Addu’ar neman gafara da nasara

Tafsirin Shaikh Abdurrahman as-Sa'di

Sa’an nan ya ambaci abin da suka faɗa da roƙonsu ga Ubangijinsu ya taimake su, sai ya ce: «Kuma maganarsu ba ta kasance ba»—wato a waɗancan mawuyacin wurare—«sai dai sun ce: Ya Ubangijinmu! Ka gafarta mana zunubanmu da wuce gona da irinmu a cikin al’amuranmu.» Wuce gona da iri shi ne ƙetare iyaka zuwa ga abin da aka haramta. Sun san cewa zunubai da wuce gona da iri suna daga cikin manyan dalilan da ke jawo a bar mutum ba tare da taimako ba, kuma barin su yana daga cikin dalilan samun nasara, saboda haka suka roƙi Ubangijinsu ya gafarta musu.

Sa’an nan ba su dogara ga ƙoƙarin da suka yi na haƙuri ba, sai dai suka dogara ga Allah, suka roƙe Shi Ya tabbatar da ƙafafunsu yayin haɗuwarsu da maƙiyan nan kafirai, kuma Ya taimake su a kansu. Ta haka suka haɗa haƙuri da barin kishiyarsa, da tuba da neman gafara, da neman taimakon Ubangijinsu. Babu shakka Allah Ya taimake su, Ya kuma sanya kyakkyawan ƙarshe ya zama nasu a duniya da Lahira.

Tafsirin Imām Ibn Kathir

Ba su da wata magana da suka saba maimaitawa sai wannan: «Ya Ubangijinmu! Ka gafarta mana zunubanmu da wuce gona da irinmu a cikin al’amuranmu, Ka tabbatar da ƙafafunmu, kuma Ka taimake mu a kan mutanen nan kafirai.»

Tafsirin al-Baghawi

Maganar Allah Maɗaukaki: «Kuma maganarsu ba ta kasance ba»—an ɗora wannan a matsayin labarin fi’ilin kāna, sunan fi’ilin kuma shi ne jumlar «sun ce». Ma’anarsa: Ba abin da suka faɗa a lokacin da aka kashe annabawansu sai dai: «Ya Ubangijinmu! Ka gafarta mana zunubanmu»—wato ƙananan zunubai—«da wuce gona da irinmu a cikin al’amuranmu»—wato manyan zunubai—«Ka tabbatar da ƙafafunmu» domin kada su kauce, «kuma Ka taimake mu a kan mutanen nan kafirai.» Ma’anar kalmomin nan ita ce: Me ya hana ku, ya Sahabban Muhammadu, yin haka da faɗin irin wannan magana?