فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ، وَالْأَرْضِ أَنْتَ، وَلِيِّي فِي الدُّنْيَا، وَالْآخِرَةِ تَوَفَّنِي مُسْلِمًا، وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ.
فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ أَنْتَ وَلِيِّي فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ تَوَفَّنِي مُسْلِمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ
Аудионы йөкләп булманы. Һуңыраҡ ҡабатлап ҡарағыҙ.
Күктәрҙе һәм ерҙе барлыҡҡа килтереүсе! Һин — донъяла ла, Ахирәттә лә минең яҡлаусым. Мине мосолман хәлемдә вафат ит һәм тәҡүә кешеләргә ҡуш.
Формалары: Яратыусыға (فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ) мөрәжәғәт итеү һәм «тәүәффәни» (تَوَفَّنِي), «әлхикни» (أَلْحِقْنِي) ҡылымдары. Ерҙәге ҡеүәттең иң юғары нөктәһендә һәм ғаилә менән яңынан ҡауышҡанда әйтелгән доға.
Шәйех Әбдуррахман әс-Сәғди тәфсире
Шәйех әс-Сәғди былай тип яҙа: «Ерҙәге бөйөклөгөнөң иң юғары нөктәһенә еткәс, Йософ донъяға мауығып китмәгән, ә күңелен Ахирәткә борған. Ул һуңғы һулышына тиклем Исламда ҡалыуын һәм тәҡүә булған ата-бабалары менән ҡауышыуын һорап доға ҡылған».
Имам Ибн Кәсир тәфсире
Ибн Кәсир былай тип күрһәтә: «Был доға үҙ эсенә бер Аллаһҡа ғына табыныуҙы таныуҙы, Яратыусының бөйөклөгө алдында буйһоноуҙы һәм иман менән гүзәл тамамланыш һорауҙы берләштергән».
Әл-Багави тәфсире
«…“Раббым! Һин миңә хакимлыҡтан (ҙур өлөш) бирҙең…” — йәғни Мысырҙағы хакимлыҡты. Хакимлыҡ — сәйәсәт һәм идара итеү ярҙамында кемгәлер ҡарата көскә эйә булыу.
«…һәм ваҡиғаларҙы аңлатыуҙан (өлөш) өйрәттең…» — йәғни төштәрҙе юрауҙы. «…Яратыусы…» — йәғни, эй, Яратыусы.
«…күктәрҙең һәм ерҙең…» — йәғни, уларҙы барлыҡҡа килтереүсе.
«…Һин — минең яҡлаусым…» — йәғни, эшемдә ярҙамсым һәм хәстәрлегемде үҙ өҫтөнә алыусы.
«…(ошо) донъяла һәм Ахирәттә. Мине Һиңә бирелгән хәлдә вафат ит…» — ул: «Ғүмерем Һиңә бирелгән хәлдә тамамланһын», — ти.
«…һәм мине тәҡүә кешеләргә ҡуш!» — минең пәйғәмбәр ата-бабаларыма ҡушыу күҙ уңында тотола…»
«Сәхих әл-Бохари»ҙа (№ 4437) Ғәйшәнән риүәйәт ителә: Мөхәммәт пәйғәмбәрҙең вафат булыр алдынан әйткән һуңғы һүҙҙәре: «Эй, Аллаһ! Иң юғары йәмғиәттәге тәҡүә кешеләргә ҡуш!» (Аллаһуммә фи-р-Рәфиҡ әл-Әғлә).