Hapag mula sa Langit
اللَّهُمَّ. رَبَّنَا أَنْزِلْ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِنَ السَّمَاءِ تَكُونُ لَنَا عِيدًا لِأَوَّلِنَا، وَآخِرِنَا، وَآيَةً مِنْكَ، وَارْزُقْنَا، وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنْزِلْ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِنَ السَّمَاءِ تَكُونُ لَنَا عِيدًا لِأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا وَآيَةً مِنْكَ وَارْزُقْنَا وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ
Hindi ma-load ang audio. Subukan ulit mamaya.
“O Allāh, Panginoon namin, magpababa Ka sa amin ng isang hapag mula sa langit, na para sa amin ay magiging isang pagdiriwang para sa una sa amin at huli sa amin at isang tanda mula sa Iyo. Magtustos Ka sa amin, at Ikaw ay pinakamainam sa mga tagatustos.”
Ang pagsasama ng mga pangalang “Allāhumma Rabbanā” (اللَّهُمَّ رَبَّنَا) at ng mga pandiwang “anzil” (أَنْزِلْ) at “urzuqnā” (ارْزُقْنَا) ay nagpapakita ng sukdulang asal ni Propeta ʿĪsā sa pananalangin habang humihiling ng tanda at panustos.
Tafsir ni Shaykh Abdurrahman as-Sa’di
Nang marinig ito ni ʿĪsā, sumakanya ang pagpapala at kapayapaan, at malaman ang layunin nila, pinagbigyan niya ang kanilang kahilingan at nagsabi: “O Allah, Panginoon namin, magpababa Ka sa amin ng isang hapag mula sa langit, na para sa amin ay magiging isang pagdiriwang para sa una sa amin at huli sa amin at isang tanda mula sa Iyo. Magtustos Ka sa amin, at Ikaw ay pinakamainam sa mga tagatustos.”
Ibig sabihin: maging araw ng pagdiriwang at natatanging panahon ang araw ng pagbaba nito, upang alalahanin sa pamamagitan nito ang dakilang tandang ito, at mapanatili ito at hindi malimutan sa paglipas ng mga panahon at pag-uulit ng mga taon. Gayundin, ginawa ng Allah ang mga pagdiriwang at ritwal ng mga Muslim bilang paalala sa Kanyang mga tanda at tagapagpaalaala sa mga pamamaraan ng mga sugo at sa kanilang matuwid na landas, gayundin sa Kanyang kagandahang-loob at kabutihang-loob sa kanila. “At magtustos Ka sa amin, at Ikaw ay pinakamainam sa mga tagatustos,” ibig sabihin: gawin Mo itong panustos para sa amin.
Kaya hiniling ni ʿĪsā, sumakanya ang pagpapala at kapayapaan, na ibaba ang hapag alang-alang sa dalawang kapakinabangang ito: ang kapakinabangan sa relihiyon, upang maging isang nananatiling tanda, at ang kapakinabangan sa makamundong buhay, upang maging panustos.
Tafsir ni Imam Ibn Kathir
“Nagsabi si ʿĪsā na anak ni Maria: ‘O Allah, Panginoon namin, magpababa Ka sa amin ng isang hapag mula sa langit, na para sa amin ay magiging isang pagdiriwang para sa una sa amin at huli sa amin.’” Sinabi ni as-Suddī: Ibig sabihin, ituturing naming pagdiriwang ang araw ng pagbaba nito at pararangalan namin iyon, kami at ang mga susunod sa amin. Sinabi ni Sufyān ath-Thawrī: Ibig sabihin, magiging araw iyon na magdarasal kami. Sinabi ni Qatādah: Nais nila na maging pagdiriwang iyon para sa kanilang mga susunod na salinlahi.
Iniulat din mula kay Salmān al-Fārisī: Magiging paalaala ito para sa amin at sa mga susunod sa amin. At sinabi rin: Magiging sapat ito para sa una sa amin at huli sa amin.
“at isang tanda mula sa Iyo” — ibig sabihin, isang patunay na itinatag Mo tungkol sa Iyong kapangyarihan sa lahat ng bagay at sa pagtugon Mo sa aking panalangin, upang paniwalaan nila ako sa ipinahahatid ko mula sa Iyo.
“At magtustos Ka sa amin” — ibig sabihin, maglaan Ka para sa amin mula sa Iyo ng masarap na panustos, nang walang hirap o pagod. “At Ikaw ay pinakamainam sa mga tagatustos.”
Tafsir ni al-Baghawi
“Nagsabi si ʿĪsā na anak ni Maria” — nang panahong iyon.
“[O Allah,] Panginoon namin, magpababa Ka sa amin ng isang hapag mula sa langit.” Sinasabing siya ay naligo, nagsuot ng balabal na magaspang, nagdasal ng dalawang rakʿah, yumuko ng ulo, nag-iwas ng tingin at umiyak. Pagkatapos ay nagsabi siya: “O Allah, Panginoon namin, magpababa Ka sa amin ng isang hapag mula sa langit.”
“na para sa amin ay magiging isang pagdiriwang para sa una sa amin at huli sa amin” — ibig sabihin, magiging biyayang nagmumula sa Allah para sa amin, isang katibayan at patunay. Ang ʿīd ay araw ng kagalakan; tinawag ito nang gayon dahil sa pagbabalik mula sa dalamhati tungo sa kagalakan. Pangalan din ito para sa bagay na nakasanayan mong bumalik at dumarating muli sa iyo. Tinawag na ʿīd ang araw ng pagtatapos ng pag-aayuno at ang araw ng al-Aḍḥā sapagkat bumabalik ang mga ito bawat taon.
Sinabi ni as-Suddī: Ibig sabihin, ituturing naming pagdiriwang ang araw ng pagbaba nito para sa una sa amin at huli sa amin—pararangalan namin iyon, kami at ang mga susunod sa amin. Sinabi ni Sufyān: Magdarasal kami rito. Ang “una sa amin” ay tumutukoy sa mga tao sa aming panahon, at ang “huli sa amin” ay sa mga darating pagkaraan namin. Sinabi ni Ibn ʿAbbās: Kakain nito ang mga huling tao, gaya ng pagkain dito ng mga nauna sa kanila. “At isang tanda mula sa Iyo” — isang patunay at katibayan. “At magtustos Ka sa amin, at Ikaw ay pinakamainam sa mga tagatustos.”
Isinalaysay sa “Sunan at-Tirmidhī” (blg. 3061) ang isang ulat na naglalarawan sa hapag na nagmula sa langit at sa pagsubok na kaugnay ng pagtatago nito sa iba.