رَبَّنَا إِنَّنَا آمَنَّا، فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا، وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ.
رَبَّنَا إِنَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ
غږ نه شو پورته کېدای. وروسته بیا هڅه وکړئ.
اې زموږ ربه! بېشكه موږ ايمان راوړى، نو زموږ ګناهونه راته وبخښه او د اور له عذابه مو وساته.
بڼه: «اغْفِرْ» (اِغْفِرْ) او «قِنَا» (قِنَا) فعلونه دي. دا د خپلو ګناهونو د بښنې دعا ده، چې د خپل ایمان په وسیله د توسل (التوسل) پر بنسټ ولاړه ده.
د شیخ عبدالرحمن السعدي تفسیر
(زموږ ربه! بېشکه موږ ایمان راوړی دی، نو زموږ ګناهونه وبښه او د اور له عذابه مو وساته) هغوی پر دې چې الله تعالی د ایمان توفیق ورکړی، د هغه د احسان په وسیله توسل وکړ، څو ګناهونه یې وبښي او د هغو له بدو پایلو، یعنې د اور له عذابه یې وساتي. بیا یې د تقواوالو صفتونه په تفصیل بیان کړل.
د امام ابن کثیر تفسیر
الله تعالی خپل پرهېزګار بندګان بیانوي، چې د لوی ثواب ژمنه یې ورسره کړې ده. الله تعالی فرمایي: (هغه کسان چې وايي: زموږ ربه! بېشکه موږ ایمان راوړی دی) یعنې پر تا، ستا پر کتاب او ستا پر رسول مو ایمان راوړی دی. (نو زموږ ګناهونه وبښه) یعنې پر تا او پر هغه څه چې تا زموږ لپاره روا کړي، زموږ د ایمان په برکت، زموږ ګناهونه او زموږ په چارو کې نیمګړتیاوې په خپل فضل او رحمت وبښه. (او د اور له عذابه مو وساته).
د البغوي تفسیر
(هغه کسان چې وايي:) که وغواړې، د «الذين» کلمه د «لِلَّذِينَ اتَّقَوْا» په بدل کې مجرور ګڼلی شې؛ او که وغواړې، د مبتدا په توګه یې مرفوع ګڼلی شې. همدارنګه کېدای شي منصوب وي، چې تقدیر یې دا دی: «هغه کسان یادوم چې وايي». (زموږ ربه! بېشکه موږ ایمان راوړی دی) یعنې تصدیق مو کړی دی.
(نو زموږ ګناهونه وبښه) یعنې پر موږ یې پټ کړه او له موږ تېر شه. (او د اور له عذابه مو وساته).
په «صحیح البخاري» (۱۱۴۵) کې د شپې په وروستۍ درېیمه برخه کې د بښنې غوښتلو د فضیلت په اړه روایت شوی دی، هغه مهال چې رب ښکته اسمان ته راکوزېږي.