Prośba o przebaczenie i zwycięstwo

Tafsir szejka Abdurrahmana as-Saʿdiego

Następnie wspomniał o ich słowach i prośbie o pomoc ich Pana: „Jedyne ich słowa” — to znaczy, w tych trudnych chwilach — brzmiały: „Panie nasz! Przebacz nam nasze grzechy i nasze przekroczenia w naszym postępowaniu”. Przekroczenie miary (isrāf) polega na wyjściu poza granice ku temu, co zakazane. Wiedzieli, że grzechy i przekroczenia należą do największych przyczyn opuszczenia bez pomocy, a uwolnienie się od nich jest jedną z przyczyn zwycięstwa, dlatego prosili swego Pana o ich przebaczenie.

Nie polegali jednak na wysiłku, jaki włożyli w wytrwałość, lecz zaufali Allahowi i prosili Go, aby umocnił ich stopy podczas starcia z niewiernymi wrogami oraz udzielił im nad nimi zwycięstwa. Połączyli więc wytrwałość i porzucenie jej przeciwieństwa, skruchę i prośbę o przebaczenie, a także błaganie swego Pana o pomoc. Dlatego Allah udzielił im zwycięstwa i zapewnił im pomyślny koniec w życiu doczesnym i ostatecznym.

Tafsir imama Ibn Kathira

Nie mieli na ustach niczego poza tymi słowami: „Panie nasz! Przebacz nam nasze grzechy i nasze przekroczenia w naszym postępowaniu, umocnij nasze stopy i udziel nam zwycięstwa nad ludem niewiernym”.

Tafsir al-Baghawiego

Słowa Najwyższego: „Jedyne ich słowa” — w zdaniu tym wyrażenie „jedynie to, że powiedzieli” pełni funkcję orzeczenia czasownika „być”, a jego podmiotem jest konstrukcja „że powiedzieli”. Znaczenie jest następujące: kiedy zabito ich proroka, jedyne ich słowa brzmiały: „Panie nasz! Przebacz nam nasze grzechy”, to znaczy drobne grzechy, „i nasze przekroczenia w naszym postępowaniu”, to znaczy wielkie grzechy, „umocnij nasze stopy”, aby się nie zachwiały, „i udziel nam zwycięstwa nad ludem niewiernym”. To tak, jakby mówił: Dlaczego więc nie postąpiliście i nie powiedzieliście podobnie, o towarzysze Muhammada?