Prośba o stół z nieba

Tafsir szejka Abdurrahmana as-Saʿdiego

Kiedy Jezus, pokój z nim, usłyszał te słowa i poznał ich zamiar, odpowiedział na ich prośbę, mówiąc: „O Boże, Panie nasz! Ześlij nam z nieba stół zastawiony, aby był dla nas świętem — dla pierwszych z nas i dla ostatnich — oraz znakiem od Ciebie”. Oznacza to, że dzień jego zesłania będzie świętem i szczególną okazją, przypominającą o tym wielkim znaku. Dzięki temu będzie on zachowany i nie zostanie zapomniany wraz z upływem czasu i powtarzaniem się lat.

Podobnie Bóg Najwyższy uczynił święta muzułmanów i ich obrzędy przypomnieniem o Jego znakach, zwróceniem uwagi na drogi posłańców i ich słuszne postępowanie, a także na Jego łaskę i dobroć wobec nich. „I daj nam zaopatrzenie, bo Ty jesteś najlepszym z zaopatrujących” — to znaczy: uczyń go dla nas zaopatrzeniem. Jezus, pokój z nim, poprosił więc o zesłanie stołu, aby służył tym dwóm pożytkom: pożytkowi religijnemu, jako trwały znak, oraz pożytkowi doczesnemu, jako zaopatrzenie.

Tafsir imama Ibn Kathira

„Jezus, syn Marii, powiedział: «O Boże, Panie nasz! Ześlij nam z nieba stół zastawiony, aby był dla nas świętem — dla pierwszych z nas i dla ostatnich»”. As-Suddī powiedział: „To znaczy, abyśmy uznali dzień, w którym został zesłany, za święto, które będziemy uroczyście obchodzić my i ci, którzy przyjdą po nas”. Sufjan as-Sawrī powiedział: „Chodzi o dzień, w którym będziemy się modlić”.

Katāda powiedział: „Chcieli, aby był on świętem dla ich potomków po nich”. Od Salmāna al-Fārisīego przekazano: „Niech będzie pouczeniem dla nas i dla tych, którzy przyjdą po nas”. Powiedziano też: „Niech wystarczy pierwszym z nas i ostatnim”.

„I znakiem od Ciebie” — to znaczy: dowodem Twojej mocy nad wszystkimi rzeczami oraz tego, że odpowiedziałeś na moją modlitwę, aby uwierzyli mi w to, co im od Ciebie przekazuję. „I daj nam zaopatrzenie” — to znaczy: obdarz nas od Siebie dobrym zaopatrzeniem, bez wysiłku i trudu. „Bo Ty jesteś najlepszym z zaopatrujących”.

Tafsir al-Baghawiego

„Jezus, syn Marii, powiedział” — wtedy.

„O Boże, Panie nasz! Ześlij nam z nieba stół zastawiony”. Powiedziano, że umył się, włożył włosiennicę, odmówił dwie rakʿy, pochylił głowę, spuścił wzrok i zapłakał, a następnie powiedział: „O Boże, Panie nasz! Ześlij nam z nieba stół zastawiony”.

„Aby był dla nas świętem — dla pierwszych z nas i dla ostatnich”. To znaczy: niech będzie dobrodziejstwem od Boga dla nas, dowodem i argumentem. Słowo „święto” oznacza dzień radości; nazwano je tak ze względu na przejście od smutku do radości. Jest to również nazwa tego, co zwykło się obchodzić i co powraca.

Dzień przerwania postu oraz dzień ofiary nazwano świętami, ponieważ powracają każdego roku. As-Suddī powiedział: „To znaczy: uznamy dzień, w którym został zesłany, za święto dla pierwszych z nas i dla ostatnich — będziemy go uroczyście obchodzić my i ci, którzy przyjdą po nas”. Sufjan powiedział: „Będziemy się w nim modlić”.

„Dla pierwszych z nas” oznacza: dla ludzi żyjących w naszym czasie.

„I dla ostatnich” oznacza: dla tych, którzy przyjdą po nas. Ibn ʿAbbās powiedział: „Aby ostatni ludzie jedli z niego, tak jak jedli z niego pierwsi”. „I znakiem od Ciebie” — dowodem i argumentem. „I daj nam zaopatrzenie, bo Ty jesteś najlepszym z zaopatrujących”.