ഇസ്‌ലാമിൽ മരിക്കാനുള്ള പ്രാർത്ഥന

ശൈഖ് അബ്ദുർറഹ്മാൻ അസ്സഅ്ദിയുടെ തഫ്സീർ

യൂസുഫിന് ഭൂമിയിൽ അധികാരവും രാജഭരണവും നൽകി അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തിനുവേണ്ടി പൂർത്തിയാക്കിയതെല്ലാം പൂർത്തിയാക്കുകയും, മാതാപിതാക്കളെയും സഹോദരങ്ങളെയും വീണ്ടും ഒന്നിപ്പിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് കുളിർമ നൽകുകയും, മഹത്തായ വിജ്ഞാനം നൽകുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, അല്ലാഹുവിന്റെ അനുഗ്രഹം അംഗീകരിച്ചും അതിന് നന്ദി പ്രകടിപ്പിച്ചും ഇസ്‌ലാമിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കാനുള്ള പ്രാർത്ഥനയുമായും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “എന്റെ രക്ഷിതാവേ, രാജാധികാരത്തിൽനിന്ന് നീ എനിക്ക് നൽകിയിരിക്കുന്നു.” അതായത്, രാജ്യത്തിന്റെ ഖജനാവുകളുടെയും ഭരണനിർവഹണത്തിന്റെയും ചുമതല അദ്ദേഹത്തിനായിരുന്നു; രാജാവിന്റെ പ്രധാന മന്ത്രിയുമായിരുന്നു അദ്ദേഹം.

“സംഭവങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനത്തിൽനിന്ന് നീ എന്നെ പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു” എന്നതിന്റെ അർത്ഥം: അവതരിക്കപ്പെട്ട ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ വിവരണങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനം, സ്വപ്നങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനം, മറ്റു വിജ്ഞാനങ്ങൾ എന്നിവയിൽനിന്ന് നീ എന്നെ പഠിപ്പിച്ചു എന്നാണ്. “ആകാശങ്ങളുടെയും ഭൂമിയുടെയും സ്രഷ്ടാവേ, ഇഹത്തിലും പരത്തിലും നീയാണ് എന്റെ രക്ഷാധികാരി. എന്നെ മുസ്‌ലിമായി മരിപ്പിക്കേണമേ” എന്നതിന്റെ അർത്ഥം: മരണം സംഭവിക്കുന്നതുവരെ ഇസ്‌ലാമിൽ എന്നെ നിലനിർത്തുകയും അതിൽ ഉറപ്പിക്കുകയും ചെയ്യേണമേ എന്നാണ്. ഇത് മരണം വേഗത്തിലാക്കാനുള്ള പ്രാർത്ഥനയായിരുന്നില്ല.

“സജ്ജനങ്ങളോടൊപ്പം എന്നെ ചേർക്കുകയും ചെയ്യേണമേ” എന്നതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്, ഉത്തമരായ പ്രവാചകന്മാരും തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട മഹാത്മാക്കളുമാണ്.

ഇമാം ഇബ്നു കസീറിന്റെ തഫ്സീർ

അല്ലാഹുവിന്റെ അനുഗ്രഹം യൂസുഫ് സ്വിദ്ദീഖിന് പൂർണമായപ്പോൾ—മാതാപിതാക്കളും സഹോദരങ്ങളും അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം വീണ്ടും ഒന്നിക്കുകയും, പ്രവാചകത്വവും രാജാധികാരവും അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തിന് നൽകുകയും ചെയ്തപ്പോൾ—അദ്ദേഹം തന്റെ മഹത്വമുള്ള രക്ഷിതാവിനോട് നടത്തിയ പ്രാർത്ഥനയാണിത്. ഇഹലോകത്ത് തന്റെ അനുഗ്രഹം പൂർണമാക്കിയതുപോലെ പരലോകത്തും അത് തുടരണമേ എന്നും, മരണം വരുമ്പോൾ മുസ്‌ലിമായിരിക്കെ മരിക്കണമേ എന്നും അദ്ദേഹം തന്റെ രക്ഷിതാവിനോട് ചോദിച്ചു. ദഹ്ഹാക് ഇപ്രകാരമാണ് പറഞ്ഞത്. സജ്ജനങ്ങളായ പ്രവാചകന്മാരുടെയും ദൂതന്മാരുടെയും കൂട്ടത്തിൽ തന്നെ ചേർക്കണമെന്നും അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു.

അല്ലാഹുവിന്റെ അനുഗ്രഹവും സമാധാനവും അവരെല്ലാവരിലും ഉണ്ടാകട്ടെ.

യൂസുഫ് (അ) മരണാസന്നനായപ്പോൾ ഈ പ്രാർത്ഥന നടത്തിയതാകാമെന്നും ഇതിന് സാധ്യതയുണ്ട്. ആഇശ (റ)യിൽനിന്ന് സ്വഹീഹൈനിൽ സ്ഥിരപ്പെട്ടതുപോലെ, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ ﷺ മരണസമയത്ത് വിരൽ ഉയർത്തിക്കൊണ്ട്: “അല്ലാഹുവേ, ഉന്നതമായ കൂട്ടത്തിൽ; അല്ലാഹുവേ, ഉന്നതമായ കൂട്ടത്തിൽ; അല്ലാഹുവേ, ഉന്നതമായ കൂട്ടത്തിൽ” എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ, തന്റെ ആയുസ്സ് അവസാനിക്കുകയും മരണസമയം എത്തുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ഇസ്‌ലാമിൽ മരിക്കാനും സജ്ജനങ്ങളോടൊപ്പം ചേരാനും അദ്ദേഹം പ്രാർത്ഥിച്ചതാകാം; ഉടൻതന്നെ അത് സംഭവിക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം ചോദിച്ചതല്ല.

മറ്റൊരാൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നവൻ “അല്ലാഹു നിന്നെ ഇസ്‌ലാമിൽ മരിപ്പിക്കട്ടെ” എന്നു പറയുന്നതുപോലെയും, “അല്ലാഹുവേ, മുസ്‌ലിംകളായിരിക്കെ ഞങ്ങളെ ജീവിപ്പിക്കുകയും മുസ്‌ലിംകളായിരിക്കെ മരിപ്പിക്കുകയും സജ്ജനങ്ങളോടൊപ്പം ഞങ്ങളെ ചേർക്കുകയും ചെയ്യേണമേ” എന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നതുപോലെയുമാണത്.

അവരുടെ ശരീഅത്തിൽ ആ പ്രാർത്ഥന ഉടൻ സാധ്യമാകുന്ന രീതിയിലായിരുന്നുവെന്നും കരുതാം. ഖതാദ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്: “തവഫ്ഫനി മുസ്‌ലിമൻ വ അൽഹിഖ്നീ ബിസ്സ്വാലിഹീൻ” (എന്നെ മുസ്‌ലിമായി മരിപ്പിക്കുകയും സജ്ജനങ്ങളോടൊപ്പം ചേർക്കുകയും ചെയ്യേണമേ) എന്ന വാക്കുകളെക്കുറിച്ച്: അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തെ വീണ്ടും ഒന്നിപ്പിക്കുകയും കണ്ണുകൾക്ക് കുളിർമ നൽകുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, അന്ന് അദ്ദേഹം ഐഹിക ജീവിതത്തിന്റെയും അതിന്റെ അധികാരത്തിന്റെയും സമൃദ്ധിയുടെയും നടുവിലായിരിക്കെ, തനിക്കുമുമ്പ് കഴിഞ്ഞുപോയ സജ്ജനങ്ങളോടൊപ്പം ചേരാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ഇബ്‌നു അബ്ബാസ് പറയാറുണ്ടായിരുന്നു: “യൂസുഫിന് മുമ്പ് ഒരു പ്രവാചകനും മരണം ആഗ്രഹിച്ചിട്ടില്ല.”

ഇബ്‌നു ജരീറും സുദ്ദിയും ഇബ്‌നു അബ്ബാസിൽനിന്ന് ഇപ്രകാരം ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്: ഇപ്രകാരം പ്രാർത്ഥിച്ച ആദ്യത്തെ പ്രവാചകൻ അദ്ദേഹമായിരുന്നു. ഇത്, ഇസ്‌ലാമിൽ മരിക്കണമെന്നു ചോദിച്ച ആദ്യത്തെ പ്രവാചകൻ അദ്ദേഹമായിരുന്നു എന്ന അർത്ഥത്തിലാകാം; “എന്റെ രക്ഷിതാവേ, എനിക്കും എന്റെ മാതാപിതാക്കൾക്കും എന്റെ ഭവനത്തിൽ വിശ്വാസിയായിക്കൊണ്ട് പ്രവേശിച്ചവർക്കും പൊറുത്തുതരേണമേ” എന്നു പറഞ്ഞ ആദ്യത്തെയാൾ നൂഹ് (അ) ആയിരുന്നതുപോലെ. അല്ലെങ്കിൽ, ആ പ്രാർത്ഥന ഉടൻ നടപ്പാക്കിത്തരണമെന്ന് ആദ്യം ചോദിച്ചത് അദ്ദേഹമായിരുന്നു എന്നും അർത്ഥമാകാം. ഖതാദയുടെ വാക്കുകളുടെ പ്രത്യക്ഷാർഥം അതാണ്. എന്നാൽ നമ്മുടെ ശരീഅത്തിൽ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് അനുവദനീയമല്ല.

ഇമാം അഹ്മദ് ഇബ്‌നു ഹൻബൽ (റഹി) പറഞ്ഞു: ഇസ്മാഈൽ ഇബ്‌നു ഇബ്രാഹീം ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; അബ്ദുൽഅസീസ് ഇബ്‌നു സുഹൈബ്, അനസ് ഇബ്‌നു മാലിക്കിൽനിന്ന് നിവേദനം ചെയ്തു: അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ ﷺ പറഞ്ഞു: “നിങ്ങളിൽ ആരും തനിക്കുണ്ടായ ദുരിതം കാരണം മരണം ആഗ്രഹിക്കരുത്. നിർബന്ധമായും അങ്ങനെ ആഗ്രഹിക്കേണ്ടിവന്നാൽ, ‘അല്ലാഹുവേ, ജീവിച്ചിരിക്കുന്നത് എനിക്ക് ഉത്തമമായിരിക്കുന്നിടത്തോളം എന്നെ ജീവിപ്പിക്കേണമേ; മരിക്കുന്നത് എനിക്ക് ഉത്തമമായാൽ എന്നെ മരിപ്പിക്കേണമേ’ എന്ന് അവൻ പറയട്ടെ.”

ഇമാം അഹ്മദ് പറഞ്ഞു: അബുൽമുഗീറ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; മആൻ ഇബ്‌നു റിഫാഅ പറഞ്ഞു; അലി ഇബ്‌നു യസീദ്, അൽഖാസിമിൽനിന്ന്, അദ്ദേഹം അബൂ ഉമാമയിൽനിന്ന് നിവേദനം ചെയ്തു: ഞങ്ങൾ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ ﷺയുടെ അരികിലിരുന്ന് സംസാരിക്കുകയും മനസ്സ് മൃദുവാക്കുകയും ചെയ്യുകയായിരുന്നു. സഅദ് ഇബ്‌നു അബീ വഖ്ഖാസ് കരയുകയും ഏറെ കരയുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “ഞാൻ മരിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ എത്ര നന്നായിരുന്നു!” അപ്പോൾ പ്രവാചകൻ ﷺ പറഞ്ഞു: “സഅദേ, എന്റെ സന്നിധിയിൽവെച്ചാണോ നീ മരണം ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?”

അദ്ദേഹം ഇത് പലതവണ ആവർത്തിച്ചു. പിന്നീട് നബി ﷺ പറഞ്ഞു: “സഅദേ, നീ സ്വർഗത്തിനായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവനാണെങ്കിൽ, നിന്റെ ആയുസ്സ് ദീർഘമാകുന്നതും നിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ നന്നാകുന്നതും നിനക്ക് ഉത്തമമാണ്.”

ഇമാം അഹ്മദ് പറഞ്ഞു: ഹസൻ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; ഇബ്‌നു ലഹീഅ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; അബൂ യൂനുസ്—അദ്ദേഹം സുലൈം ഇബ്‌നു ജുബൈർ ആണ്—അബൂ ഹുറൈറയിൽനിന്ന്, അദ്ദേഹം നബി ﷺയിൽനിന്ന് നിവേദനം ചെയ്തു: “നിങ്ങളിൽ ആരും മരണം ആഗ്രഹിക്കരുത്; മരണം വന്നെത്തുന്നതിനു മുമ്പ് അതിനായി പ്രാർത്ഥിക്കുകയും അരുത്. ഒരാൾ തന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽ ഉറച്ച വിശ്വാസമുള്ളവനാണെങ്കിൽ മാത്രം [അങ്ങനെ ചെയ്യാം]. നിങ്ങളിൽ ഒരാൾ മരിച്ചാൽ അവന്റെ പ്രവൃത്തി നിലയ്ക്കും. വിശ്വാസിക്ക് ദീർഘായുസ്സ് ലഭിക്കുന്നത് അവന്റെ നന്മ മാത്രമേ വർധിപ്പിക്കൂ.” ഈ നിവേദനം അഹ്മദ് മാത്രമാണ് ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുള്ളത്.

ദുരിതം ആ വ്യക്തിക്കുതന്നെ മാത്രമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണെങ്കിൽ ഇതാണ് വിധി. എന്നാൽ മതത്തിൽ പരീക്ഷണവും കുഴപ്പവും ഉണ്ടാകുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ മരണം ചോദിക്കുന്നത് അനുവദനീയമാണ്. ഫിർഔൻ മന്ത്രവാദികളെ മതത്തിൽനിന്ന് പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും വധിക്കുമെന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞത് അല്ലാഹു വിവരിക്കുന്നു: “ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, ഞങ്ങളുടെമേൽ ക്ഷമ ചൊരിയുകയും മുസ്‌ലിംകളായിരിക്കെ ഞങ്ങളെ മരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യേണമേ.” പ്രസവവേദനയുമായി ഈത്തപ്പനയുടെ തടിയിലേക്കു ചെന്നപ്പോൾ മർയം (അ) പറഞ്ഞതും അങ്ങനെയാണ്: “ഇതിന് മുമ്പ് ഞാൻ മരിക്കുകയും വിസ്മരിക്കപ്പെട്ട ഒരാളായിത്തീരുകയും ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ എത്ര നന്നായിരുന്നു!”

അവൾ വിവാഹിതയല്ലാതിരിക്കെ ഗർഭം ധരിക്കുകയും പ്രസവിക്കുകയും ചെയ്തതിനാൽ, ആളുകൾ അവളെ വ്യഭിചാരക്കുറ്റം ചുമത്തുമെന്ന് അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു. “അവൾക്ക് ഇതെങ്ങനെ ലഭിച്ചു?” എന്ന് അവർ ചോദിക്കുമെന്നും അവൾ അറിഞ്ഞിരുന്നു. അതിനാലാണ് അവർ ആദ്യം അവളെ നേരിട്ടത്: “മർയമേ, നീ ഗുരുതരമായ ഒരു കാര്യം ചെയ്തിരിക്കുന്നു!

ഹാറൂന്റെ സഹോദരീ, നിന്റെ പിതാവ് ദുഷ്ടനായിരുന്നില്ല; നിന്റെ മാതാവ് വ്യഭിചാരിണിയുമായിരുന്നില്ല” എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ അല്ലാഹു അവളുടെ ആ അവസ്ഥയിൽനിന്ന് രക്ഷയും വഴിയും ഒരുക്കി. തൊട്ടിലിൽ കിടന്നിരുന്ന ശിശുവിനെ അല്ലാഹു സംസാരിപ്പിച്ചു: “ഞാൻ അല്ലാഹുവിന്റെ ദാസനും അവന്റെ ദൂതനുമാകുന്നു” എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു. അത് മഹത്തായ ദൃഷ്ടാന്തവും വ്യക്തമായ അത്ഭുതവുമായിരുന്നു. അവനിൽ അല്ലാഹുവിന്റെ അനുഗ്രഹവും സമാധാനവും ഉണ്ടാകട്ടെ.

ഇമാം അഹ്മദും തിർമിദിയും ഉദ്ധരിച്ച മുആദിന്റെ ഹദീസിൽ, സ്വപ്നവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവവും അതിലെ പ്രാർത്ഥനയും വിവരിക്കുന്നു: “ഒരു ജനതയെ പരീക്ഷണത്തിലാക്കാൻ നീ ഉദ്ദേശിച്ചാൽ, പരീക്ഷണത്തിന് വിധേയനാകാതെ എന്നെ നിന്റെ അടുക്കലേക്ക് സ്വീകരിക്കേണമേ.”

ഇമാം അഹ്മദ് പറഞ്ഞു: അബൂ സലമ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; അബ്ദുൽഅസീസ് ഇബ്‌നു മുഹമ്മദ്, അംറിൽനിന്ന്, അദ്ദേഹം ആസ്വിമിൽനിന്ന്, അദ്ദേഹം ഉമർ ഇബ്‌നു ഖതാദയിൽനിന്ന്, അദ്ദേഹം മഹ്മൂദ് ഇബ്‌നു ലബീദിൽനിന്ന് നിവേദനം ചെയ്തു: നബി ﷺ പറഞ്ഞു: “മനുഷ്യപുത്രന് വെറുപ്പുള്ള രണ്ട് കാര്യങ്ങളുണ്ട്: മരണം—എന്നാൽ മരണം വിശ്വാസിക്ക് ഉത്തമമാണ്; സമ്പത്തിന്റെ കുറവ്—സമ്പത്തിന്റെ കുറവ് കണക്കെടുപ്പ് കുറയ്ക്കുന്നതാണ്.” അതിനാൽ മതത്തിൽ പരീക്ഷണങ്ങൾ വന്നെത്തുമ്പോൾ മരണം ചോദിക്കുന്നത് അനുവദനീയമാണ്.

ഇതുകൊണ്ടാണ് അലി ഇബ്‌നു അബീ താലിബ് (റ) തന്റെ ഭരണത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ കാര്യങ്ങൾ തനിക്കനുകൂലമായി ഒന്നിച്ചുചേരുന്നില്ലെന്നും അവ കൂടുതൽ കഠിനമാകുകയാണെന്നും കണ്ടപ്പോൾ പറഞ്ഞത്: “അല്ലാഹുവേ, എന്നെ നിന്റെ അടുക്കലേക്ക് സ്വീകരിക്കേണമേ; ഞാൻ അവരെക്കൊണ്ട് മടുത്തിരിക്കുന്നു, അവർക്കും എന്നെക്കൊണ്ട് മടുത്തിരിക്കുന്നു.” ഖുറാസാനിലെ ഭരണാധികാരിയുമായി തനിക്കുണ്ടായ സംഭവങ്ങളും പരീക്ഷണങ്ങളും ഉണ്ടായപ്പോൾ ഇമാം ബുഖാരി (റഹി) പറഞ്ഞു: “അല്ലാഹുവേ, എന്നെ നിന്റെ അടുക്കലേക്ക് സ്വീകരിക്കേണമേ.”

ഹദീസിൽ ഇപ്രകാരമുണ്ട്: “ദജ്ജാലിന്റെ കാലത്ത് ഒരാൾ ഒരു ഖബറിനരികിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ, അവൻ കാണുന്ന പരീക്ഷണങ്ങളും ഭൂകമ്പങ്ങളും കലാപങ്ങളും ഭയാനകമായ കാര്യങ്ങളും കാരണം—പരീക്ഷണങ്ങൾക്ക് വിധേയരായവർക്കെല്ലാം അവ പരീക്ഷണമായിരിക്കും—‘നിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ഞാനായിരുന്നെങ്കിൽ എത്ര നന്നായിരുന്നു’ എന്ന് പറയും.”

അബൂ ജഅ്ഫർ ഇബ്‌നു ജരീർ പറഞ്ഞു: യഅ്ഖൂബിന്റെ മക്കൾ യൂസുഫിനോട് ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾക്കുശേഷം അവരുടെ പിതാവ് അവർക്കുവേണ്ടി പൊറുക്കലിനെ തേടി. അപ്പോൾ അല്ലാഹു അവരുടെ പശ്ചാത്താപം സ്വീകരിക്കുകയും അവരെ മാപ്പാക്കുകയും അവരുടെ പാപങ്ങൾ പൊറുക്കുകയും ചെയ്തതായി പറയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അൽഖാസിം ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; അൽഹസൻ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; ഹജ്ജാജ് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; സ്വാലിഹ് അൽമരീ, യസീദ് അർറഖാശിയിൽനിന്ന്, അദ്ദേഹം അനസ് ഇബ്‌നു മാലിക്കിൽനിന്ന് നിവേദനം ചെയ്തു: അല്ലാഹു യഅ്ഖൂബിന്റെ കുടുംബത്തെ വീണ്ടും ഒന്നിപ്പിക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് കുളിർമ നൽകുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, മക്കൾ ഒറ്റയ്ക്കിരുന്ന് രഹസ്യമായി സംസാരിച്ചു.

അവരിൽ ഒരാൾ മറ്റുള്ളവരോട് പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ ചെയ്തതും, ആ വൃദ്ധന് നിങ്ങളിൽനിന്ന് അനുഭവിക്കേണ്ടിവന്നതും, യൂസുഫിന് നിങ്ങളിൽനിന്ന് അനുഭവിക്കേണ്ടിവന്നതും നിങ്ങൾക്കറിയില്ലേ?” അവർ പറഞ്ഞു: “അതെ.” അവൻ പറഞ്ഞു: “അവരുടെ മാപ്പുനൽകൽ നിങ്ങളെ വഞ്ചിക്കാതിരിക്കട്ടെ. നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിന്റെ കാര്യത്തിൽ നിങ്ങൾ എന്തു ചെയ്യും?”

അപ്പോൾ അവർ ആ വൃദ്ധന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു. അവർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുമ്പിൽ ഇരുന്നു; യൂസുഫ് പിതാവിന്റെ അരികിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവർ പറഞ്ഞു: “ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ, മുമ്പൊരിക്കലും ഞങ്ങൾ നിന്നോട് പറയാത്ത ഒരു കാര്യവുമായാണ് ഞങ്ങൾ വന്നിരിക്കുന്നത്. ഇതുവരെ ഞങ്ങൾക്ക് നേരിടേണ്ടിവരാത്ത ഒരു കാര്യം ഞങ്ങൾക്ക് സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു.”

അവർ അദ്ദേഹത്തെ വികാരഭരിതനാക്കി—പ്രവാചകന്മാർ സൃഷ്ടികളിൽ ഏറ്റവും കരുണയുള്ളവരാണ്. അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു: “മക്കളേ, നിങ്ങൾക്കെന്താണ്?” അവർ പറഞ്ഞു: “ഞങ്ങൾ നിന്നോട് ചെയ്തതും ഞങ്ങളുടെ സഹോദരനായ യൂസുഫിനോട് ചെയ്തതും നിനക്കറിയാമല്ലോ?” അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “അതെ.”

അവർ ചോദിച്ചു: “നിങ്ങളിരുവരും ഞങ്ങൾക്ക് മാപ്പുനൽകിയിട്ടില്ലേ?” അവർ പറഞ്ഞു: “അതെ.” അവർ പറഞ്ഞു: “അല്ലാഹു ഞങ്ങളോട് മാപ്പുനൽകിയിട്ടില്ലെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ മാപ്പുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്ക് യാതൊരു പ്രയോജനവുമില്ല.” അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു: “മക്കളേ, നിങ്ങൾക്കെന്താണ് വേണ്ടത്?”

അവർ പറഞ്ഞു: “ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കണം. ഞങ്ങൾ ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ അല്ലാഹു മാപ്പാക്കിയിരിക്കുന്നു എന്നറിയിച്ചുകൊണ്ട് അവനിൽനിന്ന് വെളിപാട് വന്നാൽ ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾക്ക് കുളിർമയും ഹൃദയങ്ങൾക്ക് സമാധാനവും ലഭിക്കും. അല്ലെങ്കിൽ, ഇഹലോകത്ത് ഞങ്ങൾക്ക് ഒരിക്കലും സന്തോഷമുണ്ടാകില്ല.” അപ്പോൾ ആ വൃദ്ധൻ എഴുന്നേറ്റ് ഖിബ്‌ലയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.

യൂസുഫ് പിതാവിന്റെ പിന്നിൽ നിന്നു; അവർ ഇരുവരുടെയും പിന്നിൽ വിനയത്തോടെയും ഭക്തിയോടെയും നിന്നു. അദ്ദേഹം പ്രാർത്ഥിച്ചു; യൂസുഫ് ആമീൻ പറഞ്ഞു. ഇരുപത് വർഷത്തോളം അവരുടെ പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് മറുപടി ലഭിച്ചില്ല. [അവരെ ഭയപ്പെടുത്താനാണ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞത് എന്ന് സ്വാലിഹ് അൽമരീ പറയുന്നു.]

ഇരുപത് വർഷം പൂർത്തിയായപ്പോൾ ജിബ്‌രീൽ (അ) യഅ്ഖൂബിന്റെ അടുക്കൽ വന്ന് പറഞ്ഞു: “നിന്റെ മക്കളുടെ കാര്യത്തിൽ നിന്റെ പ്രാർത്ഥന അല്ലാഹു സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നും അവർ ചെയ്തതെല്ലാം അവൻ മാപ്പാക്കിയിരിക്കുന്നു എന്നും, നിനക്കുശേഷം അവർക്ക് പ്രവാചകത്വം നൽകുമെന്ന ഉറപ്പും അവരിൽനിന്ന് സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നും നിന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനായി അല്ലാഹു എന്നെ അയച്ചിരിക്കുന്നു.” ഈ റിപ്പോർട്ട് അനസിൽനിന്നുള്ള മൗഖൂഫ് റിപ്പോർട്ടാണ്; യസീദ് അർറഖാശിയും സ്വാലിഹ് അൽമരീയും വളരെ ദുർബലരാണ്.

സുദ്ദി പറഞ്ഞതനുസരിച്ച്, യഅ്ഖൂബ് (അ) മരണാസന്നനായപ്പോൾ ഇബ്രാഹീമിന്റെയും ഇസ്ഹാഖിന്റെയും അരികിൽ തന്നെ അടക്കം ചെയ്യണമെന്ന് യൂസുഫിനോട് വസിയത്ത് ചെയ്തു. അദ്ദേഹം മരിച്ചപ്പോൾ യൂസുഫ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശരീരം സംരക്ഷിച്ച് ശാമിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി അവിടെ ഇരുവരുടെയും അരികിൽ അടക്കം ചെയ്തു—അവർക്കെല്ലാവർക്കും അല്ലാഹുവിന്റെ സമാധാനം ഉണ്ടാകട്ടെ.

അൽ-ബഗവിയുടെ തഫ്സീർ

“എന്റെ രക്ഷിതാവേ, രാജാധികാരത്തിൽനിന്ന് നീ എനിക്ക് നൽകിയിരിക്കുന്നു” എന്നതുകൊണ്ട് ഈജിപ്തിലെ രാജാധികാരമാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. അധികാരം, ഭരണം, കാര്യനിർവഹണം എന്നിവ കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ കഴിവുള്ളവന് ലഭിക്കുന്ന വിശാലമായ അധികാരമാണ് രാജാധികാരം.

“സംഭവങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനത്തിൽനിന്ന് നീ എന്നെ പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു” എന്നതുകൊണ്ട് സ്വപ്നവ്യാഖ്യാനമാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.

“ഫാത്വിറ്” എന്നത്: “ഓ സ്രഷ്ടാവേ” എന്നാണ്. “ആകാശങ്ങളുടെയും ഭൂമിയുടെയും സ്രഷ്ടാവേ” എന്നതിന്റെ അർത്ഥം: അവ രണ്ടിനെയും സൃഷ്ടിച്ചവനേ എന്നാണ്.

“നീയാണ് എന്റെ രക്ഷാധികാരി” എന്നതിന്റെ അർത്ഥം: എന്റെ സഹായിയും എന്റെ കാര്യങ്ങൾ ഏറ്റെടുത്ത് നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നവനുമാണ് നീ.

“ഇഹത്തിലും പരത്തിലും” എന്നതിന്റെ അർത്ഥം: “എന്നെ മുസ്‌ലിമായിരിക്കെ നിന്റെ അടുക്കലേക്ക് സ്വീകരിക്കേണമേ” എന്നാണ്.

“സജ്ജനങ്ങളോടൊപ്പം എന്നെ ചേർക്കുകയും ചെയ്യേണമേ” എന്നതുകൊണ്ട് തന്റെ പ്രവാചകന്മാരായ പിതാക്കളെയാണ് അദ്ദേഹം ഉദ്ദേശിച്ചത്. ഖതാദ പറഞ്ഞു: യൂസുഫിനെക്കൂടാതെ മറ്റൊരു പ്രവാചകനും മരണം ചോദിച്ചിട്ടില്ല. കഥയിൽ പറയുന്നതനുസരിച്ച്, അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തെ വീണ്ടും ഒന്നിപ്പിക്കുകയും മാതാപിതാക്കളെയും കുടുംബത്തെയും അദ്ദേഹത്തിനരികിലെത്തിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, അദ്ദേഹം തന്റെ മഹത്വമുള്ള രക്ഷിതാവിനോടുള്ള ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിച്ച് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു. അൽഹസൻ പറഞ്ഞു: അതിനുശേഷം അദ്ദേഹം വർഷങ്ങളോളം ജീവിച്ചു.

മറ്റൊരാൾ പറഞ്ഞു: ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞ് ഒരാഴ്ച തികയുംമുമ്പ് അദ്ദേഹം മരിച്ചു.

യൂസുഫ് പിതാവിൽനിന്ന് വേർപെട്ടുകഴിഞ്ഞ കാലയളവിനെക്കുറിച്ച് അഭിപ്രായവ്യത്യാസമുണ്ട്. അൽകൽബി പറഞ്ഞു: ഇരുപത്തിരണ്ട് വർഷ. മറ്റൊരു അഭിപ്രായമനുസരിച്ച് നാൽപ്പത് വർഷം. അൽഹസൻ പറഞ്ഞു: യൂസുഫിനെ കിണറ്റിലിട്ടപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് പതിനേഴു വയസ്സായിരുന്നു; പിതാവിൽനിന്ന് എൺപത് വർഷം വേർപിരിഞ്ഞു; യഅ്ഖൂബിനെ കണ്ടുമുട്ടിയശേഷം ഇരുപത്തിമൂന്ന് വർഷം ജീവിച്ചു; നൂറ്റിയിരുപത് വയസ്സുള്ളപ്പോൾ മരിച്ചു.

തൗറാത്തിൽ അദ്ദേഹം നൂറ്റിപ്പത്ത് വയസ്സുള്ളപ്പോൾ മരിച്ചതായി പറയുന്നു. അസീസിന്റെ ഭാര്യയിൽനിന്ന് യൂസുഫിന് മൂന്ന് മക്കൾ ജനിച്ചു: എഫ്രയീം, മീശാ, പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ട അയ്യൂബ് (അ)യുടെ ഭാര്യയായ റഹ്മ. മറ്റൊരു അഭിപ്രായമനുസരിച്ച്, പിതാവിനുശേഷം യൂസുഫ് അറുപത് വർഷം ജീവിച്ചു; അതിലും കൂടുതൽ ജീവിച്ചുവെന്നും പറയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇക്കാര്യത്തിൽ വിവിധ അഭിപ്രായങ്ങളുണ്ട്.

അദ്ദേഹം നൂറ്റിയിരുപത് വയസ്സുള്ളപ്പോൾ മരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തെ മാർബിളുകൊണ്ടുള്ള ഒരു പെട്ടിയിലാക്കി നൈൽ നദിയിൽ അടക്കം ചെയ്തു. അദ്ദേഹം മരിച്ചപ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുഗ്രഹം ലഭിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ ഓരോ പ്രദേശത്തുകാരും അദ്ദേഹത്തെ തങ്ങളുടെ പ്രദേശത്ത് അടക്കം ചെയ്യണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടതിനാൽ ആളുകൾക്കിടയിൽ തർക്കമുണ്ടായി; അവർ യുദ്ധം ചെയ്യാൻപോലും ഒരുങ്ങി. അപ്പോൾ, ഈജിപ്തിൽ വെള്ളം പല ദിശകളിലായി പിരിഞ്ഞൊഴുകുന്ന നൈലിൽ അദ്ദേഹത്തെ അടക്കം ചെയ്താൽ വെള്ളം അദ്ദേഹത്തിനുമുകളിലൂടെ ഒഴുകുകയും അനുഗ്രഹം എല്ലാവരിലേക്കും എത്തുകയും ചെയ്യുമെന്ന് അവർ തീരുമാനിച്ചു.

ഇക്രിമ പറഞ്ഞു: നൈലിന്റെ വലതുകരയിലാണ് അദ്ദേഹത്തെ ആദ്യം അടക്കം ചെയ്തത്. ആ ഭാഗം സമൃദ്ധമായി; മറുകര വരണ്ടുപോയി. അതിനാൽ അദ്ദേഹത്തെ നദിയുടെ നടുവിലേക്ക് മാറ്റി അടക്കം ചെയ്തു. അവർ അത് ഒരു ചങ്ങലകൊണ്ട് അളന്നു; അപ്പോൾ ഇരുകരകളും സമൃദ്ധമായി.

മൂസാ (അ) അദ്ദേഹത്തെ അവിടെനിന്ന് എടുത്ത് ശാമിൽ തന്റെ പിതാക്കന്മാരുടെ അരികിൽ അടക്കം ചെയ്യുന്നതുവരെ അങ്ങനെ തുടർന്നു. പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തെ ഇടതുകരയിലേക്ക് മാറ്റിയപ്പോൾ ആ ഭാഗം സമൃദ്ധമായി; മറുകര വരണ്ടുപോയി.