Prośba o cierpliwość i wierność

Tafsir szejka Abdurrahmana as-Saʿdiego

„A za co się na nas mścisz?” — to znaczy: „Co w nas potępiasz, że odrzuciłeś nas i zagroziłeś nam karą? Nie mamy żadnej winy poza tym, że uwierzyliśmy w naszego Pana. Jeśli jest to grzech, za który można kogoś zganić i zasługuje on na karę, to właśnie jest nasz grzech”. Następnie prosili Boga, aby umocnił ich i obdarzył cierpliwością, mówiąc: „Panie nasz, wylej na nas” — to znaczy: ześlij na nas „cierpliwość” wielką, na co wskazuje forma nieokreślona.

Jest to bowiem ciężka próba, która może doprowadzić do utraty życia. Wymaga więc bardzo wielkiej cierpliwości, aby serce pozostało niewzruszone, wierzący był spokojny co do swojej wiary i ustąpiło jego wielkie wzburzenie. „I zabierz nas jako poddanych” — to znaczy: podporządkowanych Twojemu nakazowi i podążających za Twoim Posłańcem. Najwyraźniej faraon wymierzył im zapowiedzianą karę, a Bóg Najwyższy umocnił ich w wierze.

Tymczasem faraon, jego możnowładcy oraz zwykli ludzie, którzy za nimi podążali, z pychy odrzucili znaki Boga i zaprzeczyli im, dopuszczając się niesprawiedliwości i wyniosłości: „znaki, kiedy do nas przyszły”.

Tafsir imama Ibn Kathira

Kiedy powiedzieli: „Panie nasz, wylej na nas cierpliwość”, to znaczy: ogarnij nas cierpliwością w wyznawaniu Twojej religii i wytrwaniu w niej. „I zabierz nas jako poddanych” — to znaczy: jako podążających za Twoim prorokiem Musą, pokój z nim. Powiedzieli faraonowi: „Wydaj więc wyrok, jaki chcesz wydać. Możesz rozstrzygać jedynie w życiu tego świata.

Uwierzyliśmy w naszego Pana, aby przebaczył nam nasze grzechy oraz to, do czego zmusiłeś nas w zakresie magii. Bóg jest lepszy i trwalszy. Kto przyjdzie do swego Pana jako grzesznik, temu będzie przeznaczona Gehenna: nie umrze w niej ani nie będzie żył. A kto przyjdzie do Niego jako wierzący, czyniąc dobre dzieła — ci otrzymają najwyższe stopnie” (Taha 20:72–75).

Na początku dnia byli czarownikami, a pod jego koniec stali się prawymi męczennikami. Ibn Abbas, Ubayd ibn Umayr, Qatada i Ibn Dżuraydż powiedzieli: „Na początku dnia byli czarownikami, a pod jego koniec — męczennikami”. (Taha 20:72–75)

Tafsir al-Baghawiego

„A za co się na nas mścisz?” — to znaczy: „Czego w nas nie znosisz?”. Ad-Dahhak i inni powiedzieli: „Co nam zarzucasz?”. Ata powiedział: „Jaką mamy wobec ciebie winę, za którą nas karzesz, poza tym, że uwierzyliśmy w znaki naszego Pana, kiedy do nas przyszły?”. Następnie zwrócili się w pokorze do Boga Wszechmocnego i powiedzieli: „Panie nasz, wylej” — czyli: ześlij — „na nas cierpliwość i zabierz nas jako poddanych”.

Al-Kalbi wspomniał, że faraon odciął im ręce i nogi oraz ukrzyżował ich. Inni przekazali, że nie zdołał im tego uczynić, zgodnie ze słowami Najwyższego: „Nie dosięgną was; dzięki Naszym znakom wy obaj i ci, którzy za wami podążają, zwyciężycie” (Al-Kasas 28:35).