رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا، وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنَا، وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ.
رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ
Аудионы жүктеу мүмкін болмады. Кейінірек қайталап көріңіз.
Раббымыз! Біз өзімізге кесір істедік. Егер Сен бізді жарылқап, мәрхамет етпесең, әлбетте зиян етушілерден боламыз.
Түрі: мұқтаждық хәлін баяндау және күнәні мойындау (بِالذَّنْبِ إِقْرَارٌ). Бұл — Алла Тағала Адам атаға тәубе етуі үшін үйреткен адамзат тарихындағы алғашқы дұға.
Шейх Абдуррахман әс-Сағдидің тәпсірі
Сол кезде Алла Тағала екеуіне тәубе етуге мүмкіндік беріп, тәубелерін қабыл етті. Олар күнәларын мойындап, Алладан кешірім сұрады. Екеуі: «Раббымыз, біз өзімізге зұлымдық жасадық. Егер Сен бізді кешіріп, рақым етпесең, әлбетте зиянға ұшыраушылардан боламыз», — деді.
Яғни: «Біз Өзің тыйым салған күнәні жасадық әрі оны істеу арқылы өзімізге зиян келтірдік. Егер күнәнің ізін және жазасын кетіру арқылы бізді кешірмесең, әрі тәубемізді қабыл етіп, осындай қателіктерден аман сақтауың арқылы рақым етпесең, бізді опатқа апаратын іске себепкер болдық», — дегені. Алла олардың бұл күнәсін кешірді. «Адам Раббысына қарсы келіп, жолдан тайды.
Содан соң Раббысы оны таңдап, тәубесін қабыл етті әрі тура жолға салды» (Таһа сүресі, 121–122-аяттар). Ал Ібіліс болса, шектен шығуын жалғастырып, күнәсінен бас тартпады. Кім күнә жасаған кезде Адамға ұқсап, оны мойындаса, кешірім сұраса, өкініп, күнәсін доғарса, Раббысы оны таңдап, тура жолға салады. Ал кім күнә жасағанда Ібіліске ұқсап, күнә үстіне күнә қоса берсе, Алладан тек алыстай түседі.
Имам Ибн Кәсирдің тәпсірі
Ад-Даххак ибн Музахим Алла Тағаланың: «Раббымыз, біз өзімізге зұлымдық жасадық. Егер Сен бізді кешіріп, рақым етпесең, әлбетте зиянға ұшыраушылардан боламыз», — деген сөзі туралы: «Бұл — Адам ата Раббысынан үйренген сөздер», — деген.
Әл-Бағауидің тәпсірі
«Екеуі: “Раббымыз, біз өзімізге зұлымдық жасадық. Егер Сен бізді кешіріп, рақым етпесең, әлбетте зиянға ұшыраушылардан боламыз”, — деді» (Ағраф сүресі, 23-аят).
«Әл-Мустадракта» әл-Хаким (2/375) Адам ата Жәннаттан шыққаннан кейін жылап, осы сөздерді айтқаны туралы риуаяттарды келтірген.