Қиындықта сабыр мен иман тілеу
رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا، وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ.
رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ
Аудионы жүктеу мүмкін болмады. Кейінірек қайталап көріңіз.
«Сен, бізден Раббымыздың аяттары келгенде иман келтірді деп қана өш аласың. Раббымыз! Бізге сабыр бер әрі бізді Мұсылман болған күйде өлтір!….»
Формалары: «Әфриғ» (أَفْرِغْ) және «Тәуәффәнә» (تَوَفَّنَا) етістіктері. Бұл — Мұсаның аса таяғымен болған мұғжизадан кейін иман келтірген Перғауынның бұрынғы сиқыршыларының дұғасы. Олар азаптап өлтіру қаупіне қарсы тұрды.
Шейх Абдуррахман әс-Сағдидің тәпсірі
«Бізден өш алуың» дегені: «Бізді айыптап, бізге қоқан-лоқы жасауыңа не себеп?». Бізде Раббымызға иман келтіргенімізден басқа ешбір кінә жоқ. Егер бұл айыптауға және иесін жазалауға лайық күнә болса, біздің күнәміз — осы. Содан соң олар Алладан иманда берік етіп, сабыр беруді сұрап: «Раббымыз!
Бізге сабыр төге гөр», — деді. Яғни, бізге мол сабыр нәсіп ет. Белгісіз түрде келген сөз оның молдығын білдіреді. Өйткені бұл — жанның қиюына апаратын ұлы сынақ. Мұндайда жүрек орнығып, мүмін иманына сенімді болып, қатты абыржуы басылуы үшін көп сабыр қажет.
«Бізді мұсылман болған күйімізде жанымызды ал» дегені — әміріңе бойсұнып, Елшіңе ерген күйімізде ал. Сырттай қарағанда, Перғауын оларға өзі қорқытқан жазаны қолданған, ал Алла Тағала оларды иманда берік еткен. Ал Перғауын, оның маңайындағылар және соларға ерген қарапайым жұрт Алланың аяттарына тәкаппарланып, оларды әділетсіздікпен әрі астамшылықпен жоққа шығарды: «Раббымыздың аяттары бізге келген кезде…».
Имам Ибн Кәсирдің тәпсірі
Олар: «Раббымыз! Бізге сабыр төге гөр», — деді. Яғни, дініңде сабыр беріп, сол жолда берік ет. «Бізді мұсылман болған күйімізде жанымызды ал» дегені — пайғамбарың Мұсаға (оған Алланың сәлемі болсын) ерген күйімізде ал. Олар Перғауынға: «Ендеше, үкіміңді істей бер.
Сен тек осы дүниенің тіршілігінде ғана үкім жүргізесің. Біз күнәларымызды және бізді істеуге мәжбүрлеген сиқырды Раббымыз кешіруі үшін Оған иман келтірдік. Алла — қайырлы әрі мәңгі. Кім Раббысына күнәһар болып келсе, оған тозақ бар: онда ол өлмейді де, тірі де болмайды.
Ал кім Оған иман келтірген әрі ізгі амалдар істеген күйде келсе, міне, соларға жоғары дәрежелер бар», — деді. Олар күннің басында сиқыршы еді, ал соңында ізгі шәһидтерге айналды. Ибн Аббас, Убайд ибн Умайр, Қатада және Ибн Журайж: «Олар күннің басында сиқыршы еді, соңында шәһид болды», — деген. («Таһа» сүресі, 72–75-аяттар).
Әл-Бағауидің тәпсірі
«Бізден өш алуың» дегені — бізді жек көруің. Даххак және басқалар: «Бізге тіл тигізуің», — деген. Ата: «Бізді азаптауыңа лайық қандай кінәміз бар?», — деген. «Раббымыздың аяттары бізге келген кезде оларға иман келтіргенімізден басқа».
Содан кейін олар Ұлы әрі Құдіретті Аллаға жалбарынып: «Раббымыз! Бізге сабыр төге гөр», — деді. «Әфриғ» — «құйып бер» деген мағынада. «Бізді мұсылман болған күйімізде жанымызды ал». Кәлби Перғауын олардың қолдары мен аяқтарын кесіп, дарға асқанын айтқан.
Ал басқа біреулер Алла Тағаланың: «Екеуіңе аяттарымызбен қол жеткізе алмайды. Сендер және сендерге ергендер үстем боласыңдар» («Қасас» сүресі, 35-аят) деген сөзіне сүйеніп, Перғауынның оларға жете алмағанын айтқан.
Имам Ахмадтың «Муснадында» (№ 2410) қатігез билеушілер алдында мүміндердің табандылығының ұлылығы туралы риуаяттар келтірілген.