رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا، وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا، وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا، وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ.
رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ
غږ نه شو پورته کېدای. وروسته بیا هڅه وکړئ.
اې زموږ ربه! ګناهونه مو راته وبخښه او په خپلو چارو كې زموږ تېرى، زياتى راوبخښه، پښې مو ټينګې كړه او پر كافر قوم مرسته (برى) راکړه.
د دعا بڼې: «اغفر» (بخښنه وکړه)، «ثبّت» (ټینګ کړه) او «انصر» (بری راکړه) دي. دا د پیغمبرانو د صالحو ملګرو (ربیّون) دعا ده، چې د جګړو پر مهال یې کوله. په دې دعا کې د بریا له غوښتنې مخکې د خپلو ګناهونو او له حده د اوښتو اعتراف شامل دی.
د شیخ عبدالرحمن السعدي تفسیر
بیا الله د هغوی خبره او له خپل رب څخه د مرستې غوښتنه بیانوي، فرمایي: «او د هغوی خبره نه وه»؛ یعنې په هغو سختو حالاتو کې، «مګر دا چې ویې ویل: اې زموږ ربه! زموږ ګناهونه او زموږ په چارو کې له حده اوښتل راته وبخښه». له حده اوښتل دا دي چې له پولي واوړي او حرامو ته ننوځي. هغوی پوهېدل چې ګناهونه او له حده اوښتل د بېمرستې پاتې کېدو له سترو لاملونو څخه دي، او له هغو څخه ځان ساتل د بریا له لاملونو څخه دي؛ نو له خپل رب څخه یې د هغو د بخښنې غوښتنه وکړه.
بیا هغوی پر هغه زغم تکیه ونه کړه چې د خپل وس له مخې یې څرګند کړی و، بلکې پر الله یې توکل وکړ او له هغه یې وغوښتل چې له کافر دښمنانو سره د مخامخ کېدو پر مهال یې قدمونه ټینګ کړي او پر هغوی یې بریالي کړي. په دې توګه یې زغم او د هغه د ضد پرېښودل، توبه او استغفار، او له خپل رب څخه مرسته غوښتل سره یوځای کړل. نو ځکه الله بری ورکړ او په دنیا او آخرت کې یې پایله د هغوی په ګټه کړه.
د امام ابن کثیر تفسیر
یعنې د هغوی تلپاتې خبره له دې پرته بله نه وه: «اې زموږ ربه! زموږ ګناهونه او زموږ په چارو کې له حده اوښتل راته وبخښه، زموږ قدمونه ټینګ کړه او پر کافر قوم مو بریالي کړه.»
د البغوي تفسیر
د الله تعالی وینا: «او د هغوی خبره نه وه»؛ په نحوي جوړښت کې «قولهم» د «كان» خبر دی او «أن قالوا» یې اسم دی. مانا دا ده: کله چې د هغوی پیغمبر ووژل شو، د هغوی خبره له دې پرته بله نه وه چې ویې ویل: «اې زموږ ربه! زموږ ګناهونه راته وبخښه»؛ یعنې واړه ګناهونه، «او زموږ په چارو کې له حده اوښتل»؛ یعنې لوی ګناهونه، «او زموږ قدمونه ټینګ کړه»؛ څو ښوی نه شي، «او پر کافر قوم مو بریالي کړه». الله فرمایي: نو ولې تاسې، اې د محمد ملګرو، همداسې ونه کړل او همدا مو ونه ویل؟
په «صحیح البخاري» (۲۸۲۴) کې د جګړې پر مهال د ټینګ پاتې کېدو او د سختو ازمېښتونو په وخت کې الله ته د اخلاص له مخې د دعا کولو د فضیلت په اړه روایت شوی دی.