رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا، وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنَا، وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ.
رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ
Audio yüklənmədi. Daha sonra yenidən cəhd edin.
Ey Rəbbimiz! Biz özümüzə zülm etdik. Əgər bizi bağışlamasan və bizə rəhm etməsən, əlbəttə, ziyana uğrayanlardan olarıq.
Forması: ehtiyac halının təsviri və günahı etiraf etmək (بِالذَّنْبِ إِقْرَارٌ). Bəşər tarixində Allahın Adəmə tövbə (توبة) etməsi üçün öyrətdiyi ilk dua.
Şeyx Əbdürrəhman əs-Səədinin təfsiri
Belə olduqda Allah onların tövbə etmələrini və tövbələrinin qəbul olunmasını onlara lütf etdi. Onlar günahlarını etiraf edib Allahdan bağışlanma dilədilər və dedilər: “Ey Rəbbimiz! Biz özümüzə zülm etdik. Əgər bizi bağışlamasan və bizə rəhm etməsən, əlbəttə, ziyana uğrayanlardan olarıq”.
Yəni: “Biz bizə qadağan etdiyin günahı etdik və günah işləməklə özümüzə zərər vurduq. Əgər günahın izini və cəzasını aradan qaldırmaqla bizi bağışlamasan, tövbəmizi qəbul edib bu cür xətalardan bizi salamat etməklə bizə rəhm etməsən, ziyana düşməyimizə səbəb olan işi görmüş olarıq”. Allah onların bu günahını bağışladı: “Adəm Rəbbinə asi oldu və azdı. Sonra Rəbbi onu seçdi, tövbəsini qəbul etdi və ona doğru yolu göstərdi”.
Bu vaxt İblis öz azğınlığında davam edir, itaətsizliyindən əl çəkmirdi. Günah etdikdə Adəmə bənzəyən, günahlarını etiraf edən, bağışlanma diləyən, peşman olan və günahdan əl çəkən kəsi Rəbbi seçər və doğru yola yönəldər. Günah etdikdə İblisə bənzəyən və itaətsizliklərini artırmaqda davam edən kəs isə Allahdan yalnız daha da uzaqlaşar.
İmam İbn Kəsirin təfsiri
Əd-Dahhak ibn Muzahim “Ey Rəbbimiz! Biz özümüzə zülm etdik. Əgər bizi bağışlamasan və bizə rəhm etməsən, əlbəttə, ziyana uğrayanlardan olarıq” ayəsi barədə demişdir: “Bunlar Adəmin qüdrət və əzəmət sahibi Rəbbindən aldığı sözlərdir”.
əl-Bəğəvinin təfsiri
“Hər ikisi dedilər: ‘Ey Rəbbimiz! Biz özümüzə zülm etdik. Əgər bizi bağışlamasan və bizə rəhm etməsən, əlbəttə, ziyana uğrayanlardan olarıq’”.
Əl-Hakimin “əl-Müstədrək” əsərində (2/375) Adəmin Cənnətdən çıxdıqdan sonra ağlayaraq bu sözləri söyləməsi barədə rəvayətlər nəql edilir.