رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا، وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنَا، وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ.
رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ
Nie udało się załadować audio. Spróbuj ponownie później.
Panie nasz! Uczyniliśmy niesprawiedliwość samym sobie. I jeśli Ty nam nie przebaczysz, i jeśli nie okażesz nam Swego miłosierdzia, to zapewne będziemy wśród stratnych!
Forma: opis stanu potrzeby i wyznanie grzechu (الإقرار بالذنب). Pierwsza modlitwa w dziejach ludzkości, której Allah nauczył Adama, aby dokonał pokuty (tawby).
Tafsir szejka Abdurrahmana as-Saʿdiego
Wówczas Allah obdarzył ich możliwością pokuty i jej przyjęciem. Przyznali się do grzechu i poprosili Allaha o przebaczenie, mówiąc: „Panie nasz! Wyrządziliśmy niesprawiedliwość samym sobie. A jeśli nam nie przebaczysz i nie okażesz nam miłosierdzia, z pewnością znajdziemy się wśród stratnych!”.
Oznacza to: Popełniliśmy grzech, którego nam zakazałeś, i wyrządziliśmy krzywdę samym sobie, popełniając go. Uczyniliśmy też to, co prowadzi do straty, jeśli nam nie przebaczysz, zacierając ślady grzechu i jego karę, oraz nie okażesz nam miłosierdzia, przyjmując naszą pokutę i chroniąc nas przed podobnymi przewinieniami. Allah przebaczył im. „Adam zbuntował się przeciw swemu Panu i zbłądził.
Potem jego Pan wybrał go, przyjął jego pokutę i poprowadził go drogą prostą” (Koran, 20:121–122). Iblis zaś nadal trwał w swoim buncie i nie zaprzestał nieposłuszeństwa. Kto naśladuje Adama — przyznaje się do grzechu, prosi o przebaczenie, żałuje i zaprzestaje grzeszyć, gdy popełni przewinienie — tego jego Pan wybiera i prowadzi drogą prostą. Kto zaś naśladuje Iblisa, tak że po popełnieniu grzechu nieustannie pomnaża swoje występki, ten zyskuje jedynie większe oddalenie od Allaha.
Tafsir imama Ibn Kathira
Ad-Dahhak ibn Muzahim powiedział o słowach: „Panie nasz! Wyrządziliśmy niesprawiedliwość samym sobie. A jeśli nam nie przebaczysz i nie okażesz nam miłosierdzia, z pewnością znajdziemy się wśród stratnych!”: „Są to słowa, które Adam otrzymał od swego Pana, Potężnego i Wzniosłego”.
Tafsir al-Baghawiego
„Oboje powiedzieli: «Panie nasz! Wyrządziliśmy niesprawiedliwość samym sobie. A jeśli nam nie przebaczysz i nie okażesz nam miłosierdzia, z pewnością znajdziemy się wśród stratnych!»” (Koran, 7:23).
W „Al-Mustadraku” al-Hakima (2/375) przekazano relacje o tym, jak Adam płakał i wypowiadał te słowa po opuszczeniu Raju.