Иман юлындағы сабыр һәм ныҡлыҡ
رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا، وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ.
رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ
Аудионы йөкләп булманы. Һуңыраҡ ҡабатлап ҡарағыҙ.
Эй, Раббыбыҙ! Беҙгә сабырлыҡ яуҙыр һәм беҙҙе мосолмандар хәлдә вафат ит!
Ҡулланылған формалар: «әфриг» (أَفْرِغْ) һәм «тәүәффәнә» (تَوَفَّنَا) ҡылымдары. Был — Муса ғәләйһиссәләмдең асаһы менән мөғжизә күрһәтелгәндән һуң иман килтергән һәм ғазаплы язалау янауы менән осрашҡан Фирғәүен сихерселәренең доғаһы.
Шәйех Әбдуррахман әс-Сәғди тәфсире
Шәйех әс-Сәғди былай тип күрһәтә: «Был кешеләр иртән сихерселәр һәм гонаһлылар ине, ә кискә хәҡиҡәт юлына баҫҡан шәһиттәргә әйләнделәр. Имандың көсөн тойғас, улар Фирғәүендең ғазаптарынан ҡурҡманы һәм Аллаһтан бары тик сабырлыҡ һәм Исламда вафат булыуҙы ғына һораны».
Имам Ибн Кәсир тәфсире
Ибн Кәсир Ибн Ғәббәстең һүҙҙәрен килтерә: «Көн башында улар сихерселәр ине, ә көн аҙағында тәҡүәле шәһиттәргә әйләнделәр».
Әл-Багави тәфсире
«Һин (эй, Фирғәүен) беҙҙән үс алаһың…» — һин беҙгә асыуланаһың. Әд-Даххак әйткән: һин беҙҙе ғәйепләйһең.
‘Ата әйткән: «Беҙ һинең алдыңда ғәйепле түгелбеҙ, һин беҙҙе язаға тарттырырлыҡ бер нәмә лә эшләмәнек».
«…Раббыбыҙҙың аяттары беҙгә килгәс, уларға иман килтергәндән башҡа…» Шунан улар Аллаһ Тәғәләгә былай тип доға ҡылған: «…Эй, Раббыбыҙ! Беҙгә…» — яуҙыр
«…сабырлыҡ яуҙыр һәм беҙҙе Һиңә буйһонғандар хәлдә вафат ит!»…»
Әл-Кәлби әйткән: Фирғәүен уларҙың ҡулдарын һәм аяҡтарын сабып өҙгән һәм уларҙы дарға аҫҡан.
Фирғәүен быны эшләй алмаған тигән фекер ҙә бар, сөнки Аллаһ Тәғәлә: «…шулай итеп, улар һеҙҙең икеғеҙгә лә етә алмаҫ. Беҙҙең аяттарыбыҙ менән һеҙ икеғеҙ ҙә (эй, Муса һәм Һарун), шулай уҡ һеҙгә эйәргәндәр ҙә еңеүселәр булырһығыҙ» (әл-Ҡасас сүрәһе, 35-се аят) тигән.
Имам Әхмәттең «Мүснәд»ендә (№ 2410) иман килтергән кешеләрҙең рәхимһеҙ хакимдар алдында күрһәткән ныҡлығының бөйөклөгө хаҡында риүәйәттәр килтерелә.