Ниғмәткә шөкөр һәм изге ғәмәл
رَبِّ أَوْزِعْنِي، أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ، وَعَلَىٰ، وَالِدَيَّ، وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ، وَأَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ فِي عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ.
رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَالِدَيَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَأَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ فِي عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ
Аудионы йөкләп булманы. Һуңыраҡ ҡабатлап ҡарағыҙ.
Раббым! Миңә Үҙеңдең миңә һәм ата-әсәйемә күрһәтелгән ниғмәтең өсөн шөкөр итергә һәм Үҙең риза булған изге ғәмәлдәр ҡылырға илһам бир. Үҙеңдең рәхмәтең менән мине изге ҡолдарың араһына индер.
Формаһы: «әүзиғни» (أَوْزِعْنِي — шөкөр итергә күңелемә һалып, миңә илһам бир) бойороҡ ҡылымы. Был — ҡырмыҫҡаның һүҙен ишеткән батша-пәйғәмбәр Сөләймәндең доғаһы.
Шәйех Әбдуррахман әс-Сәғди тәфсире
Шәйех әс-Сәғди яҙа: «Сөләймәндең тиңдәше булмаған хакимлығы һәм хайуандар телен аңлай белеүе унда иң юғары баҫалҡылыҡты һәм бар иткән ниғмәттәре өсөн Яратыусыға шөкөр итеү теләген генә уятҡан».
Имам Ибн Кәсир тәфсире
Ибн Кәсир билдәләүенсә: «Ниғмәткә шөкөр итеү уны йөрәк менән таныуҙан, тел менән данлауҙан һәм ниғмәтте Аллаһҡа буйһоноуҙа ҡулланыуҙан ғибәрәт».
Әл-Багави тәфсире
Аллаһ Тәғәләнең һүҙҙәре: «…(Сөләймән пәйғәмбәр) уның һүҙҙәренә йылмайып көлдө…» Әз-Зәжжәж әйткән: пәйғәмбәрҙәрҙең иң ҙур көлөүе — йылмайыу. Аллаһ Тәғәләнең «даһикан» (көлөп) тигән һүҙе «йылмайып» тигәнде аңлата.
Бер фекергә ярашлы, башта ул йылмайған, шунан һуң көлгән, ә унан һуң Сөләймән үҙенә биргән ниғмәттәре өсөн Раббыһын маҡтаған.
«…һәм ул: “Раббым, миңә илһам бир…”» — йәғни миңә илһам бир.
«…(Һәр ваҡыт) һиңә шөкөр итергә, миңә һәм ике ата-әсәйемә күрһәткән игелегең өсөн; һәм (мине шулай) Үҙең риза булған изге ғәмәлдәр ҡылырға (һәр ваҡыт) һәләтле ит, шулай уҡ Үҙеңдең рәхмәтең менән мине Үҙеңдең изге ҡолдарың араһына индер!» …» Йәғни, мине улар менән бергә индер, исемемде уларҙың исемдәре араһында нығыт һәм мине улар менән бергә ҡыл.
Ибн Ғәббәс әйткән: ул Ибраһимды, Исмәғилде, Исхаҡты, Яҡупты һәм уларҙан һуң килгән башҡа пәйғәмбәрҙәрҙе күҙ уңында тотҡан. Бер фекергә ярашлы, Үҙеңдең рәхмәтең менән мине изге ҡолдарың араһынан Йәннәткә индер.
«Сәхих Мөслим»дә (№ 2734) шөкөр итеүҙең бөйөклөгө һәм уның өсөн ниғмәттәрҙең арттырылып бирелеүе тураһында риүәйәт ителә.