ಯುದ್ಧದ ವೇಳೆ ವಿಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ
رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا، وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا، وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا، وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ.
رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ
ಆಡಿಯೊ ಲೋಡ್ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ.
ನಮ್ಮ ಪ್ರಭೂ! ನಮ್ಮ ಪಾಪಗಳನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದ ಅತಿರೇಕಗಳನ್ನೂ ಕ್ಷಮಿಸು! ನಮ್ಮ ಪಾದಗಳನ್ನು ನೆಲೆಯೂರಿಸು. ಅವಿಶ್ವಾಸಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ನಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡು.
ರೂಪಗಳು: ‘ಇಗ್ಫಿರ್’ (اغْفِرْ), ‘ಸಬ್ಬಿತ್’ (ثَبِّتْ) ಮತ್ತು ‘ಉನ್ಸುರ್’ (انْصُرْ) ಎಂಬ ಕ್ರಿಯಾಪದಗಳು. ಯುದ್ಧಗಳ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾದಿಗಳ ಸಜ್ಜನ ಅನುಯಾಯಿಗಳು (ರಿಬ್ಬಿಯ್ಯೂನ್) ಮಾಡಿದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಇದು. ವಿಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಬೇಡುವ ಮೊದಲು ತಮ್ಮ ಪಾಪಗಳನ್ನೂ ಅತಿರೇಕಗಳನ್ನೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಇದು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.
ಶೇಖ್ ಅಬ್ದುರ್‌ರಹ್ಮಾನ್ ಅಸ್-ಸಅದಿ ಅವರ ತಫ್ಸೀರ್
ನಂತರ ಅವರು ಏನು ಹೇಳಿದರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಬಳಿ ಸಹಾಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ಕೋರಿದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಹೇಳಿದರು: “ಆ ಕಠಿಣ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಮಾತು, ‘ನಮ್ಮ ಪ್ರಭೂ! ನಮ್ಮ ಪಾಪಗಳನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಅತಿರೇಕಗಳನ್ನೂ ಕ್ಷಮಿಸು!’ ಎಂಬುದಲ್ಲದೆ ಬೇರೇನೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ.”
ಅತಿರೇಕವೆಂದರೆ ನಿಷಿದ್ಧವಾದುದರ ಕಡೆಗೆ ಮಿತಿಯನ್ನು ಮೀರುವುದು. ಪಾಪಗಳು ಮತ್ತು ಅತಿರೇಕಗಳು ಸೋಲಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಕಾರಣಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ; ಅವುಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದು ವಿಜಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಅರಿತಿದ್ದರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುವಂತೆ ತಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನಲ್ಲಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡರು. ತಾಳ್ಮೆಗಾಗಿ ತಾವು ಮಾಡಿದ ಪ್ರಯತ್ನದ ಮೇಲೆಯೇ ಅವರು ಅವಲಂಬಿತರಾಗಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಅಲ್ಲಾಹನ ಮೇಲೆ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟು, ಅವಿಶ್ವಾಸಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವಾಗ ತಮ್ಮ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸುವಂತೆಯೂ, ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ತಮಗೆ ವಿಜಯ ನೀಡುವಂತೆಯೂ ಆತನಲ್ಲಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡರು.
ಹೀಗೆ ಅವರು ತಾಳ್ಮೆ, ಅದರ ವಿರುದ್ಧವಾದುದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದು, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಮತ್ತು ಕ್ಷಮೆಯಾಚನೆ, ಹಾಗೂ ತಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ನೆರವನ್ನು ಕೋರುವುದನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅಲ್ಲಾಹನು ಅವರಿಗೆ ವಿಜಯ ನೀಡಿದನು ಮತ್ತು ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಅವರಿಗೆ ಶುಭಾಂತ್ಯವನ್ನು ಕರುಣಿಸಿದನು.
ಇಮಾಮ್ ಇಬ್ನ್ ಕಸೀರ್ ಅವರ ತಫ್ಸೀರ್
ಅವರ ನಿರಂತರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಇದಲ್ಲದೆ ಬೇರೇನೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ: “ನಮ್ಮ ಪ್ರಭೂ! ನಮ್ಮ ಪಾಪಗಳನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಅತಿರೇಕಗಳನ್ನೂ ಕ್ಷಮಿಸು; ನಮ್ಮ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸು ಮತ್ತು ಅವಿಶ್ವಾಸಿ ಜನರ ವಿರುದ್ಧ ನಮಗೆ ವಿಜಯ ನೀಡು.”
ಅಲ್-ಬಗವಿ ಅವರ ತಫ್ಸೀರ್
ಅಲ್ಲಾಹನ ವಚನವಾದ “ಅವರ ಮಾತು” ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ, “ಅವರು ಹೇಳಿದರು” ಎಂಬುದೇ ‘ಕಾನ’ ಎಂಬ ಕ್ರಿಯಾಪದದ ಹೆಸರು; “ಅವರ ಮಾತು” ಎಂಬುದು ಅದರ ವಿಧೇಯಪದವಾಗಿದೆ. ಇದರ ಅರ್ಥ: ಅವರ ಪ್ರವಾದಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅವರ ಮಾತು, “ನಮ್ಮ ಪ್ರಭೂ! ನಮ್ಮ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು” ಎಂಬುದಲ್ಲದೆ ಬೇರೇನೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಂದರೆ, ಸಣ್ಣ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು.
“ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಅತಿರೇಕಗಳನ್ನೂ” ಎಂದರೆ, ದೊಡ್ಡ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು. “ನಮ್ಮ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸು” ಎಂದರೆ, ಅವು ಜಾರದಂತೆ ಮಾಡು. “ಅವಿಶ್ವಾಸಿ ಜನರ ವಿರುದ್ಧ ನಮಗೆ ವಿಜಯ ನೀಡು” ಎಂದರು. ಅಂದರೆ, ಮುಹಮ್ಮದ್ ಅವರ ಸಂಗಡಿಗರೇ, ನೀವು ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡದೆ ಮತ್ತು ಹಾಗೆಯೇ ಹೇಳದೆ ಏಕೆ ಇದ್ದೀರಿ?
ಸಹೀಹ್ ಅಲ್-ಬುಖಾರಿಯಲ್ಲಿ (ಸಂಖ್ಯೆ 2824) ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವುದರ ಮಹತ್ವ ಮತ್ತು ಕಠಿಣ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಾಹನಿಗೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಮೊರೆಯಿಡುವುದರ ಮಹತ್ವದ ಕುರಿತು ವರದಿಯಾಗಿದೆ.