മൂസാ നബിയുടെ പ്രാർത്ഥനയും കാരുണ്യവും

ശൈഖ് അബ്ദുർറഹ്മാൻ അസ്സഅ്ദിയുടെ തഫ്സീർ

ഇസ്രായേൽ സന്തതികൾ തൗബ ചെയ്യുകയും വിവേകത്തിലേക്കു മടങ്ങുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, തങ്ങളുടെ ജനങ്ങൾക്കുവേണ്ടി റബ്ബിന്റെ സന്നിധിയിൽ മാപ്പപേക്ഷിക്കാനായി അവരിൽനിന്നുള്ള ഉത്തമരായ എഴുപതു പേരെ മൂസാ തെരഞ്ഞെടുത്തു. അവർ ഹാജരാകേണ്ട സമയവും അല്ലാഹു നിശ്ചയിച്ചു. അവർ അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ, “മൂസാ, അല്ലാഹുവിനെ ഞങ്ങൾക്ക് പരസ്യമായി കാണിച്ചുതരിക” എന്നു പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ അവർ അല്ലാഹുവിനോട് അത്യന്തം ധിക്കാരം കാണിക്കുകയും അവനോടുള്ള മര്യാദ ലംഘിക്കുകയും ചെയ്തു. അപ്പോൾ ഭൂകമ്പം അവരെ പിടികൂടി; അവർ ബോധരഹിതരായി വീണു നശിച്ചു.

മൂസാ (عليه السلام) അല്ലാഹുവിനോട് നിരന്തരം താഴ്മയോടെ പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ഏകാഗ്രതയോടെ അവനിലേക്ക് തിരിയുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “എന്റെ രക്ഷിതാവേ, അവർ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നതിനും അവരുടെ ജനങ്ങൾക്കുവേണ്ടി മാപ്പപേക്ഷിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലാകുന്നതിനും മുമ്പ് നീ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ അവരെയും എന്നെയും നശിപ്പിക്കാമായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിലെ മൂഢന്മാർ ചെയ്തതിന്റെ പേരിൽ നീ ഞങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുകയാണോ?” അതായത്, വിവേകവും ബുദ്ധിയും കുറഞ്ഞവരായിരുന്നുവെന്നാണ്. അങ്ങനെ അല്ലാഹുവിനോട് ധിക്കാരം കാണിച്ചവരെ തടയാൻ മതിയായ വിവേകം അവർക്കില്ലായിരുന്നുവെന്ന് പറഞ്ഞ് മൂസാ അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കുകയും അവർക്കുവേണ്ടി മാപ്പപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു.

മനുഷ്യൻ വഴിതെറ്റുകയും തന്റെ ദീൻ നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്നു ഭയപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു പരീക്ഷണത്തിൽ അവർ അകപ്പെട്ടുവെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. അതിനാൽ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “അത് നിന്റെ പരീക്ഷണമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല. അതുമൂലം നീ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവരെ വഴിതെറ്റിക്കുകയും ഉദ്ദേശിക്കുന്നവരെ നേർവഴിയിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. നീയാണ് ഞങ്ങളുടെ രക്ഷാധികാരി.

അതിനാൽ ഞങ്ങൾക്ക് പൊറുത്തുതരികയും ഞങ്ങളോട് കരുണ കാണിക്കുകയും ചെയ്യേണമേ. പൊറുക്കുന്നവരിൽ ഉത്തമൻ നീയാണല്ലോ.” അതായത്, പൊറുക്കുന്നതിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമനും കരുണ കാണിക്കാൻ ഏറ്റവും അർഹനും ഔദാര്യപൂർവം നൽകുന്നവരിൽ ഏറ്റവും മഹാനുമാണ് നീ. മൂസാ (عليه السلام) ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതുപോലെയാണ്: “രക്ഷിതാവേ, ഞങ്ങൾ എല്ലാവരുടെയും ആദ്യത്തെ ലക്ഷ്യം നിന്റെ കൽപനകൾ അനുസരിക്കുകയും നിന്നിൽ വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്.

നീ നൽകിയ വിവേകവും നേർബോധവും നിലനിർത്തിയവർ നേർവഴിയിൽ ഉറച്ചുനിന്നു. എന്നാൽ ബുദ്ധി ദുർബലമായവരും വിവേചനമില്ലാത്തവരും പരീക്ഷണത്താൽ വഴിതെറ്റിയവരുമാണ് ഈ പ്രവൃത്തി ചെയ്തത്. ഈ രണ്ട് കാരണങ്ങളാലാണ് അവർ അങ്ങനെ ചെയ്തത്. എന്നിരുന്നാലും, കരുണ കാണിക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും കരുണയുള്ളവനും പൊറുക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമനും നീയാണ്.

അതിനാൽ ഞങ്ങൾക്ക് പൊറുത്തുതരികയും ഞങ്ങളോട് കരുണ കാണിക്കുകയും ചെയ്യേണമേ.” അപ്പോൾ അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാർത്ഥന സ്വീകരിക്കുകയും അവരുടെ മരണത്തിനുശേഷം അവരെ ജീവിപ്പിക്കുകയും അവരുടെ പാപങ്ങൾ പൊറുക്കുകയും ചെയ്തു.

തന്റെ പ്രാർത്ഥന പൂർത്തിയാക്കിക്കൊണ്ട് മൂസാ പറഞ്ഞു: “ഈ ഇഹലോകത്ത് ഞങ്ങൾക്ക് നന്മ രേഖപ്പെടുത്തേണമേ.” അതിൽ പ്രയോജനകരമായ അറിവും വിശാലമായ ഉപജീവനവും സൽപ്രവൃത്തിയും ഉൾപ്പെടുന്നു. “പരലോകത്തും നന്മ” നൽകേണമേ: അതായത്, അല്ലാഹു തന്റെ സദ്‌വൃത്തരും പ്രിയപ്പെട്ടവരുമായ ദാസന്മാർക്കായി ഒരുക്കിവെച്ച പ്രതിഫലം. “തീർച്ചയായും ഞങ്ങൾ നിന്നിലേക്ക് മടങ്ങിയിരിക്കുന്നു” എന്നതിന്റെ അർത്ഥം: ഞങ്ങളുടെ വീഴ്ചകൾ അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ നിന്നിലേക്ക് മടങ്ങിയിരിക്കുന്നു; ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും പശ്ചാത്തപിച്ച് നിന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

അല്ലാഹു പറഞ്ഞു: “എന്റെ ശിക്ഷ, ഞാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവരിൽ—ദുരവസ്ഥയിലായവരും അതിന്റെ കാരണങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചവരുമായവരിൽ—ഞാൻ ഏൽപിക്കും. എന്റെ കാരുണ്യമാകട്ടെ, ഉപരിലോകത്തെയും അധോലോകത്തെയും സൽപ്രവൃത്തിക്കാരെയും ദുഷ്പ്രവൃത്തിക്കാരെയും വിശ്വാസികളെയും അവിശ്വാസികളെയും ഉൾപ്പെടെ എല്ലാറ്റിനെയും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. സൃഷ്ടികളിൽ ആരുമില്ല, അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യം അവരിലേക്ക് എത്തിയിട്ടില്ലാത്തവരും അവന്റെ അനുഗ്രഹവും ഔദാര്യവും ലഭിച്ചിട്ടില്ലാത്തവരുമായി. എന്നാൽ ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും സൗഭാഗ്യം നൽകുന്ന പ്രത്യേക കാരുണ്യം എല്ലാവർക്കുമുള്ളതല്ല.

അതുകൊണ്ടാണ് അല്ലാഹു അതിനെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞത്: ‘തഖ്‌വ പാലിക്കുന്നവർക്കായി ഞാൻ അത് രേഖപ്പെടുത്തും’—ചെറുതും വലുതുമായ പാപങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവർക്ക്. ‘സകാത്ത് നൽകുന്നവർക്കും’—അർഹരായവർക്ക് നിർബന്ധമായ സകാത്ത് നൽകുന്നവർക്കും. ‘നമ്മുടെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവർക്കും.’ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളിലുള്ള വിശ്വാസത്തിന്റെ പൂർണത അവയുടെ അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കുകയും അവ ആവശ്യപ്പെടുന്നപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്.

അതിൽ മതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനകാര്യങ്ങളിലും ശാഖാകാര്യങ്ങളിലും നബി (صلى الله عليه وسلم)യെ ബാഹ്യമായും ആന്തരികമായും പിന്തുടരുന്നതും ഉൾപ്പെടുന്നു.

ഇമാം ഇബ്നു കസീറിന്റെ തഫ്സീർ

അലി ഇബ്നു അബീ ത്വൽഹ, ഇബ്നു അബ്ബാസിൽനിന്ന് ഈ ആയത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനത്തിൽ ഉദ്ധരിക്കുന്നു: അല്ലാഹു തന്റെ ജനങ്ങളിൽനിന്ന് എഴുപതു പേരെ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ മൂസായോട് കൽപിച്ചു. അദ്ദേഹം എഴുപതു പേരെ തെരഞ്ഞെടുത്ത് അവരെയും കൂട്ടി പുറപ്പെട്ടു; അവർ തങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കാനായിരുന്നു. അവരുടെ പ്രാർത്ഥനയിൽ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “അല്ലാഹുവേ, ഞങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് നീ മറ്റാർക്കും നൽകാത്തതും ഞങ്ങൾക്ക് ശേഷം മറ്റാർക്കും നൽകാത്തതുമായത് ഞങ്ങൾക്ക് നൽകേണമേ.” അവരുടെ ഈ പ്രാർത്ഥന അല്ലാഹുവിന് ഇഷ്ടമായില്ല.

“എന്റെ രക്ഷിതാവേ, അവർ വരുന്നതിനുമുമ്പ് നീ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ അവരെയും എന്നെയും നശിപ്പിക്കാമായിരുന്നു” എന്ന ആയത്ത് [അദ്ദേഹം ഉദ്ധരിച്ചു].

അസ്സുദ്ദി പറഞ്ഞു: കാളക്കുട്ടിയെ ആരാധിച്ചതിൽനിന്ന് പശ്ചാത്തപിച്ച് മാപ്പപേക്ഷിക്കാൻ ഇസ്രായേൽ സന്തതികളിൽ ചിലരെയും കൂട്ടി തന്റെ അടുത്തേക്ക് വരാൻ അല്ലാഹു മൂസായോട് കൽപിക്കുകയും ഒരു സമയം നിശ്ചയിക്കുകയും ചെയ്തു. മൂസാ തന്റെ ജനങ്ങളിൽനിന്ന് എഴുപതു പേരെ പ്രത്യേകം തെരഞ്ഞെടുത്ത് മാപ്പപേക്ഷിക്കാനായി അവരെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. ആ സ്ഥലത്തെത്തിയപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞു: “മൂസാ, അല്ലാഹുവിനെ പരസ്യമായി കാണുന്നതുവരെ ഞങ്ങൾ നിന്നെ വിശ്വസിക്കുകയില്ല. നീ അവനോട് സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ; അതിനാൽ അവനെ ഞങ്ങൾക്ക് കാണിച്ചുതരിക.”

അപ്പോൾ ഇടിത്തീ അവരെ പിടികൂടി; അവർ മരിച്ചു. മൂസാ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാർത്ഥിച്ചു: “എന്റെ രക്ഷിതാവേ, ഇസ്രായേൽ സന്തതികളെ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ ഞാൻ അവരോട് എന്തു പറയും? അവരുടെ ഉത്തമന്മാരെ നീ നശിപ്പിച്ചല്ലോ!” “എന്റെ രക്ഷിതാവേ, അവർ വരുന്നതിനുമുമ്പ് നീ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ അവരെയും എന്നെയും നശിപ്പിക്കാമായിരുന്നു” എന്ന ആയത്ത് അദ്ദേഹം ഉദ്ധരിച്ചു.

മുഹമ്മദ് ഇബ്നു ഇസ്ഹാഖ് പറഞ്ഞു: ഇസ്രായേൽ സന്തതികളിൽനിന്നുള്ള ഏറ്റവും ഉത്തമരായ എഴുപതു പേരെ മൂസാ തെരഞ്ഞെടുത്തു. അവരോട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിലേക്ക് പുറപ്പെടുക, നിങ്ങൾ ചെയ്തതിൽ അവനോട് തൗബ ചെയ്യുക; നിങ്ങളെ വിട്ടുപോന്ന നിങ്ങളുടെ ജനങ്ങൾക്കുവേണ്ടി തൗബ സ്വീകരിക്കണമെന്നു അവനോട് അപേക്ഷിക്കുക. നോമ്പെടുക്കുകയും ശുദ്ധിയാകുകയും നിങ്ങളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ ശുദ്ധമാക്കുകയും ചെയ്യുക.” തന്റെ രക്ഷിതാവ് നിശ്ചയിച്ചിരുന്ന, തനിക്കു മാത്രമേ അറിയാവുന്ന സമയത്തേക്ക് അദ്ദേഹം അവരെയും കൂട്ടി സീനായ് പർവതത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.

അല്ലാഹുവിന്റെ അനുമതിയും അറിവുമില്ലാതെ അദ്ദേഹം അവിടേക്ക് പോകാറില്ലായിരുന്നു. എഴുപതു പേരും കൽപിക്കപ്പെട്ടത് അനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിച്ച്, റബ്ബിനെ കാണാൻ മൂസായോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, “ഞങ്ങൾക്ക് ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിന്റെ സംസാരം കേൾക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുക” എന്ന് അവർ മൂസായോടു പറഞ്ഞു. “ഞാൻ അങ്ങനെ ചെയ്യാം” എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. മൂസാ പർവതത്തോട് അടുത്തപ്പോൾ മേഘത്തൂൺ പർവതത്തെ മുഴുവനായി മൂടി.

മൂസാ അതിനടുത്തെത്തി അതിനുള്ളിൽ പ്രവേശിച്ചു; ജനങ്ങളോട് “അടുത്തുവരൂ” എന്നു പറഞ്ഞു. അല്ലാഹു മൂസായോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നെറ്റിയിൽനിന്ന് തിളങ്ങുന്ന പ്രകാശം പുറപ്പെടുമായിരുന്നു; മനുഷ്യരിൽ ആർക്കും അതിലേക്ക് നോക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. അതിനാൽ അദ്ദേഹത്തിനും ജനങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ ഒരു മറയുണ്ടാക്കി. അവർ അടുത്തെത്തി അതിനുള്ളിൽ കടന്നപ്പോൾ സാഷ്ടാംഗം വീണു.

അല്ലാഹു മൂസായോട് സംസാരിക്കുന്നതും അവനോട് കൽപിക്കുകയും വിലക്കുകയും ചെയ്യുന്നതും അവർ കേട്ടു: “ചെയ്യുക, ചെയ്യരുത്.” അല്ലാഹു മൂസായോട് സംസാരിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കിയപ്പോൾ മേഘം അദ്ദേഹത്തിൽനിന്ന് നീങ്ങി. അദ്ദേഹം അവരുടെ അടുത്തേക്ക് മടങ്ങിയെത്തിയപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞു: “അല്ലാഹുവിനെ പരസ്യമായി കാണുന്നതുവരെ ഞങ്ങൾ നിന്നെ വിശ്വസിക്കുകയില്ല.” അപ്പോൾ ഭൂകമ്പം—അതായത് ഇടിത്തീ—അവരെ പിടികൂടി; അവരുടെ ആത്മാക്കൾ പെട്ടെന്നു വേർപെട്ടു, എല്ലാവരും മരിച്ചു.

മൂസാ തന്റെ രക്ഷിതാവിനോട് യാചിച്ചും പ്രാർത്ഥിച്ചും അവനോട് അപേക്ഷിച്ചും പറഞ്ഞു: “എന്റെ രക്ഷിതാവേ, അവർ വരുന്നതിനുമുമ്പ് നീ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ അവരെയും എന്നെയും നശിപ്പിക്കാമായിരുന്നു.” അവർ വിവേകമില്ലാത്തവരായി പെരുമാറി. “എന്റെ പിന്നിലുള്ള ഇസ്രായേൽ സന്തതികളെയും നാം നശിപ്പിക്കുമോ?”

സുഫ്‌യാൻ അഥ്-ഥൗരി പറഞ്ഞു: അബൂ ഇസ്ഹാഖ് എന്നോട് പറഞ്ഞു; അദ്ദേഹം ഉമാറ ഇബ്നു അബ്ദുസ്സലൂലിയിൽനിന്നും, അദ്ദേഹം അലി ഇബ്നു അബീ ത്വാലിബിൽനിന്നും (رضي الله عنه) ഉദ്ധരിക്കുന്നു: മൂസായും ഹാറൂനും ഷബ്റും ഷുബൈറും ഒരു പർവതത്തിന്റെ അടിവാരത്തേക്ക് പോയി. ഹാറൂൻ ഒരു കട്ടിലിൽ കിടന്നപ്പോൾ അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മാവിനെ ഏറ്റെടുത്തു. മൂസാ ഇസ്രായേൽ സന്തതികളിലേക്കു മടങ്ങിയപ്പോൾ അവർ ചോദിച്ചു: “ഹാറൂൻ എവിടെ?” അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മാവിനെ ഏറ്റെടുത്തു.”

അവർ പറഞ്ഞു: “നീ തന്നെയാണ് അദ്ദേഹത്തെ കൊന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സൃഷ്ടിവൈശിഷ്ട്യത്തിലും സൗമ്യതയിലും ഞങ്ങൾക്കുള്ള ഇഷ്ടം കണ്ട് നീ അസൂയപ്പെട്ടു”—അല്ലെങ്കിൽ അതിനോട് സാമ്യമുള്ള വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു. മൂസാ പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളവരെ തെരഞ്ഞെടുത്തുകൊള്ളൂ.” അവർ എഴുപതു പേരെ തെരഞ്ഞെടുത്തു.

അതിനെക്കുറിച്ചാണ് അല്ലാഹു പറഞ്ഞത്: “മൂസാ തന്റെ ജനങ്ങളിൽനിന്ന് എഴുപതു പുരുഷന്മാരെ തെരഞ്ഞെടുത്തു.” അവർ ഹാറൂന്റെ അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ ചോദിച്ചു: “ഹാറൂനേ, നിന്നെ കൊന്നത് ആരാണ്?” അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “ആരും എന്നെ കൊന്നിട്ടില്ല; അല്ലാഹു എന്റെ ആത്മാവിനെ ഏറ്റെടുത്തതാണ്.” അവർ മൂസായോട് പറഞ്ഞു: “ഇന്നുമുതൽ ഞങ്ങൾ നിന്നോട് അനുസരണക്കേട് കാണിക്കുകയില്ല.”

അപ്പോൾ ഭൂകമ്പം അവരെ പിടികൂടി. മൂസാ വലത്തോട്ടും ഇടത്തോട്ടും തിരിഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “എന്റെ രക്ഷിതാവേ, നീ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ അവരെയും എന്നെയും മുമ്പുതന്നെ നശിപ്പിക്കാമായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിലെ മൂഢന്മാർ ചെയ്തതിന്റെ പേരിൽ നീ ഞങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുകയാണോ? അത് നിന്റെ പരീക്ഷണമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല; അതുമൂലം നീ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവരെ വഴിതെറ്റിക്കുകയും ഉദ്ദേശിക്കുന്നവരെ നേർവഴിയിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.”

അപ്പോൾ അല്ലാഹു അവരെ ജീവിപ്പിക്കുകയും എല്ലാവരെയും പ്രവാചകന്മാരാക്കുകയും ചെയ്തു. ഇത് വളരെ അപൂർവമായ റിപ്പോർട്ടാണ്; ഉമാറ ഇബ്നു അബ്ദിനെ എനിക്കറിയില്ല. ശുഅ്ബ, അബൂ ഇസ്ഹാഖിൽനിന്നും, അദ്ദേഹം ബനൂ സലൂലിലെ ഒരാളിൽനിന്നും, അദ്ദേഹം അലിയിൽനിന്നും ഇതേ റിപ്പോർട്ട് ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഇബ്നു അബ്ബാസ്, മുജാഹിദ്, ഖതാദ, ഇബ്നു ജുറൈജ് എന്നിവർ പറഞ്ഞു: കാളക്കുട്ടിയെ ആരാധിച്ചപ്പോൾ തങ്ങളുടെ ജനങ്ങളിൽനിന്ന് മാറിനിൽക്കാതിരിക്കുകയും അവരെ അതിൽനിന്ന് വിലക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്തതിനാലാണ് അവരെ ഭൂകമ്പം പിടികൂടിയത്. “ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിലെ മൂഢന്മാർ ചെയ്തതിന്റെ പേരിൽ നീ ഞങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുകയാണോ?” എന്ന മൂസായുടെ വാക്കിനോട് ഈ വ്യാഖ്യാനം യോജിക്കുന്നു. “അത് നിന്റെ പരീക്ഷണമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല” എന്നത്, നിന്റെ പരീക്ഷണവും പരിശോധനയും പരീക്ഷിച്ചറിയലുമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല എന്നാണ്.

ഇബ്നു അബ്ബാസ്, സഈദ് ഇബ്നു ജുബൈർ, അബൂൽ ആലിയ, റബീഅ് ഇബ്നു അനസ് എന്നിവരും സലഫിലെയും ഖലഫിലെയും മറ്റു പണ്ഡിതന്മാരും ഇതേ വ്യാഖ്യാനമാണ് പറഞ്ഞത്. ഇതിന് മറ്റൊരു അർത്ഥവുമില്ല: കാര്യങ്ങളെല്ലാം നിന്റെ അധികാരത്തിലാണ്; വിധിയും നിനക്കാണ്. നീ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് സംഭവിക്കുന്നു. നീ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവരെ വഴിതെറ്റിക്കുകയും നീ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവരെ നേർവഴിയിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

നീ വഴിതെറ്റിച്ചവരെ നേർവഴിയിലാക്കാൻ ആരുമില്ല; നീ നേർവഴിയിലാക്കിയവരെ വഴിതെറ്റിക്കാനും ആരുമില്ല. നീ തടഞ്ഞത് നൽകാൻ ആരുമില്ല; നീ നൽകിയതു തടയാനും ആരുമില്ല. അധികാരം മുഴുവനും നിനക്കാണ്; വിധി മുഴുവനും നിനക്കാണ്. സൃഷ്ടിയും കൽപനയും നിനക്കുള്ളതാണ്.

“നീയാണ് ഞങ്ങളുടെ രക്ഷാധികാരി. അതിനാൽ ഞങ്ങൾക്ക് പൊറുത്തുതരികയും ഞങ്ങളോട് കരുണ കാണിക്കുകയും ചെയ്യേണമേ. പൊറുക്കുന്നവരിൽ ഉത്തമൻ നീയാണല്ലോ.” ‘മഗ്‌ഫിറത്ത്’ എന്നത് മറച്ചുവെക്കലും പാപത്തിന്റെ പേരിൽ പിടികൂടാതിരിക്കലുമാണ്. ‘പൊറുക്കലും കരുണയും’ ഒരുമിച്ച് വരുമ്പോൾ, ഭാവിയിൽ അതേ പാപത്തിൽ വീഴാൻ അവനെ ഇടയാക്കാതിരിക്കലാണ് കരുണകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.

“പൊറുക്കുന്നവരിൽ ഉത്തമൻ നീയാണല്ലോ” എന്നതിന്റെ അർത്ഥം: പാപങ്ങൾ പൊറുക്കുന്നത് നീ മാത്രമാണ്.

“ഈ ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും ഞങ്ങൾക്ക് നന്മ രേഖപ്പെടുത്തേണമേ.” പ്രാർത്ഥനയുടെ ആദ്യഭാഗം അനിഷ്ടകരമായതിനെ നീക്കുന്നതിനായിരുന്നെങ്കിൽ, ഈ ഭാഗം ലക്ഷ്യമിട്ട നന്മ ലഭിക്കുന്നതിനായാണ്. “ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും ഞങ്ങൾക്ക് നന്മ രേഖപ്പെടുത്തേണമേ” എന്നത്, ഇരു ലോകങ്ങളിലും നന്മ ഞങ്ങൾക്ക് നിർണയിക്കുകയും സ്ഥിരപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യേണമേ എന്നർത്ഥമാണ്. ഇതിന്റെ വ്യാഖ്യാനം സൂറത്തുൽ ബഖറയിൽ മുമ്പ് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

“തീർച്ചയായും ഞങ്ങൾ നിന്നിലേക്ക് മടങ്ങിയിരിക്കുന്നു” എന്നതിന്റെ അർത്ഥം: ഞങ്ങൾ തൗബ ചെയ്തു, നിന്നിലേക്ക് മടങ്ങി, നിന്നിലേക്ക് പശ്ചാത്തപിച്ച് തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്നാണ്. ഇബ്നു അബ്ബാസ്, സഈദ് ഇബ്നു ജുബൈർ, മുജാഹിദ്, അബൂൽ ആലിയ, ദഹ്ഹാക്, ഇബ്രാഹീം അത്തൈമി, അസ്സുദ്ദി, ഖതാദ എന്നിവരും മറ്റു പലരും ഇതേ അഭിപ്രായമാണ് പറഞ്ഞത്. ഭാഷാപരമായും ഈ അർത്ഥം ശരിയാണ്.

ഇബ്നു ജരീർ പറഞ്ഞു: ഇബ്നു വകീഅ് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; അദ്ദേഹത്തോട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് പറഞ്ഞു; അദ്ദേഹം ശരീക്കിൽനിന്നും, അദ്ദേഹം ജാബിറിൽനിന്നും, അദ്ദേഹം അബ്ദുല്ലാഹ് ഇബ്നു നജിയിൽനിന്നും, അദ്ദേഹം അലി (رضي الله عنه)യിൽനിന്നും ഉദ്ധരിക്കുന്നു: “ഞങ്ങൾ നിന്നിലേക്ക് മടങ്ങിയിരിക്കുന്നു” എന്നു അവർ പറഞ്ഞതിനാലാണ് ജൂതന്മാർക്ക് ‘യഹൂദർ’ എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്. ജാബിർ എന്നത് ജാബിർ ഇബ്നു യസീദ് അൽ-ജുഅ്ഫിയാണ്; അദ്ദേഹം ദുർബലനാണ്.

“അത് നിന്റെ പരീക്ഷണമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല” എന്ന ആയത്തിനെക്കുറിച്ച് മൂസായ്ക്കുള്ള മറുപടിയായി അല്ലാഹു പറഞ്ഞു: “എന്റെ ശിക്ഷ, ഞാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവരിൽ ഏൽപിക്കും; എന്റെ കാരുണ്യമാകട്ടെ എല്ലാറ്റിനെയും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; തഖ്‌വ പാലിക്കുന്നവർക്കായി ഞാൻ അത് രേഖപ്പെടുത്തും.” അതായത്, ഞാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതു ചെയ്യുകയും ഇച്ഛിക്കുന്നതെല്ലാം വിധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിലെല്ലാം ജ്ഞാനവും നീതിയും എനിക്കുള്ളതാണ്. അല്ലാഹു പരിശുദ്ധൻ; അവനല്ലാതെ ആരാധനയ്ക്ക് അർഹനായ മറ്റാരുമില്ല.

“എന്റെ കാരുണ്യം എല്ലാറ്റിനെയും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്നത് വ്യാപ്തിയും സമഗ്രതയും വ്യക്തമാക്കുന്ന മഹത്തായ വചനമാണ്. അല്ലാഹു, അർശ് വഹിക്കുന്നവരും അതിനു ചുറ്റുമുള്ളവരും പറയുന്നതായി അറിയിച്ചതുപോലെയും ആണിത്: “ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, നിന്റെ കാരുണ്യവും അറിവും എല്ലാറ്റിനെയും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.”

ഇമാം അഹ്മദ് പറഞ്ഞു: അബ്ദുസ്സമദ് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; അദ്ദേഹത്തോട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് പറഞ്ഞു; അദ്ദേഹം അൽ-ജുറൈരിയിൽനിന്നും, അദ്ദേഹം അബൂ അബ്ദുല്ലാഹ് അൽ-ജുശമിയിൽനിന്നും, അദ്ദേഹം ജുന്ദുബിൽനിന്നും—അദ്ദേഹം ജുന്ദുബ് ഇബ്നു അബ്ദുല്ലാഹ് അൽ-ബജലിയാണ് (رضي الله عنه)—ഉദ്ധരിക്കുന്നു: ഒരു മരുഭൂവാസി വന്ന് തന്റെ ഒട്ടകത്തെ മുട്ടുകുത്തിച്ചിരുത്തി, അതിനെ കെട്ടിയശേഷം നബി (صلى الله عليه وسلم)യുടെ പിന്നിൽ നമസ്കരിച്ചു. നബി നമസ്കാരം പൂർത്തിയാക്കിയപ്പോൾ അയാൾ ഒട്ടകത്തിനടുത്തെത്തി, കെട്ടഴിച്ച് അതിന്മേൽ കയറി വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: “അല്ലാഹുവേ, എന്നോടും മുഹമ്മദിനോടും കരുണ കാണിക്കേണമേ; ഞങ്ങളുടെ കാരുണ്യത്തിൽ മറ്റാരെയും പങ്കുചേർക്കരുതേ.”

അപ്പോൾ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (صلى الله عليه وسلم) പറഞ്ഞു: “നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ വഴിതെറ്റിയത് ആരാണ്, ഇയാളോ അതോ അവന്റെ ഒട്ടകമോ? ඔහු പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേ?” അവർ പറഞ്ഞു: “അതെ.” അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ വിശാലമായ കാരുണ്യത്തെச் ചുരുക്കിവെച്ചിരിക്കുന്നു!

അല്ലാഹു നൂറു കാരുണ്യങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു; അവയിൽ ഒന്ന് സൃഷ്ടികൾക്കിടയിൽ ഇറക്കി. അതിലൂടെയാണ് ജിന്നുകളും മനുഷ്യരും മൃഗങ്ങളും പരസ്പരം കരുണ കാണിക്കുന്നത്. തൊണ്ണൂറ്റൊമ്പത് കാരുണ്യങ്ങൾ അവന്റെ അടുക്കൽ ശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇയാളാണോ വഴിതെറ്റിയത്, അതോ അവന്റെ ഒട്ടകമോ?”

അബൂദാവൂദ് ഇത് അലി ഇബ്നു നസ്‌റിൽനിന്നും, അദ്ദേഹം അബ്ദുസ്സമദ് ഇബ്നു അബ്ദിൽവാരിഥിൽനിന്നും ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഇമാം അഹ്മദ് വീണ്ടും പറഞ്ഞു: യഹ്‌യ ഇബ്നു സഈദ് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; അദ്ദേഹം സുലൈമാനിൽനിന്നും, അദ്ദേഹം അബൂ ഉഥ്മാനിൽനിന്നും, നബി (صلى الله عليه وسلم)യിൽനിന്നും ഉദ്ധരിക്കുന്നു: “അല്ലാഹുവിന് നൂറു കാരുണ്യങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ ഒരു കാരുണ്യത്തിലൂടെയാണ് സൃഷ്ടികൾ പരസ്പരം കരുണ കാണിക്കുന്നത്; അതിലൂടെയാണ് വന്യമൃഗങ്ങൾ തങ്ങളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളോട് വാത്സല്യം കാണിക്കുന്നത്. തൊണ്ണൂറ്റൊമ്പത് കാരുണ്യങ്ങൾ അവൻ അന്ത്യദിനത്തേക്കായി മാറ്റിവെച്ചിരിക്കുന്നു.” ഇത് മുസ്‌ലിം മാത്രമാണ് ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുള്ളത്.

സുലൈമാൻ—അദ്ദേഹം ഇബ്നു തർഖാൻ—ദാവൂദ് ഇബ്നു അബീ ഹിന്ദ് എന്നിവരിൽനിന്നും, അവർ അബൂ ഉഥ്മാനിൽനിന്നും—അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര് അബ്ദുർറഹ്മാൻ ഇബ്നു മിൽ എന്നാണ്—അദ്ദേഹം സൽമാൻ അൽ-ഫാരിസിയിൽനിന്നും, അദ്ദേഹം നബി (صلى الله عليه وسلم)യിൽനിന്നും ഇത് ഉദ്ധരിക്കുന്നു.

ഇമാം അഹ്മദ് പറഞ്ഞു: അഫ്ഫാൻ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; ഹമ്മാദ് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; അദ്ദേഹം ആസിം ഇബ്നു ബഹ്ദലയിൽനിന്നും, അദ്ദേഹം അബൂ സ്വാലിഹിൽനിന്നും, അദ്ദേഹം അബൂ ഹുറൈറയിൽനിന്നും ഉദ്ധരിക്കുന്നു: നബി (صلى الله عليه وسلم) പറഞ്ഞു: “അല്ലാഹുവിന് നൂറു കാരുണ്യങ്ങളുണ്ട്; അവയിൽ തൊണ്ണൂറ്റൊമ്പത് അവന്റെ അടുക്കലുണ്ട്. ജിന്നുകൾക്കും മനുഷ്യർക്കും മറ്റു സൃഷ്ടികൾക്കും ഇടയിൽ നിങ്ങൾ പരസ്പരം കരുണ കാണിക്കുന്നതിനായി ഒരു കാരുണ്യം അവൻ നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ വെച്ചിരിക്കുന്നു. അന്ത്യദിനമാകുമ്പോൾ അതും അവൻ തന്റെ അടുക്കലേക്ക് ചേർക്കും.” ഈ പരമ്പരയിലൂടെ ഇത് അഹ്മദ് മാത്രമാണ് ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുള്ളത്.

അഹ്മദ് പറഞ്ഞു: അഫ്ഫാൻ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; അബ്ദുൽവാഹിദ് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; അദ്ദേഹം അഅ്മശിൽനിന്നും, അദ്ദേഹം അബൂ സ്വാലിഹിൽനിന്നും, അദ്ദേഹം അബൂ സഈദിൽനിന്നും ഉദ്ധരിക്കുന്നു: അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (صلى الله عليه وسلم) പറഞ്ഞു: “അല്ലാഹുവിന് നൂറു കാരുണ്യങ്ങളുണ്ട്; അവയിൽ ഒന്ന് സൃഷ്ടികൾക്കിടയിൽ പങ്കിട്ടു. അതിലൂടെയാണ് മനുഷ്യരും വന്യമൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും പരസ്പരം കരുണ കാണിക്കുന്നത്.” ഇബ്നു മാജയും അബൂ മുആവിയയുടെ മാർഗത്തിലൂടെ അഅ്മശിൽനിന്ന് ഇത് ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഹാഫിസ് അബുൽ ഖാസിം അത്ത്വബറാനി പറഞ്ഞു: മുഹമ്മദ് ഇബ്നു ഉഥ്മാൻ ഇബ്നു അബീ ശൈബ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; അഹ്മദ് ഇബ്നു യൂനുസ് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; അദ്ദേഹം സഅ്ദ് അബൂ ഗൈലാൻ അശ്ശൈബാനിയിൽനിന്നും, അദ്ദേഹം ഹമ്മാദ് ഇബ്നു അബീ സുലൈമാനിൽനിന്നും, അദ്ദേഹം ഇബ്രാഹീമിൽനിന്നും, അദ്ദേഹം സ്വില ഇബ്നു സഫറിൽനിന്നും, അദ്ദേഹം ഹുദൈഫ ഇബ്നുൽ യമാനിൽനിന്നും (رضي الله عنه) ഉദ്ധരിക്കുന്നു: അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (صلى الله عليه وسلم) പറഞ്ഞു: “എന്റെ ആത്മാവ് ആരുടെ കയ്യിലാണോ അവൻ തന്നെയാണ് സത്യം! മതകാര്യങ്ങളിൽ ദുഷ്പ്രവൃത്തിക്കാരനും ജീവിതകാര്യങ്ങളിൽ വിഡ്ഢിയുമായ ഒരാളെപ്പോലും അല്ലാഹു സ്വർഗത്തിൽ പ്രവേശിപ്പിക്കും. എന്റെ ആത്മാവ് ആരുടെ കയ്യിലാണോ അവൻ തന്നെയാണ് സത്യം!

പാപം നിമിത്തം നരകം അവനെ ഉരുക്കിക്കളഞ്ഞ ഒരാളെയും അല്ലാഹു സ്വർഗത്തിൽ പ്രവേശിപ്പിക്കും. എന്റെ ആത്മാവ് ആരുടെ കയ്യിലാണോ അവൻ തന്നെയാണ് സത്യം! അന്ത്യദിനത്തിൽ അല്ലാഹു അത്തരമൊരു മാപ്പ് നൽകും; അതിന്റെ പ്രതീക്ഷയിൽ ഇബ്‌ലീസ് പോലും അതിനായി കൈ നീട്ടുന്നത്ര.” ഈ ഹദീസ് വളരെ അപൂർവമാണ്. ഈ സഅ്ദിനെ എനിക്കറിയില്ല.

“തഖ്‌വ പാലിക്കുന്നവർക്കായി ഞാൻ അത് രേഖപ്പെടുത്തും” എന്ന വചനത്തിന്റെ അർത്ഥം: എന്റെ അനുഗ്രഹവും ഔദാര്യവുമായാണ് അവർക്ക് എന്റെ കാരുണ്യം ലഭിക്കുന്നത് ഞാൻ നിർബന്ധമാക്കുക. അല്ലാഹു പറഞ്ഞതുപോലെ: “നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവ് കാരുണ്യം തന്റെ മേൽ ബാധ്യതയാക്കിയിരിക്കുന്നു.” “തഖ്‌വ പാലിക്കുന്നവർക്ക്” എന്നത്, ഈ വിശേഷണങ്ങൾ ഉള്ളവർക്കാണ് ആ കാരുണ്യം നൽകുക എന്നർത്ഥം. അവർ മുഹമ്മദ് നബി (صلى الله عليه وسلم)യുടെ ഉമ്മത്താണ്; അവർ ശിർക്കും വലിയ പാപങ്ങളും ഒഴിവാക്കി തഖ്‌വ പാലിക്കുന്നു.

“സകാത്ത് നൽകുന്നവർ” എന്നതിൽ ആത്മാവിന്റെ സകാത്താണെന്ന് ചിലർ പറഞ്ഞു; സമ്പത്തിന്റെ സകാത്താണെന്ന് മറ്റുചിലർ പറഞ്ഞു. ഈ ആയത്ത് മക്കയിൽ അവതരിച്ചതിനാൽ രണ്ടും പൊതുവായി ഉൾക്കൊള്ളുന്നതാകാം. “നമ്മുടെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവർ” എന്നത് അവയെ സത്യപ്പെടുത്തുന്നവർ എന്നാണ്.

“അത് നീ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവരെ വഴിതെറ്റിക്കുകയും ഉദ്ദേശിക്കുന്നവരെ നേർവഴിയിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന നിന്റെ പരീക്ഷണം മാത്രമാണ്” [ഗാഫിർ 40:7; അൽ-അൻആം 6:54; അസ്സുമർ 39:53]. “സകാത്ത്” [അൽ-അഅ്റാഫ് 7:156].

അൽ-ബഗവിയുടെ തഫ്സീർ

“മൂസാ തന്റെ ജനങ്ങളെ തെരഞ്ഞെടുത്തു” എന്ന വചനത്തിൽ, ‘അവരുടെ ജനങ്ങളിൽനിന്ന്’ എന്നാണ് അർത്ഥം. ‘അവരുടെ ജനങ്ങളെ’ എന്ന പദത്തിന് മുമ്പുള്ള ബന്ധസൂചകമായ “നിന്ന്” എന്ന പദം നീക്കിയതുകൊണ്ടാണ് അത് കർമ്മരൂപത്തിൽ വന്നത്. “നമ്മുടെ നിശ്ചിത സമയത്തേക്ക് എഴുപതു പുരുഷന്മാരെ” എന്നതിൽ, അവരിൽ എല്ലാവരും കാളക്കുട്ടിയെ ആരാധിച്ചിരുന്നില്ലെന്നതിന് തെളിവുണ്ട്. അസ്സുദ്ദി പറഞ്ഞു: കാളക്കുട്ടിയെ ആരാധിച്ചതിൽനിന്ന് മാപ്പപേക്ഷിക്കാൻ ഇസ്രായേൽ സന്തതികളിൽ ചിലരെയും കൂട്ടി തന്റെ അടുത്തേക്ക് വരാൻ അല്ലാഹു മൂസായോട് കൽപിച്ചു.

അപ്പോൾ മൂസാ തന്റെ ജനങ്ങളിൽനിന്ന് എഴുപതു പേരെ തെരഞ്ഞെടുത്തു. അവർ ആ സ്ഥലത്തെത്തിയപ്പോൾ പറഞ്ഞു: “അല്ലാഹുവിനെ പരസ്യമായി കാണുന്നതുവരെ ഞങ്ങൾ നിന്നെ വിശ്വസിക്കുകയില്ല.” അപ്പോൾ ഇടിത്തീ അവരെ പിടികൂടി; അവർ മരിച്ചു. ഇബ്നു ഇസ്ഹാഖ് പറഞ്ഞു: തങ്ങൾ ചെയ്തതിൽ തൗബ ചെയ്യാനും, തങ്ങൾക്കു പിന്നിൽ വിട്ടുപോന്ന ജനങ്ങളുടെ തൗബ സ്വീകരിക്കണമെന്ന് അപേക്ഷിക്കാനുമാണ് മൂസാ അവരെ തെരഞ്ഞെടുത്തത്.

ഇതനുസരിച്ച് അവരെല്ലാവരും കാളക്കുട്ടിയെ ആരാധിച്ചുവെന്ന് മനസ്സിലാകുന്നു.

ഖതാദ, ഇബ്നു ജുറൈജ്, മുഹമ്മദ് ഇബ്നു കഅ്ബ് എന്നിവർ പറഞ്ഞു: കാളക്കുട്ടിയെ ആരാധിച്ചപ്പോൾ അവർ തങ്ങളുടെ ജനങ്ങളിൽനിന്ന് മാറിനിൽക്കാതിരിക്കുകയും നന്മ കൽപിക്കാതിരിക്കുകയും തിന്മ വിലക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്തതിനാലാണ് “ഭൂകമ്പം അവരെ പിടികൂടിയത്.” ഇബ്നു അബ്ബാസ് പറഞ്ഞു: “മൂസാ, അല്ലാഹുവിനെ പരസ്യമായി കാണുന്നതുവരെ ഞങ്ങൾ നിന്നെ വിശ്വസിക്കുകയില്ല” гэж പറഞ്ഞതற்குப் பிறகு [அல்-பഖரா 2:55] ഇടിത്തീ പിടികൂടിയ എഴുപതു പേരും, ഭൂകമ്പം പിടികൂടിയ എഴുപതു പേരും വ്യത്യസ്തരായിരുന്നു. അല്ലാഹു മൂസായോട് തന്റെ ജനങ്ങളിൽനിന്ന് എഴുപതു പേരെ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ കൽപിച്ചു. അദ്ദേഹം അവരെ തെരഞ്ഞെടുത്ത് അവരുടെ രക്ഷിതാവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കാനായി പുറപ്പെട്ടു.

അവരുടെ പ്രാർത്ഥനയിൽ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “അല്ലാഹുവേ, ഞങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് നീ മറ്റാർക്കും നൽകാത്തതും ഞങ്ങൾക്ക് ശേഷം മറ്റാർക്കും നൽകാത്തതുമായത് ഞങ്ങൾക്ക് നൽകേണമേ.” അവരുടെ ആ പ്രാർത്ഥന അല്ലാഹുവിന് ഇഷ്ടമായില്ല; അപ്പോൾ ഭൂകമ്പം അവരെ പിടികൂടി.

വഹ്ബ് പറഞ്ഞു: ഭൂകമ്പം ശബ്ദമായിരുന്നില്ല. ആ ഭയാനക ദൃശ്യം കണ്ടപ്പോൾ ആ ജനങ്ങളെ വിറയലും കുലുക്കവും പിടികൂടി; അവരുടെ സന്ധികൾ വേർപെട്ടുപോകുമെന്ന നിലയിലായി. മൂസാ അത് കണ്ടപ്പോൾ അവരോട് കരുണ തോന്നി; അവർ മരിച്ചുപോകുമോ എന്ന ഭയം അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായി. അവരുടെ വേർപാട് അദ്ദേഹത്തിന് അത്യന്തം ദുഃഖകരമായി.

നന്മയുടെ കാര്യങ്ങളിൽ അവർ അദ്ദേഹത്തിന് സഹായികളായിരുന്നു; അനുസരിക്കുന്നവരും വഴങ്ങുന്നവരുമായിരുന്നു. അപ്പോൾ അദ്ദേഹം പ്രാർത്ഥിക്കുകയും കരയുകയും തന്റെ രക്ഷിതാവിനോട് യാചിക്കുകയും ചെയ്തു. അല്ലാഹു അവരിൽനിന്ന് ആ വിറയൽ നീക്കി; അവർ ശാന്തരായി, തങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിന്റെ സംസാരം കേട്ടു. അതിനെക്കുറിച്ചാണ് അല്ലാഹു പറഞ്ഞത്.

“അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു”—അതായത് മൂസാ: “എന്റെ രക്ഷിതാവേ, അവർ വരുന്നതിനുമുമ്പ് നീ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ അവരെ നശിപ്പിക്കാമായിരുന്നു”—അതായത് കാളക്കുട്ടിയെ ആരാധിക്കുന്നതിനു മുമ്പ്. “എന്നെയും”—ഖിബ്ത്വി [ഈജിപ്തുകാരൻ]യെ കൊന്നതിനു മുമ്പ്.

“ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിലെ മൂഢന്മാർ ചെയ്തതിന്റെ പേരിൽ നീ ഞങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുകയാണോ?” അതായത്, കാളക്കുട്ടിയെ ആരാധിച്ചവർ. കാളക്കുട്ടിയെ സ്വീകരിച്ചതിനാൽ തങ്ങൾ ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് മൂസാ കരുതി. “മൂഢന്മാർ ചെയ്തതിന്റെ പേരിൽ ഞങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുകയാണോ?”

എന്നു ചോദിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം പ്രാർത്ഥിച്ചു. അൽ-മുബർറദ് പറഞ്ഞു: “ഞങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുകയാണോ?” എന്നത് കരുണ തേടിയുള്ള ചോദ്യം ആണ്; അർത്ഥം: ഞങ്ങളെ നശിപ്പിക്കരുതേ എന്നാണ്. കുറ്റം ചെയ്തവന്റെ കുറ്റത്തിന് മറ്റൊരാളെ പിടികൂടുന്നതിൽനിന്ന് അല്ലാഹു അത്യന്തം നീതിമാനാണെന്ന് മൂസാ (عليه السلام) അറിഞ്ഞിരുന്നു.

“അത് നിന്റെ പരീക്ഷണമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല” എന്ന വചനത്തിൽ, മൂഢന്മാർ അകപ്പെട്ട പരീക്ഷണവും പരിശോധനയും മാത്രമായിരുന്നു അത്. അതിലൂടെ നീ ചിലരെ വഴിതെറ്റിച്ചു; അവർ പരീക്ഷണത്തിൽ വീണു. മറ്റു ചിലരെ നീ നേർവഴിയിലാക്കി; അവരെ നീ സംരക്ഷിച്ചതിനാൽ അവർ നിന്റെ മതത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്നു. “അതുമൂലം നീ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവരെ വഴിതെറ്റിക്കുകയും ഉദ്ദേശിക്കുന്നവരെ നേർവഴിയിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.”

“നീയാണ് ഞങ്ങളുടെ രക്ഷാധികാരി” എന്നത്, ഞങ്ങളെ സഹായിക്കുകയും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ നീയാണെന്നാണ്. “അതിനാൽ ഞങ്ങൾക്ക് പൊറുത്തുതരികയും ഞങ്ങളോട് കരുണ കാണിക്കുകയും ചെയ്യേണമേ. പൊറുക്കുന്നവരിൽ ഉത്തമൻ നീയാണല്ലോ.”

“ഞങ്ങൾക്ക് രേഖപ്പെടുത്തേണമേ” എന്നത്, ഞങ്ങൾക്ക് നിർണയിച്ചുതരേണമേ എന്നാണ്. “ഈ ഇഹലോകത്ത് നന്മ”—അനുഗ്രഹവും ക്ഷേമവും. “പരലോകത്തും”—അതായത് പരലോകത്തിൽ. “നന്മ”—പാപമോചനവും സ്വർഗവും. “തീർച്ചയായും ഞങ്ങൾ നിന്നിലേക്ക് മടങ്ങിയിരിക്കുന്നു” എന്നത്, ഞങ്ങൾ നിന്നിലേക്ക് തൗബ ചെയ്തിരിക്കുന്നു എന്നാണ്.

അല്ലാഹു പറഞ്ഞു: “എന്റെ ശിക്ഷ, എന്റെ സൃഷ്ടികളിൽ ഞാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവരിൽ ഏൽപിക്കും.” “എന്റെ കാരുണ്യം എല്ലാറ്റിനെയും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്നത്, അത് എല്ലാറ്റിനെയും ഉൾക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നാണ്. ഹസൻ, ഖതാദ എന്നിവർ പറഞ്ഞു: ഇഹലോകത്ത് അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യം സൽപ്രവൃത്തിക്കാരനെയും ദുഷ്പ്രവൃത്തിക്കാരനെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു; എന്നാൽ അന്ത്യദിനത്തിൽ അത് തഖ്‌വ പാലിക്കുന്നവർക്കു മാത്രമായിരിക്കും. അത്വിയ്യ അൽ-ഔഫി പറഞ്ഞു: അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യം എല്ലാറ്റിനെയും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ തഖ്‌വ പാലിക്കുന്നവർക്കു മാത്രമാണ് അത് നിർബന്ധമായും ലഭിക്കുക.

അവിശ്വാസിക്ക് ഉപജീവനം നൽകപ്പെടുന്നതും വിശ്വാസികൾ നിമിത്തം അവനിൽനിന്ന് ശിക്ഷ നീക്കപ്പെടുന്നതും അല്ലാഹുവിന്റെ വിശ്വാസികളോടുള്ള വിശാലമായ കാരുണ്യം കൊണ്ടാണ്; അതിനാൽ അവനും അതിൽ ജീവിക്കുന്നു. എന്നാൽ പരലോകത്തിലേക്ക് എത്തിയാൽ ആ കാരുണ്യം വിശ്വാസികൾക്കു മാത്രമായി നിർണയിക്കപ്പെടും. മറ്റൊരാളുടെ വിളക്കിൽനിന്ന് വെളിച്ചം സ്വീകരിച്ചവനെപ്പോലെയാണത്: വിളക്കിന്റെ ഉടമ അതുമായി പോയാൽ അവൻ ഇരുട്ടിലാകും.

ഇബ്നു അബ്ബാസ് (رضي الله عنهما), ഖതാദ, ഇബ്നു ജുറൈജ് എന്നിവർ പറഞ്ഞു: “എന്റെ കാരുണ്യം എല്ലാറ്റിനെയും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്ന വചനം അവതരിച്ചപ്പോൾ ഇബ്‌ലീസ് പറഞ്ഞു: “ഞാനും ആ എല്ലാറ്റിലുൾപ്പെടുന്നു.” അപ്പോൾ അല്ലാഹു പറഞ്ഞു: “തഖ്‌വ പാലിക്കുകയും സകാത്ത് നൽകുകയും നമ്മുടെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളിൽ വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർക്കായി ഞാൻ അത് രേഖപ്പെടുത്തും.” ജൂതന്മാരും ക്രിസ്ത്യാനികളും അതാഗ്രഹിച്ചു. അവർ പറഞ്ഞു: “ഞങ്ങൾ തഖ്‌വ പാലിക്കുകയും വിശ്വസിക്കുകയും സകാത്ത് നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.” എന്നാൽ അല്ലാഹു അത് ഈ ഉമ്മത്തിനായി നിശ്ചയിച്ചു; അങ്ങനെ അവൻ പറഞ്ഞു: