رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا، وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنَا، وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ.
رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ
Аудионы юклемек мумкюн олмады. Сонъра текрар дэненъиз.
«Rabbimiz! Biz özlerimizge zulum ettik. Eger Sen bizi bağışlamasañ ve bize merhamet etmeseñ, elbette ziyankeşlerden olurmız».
Şekli: Muhtaclıq vaziyetini añlatmaq ve gunahnı itiraf etmek (bi’z-zenbi i‘rār). Bu, insaniyet tarihindeki ilk duadır; Allah Âdemge tevbe yapması içün (tevbe) ögretkendir.
Şeyh Abdurrahman es-Saadiniñ tefsiri
O vaqıtta Allah ikisini tevbege muvaffaq etti ve tevbesini qabul etti. Onlar gunahnı itiraf ettiler ve Allah’tan onı bağışlamaqnı tilep, dediler: «Rabbimiz! Biz özlerimizge zulum ettik. Eger Sen bizi bağışlamasañ ve bize merhamet etmeseñ, elbette ziyankeşlerden olurmız».
Yani: «Biz Sen tıyğan gunahnı yaptıq ve gunah işlemeknen özlerimizge ziyan ketirdik. Gunahnıñ izini ve cezasını yoq etip bizi bağışlamasañ, tevbemizni qabul etip, bu kibi hatalardan bizi aman etip, merhamet etmeseñ, ziyannıñ sebebini yapqan olurmız». Allah ikisini de bağışladı. «Âdem Rabbine isyan etti ve yolunı şaştı.
Soñra Rabbi onı sayladı, tevbesini qabul etti ve doğru yolğa yöneltti» (Taha, 20:121–122). Bu vaqıtta İblis azğınlığında devam etip, isyanından vazgeçmey edi. Gunah yapqan soñ Âdem kibi gunahnı itiraf etken, bağışlanma tilegen, pişman olğan ve ondan vazgeçken kimse, Rabbi tarafından saylanır ve doğru yolğa yöneltilir. Gunah yapqan soñ İblis kibi, gunahlarını arttırmağa devam etken kimse ise Allah’tan uzaqlıqtan başqa bir şey arttırmaz.
İmam İbn Kesirniñ tefsiri
Dahhak bin Muzahim «Rabbimiz! Biz özlerimizge zulum ettik. Eger Sen bizi bağışlamasañ ve bize merhamet etmeseñ, elbette ziyankeşlerden olurmız» ayeti aqqında: «Bular, Âdemge Ulu ve Qudretli Rabbinden ögretilgen sözlerdir», dedi.
el-Bağaviniñ tefsiri
«İkisi dediler: “Rabbimiz! Biz özlerimizge zulum ettik. Eger Sen bizi bağışlamasañ ve bize merhamet etmeseñ, elbette ziyankeşlerden olurmız”» (A‘raf, 7:23).
Al-Hakimniñ «Al-Mustadrak» eserinde (2/375), Âdemniñ Cennet’ten çıqqan soñ ağlap, bu sözlerni aytqanı aqqında rivayetler keltirilgen.