Жеңіс сұраған ізгілердің дұғасы
رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا، وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا، وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا، وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ.
رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ
Аудионы жүктеу мүмкін болмады. Кейінірек қайталап көріңіз.
Раббымыз! Күнәларымызды, ісіміздегі орынсыздықтарымызды кешір әрі табанымызды нық басқыз да, кәпір қауымға қарсы жәрдем бер!
Етістік тұлғалары: «иғфир» (اغْفِرْ), «сәббит» (ثَبِّتْ) және «унсур» (انْصُرْ). Бұл — пайғамбарлардың ізгі серіктерінің (риббийун) шайқас кезінде жасаған дұғасы. Онда жеңіс сұрамас бұрын өз күнәлары мен шектен шығуларын мойындау бар.
Шейх Абдуррахман әс-Сағдидің тәпсірі
Содан кейін Алла олардың айтқан сөздері мен Раббыларынан жәрдем сұрауларын баяндап: «Олардың сөзі сол қиын сәттерде: “Раббымыз! Күнәларымызды әрі ісіміздегі шектен шығуларымызды кешіре гөр!” — деуден басқа болмады», — деді. Шектен шығу — тыйым салынған нәрселерге өтіп, межеден асу. Олар күнәлар мен шектен шығудың жәрдемсіз қалудың ең үлкен себептерінің бірі екенін, ал олардан арылу жеңіске жеткізетін себептердің қатарында екенін білді.
Сондықтан Раббыларынан күнәларын кешіруді сұрады. Содан соң олар сабыр ету үшін жұмсаған күш-жігерлеріне ғана сүйенбеді, қайта Аллаға арқа сүйеп, кәпір жаумен бетпе-бет келгенде аяқтарын нық қылуын және оларға қарсы жәрдем беруін сұрады. Осылайша олар сабырды, оған қарама-қарсы нәрседен арылуды, тәубе мен истиғфарды және Раббыларынан жәрдем сұрауды ұштастырды. Сондықтан Алла оларға жеңіс беріп, дүниеде де, ақыретте де ақырғы нәтижені соларға нәсіп етті.
Имам Ибн Кәсирдің тәпсірі
Олардың үнемі айтып жүрген сөздері осыдан басқа емес еді: «Раббымыз! Күнәларымызды, ісіміздегі шектен шығуларымызды кешіре гөр! Аяқтарымызды нық қылып, кәпір қауымға қарсы жәрдем бере гөр!»
Әл-Бағауидің тәпсірі
Алланың: «Олардың сөзі…» деген сөзінде «сөзі» сөзі «болмады» етістігінің баяндауышы ретінде табыс септікте келген, ал оның есімі «олардың айтқаны» деген тіркестегі «айту» сөзінен тұрады. Мағынасы: пайғамбарлары өлтірілген кезде олардың айтқан сөзі: «Раббымыз! Күнәларымызды кешіре гөр!» — деуден басқа болмады. Яғни, кіші күнәларымызды.
«Ісіміздегі шектен шығуларымызды» — яғни, үлкен күнәларымызды. «Аяқтарымызды нық қыл» — олар тайып кетпес үшін. «Кәпір қауымға қарсы жәрдем бере гөр!» Алла Мұхаммедтің сахабаларына: «Ендеше, неге сендер де осылай істеп, осылай айтпадыңдар?» — дейді.
«Сахих әл-Бұхариде» (№ 2824) шайқаста табанды болудың және ауыр сынақтар кезінде Аллаға шынайы жалбарынудың артықшылығы туралы жеткізіледі.