மன்னிப்பும் கருணையும் வேண்டுதல்

ஷேக் அப்துர்ரஹ்மான் அஸ்-ஸஅதியின் தஃப்ஸீர்

இஸ்ராயீலின் மக்கள் பாவமன்னிப்புத் தேடி, தங்கள் சரியான நிலைக்குத் திரும்பியபோது, அவர்களில் சிறந்த எழுபது ஆண்களை மூஸா தேர்ந்தெடுத்தார்; தங்கள் சமூகத்தாருக்காகத் தங்கள் இறைவனிடம் மன்னிப்புக் கோருவதற்காகவே அவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்தார். அவர்கள் வரவேண்டிய ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தை அல்லாஹ் அவர்களுக்கு நிர்ணயித்தான். அவர்கள் அங்கு வந்தபோது, «மூஸாவே! அல்லாஹ்வை எங்களுக்குத் தெளிவாகக் காட்டுங்கள்» என்று கூறினர்.

இவ்வாறு அவர்கள் அல்லாஹ்விடம் பெரும் துணிச்சலுடன் நடந்துகொண்டு, அவனிடம் ஒழுங்கற்ற முறையில் நடந்தார்கள். ஆகவே, அவர்களை நடுக்கம் பிடித்து, அவர்கள் மயங்கி விழுந்து இறந்தார்கள்.

மூஸா (அலை) தொடர்ந்து அல்லாஹ்விடம் மன்றாடி, பணிந்து, «என் இறைவா! அவர்கள் இங்கு வந்து, தங்கள் சமூகத்தாருக்காக மன்னிப்புக் கோரும் நிலை ஏற்படுவதற்கு முன்பே நீ நாடியிருந்தால், அவர்களையும் என்னையும் அழித்திருப்பாய். எங்களில் அறிவீனர்கள் செய்ததற்காக எங்களை அழிப்பாயா?» என்று கூறினார்.

அதாவது, அவர்கள் குறைந்த அறிவுடையவர்கள்; அவர்களின் சிந்தனை முதிர்ச்சியற்றது. அல்லாஹ்விடம் துணிந்து பேசியவர்களுக்கு, அவர்கள் சொன்னதையும் செய்ததையும் தடுக்கக்கூடிய முழுமையான அறிவு இல்லை என்று கூறி, மூஸா அல்லாஹ்விடம் பணிந்து மன்னிப்புக் கோரினார். மேலும், மனிதன் அதில் சிக்கி, தன் மார்க்கத்தை இழந்துவிடுவானோ என்று அஞ்சும் சோதனை அவர்களுக்கு ஏற்பட்டிருந்தது. எனவே, «இது உன் சோதனையாகவே இருக்கிறது.

இதன் மூலம் நீ நாடியவர்களை வழிகெடுக்கிறாய்; நீ நாடியவர்களை நேர்வழியில் செலுத்துகிறாய். நீயே எங்கள் பாதுகாவலன். ஆகவே, எங்களுக்கு மன்னிப்பு வழங்கி, எங்களுக்குக் கருணை புரிவாயாக. மன்னிப்பவர்களில் நீயே மிகச் சிறந்தவன்» என்று கூறினார்.

அதாவது, மன்னிப்பவர்களில் நீயே மிகச் சிறந்தவன்; கருணை புரிய மிகவும் தகுதியானவன்; கொடையளித்து அருள்புரிவதில் மிகுந்த கண்ணியமுடையவன். மூஸா (அலை) கூறியதன் நோக்கம் இதுவே: «எங்கள் அனைவரின் முதன்மையான நோக்கமும் உனக்குக் கீழ்ப்படிந்து, உன்னை நம்புவதே. உன் அருளால் நேர்வழி பெற்று, அறிவும் தெளிவும் பெற்றவர் நேர்மையான பாதையில் நிலைத்திருப்பார். ஆனால், அறிவு குறைந்து, சிந்தனை முதிர்ச்சியற்று, சோதனையால் திசைதிருப்பப்பட்டவரே அவர் செய்ததைச் செய்தார்.

அந்த இரு காரணங்களால்தான் அவர் அப்படிச் செய்தார். இருப்பினும், நீ கருணையாளர்களில் மிகக் கருணையாளன்; மன்னிப்பவர்களில் மிகச் சிறந்தவன். ஆகவே எங்களுக்கு மன்னிப்பு வழங்கி, எங்களுக்குக் கருணை புரிவாயாக.» அல்லாஹ் அவரது வேண்டுதலை ஏற்றுக்கொண்டு, அவர்கள் இறந்தபின் அவர்களை உயிர்ப்பித்து, அவர்களுடைய பாவங்களை மன்னித்தான்.

தம் பிரார்த்தனையைத் தொடர்ந்து மூஸா, «இம்மையில் எங்களுக்கு அழகியதை விதிப்பாயாக» என்று கூறினார். பயனுள்ள அறிவு, விசாலமான வாழ்வாதாரம், நற்செயல் ஆகியவையே அது. «மறுமையிலும்» அழகியதை விதிப்பாயாக; அதாவது, அல்லாஹ் தன் நல்லடியார்களுக்காகத் தயாரித்து வைத்துள்ள நற்கூலி. «நிச்சயமாக நாங்கள் உன் பக்கமே திரும்பினோம்» என்பது, எங்கள் குறைகளை ஒப்புக்கொண்டு, எங்கள் எல்லா விவகாரங்களிலும் உன்னிடம் மீள்கிறோம் என்பதாகும்.

அல்லாஹ் கூறினான்: «என் தண்டனையை, துர்பாக்கியசாலியாகவும் அதற்கான காரணங்களை நாடிக்கொள்பவராகவும் இருப்பவர்களில் நான் நாடியவரை அடையச் செய்வேன். என் கருணையோ, மேல் உலகம் மற்றும் கீழ் உலகம், நல்லவர் மற்றும் தீயவர், நம்பிக்கையாளர் மற்றும் நிராகரிப்பாளர் என அனைத்தையும் உள்ளடக்கியுள்ளது.» படைப்புகளில் யாரும் அல்லாஹ்வின் கருணையைப் பெறாமல் இல்லை; அவனது அருளும் உபகாரமும் அனைவரையும் சூழ்ந்துள்ளன. ஆனால், இம்மை மற்றும் மறுமையின் நற்பேற்றைத் தரும் அவனது தனிப்பட்ட கருணை அனைவருக்கும் உரியதல்ல.

அதனால்தான் அல்லாஹ், «பாவங்களில் சிறியவற்றையும் பெரியவற்றையும் தவிர்த்து அஞ்சுகிறவர்களுக்கும், தகுதியுடையோருக்கு கட்டாயமான ஸகாத்தைக் கொடுக்கிறவர்களுக்கும், நமது வசனங்களை நம்புகிறவர்களுக்கும் அதை விதிப்பேன்» என்று கூறினான். அல்லாஹ்வின் வசனங்களை நம்பிக்கைகொள்வதில் அவற்றின் பொருளை அறிதலும், அவை கோருவதை நடைமுறைப்படுத்துதலும் அடங்கும். அவற்றில் ஒன்று, மார்க்கத்தின் அடிப்படைகளிலும் கிளை விதிகளிலும் நபி (ஸல்) அவர்களை வெளிப்படையிலும் உள்ளார்ந்த நிலையிலும் பின்பற்றுவதாகும்.

இமாம் இப்னு கஸீரின் தஃப்ஸீர்

அலி இப்னு அபீ தல்ஹா, இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து இந்த வசனத்தின் விளக்கத்தில் அறிவிக்கிறார்: «தம் சமூகத்திலிருந்து எழுபது ஆண்களைத் தேர்ந்தெடுக்குமாறு அல்லாஹ் மூஸாவுக்குக் கட்டளையிட்டான். அவர் எழுபது ஆண்களைத் தேர்ந்தெடுத்து, தங்கள் இறைவனிடம் பிரார்த்தனை செய்ய அவர்களுடன் தனியே சென்றார். அவர்கள் அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தித்தவற்றில், “அல்லாஹ்வே! எங்களுக்கு முன் யாருக்கும் நீ வழங்காததையும், எங்களுக்குப் பின்னர் யாருக்கும் வழங்காததையும் எங்களுக்கு வழங்குவாயாக” என்று கூறினர். அவர்களுடைய அந்தப் பிரார்த்தனையை அல்லாஹ் விரும்பவில்லை.»

«என் இறைவா! நீ நாடியிருந்தால், இதற்கு முன்பே அவர்களையும் என்னையும் அழித்திருப்பாய்» என்ற வசனத்தைப் பற்றிச் சுத்தி கூறினார்: «பொற்கன்றை வணங்கியதற்காக மன்னிப்புக் கோருவதற்காக, இஸ்ராயீலின் மக்களில் சிலருடன் தன்னிடம் வருமாறு அல்லாஹ் மூஸாவுக்குக் கட்டளையிட்டு, ஒரு நேரத்தையும் நிர்ணயித்தான். மூஸா தம் சமூகத்திலிருந்து எழுபது ஆண்களைத் துல்லியமாகத் தேர்ந்தெடுத்து, அவர்களை மன்னிப்புக் கோருவதற்காக அழைத்துச் சென்றார். அந்த இடத்தை அடைந்தபோது அவர்கள், “மூஸாவே!

அல்லாஹ்வை வெளிப்படையாகக் காணும்வரை நாங்கள் உன்னை நம்பமாட்டோம்; நீ அவனுடன் பேசியிருக்கிறாய், எனவே அவனை எங்களுக்குக் காட்டுங்கள்” என்று கூறினர். அவர்களை இடி முழக்கம் பிடித்து, அவர்கள் இறந்தனர். மூஸா அழுது, அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தித்தபடி, “என் இறைவா! அவர்களின் சிறந்தவர்களை நீ அழித்துவிட்ட நிலையில், இஸ்ராயீலின் மக்களைச் சந்திக்கும்போது அவர்களிடம் நான் என்ன கூறுவேன்?” என்றார்.»

«என் இறைவா! நீ நாடியிருந்தால், இதற்கு முன்பே அவர்களையும் என்னையும் அழித்திருப்பாய்» என்று அவர் கூறியதைக் குறித்து முஹம்மது இப்னு இஸ்ஹாக் கூறினார்: «மூஸா இஸ்ராயீலின் மக்களிலிருந்து மிகச் சிறந்த எழுபது ஆண்களைத் தேர்ந்தெடுத்து, “அல்லாஹ்விடம் செல்லுங்கள்; நீங்கள் செய்ததற்காக அவனிடம் பாவமன்னிப்புத் தேடுங்கள். உங்களுக்குப் பின்னால் விட்டுவந்த உங்கள் சமூகத்தாரின் பாவமன்னிப்பையும் அவனிடம் வேண்டுங்கள். நோன்பு நோற்று, தூய்மையாகி, உங்கள் ஆடைகளையும் தூய்மைப்படுத்துங்கள்” என்று கூறினார்.

தம் இறைவன் நிர்ணயித்த நேரத்தில் ஸீனா மலையை நோக்கி அவர்களை அழைத்துச் சென்றார். அல்லாஹ்வின் அனுமதியும் அறிவும் இன்றி அவர் அங்கு செல்வதில்லை. தங்களுக்குக் கட்டளையிட்டதைச் செய்து, தம் இறைவனைச் சந்திக்க அவருடன் சென்ற எழுபது பேரும், அறிவிக்கப்பட்டபடி, “எங்களுடைய இறைவனின் பேச்சைக் கேட்கும்படி எங்களுக்காகக் கேளுங்கள்” என்று மூஸாவிடம் கூறினர். “செய்கிறேன்” என்றார் அவர்.

மூஸா மலைக்கு அருகில் சென்றபோது, மேகத் தூண் இறங்கி மலையை முழுவதுமாக மூடியது. மூஸா அருகில் சென்று அதனுள் நுழைந்து, “அருகில் வாருங்கள்” என்று மக்களிடம் கூறினார். அல்லாஹ் மூஸாவிடம் பேசும்போது, ஆதமின் மக்களில் எவராலும் பார்க்க இயலாத ஒளி அவரது நெற்றியில் பிரகாசித்தது; அதற்கு முன்னால் திரை போடப்பட்டிருந்தது. மக்கள் அருகில் வந்து, அதனுள் நுழைந்தபோது ஸஜ்தாவில் விழுந்தனர்.

அல்லாஹ் மூஸாவிடம் பேசுவதையும், “இதைச் செய்; இதைச் செய்யாதே” என்று கட்டளையிட்டு விலக்குவதையும் அவர்கள் கேட்டனர். அல்லாஹ் அவருக்குக் கூற வேண்டியதை முடித்தபோது, மேகம் மூஸாவை விட்டு விலகியது. அவர் அவர்களிடம் திரும்பிவந்தார். அப்போது அவர்கள், “அல்லாஹ்வை வெளிப்படையாகக் காணும்வரை நாங்கள் உன்னை நம்பமாட்டோம்” என்று கூறினர்.

இடிமுழக்கம்—அதுவே இடி முழக்கத்தால் ஏற்பட்ட தண்டனை—அவர்களைப் பிடித்தது; அவர்களின் உயிர்கள் பறிக்கப்பட்டு அனைவரும் இறந்தனர். மூஸா தம் இறைவனிடம் மன்றாடியும், பிரார்த்தித்தும், பணிந்தும், “என் இறைவா! நீ நாடியிருந்தால், இதற்கு முன்பே அவர்களையும் என்னையும் அழித்திருப்பாய். அவர்கள் அறிவீனமாக நடந்துகொண்டார்கள்.

எனக்குப் பின்னால் உள்ள இஸ்ராயீலின் மக்களையும் நாம் அழித்துவிடுவோமா?” என்று கூறினார்.»

சுஃப்யான் அல்-தவ்ரி கூறினார்: «அபூ இஸ்ஹாக், உமாரா இப்னு அப்த் அஸ்-ஸலூலியிடமிருந்து, அவர் அலி இப்னு அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்தார்: “மூஸாவும், ஹாரூனும், ஷபரும், ஷபீரும் ஒரு மலை அடிவாரத்திற்குச் சென்றனர். ஹாரூன் ஒரு கட்டிலில் படுத்தார்; அல்லாஹ் அவருடைய உயிரைக் கைப்பற்றினான். மூஸா இஸ்ராயீலின் மக்களிடம் திரும்பியபோது, ‘ஹாரூன் எங்கே?’ என்று அவர்கள் கேட்டனர்.

‘அல்லாஹ் அவரது உயிரைக் கைப்பற்றினான்’ என்று அவர் கூறினார். ‘அவருடைய தோற்றத்தையும் மென்மையான இயல்பையும் கண்டு பொறாமைப்பட்டு நீங்கள்தான் அவரைக் கொன்றீர்கள்’ அல்லது அதற்கு ஒத்த வார்த்தைகளை அவர்கள் கூறினர். அப்போது அவர், ‘நீங்கள் விரும்புகிறவர்களைத் தேர்ந்தெடுங்கள்’ என்றார். அவர்கள் எழுபது ஆண்களைத் தேர்ந்தெடுத்தனர்.

‘மூஸா தம் சமூகத்திலிருந்து எழுபது ஆண்களைத் தேர்ந்தெடுத்தார்’ என்ற அல்லாஹ்வின் கூற்று இதைத்தான் குறிக்கிறது. அவர்கள் ஹாரூனிடம் சென்றபோது, ‘ஹாரூனே! உன்னைக் கொன்றது யார்?’ என்று கேட்டனர். ‘யாரும் என்னைக் கொல்லவில்லை; அல்லாஹ் என் உயிரைக் கைப்பற்றினான்’ என்று அவர் கூறினார்.

‘மூஸாவே! இன்று முதல் நாங்கள் உனக்குக் கீழ்ப்படியாமல் இருக்கமாட்டோம்’ என்று அவர்கள் கூறினர். அப்போது அவர்களை நடுக்கம் பிடித்தது. மூஸா வலப்பக்கமும் இடப்பக்கமும் திரும்பி, ‘என் இறைவா! நீ நாடியிருந்தால், இதற்கு முன்பே அவர்களையும் என்னையும் அழித்திருப்பாய்.

எங்களில் அறிவீனர்கள் செய்ததற்காக எங்களை அழிப்பாயா? இது உன் சோதனையாகவே இருக்கிறது; இதன் மூலம் நீ நாடியவர்களை வழிகெடுக்கிறாய்; நீ நாடியவர்களை நேர்வழியில் செலுத்துகிறாய்’ என்று கூறினார். அல்லாஹ் அவர்களை உயிர்ப்பித்து, அவர்கள் அனைவரையும் நபிமார்களாக்கினான்.” இது மிகவும் அரிய அறிவிப்பாகும்; உமாரா இப்னு அப்த் என்பவரை நான் அறியவில்லை.

ஷுஃபாவும், அபூ இஸ்ஹாக் வழியாக, பனூ ஸலூலைச் சேர்ந்த ஒருவரிடமிருந்து அலி (ரலி) அவர்களின் அறிவிப்பை இதேபோல் கூறியுள்ளார்.

இப்னு அப்பாஸ், முஜாஹித், கதாதா, இப்னு ஜுரைஜ் ஆகியோர் கூறினர்: அவர்கள் பொற்கன்றை வணங்கியபோது தம் சமூகத்தை விட்டு விலகாததாலும், அவர்களைத் தடுக்காமலும் நன்மையை ஏவாமலும் தீமையைத் தடுக்காமலும் இருந்ததால்தான் அவர்களை நடுக்கம் பிடித்தது. «எங்களில் அறிவீனர்கள் செய்ததற்காக எங்களை அழிப்பாயா?» என்ற மூஸாவின் கூற்றுடன் இந்த விளக்கம் பொருந்துகிறது.

«இது உன் சோதனையாகவே இருக்கிறது» என்பது, «இது உன்னிடமிருந்து வந்த சோதனையும், பரிசோதனையும், தேர்வும்தான்» என்பதாகும். இப்னு அப்பாஸ், ஸயீத் இப்னு ஜுபைர், அபுல் ஆலியா, ரபீஉ இப்னு அனஸ் உள்ளிட்ட முன்னோடி மற்றும் பிற்கால அறிஞர்கள் இதையே கூறினர். இதற்கு வேறு பொருள் இல்லை. அதாவது, «நடப்பது உன் கட்டளையாலேயே; தீர்ப்பு உனக்கே உரியது.

நீ நாடியது நிகழ்கிறது. நீ நாடியவரை வழிகெடுக்கிறாய்; நீ நாடியவரை நேர்வழியில் செலுத்துகிறாய். நீ வழிகெடுத்தவருக்கு நேர்வழி காட்டுபவர் இல்லை; நீ நேர்வழியில் செலுத்தியவரை வழிகெடுப்பவர் இல்லை. நீ தடுத்ததை வழங்குபவரும் இல்லை; நீ வழங்கியதைத் தடுப்பவரும் இல்லை.

ஆட்சி முழுவதும் உனக்கே உரியது; தீர்ப்பும் முழுவதும் உனக்கே உரியது; படைப்பும் கட்டளையும் உனக்கே உரியவை.»

«நீயே எங்கள் பாதுகாவலன். ஆகவே, எங்களுக்கு மன்னிப்பு வழங்கி, எங்களுக்குக் கருணை புரிவாயாக. மன்னிப்பவர்களில் நீயே மிகச் சிறந்தவன்» என்ற அவரது கூற்றில், «மன்னித்தல்» என்பது பாவத்தை மறைத்து, அதன் காரணமாகத் தண்டிக்காமல் விட்டுவிடுதலாகும். மன்னிப்புடன் கருணையும் இணைத்துக் கூறப்பட்டால், எதிர்காலத்தில் அந்தப் பாவத்தை மீண்டும் செய்யும் நிலைக்கு அவனை ஆளாக்காமல் இருப்பதையும் குறிக்கும்.

«மன்னிப்பவர்களில் நீயே மிகச் சிறந்தவன்» என்பது, பாவங்களை மன்னிப்பவன் உன்னைத் தவிர வேறு யாருமில்லை என்பதாகும்.

«இம்மையிலும் எங்களுக்கு நன்மையை விதிப்பாயாக; மறுமையிலும் நன்மையை விதிப்பாயாக» என்ற பிரார்த்தனையின் முதல்பகுதி, தீங்கு நேராமல் தடுத்தல் பற்றியது; இந்தப் பகுதி, விரும்பிய நன்மையைப் பெற்றுக்கொள்ளுதல் பற்றியது. «இம்மையிலும் மறுமையிலும் எங்களுக்கு நன்மையை விதிப்பாயாக» என்பது, இரண்டிலும் நன்மையை எங்களுக்கு நிர்ணயித்து நிலைநாட்டுவாயாக என்பதாகும். இதன் விளக்கம் ஏற்கெனவே ஸூரத்துல் பகராவில் கூறப்பட்டுள்ளது.

«நிச்சயமாக நாங்கள் உன் பக்கமே திரும்பினோம்» என்பது, «நாங்கள் உன்னிடம் பாவமன்னிப்புத் தேடி, உன்னிடம் திரும்பி, உன்னையே நோக்கினோம்» என்பதாகும் என்று இப்னு அப்பாஸ், ஸயீத் இப்னு ஜுபைர், முஜாஹித், அபுல் ஆலியா, அத்-தஹ்ஹாக், இப்ராஹீம் அத்-தைமீ, அஸ்-ஸுத்தீ, கதாதா உள்ளிட்ட பலர் கூறினர். மொழியிலும் இதுவே பொருள். இப்னு ஜரீர் கூறினார்: «இப்னு வகீஃ எங்களுக்கு அறிவித்தார்; அவருக்கு அவருடைய தந்தை, ஷரீக் வழியாக, ஜாபிர் வழியாக, அப்துல்லாஹ் இப்னு நஜீ வழியாக, அலி (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்தார்: “அவர்கள், ‘நாங்கள் உன்னிடம் திரும்பினோம்’ என்று கூறியதால்தான் யூதர்கள் அந்தப் பெயரால் அழைக்கப்பட்டனர்.”»

இங்குள்ள ஜாபிர் என்பவர் ஜாபிர் இப்னு யஸீத் அல்-ஜஅஃபீ; அவர் பலவீனமான அறிவிப்பாளர்.

«இது உன் சோதனையாகவே இருக்கிறது» என்ற மூஸாவின் கூற்றுக்குப் பதிலளித்தவாறு அல்லாஹ் கூறுகிறான்: «என் தண்டனையை நான் நாடியவரை அடையச் செய்வேன்; என் கருணையோ ஒவ்வொரு பொருளையும் சூழ்ந்துள்ளது. ஆகவே, அதை இறையச்சமுடையவர்களுக்காக எழுதுவேன்.» அதாவது, நான் நாடியதைச் செய்கிறேன்; நான் விரும்பியதைத் தீர்மானிக்கிறேன். இவை அனைத்திலும் ஞானமும் நீதியும் எனக்கே உரியவை.

அவன் தூயவன்; அவனைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை.

«என் கருணை ஒவ்வொரு பொருளையும் சூழ்ந்துள்ளது» என்பது, மிக விரிவானதும் அனைத்தையும் உள்ளடக்குவதுமான வசனமாகும். அர்ஷைச் சுமப்போரும் அதைச் சுற்றியுள்ளவர்களும், «எங்கள் இறைவா! நீ கருணையாலும் அறிவாலும் அனைத்தையும் சூழ்ந்துள்ளாய்» என்று கூறுவதாக அல்லாஹ் அறிவித்திருப்பதும் இதற்கு ஒப்பானது.

இமாம் அஹ்மத் கூறினார்: «அப்துஸ் ஸமத் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; அவருக்கு அவருடைய தந்தை அறிவித்தார்; அவருக்கு அல்-ஜரீரீ அறிவித்தார்; அவருக்கு அபூ அப்துல்லாஹ் அல்-ஜுஷமீ அறிவித்தார்; அவர், ஜுன்துப்—அவர் ஜுன்துப் இப்னு அப்துல்லாஹ் அல்-பஜலீ (ரலி)—அவர்களிடமிருந்து அறிவித்தார்: “ஒரு கிராமவாசி வந்து தன் ஒட்டகத்தை அமரச் செய்து, அதன் கட்டைக் கட்டிவிட்டு, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னால் தொழுதார். நபி (ஸல்) தொழுகையை முடித்ததும், அவர் தம் ஒட்டகத்திடம் சென்று கட்டை அவிழ்த்து, அதில் ஏறி, ‘அல்லாஹ்வே! எனக்கும் முஹம்மதுக்கும் கருணை புரிவாயாக; எங்கள் கருணையில் வேறு யாரையும் சேர்க்காதே’ என்று அழைத்தார்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்), ‘உங்களில் வழிதவறியவர் இவரா, அல்லது இவருடைய ஒட்டகமா? அவர் கூறியதை நீங்கள் கேட்கவில்லையா?’ என்று கேட்டார்கள். ‘ஆம்’ என்றனர். நபி (ஸல்) கூறினார்கள்: ‘விசாலமான கருணையை நீங்கள் கட்டுப்படுத்திவிட்டீர்கள்.

அல்லாஹ் நூறு கருணைகளைப் படைத்தான். அவற்றில் ஒன்றை இறக்கினான்; அதன் மூலம் படைப்புகள்—ஜின்கள், மனிதர்கள், கால்நடைகள்—ஒருவருக்கொருவர் கருணை காட்டுகின்றனர். மீதமுள்ள தொண்ணூற்றொன்பது கருணைகளைத் தன்னிடமே வைத்துக்கொண்டான். இப்போது சொல்லுங்கள், வழிதவறியவர் இவரா, இவருடைய ஒட்டகமா?’”

இதை அபூதாவூத், அலி இப்னு நஸ்ர் வழியாக, அப்துஸ் ஸமத் இப்னு அப்துல் வாரித் வழியாக அறிவித்துள்ளார்.

மேலும் இமாம் அஹ்மத் கூறினார்: «யஹ்யா இப்னு ஸஈத் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; அவருக்கு சுலைமான் வழியாகவும், அவருக்கு அபூ உஸ்மான் வழியாகவும், நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கப்பட்டது: “அல்லாஹ்விடம் நூறு கருணைகள் உள்ளன. அவற்றில் ஒன்றின் மூலம் படைப்புகள் ஒருவருக்கொருவர் கருணை காட்டுகின்றன; அதனால்தான் காட்டு விலங்குகள் தம் குட்டிகளிடம் பாசம் காட்டுகின்றன. மீதமுள்ள தொண்ணூற்றொன்பதை மறுமை நாளுக்காக வைத்துள்ளான்.”» இதைத் தனியாக அறிவித்தவர் முஸ்லிம் ஆவார்.

சுலைமான்—அவர் சுலைமான் இப்னு தர்ஹான்—மற்றும் தாவூத் இப்னு அபீ ஹிந்த் ஆகிய இருவரிடமிருந்தும், அவர்கள் அபூ உஸ்மான்—அவரது பெயர் அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு மில்—வழியாக, அவர் ஸல்மான் அல்-ஃபாரிஸீ (ரலி) வழியாக, நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து இதை அறிவித்துள்ளார்.

இமாம் அஹ்மத் கூறினார்: «அஃப்பான் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; அவருக்கு ஹம்மாத் அறிவித்தார்; அவர் ஆஸிம் இப்னு பஹ்தலா வழியாக, அபூ ஸாலிஹ் வழியாக, அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்தார்: நபி (ஸல்) கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்விடம் நூறு கருணைகள் உள்ளன; அவற்றில் தொண்ணூற்றொன்பதைத் தன்னிடமே வைத்துக்கொண்டு, ஒன்றை உங்களிடையே வைத்தான். அதன் மூலம் ஜின்கள், மனிதர்கள் மற்றும் படைப்புகள் ஒருவருக்கொருவர் கருணை காட்டுகின்றனர். மறுமை நாள் வரும்போது, அந்த ஒன்றையும் தன்னுடன் சேர்த்துக்கொள்வான்.”» இந்த வழியில் இதைத் தனியாக அறிவித்தவர் அஹ்மத் ஆவார்.

அஹ்மத் கூறினார்: «அஃப்பான் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; அவருக்கு அப்துல் வாஹித் அறிவித்தார்; அவர் அல்-அஃமஷ் வழியாக, அபூ ஸாலிஹ் வழியாக, அபூ ஸயீத் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்தார்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்விடம் நூறு கருணைகள் உள்ளன. அவற்றில் ஒன்றை படைப்புகளிடையே பகிர்ந்துள்ளான்; அதன் மூலம் மனிதர்கள், காட்டு விலங்குகள், பறவைகள் ஆகியவை ஒருவருக்கொருவர் கருணை காட்டுகின்றன.”» இதை இப்னு மாஜா, அபூ முஆவியா வழியாக, அல்-அஃமஷ் வழியாக அறிவித்துள்ளார்.

ஹாஃபிழ் அபுல் காஸிம் அத்-தபரானீ கூறினார்: «முஹம்மது இப்னு உஸ்மான் இப்னு அபீ ஷைபா எங்களுக்கு அறிவித்தார்; அவருக்கு அஹ்மத் இப்னு யூனுஸ் அறிவித்தார்; அவருக்கு ஸஅத் அபூ கைலான் அஷ்-ஷைபானீ அறிவித்தார்; அவர் ஹம்மாத் இப்னு அபீ சுலைமான் வழியாக, இப்ராஹீம் வழியாக, ஸிலா இப்னு ஸுஃபர் வழியாக, ஹுதைஃபா இப்னு அல்-யமான் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்தார்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) கூறினார்கள்: “என் உயிர் எவன் கையில் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! தன் மார்க்கத்தில் தீயவனும், தன் வாழ்வில் அறிவீனனுமான ஒருவனும் சொர்க்கத்தில் நுழைவான். தன் பாவத்தின் காரணமாக நெருப்பால் நன்கு சுடப்பட்ட ஒருவனும் சொர்க்கத்தில் நுழைவான்.

என் உயிர் எவன் கையில் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! மறுமை நாளில் அல்லாஹ் அத்தகைய மன்னிப்பை வழங்குவான்; அதை எதிர்பார்த்து இப்லீஸ் கூடத் தன்னை அது சென்றடைய வேண்டும் என விரும்புமளவுக்கு அது இருக்கும்.”» இது மிகவும் அரிய ஹதீஸ்; இந்த ஸஅத் என்பவரை நான் அறியவில்லை.

«ஆகவே, அதை இறையச்சமுடையவர்களுக்காக எழுதுவேன்» என்ற வசனத்தின் பொருள்: நான் அருளாகவும் உபகாரமாகவும் என் கருணையை அவர்களுக்குக் கட்டாயமாக்குவேன் என்பதாகும். «உங்கள் இறைவன் கருணை புரிவதைத் தன் மீது கடமையாக்கிக் கொண்டான்» என்ற அல்லாஹ்வின் கூற்றும் இதற்கு ஒப்பானது.

«இறையச்சமுடையவர்களுக்காக» என்பது, இந்தப் பண்புகளைக் கொண்டவர்களுக்காக அதை ஏற்படுத்துவேன் என்பதாகும். அவர்கள் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் சமூகம்; அவர்கள் இணைவைப்பையும் பெரும் பாவங்களையும் தவிர்த்து இறையச்சத்துடன் இருப்பவர்கள்.

«ஸகாத்தைக் கொடுப்பவர்களுக்காக» என்பதில், உள்ளத்தைத் தூய்மைப்படுத்தும் ஸகாத் என்றும், செல்வத்திலிருந்து வழங்கும் ஸகாத் என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது. வசனம் மக்காவில் அருளப்பட்டதால், இரண்டையும் பொதுவாகக் குறிக்கக்கூடும்.

«நமது வசனங்களை நம்புகிறவர்களுக்காக» என்பது, அவற்றை உண்மையென ஏற்றுக்கொள்பவர்கள் என்பதாகும். (வசனத் தொடரின் பிற இடங்களில், இதன் மூலம் நீ நாடியவர்களை வழிகெடுக்கிறாய்; நீ நாடியவர்களை நேர்வழியில் செலுத்துகிறாய் என்ற கருத்தும், ஸூரா காஃபிர் 40:7, ஸூரா அல்-அன்ஆம் 6:54 ஆகிய வசனங்களும், ஸகாத் பற்றிய குறிப்பும் இடம்பெறுகின்றன.)

அல்-பகவியின் தஃப்ஸீர்

«மூஸா தம் சமூகத்திலிருந்து தேர்ந்தெடுத்தார்» என்ற அல்லாஹ்வின் கூற்று: அவருடைய சமூகத்திலிருந்து தேர்ந்தெடுத்தார் என்பதாகும். «எழுபது ஆண்களை நமது குறிப்பிட்ட நேரத்திற்காக» என்ற வசனம், அவர்கள் அனைவரும் பொற்கன்றை வணங்கவில்லை என்பதற்குச் சான்றாகும். அஸ்-ஸுத்தீ கூறினார்: «பொற்கன்றை வணங்கியதற்காக மன்னிப்புக் கோருவதற்கு, இஸ்ராயீலின் மக்களில் சிலருடன் தன்னிடம் வருமாறு அல்லாஹ் மூஸாவுக்குக் கட்டளையிட்டான். மூஸா தம் சமூகத்திலிருந்து எழுபது ஆண்களைத் தேர்ந்தெடுத்தார்.»

அவர்கள் அந்த இடத்தை அடைந்தபோது, «அல்லாஹ்வை வெளிப்படையாகக் காணும்வரை நாங்கள் உன்னை நம்பமாட்டோம்» என்று கூறினர்; அப்போது அவர்களை இடி முழக்கம் பிடித்து, அவர்கள் இறந்தனர்.

இப்னு இஸ்ஹாக் கூறினார்: «அவர்கள் செய்ததற்காக அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புத் தேடவும், தங்களுக்குப் பின்னால் விட்டுவந்த சமூகத்தாருக்கான பாவமன்னிப்பைக் கேட்கவும் அவர்களை மூஸா தேர்ந்தெடுத்தார்.» இது அவர்கள் அனைவரும் பொற்கன்றை வணங்கினார்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது.

கதாதா, இப்னு ஜுரைஜ், முஹம்மது இப்னு கஅப் ஆகியோர் கூறினர்: பொற்கன்றை வணங்கியபோது தம் சமூகத்தாரை விட்டு விலகாததாலும், நன்மையை ஏவாமலும் தீமையைத் தடுக்காமலும் இருந்ததால்தான் அவர்களை «நடுக்கம்» பிடித்தது.

இப்னு அப்பாஸ் கூறினார்: «“மூஸாவே! அல்லாஹ்வை வெளிப்படையாகக் காணும்வரை நாங்கள் உன்னை நம்பமாட்டோம்” என்று கூறியபோது இடி முழக்கத்தால் பிடிக்கப்பட்ட எழுபது பேர் (பகரா 2:55), நடுக்கத்தால் பிடிக்கப்பட்ட எழுபது பேருக்கு முன்பிருந்தவர்கள். மூஸா தம் சமூகத்திலிருந்து எழுபது ஆண்களைத் தேர்ந்தெடுத்து, தங்கள் இறைவனிடம் பிரார்த்தனை செய்வதற்காக அவர்களுடன் தனியே செல்லுமாறு அல்லாஹ் கட்டளையிட்டான். அவர்கள் பிரார்த்தித்தவற்றில், “அல்லாஹ்வே!

எங்களுக்கு முன் யாருக்கும் நீ வழங்காததையும், எங்களுக்குப் பின்னர் யாருக்கும் வழங்காததையும் எங்களுக்கு வழங்குவாயாக” என்று கூறினர். அவர்களுடைய அந்தப் பிரார்த்தனையை அல்லாஹ் விரும்பவில்லை; எனவே அவர்களை நடுக்கம் பிடித்தது.»

வஹ்ப் கூறினார்: «அந்த நடுக்கம் சத்தமாக இருக்கவில்லை. அந்தக் கூட்டத்தார் அந்தக் காட்சியின் மாட்சிமையைக் கண்டபோது நடுங்கி, பதற்றமடைந்து, அசைந்தனர்; அவர்களுடைய மூட்டுகள் பிரிந்துவிடுமளவுக்கு அவர்கள் நடுங்கினர். மூஸா இதைக் கண்டு அவர்கள் இறந்துவிடுவார்களோ என்று அஞ்சி, அவர்களை இழப்பது அவருக்குக் கடுமையாக இருந்தது. அவர்கள் நன்மையில் அவருக்கு உதவியாளர்களாகவும், செவிசாய்ப்பவர்களாகவும், கீழ்ப்படிபவர்களாகவும் இருந்தனர்.

அப்போது அவர் பிரார்த்தித்து, அழுது, தம் இறைவனிடம் மன்றாடினார். அல்லாஹ் அவர்களிடமிருந்து அந்த நடுக்கத்தை அகற்றினான்; அவர்கள் அமைதியடைந்து, தங்கள் இறைவனின் பேச்சைக் கேட்டனர்.»

«“என் இறைவா! நீ நாடியிருந்தால், இதற்கு முன்பே அவர்களையும் என்னையும் அழித்திருப்பாய்” என்று அவர் கூறினார்.» அதாவது, பொற்கன்றை வணங்கியதற்காக அவர்களை முன்பே அழித்திருப்பாய். «என்னையும்» என்பது, எகிப்தியனை அவர் கொன்றதற்காக அவரையும் அழித்திருப்பாய் என்பதாகும்.

«எங்களில் அறிவீனர்கள் செய்ததற்காக எங்களை அழிப்பாயா?» என்பது, பொற்கன்றை வணங்கியவர்களைக் குறிக்கிறது. அவர்கள் பொற்கன்றை எடுத்துக்கொண்டதற்காகத் தண்டிக்கப்பட்டார்கள் என்று மூஸா எண்ணி, கேள்வி எழுப்பும் முறையில், «அறிவீனர்கள் செய்ததற்காக எங்களை அழிப்பாயா?» என்று கூறினார்.

அல்-முபர்ரத் கூறினார்: «அறிவீனர்கள் செய்ததற்காக எங்களை அழிப்பாயா?» என்ற சொற்றொடர், கருணை வேண்டி வினவுவதாகும்; அதாவது, «எங்களை அழிக்காதே» என்பதாகும். குற்றம் செய்த ஒருவனின் குற்றத்திற்காக வேறொருவரைப் பிடிக்க அல்லாஹ் நீதியற்றவன் அல்ல என்பதை மூஸா (அலை) அறிந்திருந்தார்.

«இது உன் சோதனையாகவே இருக்கிறது» என்பது, அறிவீனர்கள் சிக்கிய சோதனை உன்னிடமிருந்து வந்த சோதனையும் பரீட்சையும்தான் என்பதாகும். அதன் மூலம் ஒரு கூட்டத்தாரை வழிகெடுத்து அவர்கள் சோதனையில் வீழ்ந்தனர்; மற்றொரு கூட்டத்தாரை நேர்வழியில் செலுத்தி, உன் மார்க்கத்தில் நிலைத்திருக்கச் செய்தாய். «இதன் மூலம் நீ நாடியவர்களை வழிகெடுக்கிறாய்; நீ நாடியவர்களை நேர்வழியில் செலுத்துகிறாய். நீயே எங்கள் பாதுகாவலன்» என்பதன் பொருள், «நீயே எங்களைக் காப்பவனும் உதவுபவனும்» என்பதாகும்.

«ஆகவே, எங்களுக்கு மன்னிப்பு வழங்கி, எங்களுக்குக் கருணை புரிவாயாக. மன்னிப்பவர்களில் நீயே மிகச் சிறந்தவன்.»

«எங்களுக்கு விதிப்பாயாக» என்பது, «எங்களுக்கு நிர்ணயிப்பாயாக» என்பதாகும். «இம்மையில் நன்மை» என்பது அருட்கொடையும் ஆரோக்கியமுமாகும். «மறுமையிலும்» என்பது மறுமையிலும் என்பதாகும். «நன்மை» என்பது மன்னிப்பும் சொர்க்கமுமாகும். «நிச்சயமாக நாங்கள் உன் பக்கமே திரும்பினோம்» என்பது, «நாங்கள் உன்னிடம் பாவமன்னிப்புத் தேடி, உன்னிடம் திரும்பினோம்» என்பதாகும்.

அல்லாஹ் கூறினான்: «என் தண்டனையை, என் படைப்புகளில் நான் நாடியவரை அடையச் செய்வேன்; என் கருணை ஒவ்வொரு பொருளையும் சூழ்ந்துள்ளது»—அதாவது, அனைத்தையும் பொதுவாக உள்ளடக்கியுள்ளது. ஹஸன் மற்றும் கதாதா கூறினர்: «இம்மையில் நல்லவரையும் தீயவரையும் அவனது கருணை சூழ்ந்துள்ளது; மறுமை நாளிலோ அது இறையச்சமுடையவர்களுக்கே உரியதாகும்.» அதிய்யா அல்-அவ்ஃபீ கூறினார்: «அது ஒவ்வொரு பொருளையும் சூழ்ந்துள்ளது; ஆனால் இறையச்சமுடையவர்களுக்கே அது கட்டாயமாகும். நிராகரிப்பாளருக்கு வாழ்வாதாரம் வழங்கப்படுவதும், நம்பிக்கையாளர்களின் காரணமாக அவனிடமிருந்து தீங்கு தடுக்கப்படுவதும் அல்லாஹ்வின் கருணை விசாலமானதாக இருப்பதால்தான்.

அவன் அதில் வாழ்கிறான்; மறுமைக்கு வந்ததும் அது நம்பிக்கையாளர்களுக்கே உரியதாகிவிடும். இது, விளக்கைப் பயன்படுத்துபவன் விளக்குடன் சென்றுவிட்டால், அதன் ஒளியைப் பயன்படுத்தியவன் இருளில் விடப்படுவதைப் போன்றது.»

இப்னு அப்பாஸ், கதாதா, இப்னு ஜுரைஜ் ஆகியோர் கூறினர்: «“என் கருணை ஒவ்வொரு பொருளையும் சூழ்ந்துள்ளது” என்ற வசனம் இறங்கியபோது, “நானும் அந்தப் பொருளில் ஒருவன்தான்” என்று இப்லீஸ் கூறினான். அப்போது அல்லாஹ், “அதை இறையச்சமுடையவர்களுக்கும், ஸகாத்தைக் கொடுப்பவர்களுக்கும், நமது வசனங்களை நம்புகிறவர்களுக்கும் விதிப்பேன்” என்று கூறினான்.» யூதர்களும் கிறிஸ்தவர்களும், «நாங்கள் இறையச்சத்துடன் இருக்கிறோம்; நம்புகிறோம்; ஸகாத்தையும் கொடுக்கிறோம்» என்று கூறி, அந்தக் கருணையைத் தங்களுக்கு வேண்டினர். ஆனால் அல்லாஹ் அதை இந்தச் சமூகத்திற்காக ஆக்கினான் என்று தொடர்ந்து கூறினார்: