സത്യസാക്ഷികളോടൊപ്പം ചേർക്കാനുള്ള പ്രാർഥന

ശൈഖ് അബ്ദുർറഹ്മാൻ അസ്സഅ്ദിയുടെ തഫ്സീർ

“റസൂലിന് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത് അവർ കേട്ടപ്പോൾ” — മുഹമ്മദ് നബി (സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം)ക്ക് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. അത് അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കുകയും അവർ അതിനു മുന്നിൽ വിനയപ്പെടുകയും ചെയ്തു. തങ്ങൾ ഉറപ്പോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ സത്യത്തെക്കുറിച്ച് കേട്ടതിന്റെ ഫലമായി അവരുടെ കണ്ണുകൾ കണ്ണുനീരിൽ നിറഞ്ഞൊഴുകി. അതിനാൽ അവർ വിശ്വസിക്കുകയും അത് അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ!

ഞങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ സത്യസാക്ഷികളോടൊപ്പം ഞങ്ങളെയും രേഖപ്പെടുത്തേണമേ.” അവർ മുഹമ്മദ് നബി (സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം)യുടെ സമുദായമാണ്. ഏകദൈവത്വത്തെക്കുറിച്ച് അല്ലാഹുവിനുവേണ്ടിയും, ദൂതന്മാരുടെ ദൗത്യത്തെക്കുറിച്ചും അവർ കൊണ്ടുവന്നത് സത്യമാണെന്നതിനെക്കുറിച്ചും അവർക്കുവേണ്ടിയും അവർ സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു.

മുൻകാല സമുദായങ്ങളെക്കുറിച്ചും അവർ സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു; അവർ സത്യം സ്ഥിരീകരിച്ചോ നിഷേധിച്ചോ എന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. അവർ നീതിമാന്മാരാണ്; അവരുടെ സാക്ഷ്യം സ്വീകരിക്കപ്പെടും. അല്ലാഹു പറഞ്ഞതുപോലെ: “അപ്രകാരം നിങ്ങളെ നാം മധ്യമ സമുദായമാക്കി; നിങ്ങൾ ജനങ്ങൾക്കു സാക്ഷികളാകാനും, റസൂൽ നിങ്ങൾക്കു സാക്ഷിയാകാനും വേണ്ടി.”

അവരുടെ വിശ്വാസത്തെയും അതിൽ അവർ വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ടുവന്നതിനെയും ആരോ കുറ്റപ്പെടുത്തിയതുപോലെയാണ്. അപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞു: “അല്ലാഹുവിലും ഞങ്ങൾക്ക് വന്നെത്തിയ സത്യത്തിലും ഞങ്ങൾ വിശ്വസിക്കാതിരിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് എന്താണുള്ളത്? ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവ് ഞങ്ങളെ സജ്ജനങ്ങളോടൊപ്പം പ്രവേശിപ്പിക്കുമെന്ന് ഞങ്ങൾ പ്രത്യാശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.” അതായത്, യാതൊരു സംശയത്തിനും അവിശ്വാസത്തിനും ഇടമില്ലാത്ത സത്യം ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിങ്കൽനിന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് വന്നെത്തിയിരിക്കെ, അല്ലാഹുവിൽ വിശ്വസിക്കുന്നതിൽനിന്ന് ഞങ്ങളെ തടയുന്നതെന്താണ്?

ഞങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുകയും സത്യത്തെ പിന്തുടരുകയും ചെയ്താൽ, സജ്ജനങ്ങളോടൊപ്പം അല്ലാഹു ഞങ്ങളെ സ്വർഗത്തിൽ പ്രവേശിപ്പിക്കുമെന്ന് ഞങ്ങൾ പ്രത്യാശിക്കുന്നു. അപ്പോൾ ഞങ്ങളെ തടയുന്ന എന്തുണ്ട്? വിശ്വാസത്തിലേക്ക് വേഗത്തിൽ നീങ്ങാനും അതിന് കീഴടങ്ങാനും അതിൽനിന്ന് പിന്നോട്ടുനിൽക്കാതിരിക്കാനും ഇത് മതിയായ കാരണമല്ലേ?

ഇമാം ഇബ്നു കസീറിന്റെ തഫ്സീർ

പിന്നീട് സത്യത്തിന് കീഴടങ്ങുകയും അതിനെ പിന്തുടരുകയും നീതിപൂർവം നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്യുന്നവരായി അവരെ വിശേഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അല്ലാഹു പറഞ്ഞു: “റസൂലിന് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത് അവർ കേൾക്കുമ്പോൾ, സത്യത്തിൽനിന്ന് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞതിന്റെ ഫലമായി അവരുടെ കണ്ണുകൾ കണ്ണുനീരൊഴുക്കുന്നതായി നീ കാണും.” അതായത്, മുഹമ്മദ് നബി (സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം)യുടെ നിയോഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സന്തോഷവാർത്ത അവരുടെ പക്കലുണ്ടായിരുന്നു; അതിൽനിന്ന് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞ സത്യത്തിന്റെ ഫലമായി.

“അവർ പറയും: ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ! ഞങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ സത്യസാക്ഷികളോടൊപ്പം ഞങ്ങളെയും രേഖപ്പെടുത്തേണമേ.” അതായത്, ഇതിന്റെ സത്യതയ്ക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുകയും ഇതിൽ വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരോടൊപ്പം ഞങ്ങളെയും ഉൾപ്പെടുത്തേണമേ.

അൻ-നസാഈ, അംറ് ഇബ്‌നു അലി അൽ-ഫല്ലാസിൽനിന്നും, അദ്ദേഹം ഉമർ ഇബ്‌നു അലി ഇബ്‌നു മുകദ്ദമിൽനിന്നും, അദ്ദേഹം ഹിശാം ഇബ്‌നു ഉർവയിൽനിന്നും, അദ്ദേഹം തന്റെ പിതാവിൽനിന്നും, അദ്ദേഹം അബ്ദുല്ലാഹ് ഇബ്‌നു അസ്-സുബൈറിൽനിന്നും നിവേദനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു: “ഈ ആയത്ത് അൻ-നജാശിയെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൂട്ടുകാരെയും സംബന്ധിച്ചാണ് അവതരിച്ചത്: ‘റസൂലിന് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത് അവർ കേൾക്കുമ്പോൾ, സത്യത്തിൽനിന്ന് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞതിന്റെ ഫലമായി അവരുടെ കണ്ണുകൾ കണ്ണുനീരൊഴുക്കുന്നതായി നീ കാണും. അവർ പറയും: ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ! ഞങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ സത്യസാക്ഷികളോടൊപ്പം ഞങ്ങളെയും രേഖപ്പെടുത്തേണമേ.’”

അത്ത്വബറാനി പറഞ്ഞു: അബൂ ശുബൈൽ ഉബൈദുല്ലാഹ് ഇബ്‌നു അബ്ദിർറഹ്മാൻ ഇബ്‌നു വാഖിദ് ഞങ്ങളോട് നിവേദനം ചെയ്തു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് ഞങ്ങളോട് നിവേദനം ചെയ്തു; അൽ-അബ്ബാസ് ഇബ്‌നുൽ ഫദ്ല്, അബ്ദുൽജബ്ബാർ ഇബ്‌നു നാഫിഅ് അദ്ദബ്ബി മുഖേന ഖതാദയിലും ജഅ്ഫർ ഇബ്‌നു ഇയാസിലുംനിന്നും, അവർ സഈദ് ഇബ്‌നു ജുബൈറിൽനിന്നും, അദ്ദേഹം ഇബ്‌നു അബ്ബാസിൽനിന്നും നിവേദനം ചെയ്തു. അല്ലാഹുവിന്റെ വചനമായ “റസൂലിന് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത് അവർ കേൾക്കുമ്പോൾ, അവരുടെ കണ്ണുകൾ കണ്ണുനീരൊഴുക്കുന്നതായി നീ കാണും” എന്നതിനെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “അവർ കരീബുകളായിരുന്നു — അതായത് കർഷകർ. ജഅ്ഫർ ഇബ്‌നു അബീ താലിബിനോടൊപ്പം അവർ അബിസീനിയയിൽനിന്ന് വന്നവരായിരുന്നു.

അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം) അവർക്കു ഖുർആൻ ഓതിക്കേൾപ്പിച്ചപ്പോൾ അവർ വിശ്വസിക്കുകയും അവരുടെ കണ്ണുകൾ കണ്ണുനീരൊഴുക്കുകയും ചെയ്തു. അപ്പോൾ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം) പറഞ്ഞു: ‘നിങ്ങൾ സ്വന്തം നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയാൽ നിങ്ങളുടെ മതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുപോകുമോ എന്ന് തോന്നുന്നു.’ അവർ പറഞ്ഞു: ‘ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ മതത്തിൽനിന്ന് ഒരിക്കലും മാറുകയില്ല.’ അപ്പോൾ അവരുടെ ഈ വാക്കുകളെക്കുറിച്ച് അല്ലാഹു ഈ ആയത്ത് അവതരിപ്പിച്ചു.”

ഇബ്‌നു അബീ ഹാതിം, ഇബ്‌നു മർദവൈഹ്, അൽ-ഹാകിം എന്നിവർ തങ്ങളുടെ അൽ-മുസ്തദ്റകിൽ, സിമാക് മുഖേന, ഇക്രിമയിൽനിന്നും, അദ്ദേഹം ഇബ്‌നു അബ്ബാസിൽനിന്നും നിവേദനം ചെയ്തു: “ഫക്തുബ്നാ മഅശ്ശാഹിദീൻ” — “സത്യസാക്ഷികളോടൊപ്പം ഞങ്ങളെയും രേഖപ്പെടുത്തേണമേ” എന്നതിന്റെ അർഥം, മുഹമ്മദ് നബി (സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം)യോടൊപ്പമാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമുദായമാണ് സാക്ഷികൾ; തങ്ങളുടെ നബിയുടെ കാര്യത്തിൽ അദ്ദേഹം സന്ദേശം എത്തിച്ചുവെന്നും ദൂതന്മാരുടെ കാര്യത്തിൽ അവർ സന്ദേശം എത്തിച്ചുവെന്നും അവർ സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു. അൽ-ഹാകിം പറഞ്ഞു: ഇതിന്റെ പരമ്പര സ്വഹീഹാണ്; എന്നാൽ ബുഖാരിയും മുസ്‌ലിമും ഇത് ഉദ്ധരിച്ചിട്ടില്ല. അല്ലാഹു അവരിരുവരിലും പ്രസാദിക്കട്ടെ.

“അല്ലാഹുവിലും ഞങ്ങൾക്ക് വന്നെത്തിയ സത്യത്തിലും ഞങ്ങൾ വിശ്വസിക്കാതിരിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് എന്താണുള്ളത്? ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവ് ഞങ്ങളെ സജ്ജനങ്ങളോടൊപ്പം പ്രവേശിപ്പിക്കുമെന്ന് ഞങ്ങൾ പ്രത്യാശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു” എന്ന് അല്ലാഹു പറയുന്നു. ഈ ക്രൈസ്തവ വിഭാഗം അല്ലാഹു പറഞ്ഞവരാണ്: “വേദം നൽകപ്പെട്ടവരിൽ അല്ലാഹുവിലും നിങ്ങൾക്ക് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിലും അവർക്കു അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിലും വിശ്വസിക്കുന്നവരും അല്ലാഹുവിനോട് വിനയപ്പെടുന്നവരുമുണ്ട്...” എന്ന ആയത്തിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടവർ.

അല്ലാഹു അവരെക്കുറിച്ച് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞവരുമാണ്: “ഇതിനു മുമ്പ് നാം വേദം നൽകിയവർ ഇതിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു. ഇത് അവർക്കു വായിച്ചുകേൾപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അവർ പറയുന്നു: ‘ഞങ്ങൾ ഇതിൽ വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്നു; തീർച്ചയായും ഇത് ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിങ്കൽനിന്നുള്ള സത്യമാണ്. ഇതിനു മുമ്പുതന്നെ ഞങ്ങൾ മുസ്‌ലിംകളായിരുന്നു.’ ക്ഷമിച്ചതിനാൽ അവർക്ക് അവരുടെ പ്രതിഫലം രണ്ടുതവണ നൽകപ്പെടും.

അവർ നന്മകൊണ്ട് തിന്മയെ തടയുകയും നാം നൽകിയതിൽനിന്ന് ചെലവഴിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വ്യർഥമായ സംസാരം കേൾക്കുമ്പോൾ അവർ അതിൽനിന്ന് തിരിഞ്ഞുകളയുകയും പറയുന്നു: ‘ഞങ്ങളുടെ കർമങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കുള്ളതാണ്; നിങ്ങളുടെ കർമങ്ങൾ നിങ്ങൾക്കുള്ളതാണ്. നിങ്ങൾക്കു സമാധാനം. അജ്ഞരായവരെ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.’”

അല്ലാഹു പറഞ്ഞതുപോലെ: “അല്ലാഹുവിന്റെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾക്കു പകരം അവർ തുച്ഛമായ വില വാങ്ങുന്നില്ല. അത്തരക്കാർക്ക് അവരുടെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ പ്രതിഫലമുണ്ട്. തീർച്ചയായും അല്ലാഹു അതിവേഗം വിചാരണ നടത്തുന്നവനാകുന്നു.” [ആലു ഇംറാൻ 3:199; അൽ-ഖസ്വസ് 28:52–55].

അൽ-ബഗവിയുടെ തഫ്സീർ

“അല്ലാഹുവിലും ഞങ്ങൾക്ക് വന്നെത്തിയ സത്യത്തിലും ഞങ്ങൾ വിശ്വസിക്കാതിരിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് എന്താണുള്ളത്?” യഹൂദർ അവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തി: “നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് വിശ്വസിച്ചത്?” അപ്പോൾ അവർ ഈ മറുപടി നൽകി.

“ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവ് ഞങ്ങളെ സജ്ജനങ്ങളോടൊപ്പം പ്രവേശിപ്പിക്കുമെന്ന് ഞങ്ങൾ പ്രത്യാശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.” അതായത്, മുഹമ്മദ് നബി (സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം)യുടെ സമുദായത്തിൽ. അതിന്റെ തെളിവ്: “എന്റെ സജ്ജനരായ ദാസന്മാർ ഭൂമിയുടെ അവകാശികളാകും” [അൽ-അൻബിയാഅ് 21:105].

“റസൂലിന് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത് അവർ കേൾക്കുമ്പോൾ” — മുഹമ്മദ് നബി (സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം)ക്ക് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. “അവരുടെ കണ്ണുകൾ കണ്ണുനീരൊഴുക്കുന്നതായി നീ കാണും” — കണ്ണുനീർ ഒഴുകുന്നതായി. “സത്യത്തിൽനിന്ന് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞതിന്റെ ഫലമായി.” അത്വാഅ് മുഖേനയുള്ള നിവേദനത്തിൽ ഇബ്‌നു അബ്ബാസ് (റദിയല്ലാഹു അൻഹുമാ) പറഞ്ഞു: ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് അൻ-നജാശിയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൂട്ടുകാരുമാണ്.

ജഅ്ഫർ അവർക്ക് അബിസീനിയയിൽ വെച്ച് “കാഫ്, ഹാ, യാ, ഐൻ, സ്വാദ്” [മർയം അധ്യായത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലെ അക്ഷരങ്ങൾ] ഓതിക്കേൾപ്പിച്ചു. ജഅ്ഫർ പാരായണം പൂർത്തിയാക്കുന്നതുവരെ അവർ കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.

“അവർ പറയും: ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ! ഞങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ സത്യസാക്ഷികളോടൊപ്പം ഞങ്ങളെയും രേഖപ്പെടുത്തേണമേ.” അതായത്, മുഹമ്മദ് നബി (സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം)യുടെ സമുദായത്തോടൊപ്പം. അല്ലാഹുവിന്റെ ഈ വചനമാണ് അതിനുള്ള തെളിവ്: “നിങ്ങൾ ജനങ്ങൾക്കു സാക്ഷികളാകാൻ വേണ്ടി” [അൽ-ബഖറ 2:143].