Сыноодо сабыр жана ыйман
رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا، وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ.
رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ
Аудио жүктөлгөн жок. Кийинчерээк кайталап көрүңүз.
Сен бизден, Раббибиздин далил-мужизалары келген учурда (ошого) ыйман келтиргенибиз үчүн гана өч алып жатасың!” (Андан соң мусулман болгон сыйкырчылар Раббисине дуба кыла башташты:) “О, Раббибиз! Бизге (түгөнгүс) сабыр жаадыргын жана биздин жаныбызды мусулман абал(ыбыз)да алгын!
Формалары: «африг» (أَفْرِغْ) жана «таваффана» (تَوَفَّنَا) этиштери. Бул — Мусанын (алейхиссалам) аса таягы менен болгон кереметтен кийин ыйман келтирип, азаптуу өлүм коркунучуна туш болгон Фараондун мурдагы сыйкырчыларынын дубасы.
Шейх Абдуррахман ас-Саадинин тафсири
«Бизден эмнени айыптап жатасың?» — башкача айтканда, бизди айыптап, коркутканыңдын себеби эмне? Биздин күнөөбүз — Раббибизге ыйман келтиргенибиз гана. Эгер бул айыптала турган жана кылган адамы жазага татыктуу боло турган күнөө болсо, анда биздин күнөөбүз ушул экен. Андан соң алар Аллахтан өздөрүн бекемдеп, сабыр берүүсүн сурап: «Раббибиз!
Бизге сабыр төгүп бер», — дешти. «Сабыр» сөзүнүн белгисиз түрдө келиши анын улуулугун көрсөтөт. Анткени бул — адамдын жанын кыйган улуу сыноо. Мындайда жүрөк бекем болуп, момундун ыйманына ишеними орноп, катуу тынчсыздануусу басылышы үчүн көп сабыр керек.
«Биздин жаныбызды мусулман абалыбызда ал» — башкача айтканда, буйругуңа моюн сунган жана Элчиңди ээрчиген абалда ал. Сыягы, аларга Фараон коркуткан нерсени жасаган, ал эми Аллах Таала аларды ыйманда бекемдеген. Ал эми Фараон, анын башчылары жана ошолорду ээрчиген карапайым эл Аллахтын аяттарына бой көтөрүп, аларды зулумдук жана текебердик менен четке кагышкан. «Бизге келгенде, Раббибиздин аяттарына ыйман келтиргенибиз үчүн гана» (Аъраф, 7:126).
Имам Ибн Касирдин тафсири
Алар: «Раббибиз! Бизге сабыр төгүп бер», — дешти. Башкача айтканда, диниңде сабыр кылууга жана анда бекем турууга бизди сабыр менен толтур. «Биздин жаныбызды мусулман абалыбызда ал» — башкача айтканда, пайгамбарың Мусаны (алейхиссалам) ээрчиген абалда ал.
Алар Фараонго: «Эми өкүмүңдү чыгар, сен бул дүйнөнүн жашоосунда гана өкүм чыгара аласың. Биз күнөөлөрүбүздү жана бизди мажбурлаган сыйкырчылыгыңды кечириши үчүн Раббибизге ыйман келтирдик. Аллах жакшыраак жана түбөлүктүүрөөк. Ким Раббисине күнөөкөр болуп келсе, ага тозок бар; ал жерде өлбөйт да, жашабайт да.
Ал эми ким Ага момун болуп, жакшы амалдарды кылып келсе, алар үчүн бийик даражалар бар» (Таха, 20:72–75), — дешти. Алар күндүн башында сыйкырчылар эле, ал эми күндүн аягында жакшылык кылган шейиттерге айланышты. Ибн Аббас, Убайд ибн Умайр, Катада жана Ибн Журайж: «Алар күндүн башында сыйкырчылар, аягында шейиттер болушкан», — дешкен.
Аль-Багавинин тафсири
«Бизден эмнени айыптап жатасың?» — башкача айтканда, бизден эмнени жаман көрүп жатасың? Даххак жана башкалар: «Бизди эмнеге жемелеп жатасың?» — дешкен. Ата: «Бизди азапка тартууга сенин алдыңда кандай күнөөбүз бар?» — деген. «Раббибиздин аяттары бизге келгенде, аларга ыйман келтиргенибизден башка».
Андан соң алар Аллах Таалага жалбарып: «Раббибиз! Бизге сабыр төгүп бер», — дешти. «Африг» — «төк» дегенди билдирет. «Биздин жаныбызды мусулман абалыбызда ал». Калби Фараон алардын колу-буттарын кесип, анан асып койгонун айткан.
Башкалар болсо, ал аларга жете алган эмес дешкен. Анткени Аллах Таала: «Белгилерибиз менен экөөңөр жана силерди ээрчигендер жеңүүчү болосуңар, алар силерге зыян жеткире алышпайт» (Касас, 28:35), — деген.
Имам Ахмаддын «Муснадында» (№ 2410) катаал башкаруучулардын алдында момундардын туруктуулугунун улуулугу жөнүндө риваяттар келтирилген.