Sabır ve iman üzre vefat
رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا، وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ.
رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ
Аудионы юклемек мумкюн олмады. Сонъра текрар дэненъиз.
Rabbimiz! Üstümizge sabır yağdır ve bizni Müslümanlar olaraq vefat ettir.
Şekilleri: «Efrig» (أَفْرِغْ) ve «teveffenâ» (تَوَفَّنَا) fiilleri. Bu, Musa’nın asâsı mucizesinden soñ iman etken ve azaplı ölüm tehdidi qarşısında qalğan Firavun sihirbazlarınıñ duasıdır.
Şeyh Abdurrahman es-Saadiniñ tefsiri
«Bizden ne öç alasıñ?» yani, bizi inkârımız sebebinden ayıplap, bize tehdid etkeniñ ne? Bizim günahımız, Rabbimizge iman etkenimizden başqa bir şey degil. Eger bu, ayıplanmağa ve sahibiniñ cezalandırılmasına lâyıq bir günah ise, bizim günahımız budır.
Soñra olar, Allah’tan özlerini sabit etmesini ve sabır berüvini tilep, şöyle dediler: «Rabbimiz! Üstümizge sabır yağdır», yani, başımıza büyük sabır ber. Bu ayetteki belirsiz şekil, sabırnıñ büyükligine delâlet ete; çünki bu, cannıñ yoq olmasına ketirgen büyük bir imtihandır. Bu sebepten, qalb sabit qalması, mü’minniñ imanında emin olması ve onı qaplağan büyük telaşnıñ yoq olması içün çoq sabırğa ihtiyac bar.
«Ve bizni müslümanlar olaraq vefat ettir» — yani, Emriñe boyun eğgen ve Resulüñe uyğan olaraq. Zahir olğanına köre, Firavun olarğa tehdid etkenini yaptı, Allah ise olarnı imanlarında sabit etti. Firavun, onıñ ileri gelenleri ve olarnıñ izinden yürgen avam ise Allahnıñ ayetlerine qarşı kibirlik ettiler ve zulüm ile özlerini büyük körerek, olarğa inkâr ettiler: «Rabbimizniñ ayetleri bizge kelgende...»
İmam İbn Kesirniñ tefsiri
Olar: «Rabbimiz! Üstümizge sabır yağdır», yani, dininde sabır ve onda sebat ber, dediler. «Ve bizni müslümanlar olaraq vefat ettir», yani, peyğamberiñ Musağa (aleyhisselâm) uyğanlar olaraq. Olar Firavunğa şöyle dediler: «Ne yapacaq olsañ, yap!
Sen ancâq bu dünya yaşayışında hüküm yürsetesiñ. Biz, günahlarımıznı ve bizi yapmağa mecbur etken sihirni bağışlasın diye Rabbimizge iman ettik. Allah hayırlı ve daimiydir. Kim Rabbine suçlu olaraq kelse, onıñ içün Cehennem bar; onda ne öler, ne de yaşar.
Kim ise Oña mü’min olaraq kelip, yahşı ameller yapqan olsa, işte olar içün yüce dereceler bardır» (Tâ Hâ, 72–75). Olar kündüzniñ başında sihirbaz ediler, soñunda ise şehit ve sâlih kimseler oldılar. İbn Abbas, Ubeyd ibn Umeyr, Qatâde ve İbn Cureyc ayttılar: «Kündüzniñ başında sihirbaz ediler, soñunda ise şehit oldılar». (Tâ Hâ, 72–75)
el-Bağaviniñ tefsiri
«Bizden ne öç alasıñ?» — yani, bizden ne nefret etesiñ? Dahhâk ve başqaları: «Bizge ne töhmet atasıñ?» — dediler. Atâ ise: «Sende bizi cezalandırmağa sebep olğan ne günahımız bar? Rabbimizniñ ayetleri bizge kelgen soñ, olarğa iman etkenimizden başqa», dedi.
Soñra olar Allah Azze ve Cellege sığındılar da: «Rabbimiz! Üstümizge sabır yağdır», dediler. «Efrig» — «dök» demektir. «Ve bizni müslümanlar olaraq vefat ettir». Kelbiy aytqanına köre, Firavun olarnıñ ellerini ve ayaqlarını kesip, olarnı daraqqa astı.
Başqa bir rivayetke köre, olarnıñ üstünden kele almadı; çünki Yüce Allah şöyle buyurğan: «Ayetlerimiz ile siz ve sizge uyğanlar, şübhesiz, galip olacaqsıñız; olar sizge yaqlaşa bilecek degil» (el-Qasas, 35).
İmam Ahmedniñ «Musnad»ında (№ 2410), sert hükümdarlar qarşısında mü’minlerniñ metanetiniñ ululığı aqqında rivayetler kelgen.