دانپێدانان بە گوناه و داوای لێخۆشبوون
رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا، وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنَا، وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ.
رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ
نەتوانرا دەنگەکە بار بکرێت. تکایە دواتر هەوڵ بدەرەوە.
ئەی پەروەردگارمان، ئێمە ستەمان لە خۆمان کرد، جا ئەگەر لێمان نەبوری و میهرەبانیمان لەگەڵ نەکەیت، بێگومان لە زیانباران دەبین
شێواز: وەسفکردنی دۆخی پێویستی و دانپێدانان بە گوناه (إقرار بالذنب). یەکەم پاڕانەوەیە لە مێژووی مرۆڤایەتیدا کە خوای گەورە فێری ئادەمی کرد بۆ تەوبەکردن.
تەفسیری شێخ عەبدولڕەحمان سەعدی
لەو کاتەدا، خوای گەورە بە بەخشینی تەوبە و قبوڵکردنی بۆ ئەوان، میهرەبانیی لێکردن؛ ئەوانیش دان بە گوناهەکەیاندا نا و داوای لێخۆشبوونیان لە خوا کرد، جا ووتیان: «ئەی پەروەردگارمان، ئێمە ستەممان لە خۆمان کرد؛ ئەگەر لێمان نەبوری و میهرەبانیمان لەگەڵ نەکەیت، بەدڵنیاییەوە لە زیانباران دەبین». واتە: ئەو گوناهەمان کرد کە پێت فەرمان کردبوو لێی دوور بکەوینەوە، و بە تاوانباربوون، خۆمانمان خستە بەر زیان. ئەگەر لێمان نەبوری، بە سڕینەوەی کاریگەری و سزای گوناهەکە، و میهرەبانیمان پێ نەکەیت بە قبوڵکردنی تەوبە و پاراستنمان لە هەڵە هاوشێوەکانی ئەوە، هۆکاری لەدەستدانی خۆمانمان دروست کردووە.
خوای گەورەش ئەوەی لێیان خۆشبوو: «ئادەم فەرمانی پەروەردگاری خۆی شکاند و سەرلێشێواو بوو؛ پاشان پەروەردگاری هەڵیبژارد و تەوبەی لێ قبوڵ کرد و ڕێنمایی کرد» (تەها، ١٢١–١٢٢). ئەمە لە کاتێکدا بوو کە ئیبلیس لە سەر یاخیبوونی بەردەوام بوو و لە نافرمانیدا وازی نەدەهێنا. کەواتە هەرکەسێک لە کاتی ڕوودانی گوناهدا لە ڕووی دانپێدانان، داوای لێخۆشبوون، پەشیمانی و وازهێنان لە گوناهەکە، لە ئادەم بچێت، پەروەردگاری هەڵیدەبژێرێت و ڕێنمایی دەکات. بەڵام هەرکەسێک لە ڕووی ئەوەوە لە ئیبلیس بچێت کە دوای گوناهکردن بەردەوام گوناهەکانی زیاد دەکات، ئەوا تەنها دووریی لە خوا زیاتر دەبێت.
تەفسیری ئیمام ئیبن کەسیر
ضحاک بن مزاحم سەبارەت بە فەرموودەی خوای گەورە: «ئەی پەروەردگارمان، ئێمە ستەممان لە خۆمان کرد؛ ئەگەر لێمان نەبوری و میهرەبانیمان لەگەڵ نەکەیت، بەدڵنیاییەوە لە زیانباران دەبین»، دەڵێت: ئەمانە ئەو وشانەن کە ئادەم لە پەروەردگاری خۆی، خوای گەورە، وەرگرت.
تەفسیری بەغەوی
«هەردووکیان ووتیان: ئەی پەروەردگارمان، ئێمە ستەممان لە خۆمان کرد؛ ئەگەر لێمان نەبوری و میهرەبانیمان لەگەڵ نەکەیت، بەدڵنیاییەوە لە زیانباران دەبین» (ئەعراف، ٢٣).
لە «ئەلمستدرک»ی حاکمدا (٢/٣٧٥) گێڕانەوەی ئەوە هاتووە کە ئادەم، دوای ئەوەی بەهەشتەکەی جێهێشت، دەگریا و ئەم وشانەی دەگوت.