Иман белән гафу сорау
رَبَّنَا إِنَّنَا آمَنَّا، فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا، وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ.
رَبَّنَا إِنَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ
Аудионы йөкләп булмады. Соңрак кабатлап карагыз.
Ий Раббыбыз, без, әлбәттә, иман китердек. Гөнаһларыбызны ярлыка һәм безне җәһәннәм утыннан сакла!
Формасы: «игфир» (اغْفِرْ) һәм «кыйна» (قِنَا) фигыльләре. Гөнаһларның кичерелүен сорау, үз иманы аша тәвассул (وَسِيلَةٌ بِالإِيمَانِ) кылуга нигезләнә.
Шәех Габдуррахман әс-Сәгъди тәфсире
Шәйх әс-Сәгъди аңлата: «Тәкъва кешеләр рөхсәт ителгән тәвассулга мөрәҗәгать итәләр: алар Аллаһтан үзләренең Аңа һәм Аның Рәсүленә иман китерүләрен телгә алып, гафу сорыйлар».
Имам Ибн Кәсир тәфсире
Ибн Кәсир бу тәкъва кешеләрнең алга таба сабыр, дөрес сүзле, түбәнчелекле, садака бирүче һәм таң алдыннан (сәхәр вакытында) гафу сораучылар буларак тасвирлануын әйтә.
Әл-Багави тәфсире
«…сөйләүчеләр…» Әгәр теләсәң, «сөйләүчеләр» сүзен «сакланучылар өчен» дигән гыйбарәгә ияреп, иялек килешендә дип карарга мөмкин. Әгәр теләсәң, аны яңа гыйбарәнең башы итеп, баш килештә дип санарга мөмкин.
Аны төшем килешендә дип карау да мөмкин; ул вакытта мәгънәсе болай була: «Мин сөйләүчеләрне күздә тотам…»
«…“Раббыбыз! Без, һичшиксез, иман китердек…” — без хакыйкатьне таныдык.
«…Гөнаһларыбызны кичер…» — аларны бездән яшер һәм безне гафу ит. «…һәм безне Ут газабыннан сакла!»…
«Сахих әл-Бохари»дә (№ 1145) төннең соңгы өчтән бер өлешендә, Раббы күкнең иң түбәненә иңгән вакытта, гафу сорауның фазыйләте турында риваять ителә.