Молитва за прошка и победа
رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا، وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا، وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا، وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ.
رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ
Аудиото не може да се вчита. Обидете се подоцна.
Господару наш, прости ни ги гревовите наши и неумереноста наша во постапките наши, зацврсти ни ги чекорите наши и помогни ни против народот невернички!
Формите: глаголите „игфир“ (اغْفِرْ), „саббит“ (ثَبِّتْ) и „унсур“ (انْصُرْ). Ова е молитвата на праведните следбеници на пророците (риббијун) во битките. Таа го опфаќа признавањето на сопствените гревови и пречекорувања пред барањето победа.
Тефсир на шејх Абдуррахман ас-Саади
Потоа го спомна нивниот говор и барањето помош од нивниот Господар, велејќи: „А нивниот говор“ — односно, во тие тешки околности — „беше само да кажат: ‘Господару наш, прости ни ги гревовите наши и пречекорувањата наши во нашите постапки’“. Пречекорувањето е преминување на границата и навлегување во она што е забрането. Тие знаеја дека гревовите и пречекорувањата се меѓу најголемите причини за напуштање без помош, а нивното отфрлање е меѓу причините за победа, па затоа од својот Господар побараа да им ги прости.
Потоа не се потпреа само на трудот што го вложиле во истрајноста, туку се потпреа на Аллах и побараа од Него да ги зацврсти нивните стапала при соочувањето со непријателите неверници и да им даде победа над нив. Така ги споија истрајноста и напуштањето на она што ѝ е спротивно, покајанието и барањето прошка, како и барањето помош од својот Господар. Затоа Аллах им даде победа и им го подари добриот исход и на овој и на идниот свет.
Тефсир на имамот Ибн Касир
Тие немале друга постојана молитва освен: „Господару наш, прости ни ги гревовите наши и пречекорувањата наши во нашите постапки, зацврсти ни ги стапалата наши и помогни ни против народот невернички!“
Тефсир на ал-Багави
Зборовите на Возвишениот: „А нивниот говор“ се во акузатив како предикат на глаголот „беше“, а името на глаголот е изразот „да кажат“. Значењето е: нивниот говор кога им бил убиен пророкот бил само: „Господару наш, прости ни ги гревовите наши“ — односно малите гревови — „и пречекорувањата наши во нашите постапки“ — односно големите гревови — „и зацврсти ни ги стапалата наши“, за да не се помрднат, „и помогни ни против народот невернички!“ Аллах, всушност, вели: „Зошто и вие не постапивте и не рековте така, о следбеници на Мухаммед?“
Во „Сахих ал-Бухари“ (бр. 2824) се пренесува за вредноста на истрајноста во борбата и искреното обраќање кон Аллах во време на тешки искушенија.