ईमानमा दृढता र धैर्य

शेख अब्दुर्रहमान अस्-सादीको तफ्सिर

“तिमीले हामीमाथि के दोष लगाउँछौ?” अर्थात्, तिमीले हामीलाई अस्वीकार गरेको र धम्की दिएको कारण हामीमा के दोष देख्छौ? हाम्रो कुनै अपराध छैन, केवल हामीले आफ्ना पालनकर्तामाथि ईमान ल्याएका छौँ। यदि यो नै दोष लगाउन र त्यसको दोषीलाई सजाय दिन योग्य अपराध हो भने, हाम्रो अपराध यही हो।

त्यसपछि उनीहरूले अल्लाहसँग आफूलाई दृढ राख्न र धैर्य दिन प्रार्थना गरे। उनीहरूले भने: “हे हाम्रा पालनकर्ता! हामीमाथि धैर्य खन्याइदेऊ।” अर्थात्, हामीलाई प्रशस्त धैर्य देऊ; ‘धैर्य’ अनिश्चित रूपमा आएको हुनाले यसले ठूलो धैर्य जनाउँछ।

किनकि यो ठूलो परीक्षा हो, जसले ज्यानसमेत लिन सक्छ। यसमा हृदयलाई स्थिर राख्न, मोमिनलाई आफ्नो ईमानमा ढुक्क बनाउन र उसको ठूलो व्याकुलता हटाउन धेरै धैर्य चाहिन्छ। “र हामीलाई मुस्लिम भएकै अवस्थामा मृत्यु देऊ।” अर्थात्, तिम्रो आदेशमा समर्पित र तिम्रा रसूलका अनुयायी भएका अवस्थामा।

प्रस्ट देखिन्छ कि फिरऔनले उनीहरूलाई आफूले दिएको धम्कीअनुसार सजाय दियो, तर अल्लाह तआलाले उनीहरूलाई ईमानमा दृढ राख्नुभयो। उता फिरऔन, उसका सरदारहरू र सरदारहरूको पछि लाग्ने आम मानिसहरूले अल्लाहका निशानीहरूप्रति अहङ्कार गरे र अन्याय तथा घमण्डका कारण तिनलाई अस्वीकार गरे—जब ती निशानीहरू उनीहरूकहाँ आए।

इमाम इब्न कसीरको तफ्सिर

जब उनीहरूले भने: “हे हाम्रा पालनकर्ता! हामीमाथि धैर्य खन्याइदेऊ,” अर्थात्, तिम्रो धर्ममा धैर्य र त्यसमा दृढता हामीलाई पूर्ण रूपमा प्रदान गर। “र हामीलाई मुस्लिम भएकै अवस्थामा मृत्यु देऊ,” अर्थात्, तिम्रा नबी मूसा (अलैहिस्सलाम) का अनुयायी भएकै अवस्थामा। उनीहरूले फिरऔनलाई भने: “तिमीले जे गर्न सक्छौ, गर।

तिम्रो अधिकार त यस सांसारिक जीवनसम्म मात्र हो। हामीले आफ्ना पालनकर्तामाथि ईमान ल्याएका छौँ, ताकि उहाँले हाम्रा पापहरू र तिमीले हामीलाई बाध्य पारेको जादूको अपराध क्षमा गरून्। अल्लाह नै उत्तम र स्थायी हुनुहुन्छ। जो आफ्नो पालनकर्ताकहाँ अपराधी भएर आउँछ, उसका लागि जहन्नम छ; त्यहाँ ऊ न मर्नेछ, न बाँच्नेछ।

र जो उहाँकहाँ मोमिन भएर तथा सत्कर्म गरेको अवस्थामा आउँछ, तिनैका लागि उच्च दर्जाहरू छन्।” उनीहरू दिनको सुरुमा जादूगर थिए, तर दिनको अन्त्यसम्ममा पुण्यात्मा शहीद बने। इब्न अब्बास, उबैद बिन उमैर, कतादा र इब्न जुरैजले भने: “दिनको सुरुमा उनीहरू जादूगर थिए र दिनको अन्त्यमा शहीद बने।” (सूरा ताहा २०:७२–७५)

अल्-बगवीको तफ्सिर

“तिमी हामीमाथि के दोष लगाउँछौ?” अर्थात्, हामीमा के कुरा तिमीलाई अप्रिय लाग्छ? दह्हाक र अरूले भने: “तिमी हामीमाथि के आरोप लगाउँछौ?” अता’ले भने: “तिमीले हामीलाई सजाय दिने कुनै अपराध हामीले गरेका छैनौँ।” “सिवाय यसका कि हाम्रा पालनकर्ताका निशानीहरू हाम्रा सामु आएपछि हामीले तिनमाथि ईमान ल्यायौँ।”

त्यसपछि उनीहरूले अल्लाह عز وجل तर्फ शरण लिएर भने: “हे हाम्रा पालनकर्ता! हामीमाथि धैर्य खन्याइदेऊ।” अर्थात्, धैर्य वर्षाऊ। “र हामीलाई मुस्लिम भएकै अवस्थामा मृत्यु देऊ।” कल्बीले उल्लेख गरेअनुसार, फिरऔनले उनीहरूका हातखुट्टा काटेर उनीहरूलाई सुलीमा चढायो।

अरूले भने कि फिरऔन उनीहरूमाथि अधिकार जमाउन सकेन; किनकि अल्लाह तआलाले भन्नुभएको छ: “हाम्रा निशानीहरूद्वारा तिमीहरू दुवै र तिमीहरूको अनुसरण गर्नेहरू नै विजयी हुनेछन्; उनीहरू तिमीहरूसम्म पुग्न सक्नेछैनन्।” (सूरा अल-कसस २८:३५)