Гонаһты танып тәүбә итеү
رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا، وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنَا، وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ.
رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ
Аудионы йөкләп булманы. Һуңыраҡ ҡабатлап ҡарағыҙ.
Раббыбыҙ! Беҙ үҙебеҙгә золом ҡылдыҡ. Әгәр Һин беҙҙе ғәфү итмәһәң һәм беҙгә рәхмәт күрһәтмәһәң, беҙ, һис шикһеҙ, зыян күреүселәрҙән булырбыҙ.
Формаһы: мохтажлыҡ хәлен тасуирлау һәм гонаһты таныу (بِالذَنْبِ إِقْرَارٌ). Был — кешелек тарихында Аллаһ Адамға тәүбә итеү өсөн өйрәткән тәүге доға.
Шәйех Әбдуррахман әс-Сәғди тәфсире
Шәйех әс-Сәғди былай тип яҙа: «Был доғала ихлас тәүбәнең асылы йәшерелгән: ғәйебеңде таныу, аҡланырға тырышмау һәм Яратыусының ғәфү итеүен һәм рәхмәтен үтенеү. Адам нәҡ ошоһы менән тәкәбберләнгән Иблистән айырылып торҙо».
Имам Ибн Кәсир тәфсире
Ибн Кәсир былай тип күрһәтә: «Был — Адамдың Раббыһынан алған шул уҡ һүҙҙәре (кәлимәләр). «Әл-Бәҡара» сүрәһенең (2:37) аятында әйтелгәнсә, Аллаһ уның тәүбәһен ҡабул иткән».
Әл-Багави тәфсире
«Икеһе лә: “Раббыбыҙ! Беҙ үҙебеҙгә золом ҡылдыҡ (тыйылған ағастың емешен ашап)…”, — тинеләр, йәғни был буйһонмау менән үҙҙәренә зыян килтерҙеләр.
“…Әгәр ҙә Һин беҙҙе ғәфү итмәһәң һәм беҙгә рәхмәт күрһәтмәһәң, беҙ, һис шикһеҙ, зыян күреүселәрҙән булырбыҙ”, — тинеләр…», йәғни һәләк булыусыларҙан.
Әл-Хәкимдең «Әл-Мүстәдрак» китабында (2/375) Адамдың Йәннәттән сыҡҡандан һуң илағаны һәм ошо һүҙҙәрҙе ҡабатлағаны хаҡында риүәйәттәр килтерелә.