Nadamar zunubi da neman gafara
رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا، وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنَا، وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ.
رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ
An kasa loda sautin. Sake gwadawa daga baya.
Ya Ubangijinmu! Mun zãlunci kanmu. Kuma idan ba Ka gãfarta mana ba, kuma Ka yi mana rahama, haƙĩƙa, Munã kasancẽwa daga mãsu hasãra.
Siffar bayyana tsananin buƙata da kuma amincewa da zunubi (الإقرار بالذنب). Wannan ita ce addu’a ta farko a tarihin ’yan Adam, wadda Allah Ya sanar da Adamu domin ya yi tuba.
Tafsirin Shaikh Abdurrahman as-Sa'di
A lokacin ne Allah Ya yi musu baiwar tuba kuma Ya karɓi tubarsu. Sai suka amince da zunubin da suka aikata, suka roƙi Allah Ya gafarta musu, suka ce: “Ya Ubangijinmu! Mun zalunci kanmu, kuma idan ba Ka gafarta mana ba, Ka yi mana rahama, haƙiƙa za mu kasance cikin masu hasara.” Ma’anar haka ita ce: Mun aikata zunubin da Ka hana mu, kuma mun jefa kanmu cikin halaka ta hanyar aikata zunubin.
Mun kuma aikata abin da zai jawo mana hasara idan ba Ka gafarta mana ta hanyar shafe tasirin zunubin da azabarsa ba, kuma Ka yi mana rahama ta hanyar karɓar tubarmu da kuma tsare mu daga sake aikata makamantan waɗannan kura-kurai. Sai Allah Ya gafarta musu wannan: “Kuma Adamu ya saɓa wa Ubangijinsa, sai ya kauce wa hanya. Sa’an nan Ubangijinsa Ya zaɓe shi, Ya karɓi tubarsa kuma Ya shiryar da shi.” (Suratu Ṭā Hā, 20:121–122) Amma Iblis ya ci gaba da girman kai da ta’addanci, bai daina saɓonsa ba.
Duk wanda ya yi kama da Adamu wajen amincewa da zunubi, neman gafara, nadama da barin zunubin idan ya aikata shi, Ubangijinsa zai zaɓe shi kuma Ya shiryar da shi. Amma wanda ya yi kama da Iblis—idan ya aikata zunubi sai ya ƙara aikata wasu saɓo—ba zai ƙara samun komai daga Allah ba sai nisa.
Tafsirin Imām Ibn Kathir
A game da faɗin Allah: “Ya Ubangijinmu! Mun zalunci kanmu, kuma idan ba Ka gafarta mana ba, Ka yi mana rahama, haƙiƙa za mu kasance cikin masu hasara,” al-Ḍaḥḥāk bn Muzāḥim ya ce: Waɗannan su ne kalmomin da Adamu ya karɓa daga Ubangijinsa, Mai girma da ɗaukaka.
Tafsirin al-Baghawi
“Suka ce: ‘Ya Ubangijinmu! Mun zalunci kanmu, kuma idan ba Ka gafarta mana ba, Ka yi mana rahama, haƙiƙa za mu kasance cikin masu hasara.’”
A cikin «Al-Mustadrak» na al-Ḥākim (2/375), an ruwaito wasu ruwayoyi game da yadda Adamu ya yi ta kuka yana faɗin waɗannan kalmomi bayan ya bar Aljanna.