Иман аша ғәфү һорау
رَبَّنَا إِنَّنَا آمَنَّا، فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا، وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ.
رَبَّنَا إِنَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ
Аудионы йөкләп булманы. Һуңыраҡ ҡабатлап ҡарағыҙ.
Раббыбыҙ! Ысынлап та, беҙ иман килтерҙек. Гөнаһтарыбыҙҙы ғәфү ит һәм беҙҙе Ут ғазабынан һаҡла!
Формаһы: «иғфир» (اغْفِرْ) һәм «ҡына» (قِنَا) ҡылымдары. Был — гөнаһтарҙы ғәфү итеүҙе һораған доға; унда үҙ иманы аша тәүәссүл (посредничество) ҡылыу бар.
Шәйех Әбдуррахман әс-Сәғди тәфсире
Шәйех әс-Сәғди аңлата: «Аллаһтан ҡурҡыусылар рөхсәт ителгән тәүәссүлгә мөрәжәғәт итә: улар Аллаһтан ғәфү итеүҙе һорай һәм Уға, шулай уҡ Уның Илсеһенә иман килтереүҙәре менән Уға ялбара».
Имам Ибн Кәсир тәфсире
Ибн Кәсир был изге кешеләрҙең артабан сабыр, һүҙҙәрендә тоғро, итәғәтле булыуы, саҙаҡа биреүе һәм таң алдынан (сәхәр ваҡытында) ғәфү һорауы тураһында әйтә.
Әл-Багави тәфсире
«…улар әйтәләр…» Һин «улар» һүҙен эйәлек килештә, «тәҡүә булғандар өсөн» тигән һүҙбәйләнешкә бәйләп ҡарай алаһың. Йәки уны яңы һөйләмдең башы тип, төп килештә тип һанарға мөмкин.
Уны төшөм килештә тип ҡарау ҙа мөмкин. Был осраҡта мәғәнәһе: «Мин уларҙы — әйткән кешеләрҙе — күҙ уңында тотам…» була.
«…«Раббыбыҙ! Ысынлап та, беҙ иман килтерҙек…» — беҙ хәҡиҡәтте таныныҡ.
«…Беҙҙең гөнаһтарыбыҙҙы ғәфү ит…» — уларҙы беҙҙән йәшер һәм беҙҙе ғәфү ит. «…һәм беҙҙе Ут ғазабынан һаҡла!»
«Сәхих әл-Бохари»ҙа (№ 1145) төндөң һуңғы өстән бер өлөшөндә, Раббы түбәнге күккә төшкән ваҡытта, ғәфү һорауҙың фазиләте тураһында риүәйәт ителә.