Pananampalataya at Pagiging Saksi

Tafsir ni Shaykh Abdurrahman as-Sa’di

Nang marinig nila ang ipinahayag sa Sugo na si Muhammad, sumapì ito sa kanilang mga puso at nagpakumbaba sila rito. Umagos ang kanilang mga mata dahil sa katotohanang narinig nila at natiyak. Kaya sumampalataya sila at kumilala rito, at sinabi nila: “Panginoon Namin, sumampalataya kami, kaya itala Mo kami kasama ng mga saksi.” Sila ang pamayanan ni Muhammad, sumasaksi kay Allah sa Kanyang kaisahan, at sa Kanyang mga Sugo bilang mga isinugo at sa katotohanan ng kanilang dinala.

Sumasaksi rin sila tungkol sa mga naunang pamayanan, na naniwala o tumanggi. Sila ay makatarungan, at tinatanggap ang kanilang pagsaksi, gaya ng sinabi ng Kataas-taasang Allah: “At gayon Kami ay gumawa sa inyo bilang isang pamayanang makatarungan upang maging mga saksi kayo laban sa mga tao, at ang Sugo ay maging saksi laban sa inyo.” (Qur’an 2:143)

Para bang sinisi sila dahil sa kanilang pananampalataya at pagmamadali rito, kaya sinabi nila: “At ano ang dahilan namin upang hindi kami sumampalataya kay Allah at sa katotohanang dumating sa amin, samantalang umaasa kami na papasukin kami ng aming Panginoon kasama ng mga taong matuwid?” Ibig sabihin: Ano ang pumipigil sa amin na sumampalataya kay Allah, gayong dumating na sa amin ang katotohanan mula sa aming Panginoon—ang katotohanang walang puwang para sa pag-aalinlangan o pagdududa?

At kung sumampalataya kami at sumunod sa katotohanan, umaasa kaming papapasukin kami ni Allah sa Paraiso kasama ng mga taong matuwid. Kung gayon, ano ang makapipigil sa amin? Hindi ba ito sapat na dahilan upang magmadali at magpasakop sa pananampalataya, at huwag magpahuli rito?

Tafsir ni Imam Ibn Kathir

Pagkatapos ay inilarawan Niya sila bilang mga nagpapasakop sa katotohanan, sumusunod dito at nagiging makatarungan. Sinabi Niya: “At kapag narinig nila ang ipinahayag sa Sugo, makikita mo ang kanilang mga mata na umaapaw sa mga luha dahil sa nakilala nila na katotohanan.” Ibig sabihin, dahil sa mga balitang naroroon sa kanilang mga kasulatan tungkol sa pagsugo kay Muhammad. “Sinasabi nila: ‘Panginoon Namin, sumampalataya kami, kaya itala Mo kami kasama ng mga saksi.’”

Ibig sabihin, kasama ng mga sumasaksi sa katotohanan nito at sumasampalataya rito.

Isinalaysay ni An-Nasa’i mula kay ‘Amr ibn ‘Ali al-Fallas, mula kay ‘Umar ibn ‘Ali ibn Muqaddam, mula kay Hisham ibn ‘Urwah, mula sa kanyang ama, mula kay ‘Abdullah ibn az-Zubayr, na ang talatang ito ay ipinahayag tungkol kay An-Najashi at sa kanyang mga kasamahan: “At kapag narinig nila ang ipinahayag sa Sugo, makikita mo ang kanilang mga mata na umaapaw sa mga luha dahil sa nakilala nila na katotohanan. Sinasabi nila: ‘Panginoon Namin, sumampalataya kami, kaya itala Mo kami kasama ng mga saksi.’”

Sinabi ni At-Tabarani: Isinalaysay sa amin ni Abu Shubayl ‘Ubaydullah ibn ‘Abdur-Rahman ibn Waqid; isinalaysay sa amin ng aking ama; isinalaysay sa amin ni Al-‘Abbas ibn Al-Fadl, mula kay ‘Abdul-Jabbar ibn Nafi‘ Ad-Dabbi, mula kina Qatadah at Ja‘far ibn Iyas, mula kay Sa‘id ibn Jubayr, mula kay Ibn ‘Abbas tungkol sa sinabi ni Allah: “At kapag narinig nila ang ipinahayag sa Sugo, makikita mo ang kanilang mga mata na umaapaw sa mga luha.” Sinabi niya: Sila ay mga magsasaka na dumating mula sa Abyssinia kasama ni Ja‘far ibn Abi Talib.

Nang basahan sila ng Sugo ni Allah ng Qur’an, sumampalataya sila at umapaw ang kanilang mga mata sa luha. Sinabi sa kanila ng Sugo ni Allah: “Marahil, kapag bumalik kayo sa inyong lupain, tatalikuran ninyo ang inyong relihiyon.” Sumagot sila: “Hindi namin tatalikuran ang aming relihiyon.” Kaya ipinahayag ni Allah ang mga salitang ito tungkol sa kanila.

Isinalaysay din nina Ibn Abi Hatim at Ibn Mardawayh, gayundin ni Al-Hakim sa kanyang Al-Mustadrak, sa pamamagitan ni Simak, mula kay ‘Ikrimah, mula kay Ibn ‘Abbas, tungkol sa sinabi Niya: “Kaya itala Mo kami kasama ng mga saksi.” Ang ibig sabihin nito ay kasama ni Muhammad. Ang kanyang pamayanan ang mga saksi: sumasaksi sila para sa kanilang Propeta na naihatid niya ang mensahe, at para sa mga Sugo na naihatid nila ang mensahe. Pagkatapos ay sinabi ni Al-Hakim: “Tama ang isnad nito, ngunit hindi ito inilabas ng dalawang [Al-Bukhari at Muslim].” Nawa’y kalugdan silang dalawa ni Allah.

Sinabi ng Kataas-taasang Allah: “At ano ang dahilan namin upang hindi kami sumampalataya kay Allah at sa katotohanang dumating sa amin, samantalang umaasa kaming papasukin kami ng aming Panginoon kasama ng mga taong matuwid?” Ang uring ito ng mga Kristiyano ang tinutukoy sa sinabi Niya: “At tunay na kabilang sa mga May Kasulatan ang mga sumasampalataya kay Allah, sa ipinahayag sa inyo at sa ipinahayag sa kanila, na mga mapagpakumbaba kay Allah…” (Qur’an 3:199). Sila rin ang tinutukoy sa sinabi Niya: “Ang mga pinagkalooban Namin ng Kasulatan bago nito ay sumasampalataya rito.

At kapag binibigkas ito sa kanila, sinasabi nila: ‘Sumampalataya kami rito; tunay na ito ang katotohanan mula sa aming Panginoon. Tunay na bago pa ito ay mga Muslim na kami.’ Sila ay pagkakalooban ng gantimpala nang makalawang ulit dahil sa pagtitiis nila; itinataboy nila ang masama sa pamamagitan ng mabuti, at gumugugol sila mula sa ipinagkaloob Namin sa kanila. At kapag nakarinig sila ng walang-kabuluhang pananalita, lumalayo sila rito at nagsasabi: ‘Para sa amin ang aming mga gawa at para sa inyo ang inyong mga gawa.

Kapayapaan sa inyo; hindi namin hinahangad ang mga mangmang.’” (Qur’an 28:52–55) Hindi nila ipinagbibili ang mga tanda ni Allah sa maliit na halaga. Para sa kanila ang gantimpala sa piling ng kanilang Panginoon. Tunay na si Allah ay Mabilis sa pagtutuos. (Qur’an 3:199; 28:52–55)

Tafsir ni al-Baghawi

“At ano ang dahilan namin upang hindi kami sumampalataya kay Allah at sa katotohanang dumating sa amin?” Sinabi ito nang tuyain sila ng mga Hudyo at tanungin: “Bakit kayo sumampalataya?” Ito ang naging sagot nila.

“At umaasa kaming papasukin kami ng aming Panginoon kasama ng mga taong matuwid.” Ibig sabihin, kasama sa pamayanan ni Muhammad. Ang patunay nito ay ang sinabi Niya: “Ang lupa ay mamanahin ng Aking mga matuwid na alipin.” (Qur’an 21:105)

“At kapag narinig nila ang ipinahayag sa Sugo”—si Muhammad—“makikita mo ang kanilang mga mata na umaapaw”: umaagos ang mga luha “dahil sa nakilala nila na katotohanan.” Sinabi ni Ibn ‘Abbas, ayon sa salaysay ni ‘Ata’: Ang tinutukoy ay si An-Najashi at ang kanyang mga kasamahan. Binasa sa kanila ni Ja‘far ang Kaf-Ha-Ya-‘Ayn-Sad habang nasa Abyssinia sila, at patuloy silang umiyak hanggang sa matapos si Ja‘far sa pagbasa.

“Sinasabi nila: ‘Panginoon Namin, sumampalataya kami, kaya itala Mo kami kasama ng mga saksi.’” Ibig sabihin, kasama ng pamayanan ni Muhammad. Ang patunay nito ay ang sinabi ng Kataas-taasang Allah: “Upang maging mga saksi kayo laban sa mga tao.” (Qur’an 2:143)