இறைநம்பிக்கையில் உறுதியும் பொறுமையும்

ஷேக் அப்துர்ரஹ்மான் அஸ்-ஸஅதியின் தஃப்ஸீர்

“எங்களை நீ எதற்காகக் குற்றம் காண்கிறாய்?” என்பதன் பொருள்: நீ எங்களை மறுக்கிறாய் என்றும் எங்களுக்கு அச்சுறுத்தல் விடுக்கிறாய் என்றும் எதற்காக எங்களைக் குறை கூறுகிறாய்? எங்கள் இறைவனை நம்பிக்கை கொண்டதைத் தவிர எங்களிடம் வேறு குற்றம் இல்லை. அது குறை கூறப்பட வேண்டியதும், அதைச் செய்தவர் தண்டனைக்குரியவராவதுமான குற்றமென்றால், அதுவே எங்கள் குற்றமாகும்.

பிறகு, தங்களை உறுதிப்படுத்தி, பொறுமையை அளிக்குமாறு அல்லாஹ்விடம் அவர்கள் வேண்டினர். “எங்கள் இறைவா! எங்கள் மீது பொறுமையை இறக்கு” என்றனர். அதாவது, எங்கள் மீது மகத்தான பொறுமையைப் பொழிவாயாக. இங்கு பொறுமை என்ற சொல் வரையறையின்றி வந்திருப்பது, அது மிகப்பெரியதாக இருக்க வேண்டும் என்பதைக் காட்டுகிறது.

ஏனெனில், இது உயிரையே பறிக்கக்கூடிய பெரும் சோதனையாகும். இதை எதிர்கொள்ள, உள்ளம் உறுதியாக நிலைத்திருக்கவும், இறைநம்பிக்கையாளர் தமது நம்பிக்கையில் அமைதியடையவும், பெரும் கலக்கம் நீங்கவும் மிகுந்த பொறுமை தேவைப்படுகிறது.

“முஸ்லிம்களாக எங்கள் உயிரைக் கைப்பற்றுவாயாக” என்பதன் பொருள்: உன் கட்டளைக்குப் பணிந்து, உன் தூதரைப் பின்பற்றியவர்களாக எங்கள் உயிரைக் கைப்பற்றுவாயாக. ஃபிர்அவ்ன் அவர்களுக்கு விடுத்த அச்சுறுத்தலைச் செயல்படுத்தியிருக்க வேண்டும் என்பதே வெளிப்படையான கருத்து. மேலும், அல்லாஹ் அவர்களை இறைநம்பிக்கையில் உறுதியாக நிலைநிறுத்தினான்.

இதற்கிடையில், ஃபிர்அவ்னும் அவனுடைய தலைவர்களும், அவர்களைப் பின்பற்றிய பொதுமக்களும் அல்லாஹ்வின் அத்தாட்சிகளுக்கு முன்னால் பெருமை கொண்டனர்; அநியாயத்தினாலும் ஆணவத்தினாலும் அவற்றை மறுத்தனர். “அவை எங்களிடம் வந்தபோது எங்கள் இறைவனின் அத்தாட்சிகளை நம்பிக்கை கொண்டோம் என்பதற்காகவே தவிர...”

இமாம் இப்னு கஸீரின் தஃப்ஸீர்

அவர்கள், “எங்கள் இறைவா! எங்கள் மீது பொறுமையை இறக்கு” என்று கூறியபோது, அதன் பொருள்: உன் மார்க்கத்தில் பொறுமையுடன் நிலைத்திருக்க எங்களைப் பொறுமையால் முழுமையாகச் சூழ்ந்துகொள்வாயாக என்பதாகும்.

“முஸ்லிம்களாக எங்கள் உயிரைக் கைப்பற்றுவாயாக” என்பதன் பொருள்: உன் தூதர் மூஸா (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்களைப் பின்பற்றியவர்களாக எங்கள் உயிரைக் கைப்பற்றுவாயாக என்பதாகும். மேலும், அவர்கள் ஃபிர்அவ்னிடம், “நீ செய்யப்போவதைச் செய்துவிடு. இவ்வுலக வாழ்க்கையில்தான் நீ தீர்ப்பளிக்க முடியும். எங்கள் குற்றங்களையும், சூனியம் செய்யுமாறு நீ எங்களை வற்புறுத்தியதையும் எங்கள் இறைவன் மன்னிப்பதற்காக நாங்கள் அவனை நம்பிக்கை கொண்டோம்.

அல்லாஹ்வே மிகச் சிறந்தவனும் நிலைத்திருப்பவனுமாவான். குற்றவாளியாகத் தன் இறைவனிடம் வருபவனுக்கு நிச்சயமாக நரகம் உண்டு; அதில் அவன் இறக்கவும் மாட்டான், வாழவும் மாட்டான். நம்பிக்கை கொண்டவனாகவும், நற்செயல்கள் செய்தவனாகவும் அவனிடம் வருபவர்களுக்கு உயர்ந்த படிநிலைகள் உண்டு” என்று கூறினர். (தாஹா 20:72–75)

அன்றைய நாளின் தொடக்கத்தில் அவர்கள் சூனியக்காரர்களாக இருந்தார்கள்; அதன் முடிவில் இறைநம்பிக்கைக்காக உயிர்துறந்த நல்லடியார்களாக மாறினார்கள். இப்னு அப்பாஸ், உபைத் பின் உமைர், கதாதா, இப்னு ஜுரைஜ் ஆகியோர் கூறினார்கள்: “அன்றைய நாளின் தொடக்கத்தில் அவர்கள் சூனியக்காரர்களாக இருந்தார்கள்; அதன் முடிவில் உயிர்த்தியாகிகளாக இருந்தார்கள்.” (தாஹா 20:72–75)

அல்-பகவியின் தஃப்ஸீர்

“எங்களை நீ எதற்காகக் குற்றம் காண்கிறாய்?” என்பதன் பொருள்: எங்களை நீ எதற்காக வெறுக்கிறாய்? அத்தஹ்ஹாக் மற்றும் பிறர் கூறினார்கள்: எங்களைக் குறை கூறுவதற்கு உனக்கு என்ன இருக்கிறது? அதாஉ கூறினார்: எங்களைத் தண்டிப்பதற்குரிய குற்றம் எங்களிடம் என்ன இருக்கிறது?

“எங்கள் இறைவனின் அத்தாட்சிகள் எங்களிடம் வந்தபோது அவற்றை நம்பிக்கை கொண்டோம்” என்பதையே தவிர.

பிறகு, அவர்கள் கண்ணியமும் மகத்துவமும் உடைய அல்லாஹ்விடம் அடைக்கலம் தேடி, “எங்கள் இறைவா! எங்கள் மீது பொறுமையை இறக்கு” என்று வேண்டினர். அதாவது, எங்கள் மீது பொழிவாயாக. “முஸ்லிம்களாக எங்கள் உயிரைக் கைப்பற்றுவாயாக” என்றும் வேண்டினர்.

கல்பீ குறிப்பிடுகிறார்: ஃபிர்அவ்ன் அவர்களின் கைகளையும் கால்களையும் வெட்டி, அவர்களைச் சிலுவையில் அறைந்தான். வேறொருவர் கூறுவது: அவனால் அவர்களுக்கு எதுவும் செய்ய இயலவில்லை. ஏனெனில், அல்லாஹ் கூறியுள்ளான்: “எங்கள் அத்தாட்சிகளுடன் நீங்கள் இருவரும் வெற்றியாளர்களாக இருப்பீர்கள்; அவர்கள் உங்களை ஒருபோதும் எட்டமாட்டார்கள்.” (அல்-கஸஸ் 28:35)