Sinovda mag‘firat va nusrat so‘rash
رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا، وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا، وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا، وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ.
رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ
Audioni yuklab bo‘lmadi. Keyinroq urinib ko‘ring.
«Ey Robbimiz! Bizning gunohlarimiz va ishimizdagi isrofimizni O`zing kechirgin, sobitqadam qilgin va kofir qavmlar ustidan bizga nusrat bergin»,
Duo shakllari: «ig‘fir» (اغْفِرْ), «sabbit» (ثَبِّتْ) va «unsur» (انْصُرْ) fe’llari. Bu — payg‘ambarlarning solih hamrohlari (ribiyyun) janglar chog‘ida qilgan duodir. Unda g‘alaba so‘rashdan oldin o‘z gunohlari va haddan oshgan ishlarini tan olish mujassam.
Shayx Abdurahmon as-Sa’diy tafsiri
So‘ng Alloh ularning aytgan so‘zlari va Robbilaridan nusrat so‘rashlarini zikr qilib, shunday dedi: «Ularning so‘zi» — ya’ni o‘sha og‘ir vaziyatlarda aytgan so‘zlari — «faqat: “Ey Robbimiz! Gunohlarimizni va ishimizdagi haddan oshishlarimizni mag‘firat qilgin”, degan so‘z edi». Haddan oshish — harom qilingan narsaga o‘tib, me’yordan oshishdir. Ular gunohlar va haddan oshish mag‘lubiyatga uchrashning eng katta sabablaridan, ulardan voz kechish esa g‘alaba sabablaridan ekanini bildilar.
Shu bois Robbilaridan ularni mag‘firat qilishini so‘radilar. Keyin ular sabr qilish uchun sarflagan sa’y-harakatlariga suyanib qolmadilar, balki Allohga tavakkul qildilar va kofir dushmanlarga ro‘baro‘ bo‘lganlarida qadamlarini sobit qilishini hamda ular ustidan nusrat berishini so‘radilar. Shunday qilib, ular sabrni va uning zididan voz kechishni, tavba va istig‘forni hamda Robbilaridan nusrat so‘rashni birlashtirdilar. Shu sababli Alloh ularga nusrat berdi va bu dunyo hamda oxiratda oqibatni ularga nasib etdi.
Imom Ibn Kasir tafsiri
Ya’ni, ularning doimiy aytgan so‘zlari faqat shu edi: «Ey Robbimiz! Gunohlarimizni va ishimizdagi haddan oshishlarimizni mag‘firat qilgin, qadamlarimizni sobit qilgin va kofir qavm ustidan bizga nusrat bergin».
Al-Bag‘aviy tafsiri
Alloh taoloning «Ularning so‘zi» degan kalomi «kana» fe’lining xabari bo‘lib, uning ismi «an qolu» iborasidir. Ma’nosi: payg‘ambarlari o‘ldirilgan paytda ularning aytgan so‘zlari faqat: «Ey Robbimiz! Gunohlarimizni mag‘firat qilgin», degan so‘z edi. Ya’ni, kichik gunohlarimizni.
«Ishimizdagi haddan oshishlarimizni» — ya’ni, katta gunohlarimizni. «Qadamlarimizni sobit qilgin» — toki ular toyib ketmasin. «Kofir qavm ustidan bizga nusrat bergin». [Alloh go‘yo shunday deydi:] Ey Muhammadning sahobalari, nega sizlar ham xuddi shunday qilmadingiz va shunday demadingiz?
«Sahih al-Buxoriy»da (№ 2824) jangda matonat ko‘rsatish va og‘ir sinovlar chog‘ida Allohga ixlos bilan duo qilishning fazilati haqida rivoyat qilingan.