Иманны саклау һәм туры юл
رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا، وَهَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً، إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ. رَبَّنَا، إِنَّكَ جَامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لَا رَيْبَ فِيهِ، إِنَّ اللَّهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيعَادَ.
رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ رَبَّنَا إِنَّكَ جَامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لَا رَيْبَ فِيهِ إِنَّ اللَّهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيعَادَ
Аудионы йөкләп булмады. Соңрак кабатлап карагыз.
Алар: "Ий Раббыбыз безне туры юлга күндергәнеңнән соң күңелләребезне дөреслектән ялган якка авыштырма һәм шәфкать кылып, безгә рәхмәтеңне бир! Әлбәттә, Син сорап та, сорамыйча да бирүчесең", – диләр. Ий Раббыбыз, шиксез булачак кыямәт көнендә барча кешеләрне хисап өчен бер урынга җыячаксың. Аллаһ, әлбәттә, вәгъдәсенә хыйлафлык кылмый.
Формалары: «лә түзиг» (تُزِغْ لاَ — тайпылдырма) дигән тыю конструкциясе һәм «һәб ләнә» (لَنَا هَبْ — безгә бир) дигән үтенеч. Бу — гыйлемдә нык торучы галимнәрнең (الْعِلْمِ فِي الراسِخُونَ) иманнарын саклауны, шикләрдән һәм бидгатьләрдән яклауны сораган догасы.
Шәех Габдуррахман әс-Сәгъди тәфсире
Шәех әс-Сәгъди болай дип яза: «Гыйлем ияләре кеше күңелләренең үзгәрүчән булуын аңлыйлар. Шуңа күрә Аллаһтан, аларга хак юл бирелгәннән соң, хаклыктан тайпылудан саклавын сорыйлар».
Имам Ибн Кәсир тәфсире
Ибн Кәсир билгеләп үткәнчә, Мөхәммәд Пәйгамбәр күңелләрнең әйләнүеннән саклауны сорап еш дога кылган: «Йә, күңелләрне әйләндерүче! Күңелемне Синең динеңдә нык ит!»
Әл-Багави тәфсире
Аллаһы Тәгаләнең сүзләре: «…И Раббыбыз! Безнең күңелләребезне тайпылдырма…» Ягъни, гыйлемдә нык торучылар да: «И Раббыбыз! Күңелләребезне тайпылдырма», — дип әйтәләр. Бу: «Күңелләрен тайпылыш биләгән кешеләрнең күңелләрен тайпылдырган кебек, безнең күңелләребезне хаклыктан һәм туры юлдан читкә борылудан сакла», — дигәнне аңлата.
«…Безне туры юлга күндергәннән соң…» — Синең динеңә иярүдә һәм Китабыңдагы мәгънәсе ачык та, күп мәгънәле дә булган аятьләргә иман китерүдә безгә ярдәм иттең.
«…һәм Үз яныңнан безгә бир…» — ягъни, Үз яныңнан безгә бүләк ит.
«…рәхмәт…» — без ияргән иман һәм туры юлда ярдәм итүең һәм безне нык итүең. Әд-Даххак: «Рәхмәт» дигәндә гафу һәм мәрхәмәтлелек күздә тотыла, — дигән. «…Һичшиксез, Син — Бүләк итүче!»
Аллаһы Тәгаләнең сүзләре: «…И Раббыбыз! Һичшиксез, Син кешеләрне бер көнгә җыячаксың…» Ягъни, Кыямәт көненең җитүе өчен. Бер фикер буенча, «лийәүмин» сүзтезмәсендәге «ләм» хәрефе «хакында» мәгънәсен белдерә.
«…анда шик юк…» — ягъни, ул көннең килүенә шик юк; бу — Терелү көне.
«…Һичшиксез, Аллаһ вәгъдәсен бозмый!» «Мигад» (очрашу, вәгъдә ителгән вакыт) сүзе «вәгъдә итү» мәгънәсендәге «вәгъдә» тамырыннан «мифгаль» калыбы буенча ясалган.
«Сүнән әт-Тирмизи»дә (№ 3522) Үмм Сәләмәдән риваять ителә: Пәйгамбәрнең аның өендә иң еш кылган догасы шушы булган: «Йә, күңелләрне әйләндерүче! Күңелемне Синең динеңдә нык ит!»