داوای ئارامی و مردن لەسەر ئیسلام
رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا، وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ.
رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ
نەتوانرا دەنگەکە بار بکرێت. تکایە دواتر هەوڵ بدەرەوە.
تۆ ھیچ ڕەخنەیەکت لەئێمە نیە جگە لەوەی کە ئێمە باوەڕمان بەبەڵگە و نیشانەکانی پەروەردگارمان ھێناوە کاتێک بۆ مان ھات ئەی پەروەردگارمان ئارامیمان بەسەردا بڕێژە و بە موسوڵمانیەتی بمان مرێنە
شێوەکان: کردارەکانی «أَفْرِغْ» (ئەفریغ) و «تَوَفَّنَا» (تەۋەففەنا). ئەمە دوعای جادووگەرانی پێشووی فیرعەونە؛ ئەوانەی دوای موعجیزەی عەسای موسا باوەڕیان هێنا و ڕووبەڕووی هەڕەشەی سزایەکی ئازاردەر بوونەوە.
تەفسیری شێخ عەبدولڕەحمان سەعدی
«چی لە ئێمەدا ڕەخنە دەگریت؟» واتە: بۆچی بەهۆی ئەوەی نکۆڵیت لێدەکەین و هەڕەشەمان لێدەکەیت، عەیبمان لێدەگریت؟ هیچ گوناهێکمان نییە، جگە لەوەی باوەڕمان بە پەروەردگارمان هێناوە. ئەگەر ئەمە گوناهێکە کە شایانی ڕەخنە و سزا بێت، ئەوا ئەوە گوناهی ئێمەیە.
پاشان داوایان لە خوا کرد جێگیریان بکات و ئارامیان پێ ببەخشێت، بۆیە گوتیان: «پەروەردگارمان، بەسەرماندا بڕێژە»؛ واتە ئارامییەکی زۆرمان پێ ببەخشە، وەک نەناسراو هێنانەوەی وشەکە [بە عەرەبی] ئاماژەی پێ دەکات. ئەمە تاقیکردنەوەیەکی گەورەیە کە دەبێتە هۆی لەدەستدانی گیان؛ بۆیە ئارامییەکی زۆر پێویستە، تاکو دڵ جێگیر بێت، باوەڕدار لەسەر باوەڕەکەی دڵنیا بێت و ئەو ناڕەحەتییە زۆرەی لێ لابچێت. «و بە موسوڵمانی بمان مرێنە»؛ واتە ملکەچی فەرمانەکەت و شوێنکەوتووی پێغەمبەرەکەت بین. دیارە فیرعەون ئەو سزا وەبەریانی کرد کە هەڕەشەی پێ کردبوون، و خوای گەورەش لەسەر باوەڕ جێگیری کردن.
ئەمە لە کاتێکدا بوو کە فیرعەون و دەوروبەری و خەڵکی گشتیی شوێنکەوتوویان، بەهۆی لووتبەرزی و ستەمەوە، لە بەڵگەکانی خوا خۆیان بە گەورەتر دەزانی و ڕەتیان دەکردەوە؛ بەڵگەکانی خوا کاتێک بۆمان هاتن.
تەفسیری ئیمام ئیبن کەسیر
کاتێک گوتیان: «پەروەردگارمان، ئارامی بەسەردا بڕێژە»؛ واتە لەسەر ئایینەکەت ئاراممان بکە و لەسەری جێگیرمان بکە. «و بە موسوڵمانی بمان مرێنە»؛ واتە شوێنکەوتووی پێغەمبەرەکەت موسا، سەلامی خوای لەسەر بێت، بین. ئەوان بە فیرعەونیان گوت: «ئەوەی دەتەوێت بیکە؛ تۆ تەنها لەم ژیانەی دونیادا بڕیار دەدەیت. ئێمە باوەڕمان بە پەروەردگارمان هێناوە، تاکو گوناهەکانمان و ئەو جادووەی بە زۆر پێت ناچارمان کردین بیکەین، لێمان ببەخشێت.
خوا باشتر و بەردەوامترە. بەڕاستی، هەرکەسێک بە تاوانبارەوە بێتە لای پەروەردگاری، ئەوا دۆزەخی بۆیە؛ لەوێدا نە دەمرێت و نە دەژی. بەڵام ئەوانەی باوەڕدار بن و کارە چاکەکان بکەن، پلە بەرزەکان بۆ ئەوانە». ئەوان لە سەرەتای ڕۆژدا جادووگەر بوون و لە کۆتایی ڕۆژدا شەهیدی چاک و پاک بوون.
ئیبن عەبباس، عوبەید بن عومەیر، قەتادە و ئیبن جەریج گوتوویانە: لە سەرەتای ڕۆژدا جادووگەر بوون و لە کۆتایی ڕۆژدا شەهید بوون. طه: ٧٢–٧٥.
تەفسیری بەغەوی
«چی لە ئێمەدا ڕەخنە دەگریت؟» واتە: چی لە ئێمەدا پێت ناخۆشە؟ ضەححاک و کەسانی دیکە گوتوویانە: چی لە ئێمەدا بە عەیب دەزانیت؟ عەطاء گوتوویەتی: هیچ تاوانێکمان نییە کە بەهۆیەوە سزا بدرێین، جگە لەوەی «کاتێک بەڵگەکانی پەروەردگارمان بۆ هاتن، باوەڕمان پێیان هێنا».
پاشان پەنا بۆ خوای گەورە بردن و گوتیان: «پەروەردگارمان، بەسەردا بڕێژە»؛ واتە: بیڕژێنە. «ئارامی لەسەرمان و بە موسوڵمانی بمان مرێنە». کەلبی باسیکردووە کە فیرعەون دەست و پێیان بڕی و لە داریدان؛ بەڵام کەسانی دیکە باسیکردوویانە کە فیرعەون نەیتوانی ئەوەیان بەسەر بهێنێت، بەهۆی ئەم فەرموودەی خوای گەورەوە: «ئەوان ناتوانن دەستتان پێ بگەن؛ بەڵگەکانمان لەگەڵتانن، ئێوە و ئەوانەی شوێنتان دەکەون، سەرکەوتوو دەبن» (القَصَص: ٣٥).
لە «مُسنەد»ی ئیمام ئەحمەد (ژمارە ٢٤١٠)دا ڕیوایەتەکانێک گێڕدراونەتەوە دەربارەی گەورەیی خۆڕاگریی باوەڕداران لەبەردەم حاکمانی زۆرداردا.