Молење за прошка и заштита
رَبَّنَا إِنَّنَا آمَنَّا، فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا، وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ.
رَبَّنَا إِنَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ
Аудиото не може да се вчита. Обидете се подоцна.
Господару наш, ние навистина веруваме, па прости ни ги гревовите наши и сочувај нè од страдањето во Огнот!
Форма: глаголите „игфир“ (اغْفِرْ) и „кина“ (قِنَا). Молење за прошка на гревовите, потпирајќи се на тавассулот (посредништво) преку сопствената вера (الإيمان بالله).
Тефсир на шејх Абдуррахман ас-Саади
„Господару наш, навистина поверувавме, па прости ни ги гревовите наши и сочувај нè од казната на Огнот!“ Тие се повикуваат на Божјата благодат кон нив, со тоа што им овозможил да поверуваат, барајќи од Него да им ги прости гревовите и да ги заштити од нивните лоши последици, а тоа е казната на Огнот. Потоа ги изложил особините на богобојазливите.
Тефсир на имамот Ибн Касир
Возвишениот ги опишува Своите богобојазливи робови, на кои им ветил изобилна награда, па вели: „Оние што велат: ‚Господару наш, навистина поверувавме‘“, односно: во Тебе, во Твојата Книга и во Твојот пратеник. „Па прости ни ги гревовите наши“, односно: поради нашата вера во Тебе и во она што ни го пропиша, прости ни ги гревовите и пропустите во нашите работи, по Твојата добрина и милост. „И сочувај нè од казната на Огнот.“
Тефсир на ал-Багави
Зборовите „Оние што велат“: ако сакаш, зборот „оние“ можеш да го ставиш во генитив, како поврзување со зборовите „за оние што се богобојазливи“; ако сакаш, можеш да го ставиш во номинатив како почеток на реченицата; можно е и да биде во акузатив, со значење: „ги мислам оние што велат“. „Господару наш, навистина поверувавме“, односно: го потврдивме тоа како вистина. „Па прости ни ги гревовите наши“, односно: покриј ги од нас и премини преку нив. „И сочувај нè од казната на Огнот.“
Во „Сахих ал-Бухари“ (бр. 1145) се пренесува за вредноста на барањето прошка во последната третина од ноќта, кога Господарот се спушта на најниското небо.