மன்னிப்பும் இறை உதவியும்

ஷேக் அப்துர்ரஹ்மான் அஸ்-ஸஅதியின் தஃப்ஸீர்

“உங்கள் உள்ளங்களில் இருப்பதை நீங்கள் வெளிப்படுத்தினாலும் அல்லது மறைத்தாலும், அல்லாஹ் அதற்காக உங்களைக் கணக்குக் கேட்பான்” என்ற அல்லாஹ்வின் கூற்று இறங்கியபோது, உள்ளத்தில் நிலையாகவோ தற்காலிகமாகவோ எழும் எண்ணங்கள் உள்ளிட்ட அனைத்துக்காகவும் தாங்கள் விசாரிக்கப்படுவோம் என்று எண்ணிய முஸ்லிம்களுக்கு அது மிகவும் கடினமாக இருந்தது. ஆகவே, “அல்லாஹ் எந்த ஆன்மாவையும் அதன் சக்திக்கு உட்பட்ட அளவையே தவிர சிரமப்படுத்துவதில்லை” என்று இந்த வசனத்தின் மூலம் அவர்களுக்கு அறிவித்தான். அதாவது, அதன் ஆற்றல் தாங்கக்கூடிய ஒன்றையே அவன் கட்டளையிடுகிறான்; அதற்கு சுமையாகவோ கடினமாகவோ இருப்பதை அவன் விதிப்பதில்லை.

“மார்க்கத்தில் உங்களுக்கு எந்தச் சிரமத்தையும் அவன் ஏற்படுத்தவில்லை” (அல்-ஹஜ் 22:78) என்று அவன் கூறியிருப்பதும் இதுவே.

கட்டளைகளும் தடைகளும் அடிப்படையில் ஆன்மாக்களுக்குச் சிரமம் தருபவை அல்ல. மாறாக, அவை ஆன்மாக்களுக்கு உணவாகவும், உடல்களுக்கு மருந்தாகவும், தீங்கிலிருந்து காக்கும் பாதுகாப்பாகவும் உள்ளன. அல்லாஹ் தன் அடியார்களுக்கு விதித்தவற்றை இரக்கத்தாலும் நன்மை நாடியும் விதித்தான். மேலும், சிரமம் ஏற்படக்கூடும் என்ற காரணங்கள் உண்டானால், பொறுப்புடையவரிடமிருந்து அந்தக் கடமையை முழுவதுமாக நீக்குவதன் மூலமோ அல்லது அதன் ஒரு பகுதியை நீக்குவதன் மூலமோ எளிமையும் தளர்வும் அளிக்கப்படுகின்றன.

நோயாளி, பயணி உள்ளிட்டோருக்கு வழங்கப்படும் தளர்வுகள் இதற்கு எடுத்துக்காட்டாகும்.

பின்னர், ஒவ்வொரு ஆன்மாவும் சம்பாதித்த நன்மை அதற்கே உரியது; அது சம்பாதித்த தீமை அதற்கு எதிராகவே அமையும் என்று அல்லாஹ் அறிவித்தான். “சுமை சுமப்பவர் மற்றொருவரின் சுமையைச் சுமக்கமாட்டார்.” அடியாரின் நற்செயல்கள் மற்றொருவருக்குச் சென்றுவிடுவதுமில்லை. நன்மையைச் சுட்டும்போது “கஸபத்” (சம்பாதித்தது) என்று பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

இதனால், சிறிதளவு முயற்சியாலேயே—ஏன், உள்ளத்தின் எண்ணத்தால் மட்டுமேகூட—மனிதனுக்கு நற்செயலின் பலன் கிடைக்கிறது என்பது உணர்த்தப்படுகிறது. தீமையைச் சுட்டும்போது “இக்தஸபத்” (செய்து சம்பாதித்தது) என்று பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இதனால், தீய செயலைச் செய்து அதற்கான முயற்சியை மேற்கொள்ளாதவரை அது ஒருவருக்கு எதிராகப் பதிவு செய்யப்படாது என்பது உணர்த்தப்படுகிறது.

தூதரும் அவருடன் இருந்த நம்பிக்கையாளர்களும் நம்பிக்கை கொண்டிருப்பதாகவும், ஒவ்வொரு செயலாற்றுபவரும் தன் செயலுக்கேற்ப கூலி வழங்கப்படுவார் என்றும் அல்லாஹ் அறிவித்தான். மனிதன் குறைபாடு, தவறு, மறதி ஆகியவற்றுக்கு ஆளாகக்கூடியவன். மேலும், நம்மால் தாங்கக்கூடிய அளவையே தவிர வேறெதையும் அவன் நம்மீது சுமத்துவதில்லை என்றும் அல்லாஹ் அறிவித்தான். இந்தப் பொருளில் நம்பிக்கையாளர்கள் அவனிடம் வேண்டிய பிரார்த்தனையையும் அவன் அறிவித்தான்.

இந்தப் பிரார்த்தனைக்குப் பதிலாக, “நான் அதை ஏற்றுக்கொண்டேன்” என்று அல்லாஹ் கூறியதாக நபி (ஸல்) அவர்கள் அறிவித்துள்ளார்கள்.

“எங்கள் இறைவா! நாங்கள் மறந்துவிட்டாலோ அல்லது தவறிழைத்துவிட்டாலோ எங்களைக் குற்றம் பிடிக்காதே!” இவ்விரண்டுக்கும் வேறுபாடு உண்டு: மறதி என்பது, கட்டளையிடப்பட்ட ஒன்றை உள்ளம் மறந்துவிட்டதால் அதை விட்டுவிடுவதாகும். தவறு என்பது, செய்ய அனுமதிக்கப்பட்ட ஒன்றைச் செய்ய நினைத்தும், செய்ய அனுமதியில்லாத விதத்தில் அது நிகழ்ந்துவிடுவதாகும்.

இந்த இரண்டினால் ஏற்படும் பிழைகளை இந்தச் சமூகத்தினருக்கு அல்லாஹ் தனது இரக்கத்தாலும் அருளாலும் மன்னித்துவிட்டான்.

இதன்படி, அபகரிக்கப்பட்ட அல்லது அசுத்தமான ஆடையில் தொழுதவர், தன் உடலில் இருந்த அசுத்தத்தை மறந்தவர், தொழுகையில் மறந்து பேசியவர், நோன்பை முறிக்கும் செயலை மறந்து செய்தவர், இழப்பு ஏற்படுத்தாத இஹ்ராமின் தடைகளில் ஒன்றை மறந்து மீறியவர் ஆகியோருக்கு மன்னிப்பு உண்டு. சத்தியம் செய்த செயலை மறந்து செய்தாலும் சத்தியம் முறிந்ததாகாது. ஒருவர் தவறுதலாக ஓர் உயிரையோ உடைமையையோ அழித்துவிட்டால், அவருக்கு பாவம் இல்லை; ஆனால், அழித்ததற்கான இழப்பீடு மட்டும் அவர்மீது கடமையாகும். “பிஸ்மில்லாஹ்” கூறுவது அவசியமான இடங்களில் ஒருவர் மறந்து அதைக் கூறாமல் விட்டாலும் அது பாதிப்பை ஏற்படுத்தாது.

“எங்கள் இறைவா! எங்களுக்கு முன் இருந்தவர்கள் மீது நீ சுமத்தியதைப் போன்று எங்கள் மீது கடினமான சுமையைச் சுமத்தாதே!” அதாவது, சிரமம் தரும் கடமைகளை எங்கள் மீது சுமத்தாதே. அல்லாஹ் இதனை நிறைவேற்றினான். பிற சமூகங்களுடன் ஒப்பிடுகையில், தூய்மை தொடர்பான கட்டளைகளிலும் வணக்கச் செயல்களின் நிலைகளிலும் இந்தச் சமூகத்தினருக்கு அல்லாஹ் தளர்வு அளித்துள்ளான்.

“எங்கள் இறைவா! எங்களால் தாங்க முடியாததை எங்கள் மீது சுமத்தாதே!” அல்லாஹ் இதையும் நிறைவேற்றினான்; புகழ் அனைத்தும் அவனுக்கே.

“எங்களை மன்னிப்பாயாக; எங்களுக்குப் பாவமன்னிப்பு வழங்குவாயாக; எங்கள் மீது கருணை புரிவாயாக!” தீங்குகளையும் துன்பங்களையும் விலக்குவது மன்னிப்பும் பாவமன்னிப்பும் ஆகும்; நலமான நிலைமைகள் ஏற்படுவது கருணையால் ஆகும்.

“நீதான் எங்கள் மவ்லா” — அதாவது, எங்கள் இறைவனும், எங்கள் அரசனும், வணக்கத்திற்குரியவனும் நீயே. எங்களைப் படைத்துத் தோற்றுவித்த காலத்திலிருந்து உன் பாதுகாப்பும் பொறுப்பும் எங்களுடன் இருந்து வருகிறது. உன் அருட்கொடைகள் எல்லாக் காலங்களிலும் எங்களைச் சூழ்ந்தும் தொடர்ந்து வந்துள்ளன. எல்லா அருட்கொடைகளும் சார்ந்திருக்கும் இஸ்லாம் எனும் மகத்தான அருட்கொடையையும், பெரும் பரிசையும் எங்களுக்கு வழங்கினாய்.

ஆகவே, எங்கள் இறைவனும் பாதுகாவலனுமானவனே! உன் அருட்கொடையை முழுமையாக்கி, உன்னையும் உன் தூதர்களையும் நிராகரித்தவர்களும், உன் மார்க்கத்தினருக்கு எதிராகப் போரிட்டவர்களும், உன் கட்டளையைப் புறக்கணித்தவர்களுமான நிராகரிப்பாளர்களுக்கு எதிராக எங்களுக்கு வெற்றியளிக்குமாறு உன்னிடம் வேண்டுகிறோம். ஆதாரத்தாலும் தெளிவான விளக்கத்தாலும், வாளாலும் ஈட்டியாலும் அவர்களுக்கு எதிராக எங்களுக்கு வெற்றியளிப்பாயாக; பூமியில் எங்களுக்கு வலிமை அளித்து, அவர்களைத் தோல்வியுறச் செய்து, வெற்றியைப் பெற்றுத்தரும் நம்பிக்கையையும் நற்செயல்களையும் எங்களுக்கு அருள்வாயாக. அகிலங்களின் இறைவனான அல்லாஹ்வுக்கே புகழ்.

அல்லாஹ்வின் உதவியாலும் அருளாலும் ஸூரா அல்-பகராவின் விளக்கம் நிறைவுற்றது. முஹம்மதின் மீது அல்லாஹ் அருளும் அமைதியும் உண்டாவதாக.

தூதரும் அவருடன் இருந்த நம்பிக்கையாளர்களும் நம்பிக்கை கொண்டதையும், கட்டுப்பட்டு கீழ்ப்படிந்ததையும், அதனுடன் மன்னிப்பையும் வேண்டியதையும் அல்லாஹ் அறிவிக்கிறான். அவர்கள் அல்லாஹ்வையும், அவனுடைய வானவர்களையும், அவனுடைய வேதங்களையும், அவனுடைய தூதர்களையும் நம்பினர். இது, அல்லாஹ் தன்னைப் பற்றி அறிவித்தவற்றிலும், அவனுடைய தூதர்கள் அவனைப் பற்றி அறிவித்த முழுமைத் தன்மைகளிலும் மகத்துவப் பண்புகளிலும் பொதுவாகவும் விரிவாகவும் நம்பிக்கை கொள்வதை உள்ளடக்குகிறது. அவனைப் படைப்புகளுடன் ஒப்பிடுதல், அவனுடைய பண்புகளை மறுத்தல், குறைபாடுகளைக் குறிக்கும் பண்புகள் ஆகிய அனைத்திலிருந்தும் அவனைத் தூய்மைப்படுத்துவதையும் இது உள்ளடக்குகிறது.

மார்க்கங்கள் பொதுவாகவும் விரிவாகவும் குறிப்பிடும் வானவர்களையும், தூதர்கள் அனைவரையும், இறக்கப்பட்ட வேதங்கள் அனைத்தையும் நம்புவதும் இதில் அடங்கும். அதாவது, தூதர்கள் அறிவித்த செய்திகள் மற்றும் வேதங்கள் உள்ளடக்கிய செய்திகள், கட்டளைகள், தடைகள் அனைத்தையும் நம்புவதாகும். “அவர்களின் தூதர்களில் எவருக்கிடையிலும் நாங்கள் வேறுபாடு காட்டமாட்டோம்” என்பதன் பொருள், அவர்களில் சிலரை நம்பி, சிலரை நிராகரிக்கமாட்டோம் என்பதாகும். ஏனெனில், அவர்கள் அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய அடியார்களுக்கும் இடையிலான தூதுவர்களாவர்.

அவர்களில் ஒருவரை நிராகரிப்பது அவர்கள் அனைவரையும் நிராகரிப்பதாகும்; உண்மையில் அது அல்லாஹ்வையே நிராகரிப்பதாகும்.

“அவர்கள் கூறினார்கள்: ‘நாங்கள் செவியுற்றோம்’” — நீ எங்களுக்குக் கட்டளையிட்டதையும் தடை செய்ததையும் கேட்டோம். “நாங்கள் கீழ்ப்படிந்தோம்” — அதில் உனக்குக் கீழ்ப்படிந்தோம். “நாங்கள் கேட்டோம்; மாறாக, மாறு செய்தோம்” என்று கூறியவர்களைப் போல் அவர்கள் இருக்கவில்லை. அடியான் அல்லாஹ்வின் உரிமைகளில் தவறிழைப்பது தவிர்க்க முடியாதது; அவனுக்கு எப்போதும் அல்லாஹ்வின் மன்னிப்பு தேவைப்படுகிறது.

ஆகவே அவர்கள், “எங்கள் இறைவா! உன்னிடம் மன்னிப்பைக் கோருகிறோம்” என்றார்கள். அதாவது, எங்களிடமிருந்து ஏற்பட்ட குறைபாடுகளையும் பாவங்களையும் மன்னித்து, எங்களிடம் உள்ள குறைகளையும் நீக்குமாறு உன்னிடம் வேண்டுகிறோம்.

“உன்னிடமே மீளுதல் உள்ளது” என்பது, படைப்புகள் அனைவரும் உன்னிடமே திரும்புவார்கள்; அவர்கள் செய்த நன்மை தீமைகளுக்கு ஏற்ப நீ அவர்களுக்குக் கூலி வழங்குவாய் என்பதாகும்.

இமாம் இப்னு கஸீரின் தஃப்ஸீர்

இந்த இரண்டு மாண்புமிகு வசனங்களின் சிறப்புகள் தொடர்பாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ள ஹதீஸ்களை இங்கே குறிப்பிடுகிறோம். அவற்றின் மூலம் அல்லாஹ் நமக்குப் பயனளிப்பானாக.

முதல் ஹதீஸ்: அல்-புகாரி கூறினார்: முஹம்மது இப்னு கஸீர் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; ஷுஅ்பா எங்களுக்கு அறிவித்தார்; சுலைமான் வழியாக, இப்ராஹீம் வழியாக, அப்துர்-ரஹ்மான் வழியாக, அபூ மஸ்ஊத் வழியாக நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்: “யார் அந்த இரண்டு வசனங்களையும் ஓதுகிறாரோ...” மேலும், அபூ நுஐம் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; சுஃப்யான் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; மன்சூர் வழியாக, இப்ராஹீம் வழியாக, அப்துர்-ரஹ்மான் இப்னு யஸீத் வழியாக, அபூ மஸ்ஊத் கூறினார்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யார் இரவில் ஸூரா அல்-பகராவின் இறுதி இரண்டு வசனங்களை ஓதுகிறாரோ, அவை அவருக்குப் போதுமானவையாகும்.”

சுலைமான் இப்னு மிஹ்ரான் அல்-அஃமஷ் வழியாக இதே அறிவிப்பாளர் தொடரில், ஏனைய ஹதீஸ் நூலாசிரியர்களும் இதை அறிவித்துள்ளனர். மன்சூர் வழியாக, இப்ராஹீம் வழியாக, அப்துர்-ரஹ்மான் வழியாக அறிவிக்கப்பட்ட இதே ஹதீஸ், ஸஹீஹ் அல்-புகாரி மற்றும் ஸஹீஹ் முஸ்லிமிலும் இடம்பெற்றுள்ளது. அப்துர்-ரஹ்மான் வழியாக, அல்கமா வழியாக, அபூ மஸ்ஊத் வழியாகவும் இது இரு ஸஹீஹ் நூல்களிலும் இடம்பெற்றுள்ளது. அப்துர்-ரஹ்மான் கூறினார்: பின்னர் நான் அபூ மஸ்ஊதைச் சந்தித்து, அவரிடமிருந்து அந்த ஹதீஸைக் கேட்டேன்.

இதேபோல் அஹ்மத் இப்னு ஹன்பல் அறிவித்தார்: யஹ்யா இப்னு ஆதம் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; ஷரீக் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; ஆஸிம் வழியாக, அல்-முஸய்யிப் இப்னு ராஃபிஉ வழியாக, அல்கமா வழியாக, அபூ மஸ்ஊத் வழியாக நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யார் இரவில் ஸூரா அல்-பகராவின் இறுதி இரண்டு வசனங்களை ஓதுகிறாரோ, அவை அவருக்குப் போதுமானவையாகும்.”

இரண்டாவது ஹதீஸ்: இமாம் அஹ்மத் கூறினார்: ஹுஸைன் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; ஷைபான் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; மன்சூர் வழியாக, ரிப்ஈ வழியாக, கரஷா இப்னு அல்-ஹுர் வழியாக, அல்-மஅ்ரூர் இப்னு ஸுவைத் வழியாக, அபூ தர் வழியாக அறிவிக்கப்பட்டது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அர்ஷுக்குக் கீழுள்ள பொக்கிஷத்திலிருந்து எனக்கு ஸூரா அல்-பகராவின் இறுதி வசனங்கள் வழங்கப்பட்டன. எனக்கு முன் எந்த நபிக்கும் அவை வழங்கப்படவில்லை.” அல்-அஷ்ஜஈ வழியாக, சுஃப்யான் வழியாக, மன்சூர் வழியாக, ரிப்ஈ வழியாக, ஸைத் இப்னு ழப்யான் வழியாக, அபூ தர் வழியாகவும் இதை இப்னு மர்தவைஹ் அறிவித்துள்ளார்.

அதில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “அர்ஷுக்குக் கீழுள்ள பொக்கிஷத்திலிருந்து எனக்கு ஸூரா அல்-பகராவின் இறுதி வசனங்கள் வழங்கப்பட்டன” என்று கூறியதாக வருகிறது.

மூன்றாவது ஹதீஸ்: முஸ்லிம் கூறினார்: அபூ பக்ர் இப்னு அபீ ஷைபா எங்களுக்கு அறிவித்தார்; அபூ உஸாமா எங்களுக்கு அறிவித்தார்; மாலிக் இப்னு மிக்வல் எங்களுக்கு அறிவித்தார். மேலும், இப்னு நுமைரும் ஸுஹைர் இப்னு ஹர்பும் இருவரும் அப்துல்லாஹ் இப்னு நுமைர் வழியாக அறிவித்தனர்; அவர்களுடைய சொற்கள் ஏறத்தாழ ஒரே மாதிரியானவை.

இப்னு நுமைர் கூறினார்: என் தந்தை எனக்கு அறிவித்தார்; மாலிக் இப்னு மிக்வல் அறிவித்தார்; அஸ்-ஸுபைர் இப்னு அதீ வழியாக, தல்ஹா வழியாக, முர்ரா வழியாக, அப்துல்லாஹ் வழியாக அறிவிக்கப்பட்டது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் விண்ணுலகப் பயணம் அழைத்துச் செல்லப்பட்டபோது, ஆறாவது வானத்தில் உள்ள ஸித்ரத்துல் முந்தஹாவை அடைந்தார்கள். பூமியிலிருந்து மேலே ஏறிச் செல்லப்படுவது அங்கு வந்து முடிவடைகிறது; அங்கிருந்து அது பெறப்படுகிறது. மேலிருந்து கீழே இறக்கப்படுவது அங்கு வந்து முடிவடைகிறது; அங்கிருந்தும் அது பெறப்படுகிறது.

“அந்த ஸித்ராவை மூடிக்கொள்வது மூடிக்கொண்டது” (அன்-நஜ்ம் 53:16) என்ற வசனத்தைப் பற்றி அவர் கூறினார்: “அது தங்கத்தாலான வண்ணத்துப் பூச்சிகளாகும்.” மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு மூன்று அருட்கொடைகள் வழங்கப்பட்டன: ஐவேளைத் தொழுகைகள், ஸூரா அல்-பகராவின் இறுதி வசனங்கள், மேலும் தன் சமூகத்தாரில் அல்லாஹ்வுக்கு எதையும் இணையாக்காதவர்களுடைய பேரழிவை ஏற்படுத்தும் பெரும்பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டன.

நான்காவது ஹதீஸ்: அஹ்மத் கூறினார்: இஸ்ஹாக் இப்னு இப்ராஹீம் அர்ராஸி எங்களுக்கு அறிவித்தார்; ஸலமா இப்னு அல்-ஃபழ்ல் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; முஹம்மது இப்னு இஸ்ஹாக் எனக்கு அறிவித்தார்; யஸீத் இப்னு அபீ ஹபீப் வழியாக, மர்ஸத் இப்னு அப்துல்லாஹ் அல்-யஸனி வழியாக, உக்பா இப்னு ஆமிர் அல்-ஜுஹனி வழியாக அறிவிக்கப்பட்டது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், “ஸூரா அல்-பகராவின் இறுதி இரண்டு வசனங்களை ஓது. அவை அர்ஷுக்குக் கீழிருந்து எனக்கு வழங்கப்பட்டன” என்று கூறினார்கள். இந்த அறிவிப்பாளர் தொடர் நல்லது; அவர்களுடைய நூல்களில் இதனை அவர்கள் பதிவு செய்யவில்லை.

ஐந்தாவது ஹதீஸ்: இப்னு மர்தவைஹ் கூறினார்: அஹ்மத் இப்னு காமில் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; இப்ராஹீம் இப்னு இஸ்ஹாக் அல்-ஹர்பி எங்களுக்கு அறிவித்தார்; முஸத்தத் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; அபூ அவானா எங்களுக்கு அறிவித்தார்; அபூ மாலிக் வழியாக, ரிப்ஈ வழியாக, ஹுதைஃபா வழியாக அறிவிக்கப்பட்டது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “மக்களை விட மூன்று விஷயங்களில் நாங்கள் சிறப்பிக்கப்பட்டோம். அர்ஷுக்குக் கீழுள்ள பொக்கிஷ இல்லத்திலிருந்து இந்த வசனங்கள் எனக்கு வழங்கப்பட்டன. எனக்கு முன் யாருக்கும் அவை வழங்கப்படவில்லை; எனக்குப் பின் யாருக்கும் அவை வழங்கப்படாது.”

பின்னர், நுஐம் இப்னு அபீ ஹிந்தி வழியாக, ரிப்ஈ வழியாக, ஹுதைஃபா வழியாக இதேபோன்ற அறிவிப்பை அவர் அறிவித்தார்.

ஆறாவது ஹதீஸ்: இப்னு மர்தவைஹ் கூறினார்: அப்துல்-பாகீ இப்னு நாஃபிஉ எங்களுக்கு அறிவித்தார்; இஸ்மாயீல் இப்னு அல்-ஃபழ்ல் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; முஹம்மது இப்னு ஹாதிம் இப்னு பஸீஃ எங்களுக்கு அறிவித்தார்; ஜஅஃபர் இப்னு அவ்ன் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; மாலிக் இப்னு மிக்வல் வழியாக, அபூ இஸ்ஹாக் வழியாக, அல்-ஹாரித் வழியாக, அலீ வழியாக அறிவிக்கப்பட்டது: “இஸ்லாத்தை உணர்ந்த ஒருவர், ஸூரா அல்-பகராவின் இறுதி வசனங்களை ஓதாமல் உறங்குவதை நான் சரியானதாகக் கருதவில்லை. ஏனெனில், அவை உங்கள் நபிக்கு அர்ஷுக்குக் கீழுள்ள பொக்கிஷத்திலிருந்து வழங்கப்பட்டன.”

வகீஃ, இஸ்ராயீல் வழியாக, அபூ இஸ்ஹாக் வழியாக, உமைர் இப்னு அம்ர் அல்-காரிஃபி வழியாக, அலீ வழியாகவும் இதை அறிவித்தார். அலீ கூறினார்: “இஸ்லாம் அவரைச் சென்றடைந்தும், அறிவுடையவராக இருந்தும், ஆயத்துல் குர்ஸியையும் ஸூரா அல்-பகராவின் இறுதி வசனங்களையும் ஓதாமல் உறங்குபவர் யாரும் இருப்பார் என்று நான் கருதவில்லை. ஏனெனில், அவை அர்ஷுக்குக் கீழுள்ள பொக்கிஷத்திலிருந்து வந்தவை.”

ஏழாவது ஹதீஸ்: அபூ ஈஸா அத்திர்மிதி கூறினார்: புன்தார் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; அப்துர்-ரஹ்மான் இப்னு மஹ்தீ எங்களுக்கு அறிவித்தார்; ஹம்மாத் இப்னு ஸலமா எங்களுக்கு அறிவித்தார்; அஷ்அத் இப்னு அப்துர்-ரஹ்மான் அல்-ஜுர்மி வழியாக, அபூ கிலாபா வழியாக, அபூ அல்-அஷ்அத் அஸ்-ஸன்ஆனி வழியாக, அன்-நுஅ்மான் இப்னு பஷீர் வழியாக நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “வானங்களையும் பூமியையும் படைப்பதற்கு இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே அல்லாஹ் ஒரு நூலை எழுதினான். அதிலிருந்து இரண்டு வசனங்களை இறக்கி, அவற்றைக் கொண்டு ஸூரா அல்-பகராவை நிறைவு செய்தான். எந்த வீட்டிலும் அவை மூன்று இரவுகள் ஓதப்படாமல் இருந்தால், ஷைத்தான் அந்த வீட்டை நெருங்குவான்.”

பின்னர் அத்திர்மிதி, “இந்த ஹதீஸ் அரிதானது” என்றார். ஹம்மாத் இப்னு ஸலமா வழியாக இதே ஹதீஸை அல்-ஹாகிம் தனது அல்-முஸ்தத்ரக்கிலும் அறிவித்தார். அவர், “இது முஸ்லிமின் நிபந்தனைகளின்படி ஸஹீஹானது; ஆனால் அவர்கள் இருவரும் இதை வெளியிடவில்லை” என்றார்.

எட்டாவது ஹதீஸ்: இப்னு மர்தவைஹ் கூறினார்: அப்துர்-ரஹ்மான் இப்னு முஹம்மது இப்னு மதீன் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; அல்-ஹஸன் இப்னு அல்-ஜஹ்ம் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; இஸ்மாயீல் இப்னு அம்ர் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; இப்னு அபீ மர்யம் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; யூசுஃப் இப்னு அபீ அல்-ஹஜ்ஜாஜ் எனக்கு அறிவித்தார்; ஸஈத் வழியாக, இப்னு அப்பாஸ் வழியாக அறிவிக்கப்பட்டது: நபி (ஸல்) அவர்கள் ஸூரா அல்-பகராவின் இறுதியையும் ஆயத்துல் குர்ஸியையும் ஓதும்போது சிரிப்பார்கள்; “இவ்விரண்டும் அர்ஷுக்குக் கீழுள்ள அளவற்ற அருளாளனின் பொக்கிஷத்தைச் சேர்ந்தவை” என்று கூறுவார்கள்.

“யார் தீமை செய்கிறாரோ, அதற்காக அவர் தண்டிக்கப்படுவார்” (அன்-நிஸா 4:123), “மனிதனுக்கு அவன் முயன்றதைத் தவிர வேறொன்றும் இல்லை; அவனுடைய முயற்சி விரைவில் காட்டப்படும்; பின்னர் அதற்குரிய முழுமையான கூலி அவனுக்கு வழங்கப்படும்” (அன்-நஜ்ம் 53:39–41) ஆகியவற்றை ஓதும்போது, “இன்னா லில்லாஹி...” என்று கூறித் தாழ்மையுடன் இருப்பார்கள்.

ஒன்பதாவது ஹதீஸ்: இப்னு மர்தவைஹ் கூறினார்: அப்துல்லாஹ் இப்னு முஹம்மது இப்னு கூஃபி எங்களுக்கு அறிவித்தார்; அஹ்மத் இப்னு யஹ்யா இப்னு ஹம்ஸா எங்களுக்கு அறிவித்தார்; முஹம்மது இப்னு பக்ர் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; மக்கீ இப்னு இப்ராஹீம் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; அப்துல்லாஹ் இப்னு அபீ ஹுமைத் வழியாக, அபூ மிலீஹ் வழியாக, மஅ்கில் இப்னு யஸார் வழியாக அறிவிக்கப்பட்டது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அர்ஷுக்குக் கீழிருந்து எனக்கு அல்ஹம்து [ஸூரா அல்-ஃபாத்திஹா]வும் ஸூரா அல்-பகராவின் இறுதி வசனங்களும் வழங்கப்பட்டன; அல்-முஃபஸ்ஸல் அத்தியாயங்கள் கூடுதல் சிறப்பாக வழங்கப்பட்டன.”

பத்தாவது ஹதீஸ்: ஸூரா அல்-ஃபாத்திஹாவின் சிறப்புகள் தொடர்பாக முன்னர் கூறப்பட்ட அறிவிப்பில், அப்துல்லாஹ் இப்னு ஈஸா இப்னு அப்துர்-ரஹ்மான் இப்னு அபீ லைலா வழியாக, ஸஈத் இப்னு ஜுபைர் வழியாக, இப்னு அப்பாஸ் வழியாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது: ஒரு சமயம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஜிப்ரீலுடன் இருந்தபோது, மேலிருந்து ஒரு சத்தம் கேட்டது. ஜிப்ரீல் வானத்தை நோக்கித் தம் பார்வையை உயர்த்தி, “வானத்தில் இதுவரை திறக்கப்படாத ஒரு வாசல் இப்போது திறக்கப்பட்டுள்ளது” என்றார்.

அதிலிருந்து ஒரு வானவர் இறங்கி, நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, “உங்களுக்கு முன் எந்த நபிக்கும் வழங்கப்படாத இரண்டு ஒளிகளைப் பெற்றுக்கொண்டதற்காக நற்செய்தி பெறுங்கள்: வேதத்தின் தொடக்கமான ஸூரா அல்-ஃபாத்திஹாவும், ஸூரா அல்-பகராவின் இறுதி வசனங்களும். அவற்றில் நீங்கள் ஓதும் ஒவ்வொரு எழுத்துக்கும் உங்களுக்கு நன்மை வழங்கப்படும்” என்றார். இதை முஸ்லிமும் அந்நஸாயீயும் அறிவித்துள்ளனர். இச்சொற்கள் அந்நஸாயீயுடையவை.

“தன் இறைவனிடமிருந்து தனக்கு இறக்கப்பட்டதைத் தூதர் நம்பினார்” என்ற அல்லாஹ்வின் கூற்று, நபி (ஸல்) அவர்கள் அதனை நம்பியதாக அறிவிக்கிறது. இப்னு ஜரீர் கூறினார்: பிஷ்ர் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; யஸீத் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; ஸஈத் வழியாக, கதாதா கூறினார்: இந்த வசனம் இறங்கியபோது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “அவர் நம்பிக்கை கொள்வது அவருக்குப் பொருத்தமானதே” என்று கூறியதாக எங்களுக்கு அறிவிக்கப்பட்டது.

அல்-ஹாகிம் தனது அல்-முஸ்தத்ரக்கில் அறிவித்தார்: அபூ அந்நழ்ர் அல்-ஃபகீஹ் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; முஆத் இப்னு நஜ்தா அல்-குரஷி எங்களுக்கு அறிவித்தார்; கல்லாத் இப்னு யஹ்யா எங்களுக்கு அறிவித்தார்; அபூ உகைல் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; யஹ்யா இப்னு அபீ கஸீர் வழியாக, அனஸ் இப்னு மாலிக் வழியாக அறிவிக்கப்பட்டது: “தன் இறைவனிடமிருந்து தனக்கு இறக்கப்பட்டதைத் தூதர் நம்பினார்” என்ற வசனம் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு இறங்கியபோது, அவர்கள், “அவர் நம்பிக்கை கொள்வது அவருக்குத் தகுதியானதே” என்று கூறினார்கள். அல்-ஹாகிம், “இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானது; ஆனால் அவர்கள் இருவரும் இதனை வெளியிடவில்லை” என்றார்.

“மேலும் நம்பிக்கையாளர்களும்” என்பது “தூதர்” என்பதுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. பின்னர் அவர்கள் அனைவரையும் குறித்து, “அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் அல்லாஹ்வையும், அவனுடைய வானவர்களையும், அவனுடைய வேதங்களையும், அவனுடைய தூதர்களையும் நம்பினர்; அவனுடைய தூதர்களில் எவருக்கிடையிலும் வேறுபாடு காட்டமாட்டோம்” என்று கூறுகிறான். நம்பிக்கையாளர்கள் அல்லாஹ் ஒருவனே, இணையற்றவன், தேவையற்றவன் என்று நம்புகிறார்கள்; அவனைத் தவிர வேறு வணக்கத்திற்குரியவன் இல்லை; அவனைத் தவிர வேறு இறைவனும் இல்லை. அல்லாஹ் தனது தூதர்களுக்கும் நபிமார்களுக்கும் வானத்திலிருந்து இறக்கிய வேதங்களையும், நபிமார்கள் மற்றும் தூதர்கள் அனைவரையும் அவர்கள் உண்மைப்படுத்துகிறார்கள்.

அவர்களில் சிலரை நம்பி, சிலரை நிராகரித்து வேறுபாடு காட்டுவதில்லை. மாறாக, அவர்கள் அனைவரும் உண்மையாளர்கள், நன்னெறியாளர்கள், நேர்வழி பெற்றவர்கள், நன்மையின் பாதைகளுக்கு வழிகாட்டுபவர்கள் என நம்புகிறார்கள். அல்லாஹ்வின் அனுமதியால் அவர்களில் சிலருடைய மார்க்கச் சட்டங்கள் பிறருடைய சட்டங்களை மாற்றியிருந்தாலும், இறுதியில் நபிமார்களுக்கும் தூதர்களுக்கும் முத்திரையான முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் மார்க்கச் சட்டம் அவற்றை அனைத்தையும் மாற்றியது. மறுமைநாள் அவரது மார்க்கச் சட்டம் நடைமுறையில் இருக்கும்போதே நிகழும்; அவரது சமூகத்தில் ஒரு பிரிவினர் சத்தியத்தின் மீது மேலோங்கியிருப்பார்கள்.

“அவர்கள் கூறினார்கள்: ‘நாங்கள் செவியுற்றோம்; கீழ்ப்படிந்தோம்’” என்பது, “எங்கள் இறைவா! உன் கூற்றைக் கேட்டோம்; அதைப் புரிந்துகொண்டோம்; அதன் அடிப்படையில் செயல்பட்டு, அதற்கேற்ப நடப்பதை ஏற்றுக்கொண்டோம்” என்பதாகும். “எங்கள் இறைவா! உன்னிடம் மன்னிப்பைக் கோருகிறோம்” என்பது, மன்னிப்பையும் கருணையையும் மென்மையான அருளையும் வேண்டுவதாகும்.

இப்னு அபீ ஹாதிம் அறிவித்தார்: அலீ இப்னு ஹர்ப் அல்-மவ்ஸிலி எங்களுக்கு அறிவித்தார்; இப்னு ஃபுழைல் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; அதா இப்னு அஸ்-ஸாயிப் வழியாக, ஸஈத் இப்னு ஜுபைர் வழியாக, இப்னு அப்பாஸ் “தூதரும் நம்பிக்கையாளர்களும் தம் இறைவனிடமிருந்து அவருக்கு இறக்கப்பட்டதை நம்பினர்” தொடங்கி, “எங்கள் இறைவா! உன்னிடம் மன்னிப்பைக் கோருகிறோம்” வரையிலான வசனத்தைப் பற்றி, “நான் உங்களை மன்னித்துவிட்டேன்” என்று அல்லாஹ் கூறினான் என அறிவித்தார்.

“உன்னிடமே மீளுதல் உள்ளது” என்பது, கணக்குக் கேட்கப்படும் நாளில் உன்னிடமே திரும்புவதும் இறுதியாக வந்து சேர்வதுமாகும். இப்னு ஜரீர் கூறினார்: இப்னு ஹுமைத் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; ஜரீர் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; பயான் வழியாக, ஹகீம் வழியாக, ஜாபிர் கூறினார்: “தூதரும் நம்பிக்கையாளர்களும் தம் இறைவனிடமிருந்து அவருக்கு இறக்கப்பட்டதை நம்பினர்; அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் அல்லாஹ்வையும் அவனுடைய வானவர்களையும் அவனுடைய வேதங்களையும் அவனுடைய தூதர்களையும் நம்பினர்; அவனுடைய தூதர்களில் எவருக்கிடையிலும் வேறுபாடு காட்டமாட்டோம்; ‘நாங்கள் செவியுற்றோம்; கீழ்ப்படிந்தோம். எங்கள் இறைவா! உன்னிடம் மன்னிப்பைக் கோருகிறோம்.

உன்னிடமே மீளுதல் உள்ளது’ என்று கூறினர்” என்ற வசனம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு இறங்கியபோது, ஜிப்ரீல், “அல்லாஹ் உம்மையும் உமது சமூகத்தையும் சிறந்த முறையில் புகழ்ந்துள்ளான்; ஆகவே, நீர் கேளும்; உமக்கு வழங்கப்படும்” என்றார். அப்போது அவர், “அல்லாஹ் எந்த ஆன்மாவையும் அதன் சக்திக்கு உட்பட்ட அளவையே தவிர சிரமப்படுத்துவதில்லை” என்று தொடங்கி, வசனத்தின் இறுதிவரை வேண்டினார். அந்நஜ்ம் 53:16; அன்-நிஸா 4:123; அந்நஜ்ம் 53:39–41.

பதினொன்றாவது ஹதீஸ்: அபூ முஹம்மது அப்துல்லாஹ் இப்னு அப்துர்-ரஹ்மான் அத்தாரிமி தமது முஸ்னதில் கூறினார்: அபூ அல்-முகீரா எங்களுக்கு அறிவித்தார்; ஸஃப்வான் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; ஐஃபஉ இப்னு அப்துல்லாஹ் அல்-கிலாஈ கூறினார்: ஒருவர், “அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் மிகச் சிறந்த வசனம் எது?” என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், “ஆயத்துல் குர்ஸி: ‘அல்லாஹ் — அவனைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை; அவன் என்றென்றும் உயிருடன் இருப்பவன், அனைத்தையும் நிர்வகிப்பவன்’” என்று பதிலளித்தார்கள். அவர், “அல்லாஹ்வின் வேதத்தில், உங்களுக்கும் உங்கள் சமூகத்தாருக்கும் கிடைக்க வேண்டுமென நீங்கள் விரும்பும் வசனம் எது?”

என்று கேட்டார். அவர்கள், “ஸூரா அல்-பகராவின் இறுதி வசனங்கள். அவை இம்மையிலும் மறுமையிலும் உள்ள எந்த நன்மையையும் விடுபடாமல் அனைத்தையும் உள்ளடக்கியுள்ளன” என்றார்கள்.

“அல்லாஹ் எந்த ஆன்மாவையும் அதன் சக்திக்கு உட்பட்ட அளவையே தவிர சிரமப்படுத்துவதில்லை” என்பது, ஒருவரையும் அவருடைய சக்திக்கு அப்பாற்பட்ட ஒன்றைக் கொண்டு அல்லாஹ் பொறுப்பாக்குவதில்லை என்பதாகும். இது, தன் படைப்புகளிடம் அல்லாஹ் காட்டும் மென்மை, இரக்கம், அருள் ஆகியவற்றுள் ஒன்றாகும். “உங்கள் உள்ளங்களில் இருப்பதை நீங்கள் வெளிப்படுத்தினாலும் அல்லது மறைத்தாலும், அல்லாஹ் அதற்காக உங்களைக் கணக்குக் கேட்பான்” என்ற வசனத்தைக் குறித்து நபித்தோழர்கள் அஞ்சியதற்கான சிரமத்தை நீக்கி, அதனை மாற்றிய வசனம் இதுவாகும். அவன் கணக்குக் கேட்டாலும் விசாரித்தாலும், ஒருவர் தடுத்துக்கொள்ளக்கூடியவற்றிற்காக மட்டுமே தண்டிப்பான்.

உள்ளத்தின் கிசுகிசுப்புகள், மனதின் பேச்சுகள் போன்றவற்றைத் தடுத்துக்கொள்ள இயலாது; அவற்றுக்காக மனிதன் பொறுப்பாக்கப்படமாட்டான். தீய எண்ணங்களைக் கெட்டதாக வெறுப்பதே ஈமானின் ஓர் அடையாளமாகும்.

“அது சம்பாதித்த நன்மை அதற்கே உரியது” என்பதில் “அது” என்பது நற்செயலைக் குறிக்கிறது. “அது சம்பாதித்த தீமை அதற்கு எதிராகவே அமையும்” என்பதில் “அது” என்பது தீய செயலைக் குறிக்கிறது. இவை பொறுப்புக்குள் வரும் செயல்களைக் குறிக்கின்றன.

பின்னர், தம்மிடம் வேண்டுமாறு அல்லாஹ் தன் அடியார்களுக்கு வழிகாட்டுகிறான்; அவர்கள் வேண்டியதை நிறைவேற்றுவதாகவும் உறுதியளித்துள்ளான். “எங்கள் இறைவா! நாங்கள் மறந்துவிட்டாலோ...” — ஒரு கடமையை மறதியால் விட்டுவிட்டாலோ, அல்லது ஒரு தடைசெய்யப்பட்ட செயலை மறதியால் செய்துவிட்டாலோ எங்களைக் குற்றம் பிடிக்காதே. “அல்லது நாங்கள் தவறிழைத்துவிட்டாலோ” என்பது, அதன் மார்க்கத் தீர்வை அறியாமல் செயலில் சரியான வழியைத் தவறவிட்டால் என்பதாகும்.

அபூ ஹுரைரா வழியாக வரும் ஸஹீஹ் முஸ்லிமின் ஹதீஸில், “அல்லாஹ் கூறினான்: ‘ஆம்’” என்று வந்துள்ளது. இப்னு அப்பாஸ் வழியாக வரும் அறிவிப்பில், “நான் அதை நிறைவேற்றிவிட்டேன்” என்று அல்லாஹ் கூறியதாக வந்துள்ளது. இப்னு மாஜா தமது சுனனிலும், இப்னு ஹிப்பான் தமது ஸஹீஹிலும் அபூ அம்ர் அல்-அவ்ஸாஈ வழியாக, அதா வழியாக அறிவித்துள்ளனர். இப்னு மாஜாவின் அறிவிப்பில் இப்னு அப்பாஸ் வழியாகவும், அத்தபரானியும் இப்னு ஹிப்பானும் அதா வழியாக, உபைத் இப்னு உமைர் வழியாக, இப்னு அப்பாஸ் வழியாகவும் அறிவித்துள்ளனர்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “என் சமூகத்தாரிடமிருந்து தவறு, மறதி, கட்டாயப்படுத்தப்பட்ட செயல் ஆகியவற்றின் பொறுப்பை அல்லாஹ் நீக்கிவிட்டான்.” இது வேறு வழிகளிலும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது; அஹ்மதும் அபூ ஹாதிமும் இதனை குறை கூறியுள்ளனர். அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்.

இப்னு அபீ ஹாதிம் கூறினார்: என் தந்தை எனக்கு அறிவித்தார்; முஸ்லிம் இப்னு இப்ராஹீம் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; அபூ பக்ர் அல்-ஹுதலி அறிவித்தார்; ஷஹ்ர் வழியாக, உம்மு அத்தர்தா வழியாக நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “என் சமூகத்தாருக்காக மூன்று விஷயங்களை அல்லாஹ் மன்னித்துவிட்டான்: தவறு, மறதி, கட்டாயப்படுத்தப்பட்ட நிலை.” அபூ பக்ர் கூறினார்: இதை நான் அல்-ஹஸனிடம் கூறினேன்; அவர், “ஆம். ‘எங்கள் இறைவா! நாங்கள் மறந்துவிட்டாலோ அல்லது தவறிழைத்துவிட்டாலோ...’ என்ற வசனத்தை நீர் ஓதவில்லையா?” என்றார்.

“எங்கள் இறைவா! எங்களுக்கு முன் இருந்தவர்கள் மீது நீ சுமத்தியதைப் போன்று எங்கள் மீது கடினமான சுமையைச் சுமத்தாதே!” என்பது, முந்தைய சமூகங்களுக்குக் கட்டளையிட்டிருந்த விலங்குகள், கட்டுப்பாடுகள் போன்ற கடுமையான சுமைகளைப்போல், எங்களால் தாங்கக்கூடியதாக இருந்தாலும் சிரமமான செயல்களைக் கொண்டு எங்களைப் பொறுப்பாக்காதே என்பதாகும். நீ அனுப்பிய இரக்கத்தின் தூதரான முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் மூலம், எளிமையும் தளர்வும் கொண்ட நேரான மார்க்கத்தில் அவற்றை நீக்கினாய்.

அபூ ஹுரைரா வழியாக அறிவிக்கப்பட்ட ஸஹீஹ் முஸ்லிமில், அல்லாஹ், “ஆம்” என்று கூறியதாக உள்ளது. இப்னு அப்பாஸ் வழியாக வரும் அறிவிப்பில், “நான் அதை நிறைவேற்றிவிட்டேன்” என்று அல்லாஹ் கூறியதாக உள்ளது. நபி (ஸல்) அவர்கள் பல வழிகளில், “எளிமையையும் நேர்மையையும் கொண்ட மார்க்கத்துடன் நான் அனுப்பப்பட்டேன்” என்று கூறியதாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

“எங்கள் இறைவா! எங்களால் தாங்க முடியாததை எங்கள் மீது சுமத்தாதே!” என்பது, கடமைகள், துன்பங்கள், சோதனைகள் ஆகியவற்றுள் எங்களால் தாங்க முடியாதவற்றைக் கொண்டு எங்களைச் சோதிக்காதே என்பதாகும். மஹ்கூல் இந்த வசனத்தைப் பற்றி, “பிறநாட்டில் தனிமையாக இருப்பதும், காமவேட்கையின் தீவிரமும்” என்று கூறினார்.

இதை இப்னு அபீ ஹாதிம் அறிவித்துள்ளார். [இந்த வேண்டுதலுக்கு] “ஆம்” என்றும், மற்றொரு ஹதீஸில் “நான் அதை நிறைவேற்றிவிட்டேன்” என்றும் அல்லாஹ் கூறியதாக வந்துள்ளது.

“எங்களை மன்னிப்பாயாக” என்பது, உனக்கும் எங்களுக்கும் இடையிலானவற்றில், எங்களுடைய குறைபாடுகளையும் தவறுகளையும் நீ அறிவாய்; அவற்றை நீ கடந்து மன்னிப்பாயாக என்பதாகும். “எங்களுக்குப் பாவமன்னிப்பு வழங்குவாயாக” என்பது, எங்களுக்கும் உன் அடியார்களுக்கும் இடையிலானவற்றில், எங்கள் குறைகளையும் தீய செயல்களையும் அவர்களுக்கு வெளிப்படுத்தி எங்களை அவமானப்படுத்தாதே என்பதாகும். “எங்கள் மீது கருணை புரிவாயாக” என்பது, இனிவரும் காலத்தில் உன் அருளால் மீண்டும் ஒரு பாவத்தில் விழச் செய்யாதே என்பதாகும்.

இதனால்தான், பாவம் செய்தவருக்கு மூன்று விஷயங்கள் தேவை என்று கூறப்பட்டுள்ளது: தன்னுக்கும் அல்லாஹ்வுக்கும் இடையில் அல்லாஹ் மன்னிப்பது; தன் அடியார்களுக்கு முன் அவமானப்படாமல் அல்லாஹ் மறைப்பது; அதேபோன்ற பாவத்தில் மீண்டும் விழாமல் அல்லாஹ் பாதுகாப்பது. இந்த வேண்டுதலுக்கு “ஆம்” என்றும், மற்றொரு அறிவிப்பில் “நான் அதை நிறைவேற்றிவிட்டேன்” என்றும் அல்லாஹ் கூறியதாக ஹதீஸில் முன்னர் வந்துள்ளது.

“நீதான் எங்கள் மவ்லா” என்பது, நீயே எங்கள் பாதுகாவலனும் உதவியாளனும் ஆவாய்; உன்னையே நம்பியிருக்கிறோம்; உன்னிடமே உதவி தேடுகிறோம்; எங்களுக்குச் சக்தியும் வலிமையும் உன்னைக் கொண்டே தவிர இல்லை என்பதாகும்.

“நிராகரிக்கும் மக்களுக்கு எதிராக எங்களுக்கு வெற்றியளிப்பாயாக!” என்பது, உன் மார்க்கத்தை மறுத்து, உன் ஒருமைத்துவத்தை நிராகரித்து, உன் நபியின் தூதுத்துவத்தை மறுத்து, உன்னைத் தவிர பிறரை வணங்கி, உன் படைப்புகளில் சிலரை உனக்கு இணையாக்கியவர்களுக்கு எதிராக எங்களுக்கு வெற்றியளித்து, இம்மையிலும் மறுமையிலும் அவர்களுக்கு எதிரான முடிவை எங்களுக்குச் சிறப்பாக்குவாயாக என்பதாகும். அல்லாஹ், “ஆம்” என்று கூறியதாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இப்னு அப்பாஸ் வழியாக முஸ்லிம் அறிவித்த ஹதீஸில், “நான் அதை நிறைவேற்றிவிட்டேன்” என்று அல்லாஹ் கூறியதாக உள்ளது.

இப்னு ஜரீர் கூறினார்: அல்-முதன்னா இப்னு இப்ராஹீம் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; அபூ நுஐம் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; சுஃப்யான் வழியாக, அபூ இஸ்ஹாக் அறிவித்தார்: முஆத் (ரலி), “நிராகரிக்கும் மக்களுக்கு எதிராக எங்களுக்கு வெற்றியளிப்பாயாக!” என்று இந்த ஸூராவை நிறைவு செய்தபோது, “ஆமீன்” என்று கூறுவார். சுஃப்யான் வழியாக வகீஃ இதனை அறிவித்தார்; அபூ இஸ்ஹாக் வழியாக, ஒருவர் வழியாக, முஆத் இப்னு ஜபல் ஸூரா அல்-பகராவை நிறைவு செய்தபோது “ஆமீன்” என்று கூறுவார் என அறிவிக்கப்பட்டது. நாம் மறந்துவிட்டோம்.

“அல்லாஹ் எந்த ஆன்மாவையும் அதன் சக்திக்கு உட்பட்ட அளவையே தவிர சிரமப்படுத்துவதில்லை” என்ற அல்லாஹ்வின் கூற்றின் பொருள்: அவர் தாங்கும் ஆற்றலுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒன்றை எவருக்கும் விதிப்பதில்லை. இதுவே அல்லாஹ் தன் படைப்புகளிடம் காட்டும் மென்மை, இரக்கம், அருள் ஆகும். உள்ளத்தில் எழும் கிசுகிசுப்புகளையும் மனதின் பேச்சுகளையும் உள்ளடக்கிய “உங்கள் உள்ளங்களில் இருப்பதை நீங்கள் வெளிப்படுத்தினாலும் அல்லது மறைத்தாலும்...” என்ற வசனத்தைக் குறித்து நபித்தோழர்கள் அஞ்சியதற்கான சுமையை நீக்கும் வசனம் இதுவாகும்.

மனிதன் தடுத்துக்கொள்ள இயலாதவற்றுக்கு அவன் பொறுப்பாக்கப்படமாட்டான்; ஆனால் தடுத்துக்கொள்ளக்கூடியவற்றிற்காகவே அவன் விசாரிக்கப்படுவான். தீய எண்ணங்களை வெறுப்பது ஈமானின் ஓர் அடையாளமாகும்.

“அது சம்பாதித்த நன்மை அதற்கே உரியது” என்பது, அது செய்த நன்மையைக் குறிக்கிறது. “அது சம்பாதித்த தீமை அதற்கு எதிராகவே அமையும்” என்பது, அது செய்த தீமையைக் குறிக்கிறது. இது மார்க்கப் பொறுப்புக்குள் வரும் செயல்களைப் பற்றியது.

பின்னர், தம்மிடம் வேண்டுமாறு அல்லாஹ் தன் அடியார்களுக்கு வழிகாட்டுகிறான்; அவர்கள் வேண்டியதை நிறைவேற்றுவதாகவும் உறுதியளித்துள்ளான். “எங்கள் இறைவா! நாங்கள் மறந்துவிட்டாலோ...” — ஒரு கடமையை மறதியால் விட்டுவிட்டாலோ, அல்லது ஒரு தடைசெய்யப்பட்ட செயலை மறதியால் செய்துவிட்டாலோ எங்களைக் குற்றம் பிடிக்காதே. “அல்லது தவறிழைத்துவிட்டாலோ” என்பது, அதன் மார்க்கத் தீர்வை அறியாமல் செயலின் சரியான வழியைத் தவறவிட்டால் என்பதாகும்.

அபூ ஹுரைரா வழியாக வரும் ஸஹீஹ் முஸ்லிமின் ஹதீஸில், “அல்லாஹ் கூறினான்: ‘ஆம்’” என்று வந்துள்ளது. இப்னு அப்பாஸ் வழியாக வரும் அறிவிப்பில், “நான் அதை நிறைவேற்றிவிட்டேன்” என்று அல்லாஹ் கூறியதாக உள்ளது. இப்னு மாஜா தமது சுனனிலும், இப்னு ஹிப்பான் தமது ஸஹீஹிலும் அபூ அம்ர் அல்-அவ்ஸாஈ வழியாக, அதா வழியாக அறிவித்துள்ளனர். இப்னு மாஜாவின் அறிவிப்பில் இப்னு அப்பாஸ் வழியாகவும், அத்தபரானியும் இப்னு ஹிப்பானும் அதா வழியாக, உபைத் இப்னு உமைர் வழியாக, இப்னு அப்பாஸ் வழியாகவும் அறிவித்துள்ளனர்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “என் சமூகத்தாரிடமிருந்து தவறு, மறதி, கட்டாயப்படுத்தப்பட்ட செயல் ஆகியவற்றின் பொறுப்பை அல்லாஹ் நீக்கிவிட்டான்.” இது வேறு வழிகளிலும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது; அஹ்மதும் அபூ ஹாதிமும் இதனை குறை கூறியுள்ளனர். அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்.

இப்னு அபீ ஹாதிம் கூறினார்: என் தந்தை எனக்கு அறிவித்தார்; முஸ்லிம் இப்னு இப்ராஹீம் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; அபூ பக்ர் அல்-ஹுதலி அறிவித்தார்; ஷஹ்ர் வழியாக, உம்மு அத்தர்தா வழியாக நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “என் சமூகத்தாருக்காக மூன்று விஷயங்களை அல்லாஹ் மன்னித்துவிட்டான்: தவறு, மறதி, கட்டாயப்படுத்தப்பட்ட நிலை.” அபூ பக்ர் கூறினார்: இதை நான் அல்-ஹஸனிடம் கூறினேன்; அவர், “ஆம். ‘எங்கள் இறைவா! நாங்கள் மறந்துவிட்டாலோ அல்லது தவறிழைத்துவிட்டாலோ...’ என்ற வசனத்தை நீர் ஓதவில்லையா?” என்றார்.

“எங்கள் இறைவா! எங்களுக்கு முன் இருந்தவர்கள் மீது நீ சுமத்தியதைப் போன்று எங்கள் மீது கடினமான சுமையைச் சுமத்தாதே!” என்பது, முந்தைய சமூகங்களுக்குக் கட்டளையிட்டிருந்த விலங்குகள், கட்டுப்பாடுகள் போன்ற கடுமையான சுமைகளைப்போல், எங்களால் தாங்கக்கூடியதாக இருந்தாலும் சிரமமான செயல்களைக் கொண்டு எங்களைப் பொறுப்பாக்காதே என்பதாகும். நீ அனுப்பிய இரக்கத்தின் தூதரான முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் மூலம், எளிமையும் தளர்வும் கொண்ட நேரான மார்க்கத்தில் அவற்றை நீக்கினாய்.

அபூ ஹுரைரா வழியாக அறிவிக்கப்பட்ட ஸஹீஹ் முஸ்லிமில், அல்லாஹ், “ஆம்” என்று கூறியதாக உள்ளது. இப்னு அப்பாஸ் வழியாக வரும் அறிவிப்பில், “நான் அதை நிறைவேற்றிவிட்டேன்” என்று அல்லாஹ் கூறியதாக உள்ளது. நபி (ஸல்) அவர்கள் பல வழிகளில், “எளிமையையும் நேர்மையையும் கொண்ட மார்க்கத்துடன் நான் அனுப்பப்பட்டேன்” என்று கூறியதாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

“எங்கள் இறைவா! எங்களால் தாங்க முடியாததை எங்கள் மீது சுமத்தாதே!” என்பது, கடமைகள், துன்பங்கள், சோதனைகள் ஆகியவற்றுள் எங்களால் தாங்க முடியாதவற்றைக் கொண்டு எங்களைச் சோதிக்காதே என்பதாகும். மஹ்கூல் இந்த வசனத்தைப் பற்றி, “பிறநாட்டில் தனிமையாக இருப்பதும், காமவேட்கையின் தீவிரமும்” என்று கூறினார்.

இதை இப்னு அபீ ஹாதிம் அறிவித்துள்ளார். [இந்த வேண்டுதலுக்கு] “ஆம்” என்றும், மற்றொரு ஹதீஸில் “நான் அதை நிறைவேற்றிவிட்டேன்” என்றும் அல்லாஹ் கூறியதாக வந்துள்ளது.

“எங்களை மன்னிப்பாயாக” என்பது, உனக்கும் எங்களுக்கும் இடையிலானவற்றில், எங்களுடைய குறைபாடுகளையும் தவறுகளையும் நீ அறிவாய்; அவற்றை நீ கடந்து மன்னிப்பாயாக என்பதாகும். “எங்களுக்குப் பாவமன்னிப்பு வழங்குவாயாக” என்பது, எங்களுக்கும் உன் அடியார்களுக்கும் இடையிலானவற்றில், எங்கள் குறைகளையும் தீய செயல்களையும் அவர்களுக்கு வெளிப்படுத்தி எங்களை அவமானப்படுத்தாதே என்பதாகும். “எங்கள் மீது கருணை புரிவாயாக” என்பது, இனிவரும் காலத்தில் உன் அருளால் மீண்டும் ஒரு பாவத்தில் விழச் செய்யாதே என்பதாகும்.

இதனால்தான், பாவம் செய்தவருக்கு மூன்று விஷயங்கள் தேவை என்று கூறப்பட்டுள்ளது: தன்னுக்கும் அல்லாஹ்வுக்கும் இடையில் அல்லாஹ் மன்னிப்பது; தன் அடியார்களுக்கு முன் அவமானப்படாமல் அல்லாஹ் மறைப்பது; அதேபோன்ற பாவத்தில் மீண்டும் விழாமல் அல்லாஹ் பாதுகாப்பது. இந்த வேண்டுதலுக்கு “ஆம்” என்றும், மற்றொரு அறிவிப்பில் “நான் அதை நிறைவேற்றிவிட்டேன்” என்றும் அல்லாஹ் கூறியதாக ஹதீஸில் முன்னர் வந்துள்ளது.

“நீதான் எங்கள் மவ்லா” என்பது, நீயே எங்கள் பாதுகாவலனும் உதவியாளனும் ஆவாய்; உன்னையே நம்பியிருக்கிறோம்; உன்னிடமே உதவி தேடுகிறோம்; எங்களுக்குச் சக்தியும் வலிமையும் உன்னைக் கொண்டே தவிர இல்லை என்பதாகும்.

“நிராகரிக்கும் மக்களுக்கு எதிராக எங்களுக்கு வெற்றியளிப்பாயாக!” என்பது, உன் மார்க்கத்தை மறுத்து, உன் ஒருமைத்துவத்தை நிராகரித்து, உன் நபியின் தூதுத்துவத்தை மறுத்து, உன்னைத் தவிர பிறரை வணங்கி, உன் படைப்புகளில் சிலரை உனக்கு இணையாக்கியவர்களுக்கு எதிராக எங்களுக்கு வெற்றியளித்து, இம்மையிலும் மறுமையிலும் அவர்களுக்கு எதிரான முடிவை எங்களுக்குச் சிறப்பாக்குவாயாக என்பதாகும். அல்லாஹ், “ஆம்” என்று கூறியதாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இப்னு அப்பாஸ் வழியாக முஸ்லிம் அறிவித்த ஹதீஸில், “நான் அதை நிறைவேற்றிவிட்டேன்” என்று அல்லாஹ் கூறியதாக உள்ளது.

இப்னு ஜரீர் கூறினார்: அல்-முதன்னா இப்னு இப்ராஹீம் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; அபூ நுஐம் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; சுஃப்யான் வழியாக, அபூ இஸ்ஹாக் அறிவித்தார்: முஆத் (ரலி), “நிராகரிக்கும் மக்களுக்கு எதிராக எங்களுக்கு வெற்றியளிப்பாயாக!” என்று இந்த ஸூராவை நிறைவு செய்தபோது, “ஆமீன்” என்று கூறுவார். சுஃப்யான் வழியாக வகீஃ இதனை அறிவித்தார்; அபூ இஸ்ஹாக் வழியாக, ஒருவர் வழியாக, முஆத் இப்னு ஜபல் ஸூரா அல்-பகராவை நிறைவு செய்தபோது “ஆமீன்” என்று கூறுவார் என அறிவிக்கப்பட்டது. நாம் மறந்துவிட்டோம்.

அல்-பகவியின் தஃப்ஸீர்

“தூதர் நம்பினார்” என்பது, அவர் உண்மைப்படுத்தினார் என்பதாகும். “அவருடைய இறைவனிடமிருந்து அவருக்கு இறக்கப்பட்டதை” என்பதன் பொருள் இதுவே. “நம்பிக்கையாளர்களும்” என்பது, “ஒவ்வொருவரும் அல்லாஹ்வையும் நம்பினர்” என்பதாகும். “அனைவரும்” என்று ஒருமை வினை பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது; ஏனெனில் அவர்கள் ஒவ்வொருவரையும் தனித்தனியாகக் குறிக்கிறது.

“அவனுடைய வானவர்களையும், அவனுடைய வேதங்களையும், அவனுடைய தூதர்களையும்” என்று பெரும்பான்மையினர் பன்மையில் ஓதியுள்ளனர். ஹம்ஸாவும் அல்-கிஸாயீயும் ஒருமையில் “அவனுடைய வேதத்தை” என்று ஓதியுள்ளனர்; அதனால் குர்ஆன் குறிக்கப்படுகிறது. ஒருமைச் சொல்லால் பன்மைப் பொருள் குறிக்கப்படலாம் என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது. “அல்லாஹ் நபிமார்களை நற்செய்தி கூறுவோராகவும் எச்சரிப்போராகவும் அனுப்பி, அவர்களுடன் வேதத்தை இறக்கினான்” (அல்-பகரா 2:213) என்ற வசனம் இதற்கு எடுத்துக்காட்டு.

“அவனுடைய தூதர்களில் எவருக்கிடையிலும் நாங்கள் வேறுபாடு காட்டமாட்டோம்” என்பது, யூதர்களும் கிறிஸ்தவர்களும் செய்ததைப் போல் சிலரை நம்பி, சிலரை நிராகரிக்கமாட்டோம் என்பதாகும். இங்கு “அவர்கள் கூறுகிறார்கள்” என்று விடுபட்டுள்ளது; முழுப் பொருள்: அவர்கள், “அவனுடைய தூதர்களில் எவருக்கிடையிலும் நாங்கள் வேறுபாடு காட்டமாட்டோம்” என்று கூறுகிறார்கள் என்பதாகும். யஅ்கூப் “வேறுபாடு காட்டப்படுவதில்லை” என்று யா எழுத்துடன் ஓதியுள்ளார்; அப்போது அது தூதரைப் பற்றிய செய்தியாகும். அல்லது, “அவர்கள் அனைவரும் வேறுபாடு காட்டுவதில்லை” என்பது பொருள்.

“ஒருவருக்கிடையில்” என்று கூறியுள்ளதே அன்றி, “பலருக்கிடையில்” என்று கூறாததற்குக் காரணம், “அஹத்” என்ற சொல் ஒருமையையும் பன்மையையும் குறிக்கும். “உங்களில் எவரும் அவரைத் தடுக்க முடியாது” (அல்-ஹாக்கா 69:47) என்ற அல்லாஹ்வின் கூற்று இதற்கு எடுத்துக்காட்டு.

“அவர்கள் கூறினார்கள்: ‘நாங்கள் செவியுற்றோம்’” என்பது, “உன் கூற்றைக் கேட்டோம்” என்பதாகும். “கீழ்ப்படிந்தோம்” என்பது, “உன் கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படிந்தோம்” என்பதாகும். இந்த வசனம் இறங்கியபோது, ஜிப்ரீல் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், “அல்லாஹ் உம்மையும் உமது சமூகத்தையும் புகழ்ந்துள்ளான். ஆகவே கேளும்; உமக்கு வழங்கப்படும்” என்று கூறியதாக ஹகீம் வழியாக, ஜாபிர் (ரலி) அறிவித்துள்ளார்.

அல்லாஹ் கற்றுக்கொடுத்தபடி நபி (ஸல்) அவர்கள் வேண்டினர்: “உன்னிடம் மன்னிப்பைக் கோருகிறோம்.” இது மன்னிப்பைக் கோரும் மஸ்தராகும்; “உன் மன்னிப்பை மன்னிப்பாயாக” என்பது போலவும், “உன் மன்னிப்பை நாங்கள் வேண்டுகிறோம்” என்பது போலவும் பொருள் கொள்ளப்படும்.

“எங்கள் இறைவா! உன்னிடமே மீளுதல் உள்ளது. அல்லாஹ் எந்த ஆன்மாவையும் அதன் சக்திக்கு உட்பட்ட அளவையே தவிர சிரமப்படுத்துவதில்லை” என்ற வசனம், வெளிப்படையாகப் பார்த்தால், வேண்டுதல் நிறைவேற்றப்பட்டதைக் குறிக்கிறது. இதில் வேண்டுதல் மறைந்துள்ளது; முழுப் பொருள்: “எங்கள் இறைவா!

எங்கள் சக்திக்கு உட்பட்டதைத் தவிர எங்களைப் பொறுப்பாக்காதே” என்று அவர்கள் கூறினர்; அதற்குப் பதிலாக, “அல்லாஹ் எந்த ஆன்மாவையும் அதன் சக்திக்கு உட்பட்ட அளவையே தவிர சிரமப்படுத்துவதில்லை” என்று பதிலளித்தான். “வுஸ்அ்” என்பது, மனிதனுக்குப் போதுமானதும் அவனை நெருக்கடிக்குள்ளாக்காததுமான அளவைக் குறிக்கிறது. இதன் விளக்கத்தில் அறிஞர்கள் கருத்து வேறுபாடு கொண்டுள்ளனர்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி), அதா மற்றும் பெரும்பாலான விளக்கவுரையாளர்கள், இதன் பொருள் “உங்கள் உள்ளங்களில் இருப்பதை நீங்கள் வெளிப்படுத்தினாலும் அல்லது மறைத்தாலும்” (அல்-பகரா 2:284) என்ற வசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்ட உள்ளத்தின் பேச்சு என்று கூறினர்; இதன் விளக்கம் முன்னர் கூறப்பட்டது. இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) வழியாக, இது குறிப்பாக நம்பிக்கையாளர்களைக் குறிக்கிறது என்றும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அவர்களுடைய மார்க்கக் கடமைகள் எளிமையாக்கப்பட்டன; அவர்களால் செய்ய இயலாததைத் தவிர வேறெதுவும் அவர்கள்மீது விதிக்கப்படவில்லை.

“அல்லாஹ் உங்களுக்கு எளிமையையே நாடுகிறான்; சிரமத்தை நாடவில்லை” (அல்-பகரா 2:185) என்றும், “மார்க்கத்தில் உங்களுக்கு எந்தச் சிரமத்தையும் அவன் ஏற்படுத்தவில்லை” (அல்-ஹஜ் 22:78) என்றும் அல்லாஹ் கூறியுள்ளான்.

“அல்லாஹ் எந்த ஆன்மாவையும் அதன் சக்திக்கு உட்பட்ட அளவையே தவிர சிரமப்படுத்துவதில்லை” என்ற வசனத்தின் பொருளைப் பற்றி சுஃப்யான் இப்னு உயைனா அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டபோது, “அதன் எளிமைக்கு உட்பட்ட அளவையே; அதன் ஆற்றலுக்கு மேல் அவன் அதற்குச் சுமத்தவில்லை” என்றார். இது நல்ல விளக்கமாகும்; ஏனெனில் “வுஸ்அ்” என்பது “தாக்கா” [முழு ஆற்றல்] என்பதற்குக் கீழான அளவாகும்.

“அது சம்பாதித்த நன்மை அதற்கே உரியது” என்பது, ஆன்மா செய்த நற்செயலுக்கான கூலியும் நன்மையும் அதற்கே உரியது என்பதாகும். “அது சம்பாதித்த தீமை அதற்கு எதிராகவே அமையும்” என்பது, ஆன்மா செய்த தீமையின் பாவச் சுமை அதற்கே உரியது என்பதாகும்.

“எங்கள் இறைவா! எங்களைக் குற்றம் பிடிக்காதே” என்பது, எங்களைத் தண்டிக்காதே என்பதாகும். “நாங்கள் மறந்துவிட்டால்” என்ற சொற்றொடரைச் சிலர் கவனக்குறைவால் மறப்பது என்று விளக்கினர். அல்-கல்பீ கூறினார்: “இஸ்ரவேல் மக்கள் தங்களுக்குக் கட்டளையிடப்பட்டவற்றில் எதையாவது மறந்தாலோ தவறு செய்தாலோ, அவர்களுக்கு உடனே தண்டனை வழங்கப்பட்டது; அந்தப் பாவத்திற்கேற்ப அவர்களின் உணவு அல்லது பானங்களில் சில தடை செய்யப்பட்டன.

ஆகவே, இவற்றுக்காகத் தங்களைத் தண்டிக்காமல் இருக்குமாறு நம்பிக்கையாளர்கள் அல்லாஹ்விடம் வேண்டும்படி அவன் கட்டளையிட்டான்.” இது “மறத்தல்” என்ற சொல் “கைவிடுதல்” என்ற பொருளில் வருவதாகவும் கூறப்பட்டுள்ளது. “அவர்கள் அல்லாஹ்வை மறந்தார்கள்; ஆகவே அவனும் அவர்களை மறந்துவிட்டான்” (அத்-தவ்பா 9:67) என்ற வசனம் இதற்கு எடுத்துக்காட்டு.

“அல்லது நாங்கள் தவறிழைத்துவிட்டால்” என்பதற்கு “நோக்கத்துடன், வேண்டுமென்றே” என்றும் பொருள் கூறப்பட்டுள்ளது. ஒருவர் வேண்டுமென்றே செய்தால், “அவர் தவறிழைத்தார்” என்று கூறப்படும். “அவர்களுடைய பிள்ளைகளைக் கொல்வது பெரும் தவறாகும்” (அல்-இஸ்ரா 17:31) என்ற வசனம் இதற்கு எடுத்துக்காட்டு. அதா கூறினார்: “நாங்கள் மறந்துவிட்டாலோ அல்லது தவறிழைத்துவிட்டாலோ” என்பது, “அறியாமையால் செய்தாலோ அல்லது வேண்டுமென்றே செய்தாலோ” என்பதாகும்.

பெரும்பாலான அறிஞர்கள், “தவறு” என்பது அறியாமை அல்லது கவனக்குறைவால் நிகழும் தவறைக் குறிக்கிறது என்று கூறினர். ஏனெனில், வேண்டுமென்றே செய்யப்படும் பாவம் மன்னிக்கப்பட்டுவிட்டது என்று சொல்ல முடியாது; அது அல்லாஹ்வின் நாட்டத்திற்கு உட்பட்டது. ஆனால் தவறு மன்னிக்கப்பட்டதாகும். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “என் சமூகத்தாரிடமிருந்து தவறு, மறதி, கட்டாயப்படுத்தப்பட்ட செயல் ஆகியவற்றின் பொறுப்பு நீக்கப்பட்டுள்ளது.”

“எங்கள் இறைவா! எங்கள் மீது கடினமான சுமையைச் சுமத்தாதே” என்பது, எங்களால் நிறைவேற்ற முடியாத கனமான உடன்படிக்கையையும் உறுதிமொழியையும் எங்கள் மீது சுமத்தாதே; அதை மீறியதற்காக எங்களைத் தண்டிக்காதே என்பதாகும். “எங்களுக்கு முன் இருந்தவர்கள் மீது நீ சுமத்தியதைப் போன்று” என்பது யூதர்களைக் குறிக்கிறது; அவர்கள் அதை நிறைவேற்றவில்லை, ஆகவே நீ அவர்களைத் தண்டித்தாய். முஜாஹித், அதா, கதாதா, அஸ்-ஸுத்தீ, அல்-கல்பீ மற்றும் பலர் இதுவே பொருள் என்று கூறினர்.

“அதைப் பற்றிய என் உறுதிமொழியை நீங்கள் ஏற்றுக்கொண்டீர்களா?” (ஆல் இம்ரான் 3:81) என்ற வசனம் இதற்கு ஆதாரமாகும்; அங்கு “இஸ்ர்” என்பது உறுதிமொழி என்று பொருள்.

“எங்களுக்கு முன் இருந்த யூதர்கள்மீது நீ கடுமையாக்கியதைப் போன்று எங்கள் மீதும் மார்க்கக் கட்டளைகளைக் கடினமாகவும் இறுக்கமாகவும் ஆக்காதே” என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது. அல்லாஹ் அவர்கள்மீது ஐம்பது தொழுகைகளைக் கடமையாக்கினான்; ஸகாத்தாக அவர்களின் செல்வத்தில் நான்கில் ஒரு பங்கை வழங்குமாறு கட்டளையிட்டான்; ஒருவருடைய ஆடையில் அசுத்தம் பட்டால் அதை வெட்டியெடுக்க வேண்டும்; ஒருவர் பாவம் செய்தால், மறுநாள் காலையில் அந்தப் பாவம் அவரது வாசலில் எழுதப்பட்டிருக்கும் — இத்தகைய பல சுமைகளும் கட்டுப்பாடுகளும் அவர்கள்மீது இருந்தன. உஸ்மான், அதா, மாலிக் இப்னு அனஸ், அபூ உபைதா மற்றும் பலர் இவ்வாறு விளக்கினர்.

“அவர்கள்மீதிருந்த சுமையையும் விலங்குகளையும் அவர்களிடமிருந்து நீக்குகிறான்” (அல்-அஃராஃப் 7:157) என்ற வசனம் இதை உறுதிப்படுத்துகிறது. “இஸ்ர்” என்பது, பாவமன்னிப்பு இல்லாத ஒரு பாவம் என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது; அதன்படி இதன் பொருள், அதைப் போன்ற பாவத்தில் விழுவதிலிருந்து எங்களைக் காத்தருள்வாயாக என்பதாகும். இச்சொல்லின் அடிப்படைப் பொருள், கட்டிப்பிடித்தல் மற்றும் உறுதியாக்குதல் ஆகும்.

“எங்களால் தாங்க முடியாததை எங்கள் மீது சுமத்தாதே” என்பது, எங்களால் தாங்க முடியாத செயல்களைக் கொண்டு எங்களைப் பொறுப்பாக்காதே என்பதாகும். அது உள்ளத்தின் பேச்சும் கிசுகிசுப்புமாகும் என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது. மஹ்கூலிடமிருந்து, “அது தீவிரமான பாலுணர்வு” என்று அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது; அதாவது, காமவேட்கையின் தீவிரம். இப்ராஹீம், “அது காதல்” என்றார்.

முஹம்மது இப்னு அப்துல்-வஹ்ஹாப், “அது தீவிரக் காதல்” என்றார். இப்னு ஜுரைஜ், “அது மனிதர்கள் குரங்குகளாகவும் பன்றிகளாகவும் உருமாற்றப்படுவது” என்றார். “எதிரிகள் மகிழ்வது” என்றும், “பிரிவும் உறவுத் துண்டிப்பும்” என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது. அவற்றிலிருந்து அல்லாஹ்விடம் பாதுகாப்புக் கோருகிறோம்.

“எங்களை மன்னிப்பாயாக” என்பது, எங்கள் பாவங்களைத் தாண்டி, அழித்து விடுவாயாக என்பதாகும். “எங்களுக்குப் பாவமன்னிப்பு வழங்குவாயாக” என்பது, எங்கள் பாவங்களை மறைத்து, எங்களை அவமானப்படுத்தாதே என்பதாகும். “எங்கள் மீது கருணை புரிவாயாக” என்பது, உனக்குக் கீழ்ப்படிவதைக் கொண்டே தவிர நற்செயல்களைச் செய்ய இயலாது; உன் கருணையைக் கொண்டே தவிர உனக்கு மாறு செய்வதைத் தவிர்க்க இயலாது என்பதாகும்.

“நீதான் எங்கள் மவ்லா” என்பது, எங்கள் உதவியாளன், பாதுகாவலன், பொறுப்பாளன் நீயே என்பதாகும். “நிராகரிக்கும் மக்களுக்கு எதிராக எங்களுக்கு வெற்றியளிப்பாயாக!”

ஸஈத் இப்னு ஜுபைர், இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) வழியாக அறிவித்தார்: “எங்கள் இறைவா! உன்னிடம் மன்னிப்பைக் கோருகிறோம்” என்ற வசனத்துக்குப் பதிலாக அல்லாஹ், “நான் உங்களை மன்னித்துவிட்டேன்” என்றான். “நாங்கள் மறந்துவிட்டாலோ அல்லது தவறிழைத்துவிட்டாலோ எங்களைக் குற்றம் பிடிக்காதே” என்ற வேண்டுதலுக்குப் பதிலாக, “நான் உங்களைக் குற்றம் பிடிக்கமாட்டேன்” என்றான். “எங்கள் இறைவா!

எங்கள் மீது கடினமான சுமையைச் சுமத்தாதே” என்ற வேண்டுதலுக்குப் பதிலாக, “உங்கள் மீது அத்தகைய சுமையைச் சுமத்தமாட்டேன்” என்றான். “எங்களால் தாங்க முடியாததை எங்கள் மீது சுமத்தாதே” என்பதற்குப் பதிலாக, “உங்கள் மீது அத்தகையதைச் சுமத்தமாட்டேன்” என்றான். “எங்களை மன்னிப்பாயாக” என்பதிலிருந்து இறுதி வரையிலான வேண்டுதலுக்குப் பதிலாக, “நான் உங்களை மன்னித்துவிட்டேன்; உங்களுக்குப் பாவமன்னிப்பு வழங்கி, உங்கள் மீது கருணை புரிந்து, நிராகரிப்பாளர்களுக்கு எதிராக உங்களுக்கு வெற்றியளித்துவிட்டேன்” என்றான்.

முஆத் இப்னு ஜபல் ஸூரா அல்-பகராவை நிறைவு செய்தபோது “ஆமீன்” என்று கூறுவார்.

இஸ்மாயீல் இப்னு அப்துல்-காஹிர் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; அபூ அப்துல்-காஃபிர் முஹம்மது இப்னு அறிவித்தார்; முஹம்மது இப்னு ஈஸா அல்-ஜுலூதி அறிவித்தார்; இப்ராஹீம் இப்னு முஹம்மது இப்னு சுஃப்யான் அறிவித்தார்; முஸ்லிம் இப்னு அல்-ஹஜ்ஜாஜ் அறிவித்தார்; அபூ பக்ர் இப்னு அபீ ஷைபா அறிவித்தார்; அபூ உஸாமா அறிவித்தார்; மாலிக் இப்னு மிக்வல் வழியாக, அஸ்-ஸுபைர் இப்னு அதீ வழியாக, தல்ஹா இப்னு அலீ இப்னு மஸ்ரஃப் வழியாக, முர்ரா வழியாக, அப்துல்லாஹ் வழியாக அறிவிக்கப்பட்டது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் விண்ணுலகப் பயணம் அழைத்துச் செல்லப்பட்டபோது, ஆறாவது வானத்தில் உள்ள ஸித்ரத்துல் முந்தஹாவை அடைந்தார்கள்.

பூமியிலிருந்து மேலே ஏறிச் செல்லப்படுவது அங்கு வந்து முடிவடைகிறது; அங்கிருந்து அது பெறப்படுகிறது. மேலிருந்து கீழே இறக்கப்படுவது அங்கு வந்து முடிவடைகிறது; அங்கிருந்தும் அது பெறப்படுகிறது. “அந்த ஸித்ராவை மூடிக்கொள்வது மூடிக்கொண்டது” (அன்-நஜ்ம் 53:16) என்ற வசனத்தைப் பற்றி அவர் கூறினார்: “அது தங்கத்தாலான வண்ணத்துப் பூச்சிகளாகும்.” மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு மூன்று அருட்கொடைகள் வழங்கப்பட்டன: ஐவேளைத் தொழுகைகள், ஸூரா அல்-பகராவின் இறுதி வசனங்கள், மேலும் தன் சமூகத்தாரில் அல்லாஹ்வுக்கு எதையும் இணையாக்காதவர்களுடைய பேரழிவை ஏற்படுத்தும் பெரும்பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டன.