (ارْحَمْ). Doa ringkas yang asas, menggabungkan permohonan agar dosa diampunkan dan rahmat dikurniakan.
Tafsir Syeikh ‘Abd al-Rahman al-Sa‘di
“Dan katakanlah” dengan berdoa kepada Tuhanmu, dengan mengikhlaskan agama kepada-Nya: “Wahai Tuhanku, ampunilah kami” sehingga Engkau menyelamatkan kami daripada perkara yang tidak disukai, dan rahmatilah kami agar dengan rahmat-Mu Engkau menyampaikan kami kepada segala kebaikan. “Dan Engkaulah sebaik-baik pemberi rahmat.” Setiap orang yang mengasihani seorang hamba, Allah lebih baik dan lebih mengasihani hamba itu daripada orang tersebut. Dia lebih mengasihani hamba-Nya daripada seorang ibu terhadap anaknya, malah lebih mengasihani hamba itu daripada dirinya sendiri. Dengan kurnia dan ihsan Allah, selesailah tafsir Surah al-Mu’minun.
Tafsir Imam Ibn Kathir
Firman-Nya, “Dan katakanlah: ‘Wahai Tuhanku, ampunilah dan rahmatilah, dan Engkaulah sebaik-baik pemberi rahmat,’” ialah petunjuk daripada Allah kepada doa ini. Apabila permohonan ampun disebut secara mutlak, maknanya ialah menghapuskan dosa dan menutupinya daripada manusia. Adapun rahmat, maknanya ialah membimbingnya dan memberinya taufik dalam perkataan serta perbuatan. Inilah akhir tafsir Surah al-Mu’minun.
Tafsir al-Baghawi
“Dan katakanlah: ‘Wahai Tuhanku, ampunilah dan rahmatilah, dan Engkaulah sebaik-baik pemberi rahmat.’”
Dalam Sahih al-Bukhari (No. 6368), diriwayatkan daripada Aisyah bahawa Nabi ﷺ sering berdoa memohon keampunan dan rahmat ketika sujud.