Prośba o przebaczenie i ochronę
رَبَّنَا إِنَّنَا آمَنَّا، فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا، وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ.
رَبَّنَا إِنَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ
Nie udało się załadować audio. Spróbuj ponownie później.
Panie nasz! Zaprawdę, my wierzymy! Przebacz nam więc nasze grzechy i uchroń nas od kary ognia!
Forma: czasowniki „ighfir” (اغْفِرْ) i „qinā” (قِنَا). Prośba o przebaczenie grzechów, oparta na tawassul (وسيلة) — odwołaniu się do własnej wiary.
Tafsir szejka Abdurrahmana as-Saʿdiego
„Panie nasz! Zaprawdę, uwierzyliśmy, przebacz nam więc nasze grzechy i uchroń nas przed karą ognia”. Odwołują się do dobrodziejstwa Boga, który umożliwił im uwierzenie, prosząc, aby przebaczył im ich grzechy i uchronił ich przed ich złymi skutkami, czyli karą ognia. Następnie szczegółowo opisuje cechy bogobojnych.
Tafsir imama Ibn Kathira
Najwyższy opisuje swoich bogobojnych sług, którym obiecał obfitą nagrodę. Bóg Najwyższy mówi: „Ci, którzy mówią: «Panie nasz! Zaprawdę, uwierzyliśmy»”, to znaczy: uwierzyliśmy w Ciebie, w Twoją Księgę i w Twojego Posłańca. „Przebacz nam więc nasze grzechy”, to znaczy: ze względu na naszą wiarę w Ciebie i w to, co nam ustanowiłeś, przebacz nam, dzięki swej łasce i miłosierdziu, nasze grzechy oraz zaniedbania w naszych sprawach. „I uchroń nas przed karą ognia”.
Tafsir al-Baghawiego
„Ci, którzy mówią” — jeśli zechcesz, możesz uznać, że wyrażenie „ci, którzy” jest w dopełniaczu i odnosi się do słów „dla tych, którzy są bogobojni”; możesz też uznać je za mianownik i początek zdania. Możliwe również, że jest w bierniku, a sens brzmi: „Mam na myśli tych, którzy mówią”. „Panie nasz! Zaprawdę, uwierzyliśmy” — uwierzyliśmy i uznaliśmy za prawdę.
„Przebacz nam więc nasze grzechy” — zakryj je przed nami i odpuść nam. „I uchroń nas przed karą ognia”.
W „Sahih al-Buchari” (nr 1145) przekazano o wartości proszenia o przebaczenie w ostatniej jednej trzeciej nocy, kiedy Pan zstępuje na najniższe niebo.