داوای لێخۆشبوون و سەرکەوتن
رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا، وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا، وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا، وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ.
رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ
نەتوانرا دەنگەکە بار بکرێت. تکایە دواتر هەوڵ بدەرەوە.
ئەی پەروەردگارمان، لێمان ببورە لە گوناھەکانمان و لە زیادەڕەویمان لە کارووبارماندا، قاچەکانمان جێگیر بکە و سەرمان بخە بەسەر کۆمەڵی بێ‌باوەڕاندا
فۆرمەکانی کردار: «ئیغفیر» (اغْفِرْ)، «ثەببیت» (ثَبتْ) و «ئونسور» (انصُرْ). پاڕانەوەی هاوەڵانی ڕاستودروستی پێغەمبەران (ڕبییون) لە کاتی شەڕدا. ئەم پاڕانەوەیە داننانە بە تاوان و زیاده‌ڕەویی خۆیان، پێش داوای سەرکەوتن.
تەفسیری شێخ عەبدولڕەحمان سەعدی
پاشان وتە و داوای یارمەتیان لە پەروەردگاریان باس دەکات و دەفەرموێت: «وتەیان»؛ واتە لەو بارودۆخە سەختانەدا «تەنها ئەوە بوو کە دەیانگوت: پەروەردگارمان، لە تاوانەکانمان و لە زیاده‌ڕەویمان لە کارەکانماندا خۆشبە». زیاده‌ڕەویی بریتییە لە تێپەڕاندنی سنوور و کەوتنە ئەوەی حەرام کراوە. ئەوان زانییان کە تاوان و زیاده‌ڕەویی لە گەورەترین هۆکارەکانی بێ‌یاوەری و شکستنان، و خۆپاککردنەوە لێیان یەکێکە لە هۆکارەکانی سەرکەوتن؛ بۆیە داوای لێخۆشبوونیان بۆ کرد.
هەروەها، پشت بەو هەوڵەی خۆیان نەبەستن کە لە بەرخۆداندا خستیانەگەڕ، بەڵکو پشت بە خودا بەستن و داوایان لێکرد لە کاتی ڕووبەڕووبوونەوە لەگەڵ دوژمنانی بێ‌باوەڕدا قاچەکانیان جێگیر بکات و بەسەریاندا سەرخستنیان بدات. بەمەش بەرخۆدانیان، وازهێنان لە پێچەوانەکەی، تەوبە و داوای لێخۆشبوون، و داوای یارمەتی لە پەروەردگاریان کۆکردەوە. بێگومان خودا یارمەتی دایەن و لە دونیا و قیامەتدا ئەنجامی باشی بۆ ئەوان دانا.
تەفسیری ئیمام ئیبن کەسیر
واتە هیچ وتە و وردەکارییەکیان نەبوو جگە لەوە: «پەروەردگارمان، لە تاوانەکانمان و لە زیاده‌ڕەویمان لە کارەکانماندا خۆشبە، قاچەکانمان جێگیر بکە و بەسەر کۆمەڵی بێ‌باوەڕاندا یارمەتی‌مان بدە».
تەفسیری بەغەوی
فەرموودەی خودای بەرز: «وتەیان»؛ لە ڕووی ڕێزمانەوە بەشی تەواوکەری «كان» ـە و ناوی «كان» لە «أن قالوا»دایە. واتە کاتێک پێغەمبەرەکەیان کوژرا، هیچ وتەیان نەبوو جگە لەوەی بڵێن: «پەروەردگارمان، لە تاوانەکانمان خۆشبە»؛ واتە لە تاوانە بچووکەکانمان، «و لە زیاده‌ڕەویمان لە کارەکانماندا»؛ واتە لە تاوانە گەورەکانمان، «و قاچەکانمان جێگیر بکە»؛ بۆ ئەوەی نەخورێین و نەبزێوین، «و بەسەر کۆمەڵی بێ‌باوەڕاندا یارمەتی‌مان بدە». واتە: ئەی هاوەڵانی محەممەد، بۆچی ئەوەتان نەکرد و وەک ئەوانتان نەگوت؟
لە «سەحیحی بوخاری» (ژمارە ٢٨٢٤)دا باس لە پاداشتی جێگیری لە شەڕدا و پاڕانەوەی دڵسۆزانە بۆ خودا لە کاتی تاقیکردنەوە سەختەکاندا کراوە.