அமல் ஏற்றுக்கொள்ளவும் நேர்வழி வேண்டுதலும்
رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا، إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ. رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ، وَمِنْ ذُرِّيَّتِنَا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ، وَأَرِنَا مَنَاسِكَنَا، وَتُبْ عَلَيْنَا، إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ.
رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِنَا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ وَأَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ
ஆடியோவை ஏற்ற முடியவில்லை. பிறகு முயற்சிக்கவும்.
இன்னும், இப்ராஹீமும் இஸ்மாயீலும் இறை இல்லத்தின் அஸ்திவாரங்களை உயர்த்திய சமயத்தை நினைவு கூர்வாயாக! (அவ்விருவரும் பிரார்த்தனை செய்தார்கள்:) “எங்கள் இறைவா! எங்களிடமிருந்து ஏற்றுக்கொள். நிச்சயமாக நீதான் நன்கு செவியுறுபவன்; மிக அறிந்தவன்.” “எங்கள் இறைவா! எங்களிருவரையும் உனக்கு முழுமையாக பணிந்தவர்களாகவும் எங்கள் சந்ததியிலிருந்தும் உனக்கு முழுமையாக பணிந்து நடக்கின்ற சமுதாயத்தை ஆக்கு! இன்னும், எங்கள் ஹஜ் கிரியைகளின் இடங்களை(யும் அங்கு நாங்கள் செய்ய வேண்டிய அமல்களையும்) எங்களுக்குக் காண்பித்துக் கொடு! இன்னும், எங்களை மன்னித்துவிடு! நிச்சயமாக நீதான் தவ்பாவை (-பாவ மன்னிப்புத் தேடியவரின் பிரார்த்தனையை) அதிகம் அங்கீகரிப்பவன், மகா கருணையாளன்.”
வடிவங்கள்: “தகப்பல்” (تَقَبَّلْ — ஏற்றுக்கொள்), “இஜ்அல்” (اجْعَلْ — ஆக்கு). வழிபாட்டு ஒழுக்கத்தின் முன்மாதிரி: கஅபாவைக் கட்டியெழுப்பிய பின்னர், நபிமார்கள் தங்களின் நற்செயலைக் குறித்து பெருமை கொள்ளவில்லை. மாறாக, அந்தச் செயல் ஏற்றுக்கொள்ளப்படவும், தாங்கள் பணிந்தவர்களாகவும், தங்களின் சந்ததியினர் நேர்மையானவர்களாகவும் இருக்க வேண்டி பணிவுடன் வேண்டினர்.
ஷேக் அப்துர்ரஹ்மான் அஸ்-ஸஅதியின் தஃப்ஸீர்
அவர்கள் தங்களுக்காகவும் தங்களின் சந்ததியினருக்காகவும் இஸ்லாத்தை வேண்டினர். இஸ்லாத்தின் உண்மையான பொருள், உள்ளம் தனது இறைவனுக்குப் பணிந்து, அவனுக்குக் கீழ்ப்படிவதாகும்; இதனுள் உடல் உறுப்புகளும் கீழ்ப்படிவது அடங்கும். “எங்கள் கிரியைகளை எங்களுக்குக் காண்பிப்பாயாக” (وَأَرِنَا مَنَاسِكَنَا) என்பது, அவற்றை நேரடியாகக் காண்பித்தும் பார்க்கச் செய்தும் எங்களுக்குக் கற்பிப்பாயாக என்பதாகும்; இது இன்னும் தெளிவானதாக இருக்கும்.
“கிரியைகள்” (مَنَاسِك) என்பதனால் ஹஜ்ஜின் அனைத்துச் செயல்களும் குறிக்கப்படலாம்; இதனைச் சூழலும் இடச்சூழலும் சுட்டுகின்றன. அல்லது, சொல் பொதுவாக அமைந்திருப்பதால், அதைவிட விரிவான பொருளான முழு மார்க்கமும் அனைத்து வழிபாடுகளும் குறிக்கப்படலாம். ஏனெனில் “நுஸுக்” (نُسُك) என்பது வழிபடுதல் என்று பொருள்படும்; வழக்கில் அது ஹஜ்ஜின் வழிபாட்டுச் செயல்களுக்கே பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஆகவே, அவர்களின் வேண்டுதலின் சாரம் பயனுள்ள அறிவையும் நற்செயலையும் செய்யும் நற்பேற்றை வேண்டுவதாகும்.
அடியார் எத்தகையவராக இருந்தாலும் அவரிடம் குறைபாடு ஏற்படுவது தவிர்க்க முடியாது; ஆகவே, அவர் தவ்பா செய்ய வேண்டியிருக்கிறது. இதனால் அவர்கள், “எங்களை மன்னித்து ஏற்றுக்கொள்வாயாக! நிச்சயமாக நீதான் தவ்பாவை அதிகம் ஏற்றுக்கொள்பவன், கருணையாளன்” (وَتُبْ عَلَيْنَا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ) என்று வேண்டினர்.
இப்ராஹீமும் இஸ்மாயீலும் இறை இல்லத்தின் அடித்தளங்களை உயர்த்திய நிலையையும், அந்த மகத்தான பணியில் தொடர்ந்து ஈடுபட்டிருந்த நிலையையும் நினைவுகூர்வீராக! அந்த நேரத்தில் அவர்களின் நிலை அச்சமும் நம்பிக்கையும் கலந்ததாக இருந்தது. அந்தப் பணியைச் செய்துகொண்டிருந்தபோதும், தங்களின் செயலால் பெரும் நன்மை கிடைக்கும்படி, அதைத் தங்களிடமிருந்து ஏற்றுக்கொள்ளுமாறு அல்லாஹ்விடம் வேண்டினர்.
இமாம் இப்னு கஸீரின் தஃப்ஸீர்
அல்லாஹ்வின் கூற்று: “இப்ராஹீம் இறை இல்லத்தின் அடித்தளங்களை உயர்த்தியபோது, அவருடன் இஸ்மாயீலும் இருந்தார். ‘எங்கள் இறைவா! எங்களிடமிருந்து ஏற்றுக்கொள். நிச்சயமாக நீதான் நன்கு செவியுறுபவன், நன்கறிந்தவன். எங்கள் இறைவா! எங்களிருவரையும் உனக்குப் பணிந்தவர்களாக ஆக்குவாயாக!
எங்கள் சந்ததியிலிருந்தும் உனக்குப் பணிந்த ஒரு சமுதாயத்தை ஆக்குவாயாக! எங்கள் கிரியைகளை எங்களுக்குக் காண்பிப்பாயாக! எங்களை மன்னித்து ஏற்றுக்கொள்வாயாக! நிச்சயமாக நீதான் தவ்பாவை அதிகம் ஏற்றுக்கொள்பவன், கருணையாளன்’” என்ற வசனத்தைப் பொறுத்தவரை, “அடித்தளங்கள்” (الْقَوَاعِد) என்பது “அடித்தளம்” என்பதன் பன்மையாகும்; அது தூணையும் அஸ்திவாரத்தையும் குறிக்கும்.
“முஹம்மதே! இப்ராஹீமும் இஸ்மாயீலும் (அவ்விருவரின் மீது சாந்தி உண்டாகட்டும்) இறை இல்லத்தைக் கட்டி, அதன் அடித்தளங்களை உயர்த்தியதை உமது மக்களுக்கு நினைவூட்டுவீராக” என்று அல்லாஹ் கூறுகிறான். அப்போது அவ்விருவரும், “எங்கள் இறைவா! எங்களிடமிருந்து ஏற்றுக்கொள்.
நிச்சயமாக நீதான் நன்கு செவியுறுபவன், நன்கறிந்தவன்” என்று கூறினர்.
அவர்கள் நற்செயல் செய்துகொண்டிருந்தபோதும், தங்களிடமிருந்து அதை ஏற்றுக்கொள்ளுமாறு அல்லாஹ்விடம் வேண்டினர். முஹம்மது இப்னு யஸீத் இப்னு குனைஸ் அல்-மக்கீ வழியாக வஹீப் இப்னு அல்-வர்த் கூறியதாக இப்னு அபீ ஹாதிம் அறிவித்துள்ளார்: அவர் “இப்ராஹீம் இறை இல்லத்தின் அடித்தளங்களை உயர்த்தியபோது, அவருடன் இஸ்மாயீலும் இருந்தார்: ‘எங்கள் இறைவா! எங்களிடமிருந்து ஏற்றுக்கொள்’” என்ற வசனத்தை ஓதிவிட்டு அழுதார். பின்னர், “அருளாளனின் உற்ற நண்பரே!
அருளாளனின் இல்லத்தின் தூண்களை உயர்த்திக்கொண்டிருக்கிறீர்கள்; ஆயினும், அது உங்களிடமிருந்து ஏற்றுக்கொள்ளப்படாதோ என்று அஞ்சுகிறீர்கள்!” என்றார். “அவர்கள் தாம் வழங்கியவற்றை வழங்குகிறார்கள்; அவர்களின் உள்ளங்கள் அச்சத்துடன் இருக்கின்றன” என்ற அல்லாஹ்வின் கூற்றில், உண்மையான நம்பிக்கையாளர்களின் நிலையைப் பற்றி கூறப்பட்டிருப்பதும் இதைப் போன்றதே. அதாவது, அவர்கள் தர்மங்கள், செலவுகள், இறைநெருக்கத்தைத் தரும் செயல்கள் ஆகியவற்றை வழங்குகிறார்கள்; ஆனால் அவை ஏற்றுக்கொள்ளப்படாமல் போய்விடுமோ என்று அவர்களின் உள்ளங்கள் அஞ்சுகின்றன.
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்துள்ள ஸஹீஹான ஹதீஸிலும் இதுவே கூறப்பட்டுள்ளது; அந்த இடத்தில் அது வரும்.
சில விளக்கவுரையாளர்கள், அடித்தளங்களை உயர்த்தியது இப்ராஹீம் என்றும், வேண்டியவர் இஸ்மாயீல் என்றும் கூறியுள்ளனர். ஆனால் சரியான கருத்து: அவ்விருவரும் கட்டியெழுப்பியதோடு, சேர்ந்து இந்த வேண்டுதலையும் கூறினர்; இதற்கான விளக்கம் பின்னர் வரும்.
இங்கு இமாம் அல்-புகாரி இதனைப் பற்றிய ஹதீஸை அறிவித்துள்ளார்; அதன் பின்னர் அது தொடர்பான அறிவிப்புகளைக் குறிப்பிடுகிறோம். அல்-புகாரி (அல்லாஹ் அவருக்கு அருள் புரிவானாக) கூறினார்: அப்துல்லாஹ் இப்னு முஹம்மத் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; அப்துர் ரஸ்ஸாக் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; மஅ்மர், அய்யூப் அஸ்-ஸக்தியானீ மற்றும் கஸீர் இப்னு கஸீர் இப்னு அல்-முத்தலிப் இப்னு அபீ வதாஆ ஆகியோரிடமிருந்து அறிவித்தார்—அவர்களில் ஒருவர் மற்றவரைவிடக் கூடுதலாக அறிவித்தார்—அவர்கள் ஸயீத் இப்னு ஜுபைர் வழியாக இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்தனர். இப்னு அப்பாஸ் கூறினார்:
“பெண்கள் முதன்முதலில் இடுப்பில் துணி கட்டிக்கொண்டது இஸ்மாயீலின் தாயார் வழியாகவே. ஸாராவிடம் தனது காலடித் தடம் தெரியாமல் மறைப்பதற்காக அவர் ஒரு இடுப்புத் துணியை அணிந்தார். பின்னர் இப்ராஹீம் (அலை) அவரைவும், பாலூட்டிக் கொண்டிருந்த அவருடைய மகன் இஸ்மாயீலையும் அழைத்துக்கொண்டு வந்து, அப்போது மக்காவில் யாரும் இல்லாத நிலையிலும், தண்ணீரும் இல்லாத நிலையிலும், பள்ளிவாசலின் மேல்பகுதியில் ஸம்ஸம் கிணற்றுக்கு அருகிலிருந்த ஒரு மரத்தடியில் அவர்களைத் தங்கவைத்தார். பேரீச்சம்பழங்கள் இருந்த ஒரு பையையும் தண்ணீர் இருந்த தோல் பையையும் அவர்களிடம் வைத்துவிட்டு, திரும்பிச் சென்றார்.
இஸ்மாயீலின் தாயார் அவரைப் பின்தொடர்ந்து, ‘இப்ராஹீமே! மனிதர்களோ வேறு எதுவுமோ இல்லாத இந்தப் பள்ளத்தாக்கில் எங்களை விட்டுவிட்டு எங்கே செல்கிறீர்கள்?’ என்று பலமுறை கேட்டார். அவர் அவரை நோக்கித் திரும்பவில்லை. அப்போது அவர், ‘இதை அல்லாஹ் உங்களுக்குக் கட்டளையிட்டானா?’
என்று கேட்டார். ‘ஆம்’ என்று அவர் பதிலளித்தார். ‘அப்படியானால் அவன் எங்களை வீணாக்கமாட்டான்’ என்று கூறிவிட்டு அவர் திரும்பினார்.
இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள், அவர்கள் காணாத இடமான மலைக் கணவாயை அடைந்தபோது, கஅபாவை நோக்கித் தம் முகத்தைத் திருப்பி, கைகளை உயர்த்தி, ‘எங்கள் இறைவா! என் சந்ததியினரில் சிலரை, பயிர் எதுவும் இல்லாத பள்ளத்தாக்கில், புனிதமான உன் இல்லத்தின் அருகில் குடியமர்த்தியுள்ளேன்; அவர்கள் தொழுகையை நிலைநாட்டுவதற்காக. எனவே, மக்களில் சிலரின் உள்ளங்களை அவர்களிடம் ஈர்ப்புடையதாக ஆக்குவாயாக! அவர்கள் நன்றி செலுத்துவதற்காகக் கனிகளிலிருந்து அவர்களுக்கு உணவளிப்பாயாக’ என்று வேண்டினார்.
இஸ்மாயீலின் தாயார் இஸ்மாயீலுக்கு பாலூட்டிக்கொண்டும், அந்தத் தண்ணீரைப் பருகிக்கொண்டும் இருந்தார். தோல் பையிலிருந்த தண்ணீர் தீர்ந்தபோது அவருக்கும் அவரது மகனுக்கும் தாகம் ஏற்பட்டது. தன் மகன் துடித்துக்கொண்டிருப்பதையோ, தரையில் புரண்டுகொண்டிருப்பதையோ கண்டார். அவனைப் பார்க்க விரும்பாமல் அவர் புறப்பட்டார்.
தமக்கு மிக அருகிலிருந்த ஸஃபா மலையை அடைந்து, அதன் மீது ஏறி பள்ளத்தாக்கை நோக்கி யாரேனும் தென்படுகிறார்களா என்று பார்த்தார்; யாரையும் காணவில்லை. பின்னர் ஸஃபாவிலிருந்து இறங்கி, பள்ளத்தாக்கை அடைந்ததும் தமது ஆடையின் ஓரத்தைத் தூக்கிக்கொண்டு, பெரும் சிரமத்துடன் ஓடுபவரைப் போல ஓடி பள்ளத்தாக்கைக் கடந்தார். பின்னர் மர்வாவை அடைந்து அதன் மீது ஏறி யாரேனும் தென்படுகிறார்களா என்று பார்த்தார்; யாரையும் காணவில்லை. இவ்வாறு ஏழு முறை செய்தார்.
இப்னு அப்பாஸ் கூறினார்: நபி (ஸல்) அவர்கள், ‘அதனால்தான் மக்கள் அவ்விரண்டிற்கும் இடையில் ஓடுகிறார்கள்’ என்றார்கள். மர்வாவின் மீது ஏறியபோது ஒரு சத்தத்தைக் கேட்டார். ‘அமைதியாக இரு’ என்று தமக்கே கூறிக்கொண்டார். பின்னர் கவனமாகக் கேட்டபோது மீண்டும் அந்தச் சத்தம் கேட்டது.
‘உன்னிடம் உதவி இருந்தால், எனக்குக் கேட்கச் செய்’ என்றார். அப்போது ஸம்ஸம் இருக்கும் இடத்தில் ஒரு வானவரைக் கண்டார். அந்த வானவர் தமது குதிகாலால்—அல்லது இறக்கையால்—தரையைத் தோண்டியதும் தண்ணீர் வெளிப்பட்டது. இஸ்மாயீலின் தாயார் தமது கைகளால் அதைச் சுற்றி அணை கட்டி, தண்ணீரைத் தோல் பையில் அள்ளினார்; அவர் அள்ளிய பின்னரும் தண்ணீர் பொங்கிக்கொண்டிருந்தது.
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: ‘இஸ்மாயீலின் தாயாருக்கு அல்லாஹ் அருள் புரிவானாக! அவர் ஸம்ஸம் நீரை அப்படியே விட்டிருந்தால்—அல்லது நீரை அள்ளாமல் இருந்திருந்தால்—ஸம்ஸம் ஓடும் நீரூற்றாக இருந்திருக்கும்.’ அவர் தண்ணீர் பருகி, தம் மகனுக்குப் பாலூட்டினார். அப்போது அந்த வானவர் அவரிடம், ‘அழிவைப் பற்றி அஞ்சாதே.
இங்கே அல்லாஹ்வுக்குரிய ஓர் இல்லம் உள்ளது. இந்தச் சிறுவனும் அவனுடைய தந்தையும் அதைக் கட்டுவார்கள். நிச்சயமாக அல்லாஹ் தனது இல்லத்தாரை வீணாக்கமாட்டான்’ என்றார்.
அந்த இல்லம் நிலத்திலிருந்து ஒரு மேட்டைப் போல உயரமாக இருந்தது. வெள்ளப்பெருக்கு வந்து அதன் வலப்பக்கத்திலும் இடப்பக்கத்திலும் ஓடியது. இந்நிலையில், கஅ்தா வழியாக வந்த ஜுர்ஹும் கூட்டத்தினர் அல்லது ஜுர்ஹும் குடும்பத்தினர் மக்காவின் கீழ்ப்பகுதியில் தங்கினர். தண்ணீர் மீது வட்டமிட்டுப் பறந்துகொண்டிருந்த ஒரு பறவையைக் கண்ட அவர்கள், ‘இந்தப் பறவை தண்ணீரைச் சுற்றிப் பறக்கிறது.
இந்தப் பள்ளத்தாக்கில் தண்ணீர் இல்லை என்பது எங்களுக்குத் தெரியும்’ என்றனர். ஒருவரையோ இருவரையோ அனுப்பியபோது, அவர்கள் தண்ணீரைக் கண்டனர். திரும்பிவந்து அதைத் தெரிவித்ததும், மற்றவர்கள் அங்கு வந்தனர். இஸ்மாயீலின் தாயார் தண்ணீரருகே இருந்தார்.
அவர்கள், ‘உங்களருகில் நாங்கள் தங்கிக்கொள்ள அனுமதிப்பீர்களா?’ என்று கேட்டனர். ‘ஆம்; ஆனால் தண்ணீரில் உங்களுக்கு உரிமை இல்லை’ என்றார். ‘சரி’ என்று அவர்கள் பதிலளித்தனர்.
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: ‘இஸ்மாயீலின் தாயார் மனிதர்களின் தோழமையை விரும்பியதால், இது அவருக்கு மகிழ்ச்சியளித்தது. அவர்கள் அங்கே தங்கினர்; தங்கள் குடும்பத்தினரையும் அழைத்துவந்தனர். அங்கே பல குடும்பங்கள் குடியேறின. சிறுவன் வளர்ந்து அவர்களிடமிருந்து அரபு மொழியைக் கற்றுக்கொண்டான்.
அவன் வளர்ந்தபோது அவர்கள் அவனைப் பெரிதும் விரும்பினர்; அவர்களிடையே அவனுக்கு உயர்ந்த இடம் கிடைத்தது. அவன் வயது வந்ததும், அவர்களில் ஒருவரை அவனுக்குத் திருமணம் செய்து வைத்தனர்.
இஸ்மாயீலின் தாயார் இறந்தார். இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள், இஸ்மாயீலின் குடும்பத்தைக் காண வந்தார்; ஆனால் இஸ்மாயீல் அங்கு இல்லை. அவருடைய மனைவியிடம் அவரைப் பற்றி விசாரித்தபோது, ‘எங்களுக்காக உணவு தேடிச் சென்றுள்ளார்’ என்றார். பின்னர் அவர்களுடைய வாழ்க்கை மற்றும் நிலைமையைப் பற்றிக் கேட்டார்.
‘நாங்கள் துன்பத்திலும் நெருக்கடியிலும் இருக்கிறோம்’ என்று கூறி முறையிட்டார். இப்ராஹீம், ‘உன் கணவர் வந்தால் அவருக்கு ஸலாம் கூறி, அவருடைய வீட்டு வாசலை மாற்றிக்கொள்ளுமாறு சொல்’ என்றார்.
இஸ்மாயீல் திரும்பிவந்தபோது, ஏதோ நிகழ்ந்ததை உணர்ந்தார். ‘யாரேனும் நம்மிடம் வந்தாரா?’ என்று கேட்டார். ‘ஆம்; இத்தகைய தோற்றமுடைய ஒரு முதியவர் வந்தார். உங்களைப் பற்றி விசாரித்தார். எங்கள் வாழ்க்கை எப்படியிருக்கிறது என்று கேட்டார்.
நாங்கள் கஷ்டத்திலும் நெருக்கடியிலும் இருக்கிறோம் என்று சொன்னேன்’ என்றார். ‘அவர் ஏதேனும் அறிவுறுத்தினாரா?’ என்று கேட்டார். ‘ஆம்; உங்களுக்கு ஸலாம் கூறி, உங்கள் வீட்டு வாசலை மாற்றிக்கொள்ளுமாறு சொன்னார்’ என்றார். ‘அவர்தான் என் தந்தை.
என்னைப் பிரியுமாறு அவர் கட்டளையிட்டுள்ளார். நீ உன் குடும்பத்தாரிடம் செல்’ என்று கூறி அவரை விவாகரத்து செய்தார். பின்னர் அவர்களிலிருந்தே வேறொரு பெண்ணை மணந்தார்.
இப்ராஹீம் அவர்களிடமிருந்து அல்லாஹ் நாடிய காலம் வரை விலகியிருந்தார். பின்னர் மீண்டும் வந்தபோது இஸ்மாயீல் அங்கு இல்லை. அவருடைய மனைவியிடம் விசாரித்தார். ‘எங்களுக்காக உணவு தேடிச் சென்றுள்ளார்’ என்றார். ‘நீங்கள் எப்படி இருக்கிறீர்கள்?’
என்று கேட்டார்; அவர்களின் வாழ்க்கை மற்றும் நிலைமையையும் விசாரித்தார். ‘நாங்கள் நலமாகவும் வசதியாகவும் இருக்கிறோம்’ என்று கூறி, அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்தார். ‘உங்கள் உணவு என்ன?’ என்று கேட்டார். ‘இறைச்சி’ என்றார். ‘உங்கள் பானம் என்ன?’
என்று கேட்டார். ‘தண்ணீர்’ என்றார். ‘அல்லாஹ்வே! அவர்களின் இறைச்சியிலும் தண்ணீரிலும் அருள் செய்வாயாக’ என்று இப்ராஹீம் வேண்டினார்.
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: ‘அப்போது அவர்களிடம் தானியங்கள் இருக்கவில்லை; இருந்திருந்தால் அதிலும் அருள் வேண்டியிருப்பார்.’ மக்காவைத் தவிர வேறு இடத்தில் இவ்விரண்டையும் மட்டும் உணவாகக் கொண்டவர் அவற்றால் நிறைவு பெறமாட்டார். பின்னர் இப்ராஹீம், ‘உன் கணவர் வந்தால் அவருக்கு ஸலாம் கூறி, வீட்டு வாசலை நிலையாக வைத்துக்கொள்ளுமாறு சொல்’ என்றார். இஸ்மாயீல் வந்ததும், ‘யாரேனும் வந்தாரா?’
என்று கேட்டார். ‘ஆம்; அழகிய தோற்றமுடைய ஒரு முதியவர் வந்தார்’ என்று கூறி, அவரைப் புகழ்ந்தார். ‘உங்களைப் பற்றி என்னிடம் விசாரித்தார்; நம் வாழ்க்கை எப்படியிருக்கிறது என்றும் கேட்டார். நாங்கள் நலமாக இருக்கிறோம் என்று சொன்னேன்’ என்றார்.
‘அவர் ஏதேனும் அறிவுறுத்தினாரா?’ என்று கேட்டார். ‘ஆம்; உங்களுக்கு ஸலாம் கூறி, உங்கள் வீட்டு வாசலை நிலையாக வைத்துக்கொள்ளுமாறு சொன்னார்’ என்றார். ‘அவர்தான் என் தந்தை; நீயே அந்த வாசல். உன்னைத் தக்கவைத்துக்கொள்ளுமாறு அவர் எனக்குக் கட்டளையிட்டுள்ளார்’ என்றார்.
பின்னர் அல்லாஹ் நாடிய காலம் வரை இப்ராஹீம் அவர்களிடம் வரவில்லை. அதன் பிறகு, ஸம்ஸமுக்கு அருகிலிருந்த ஒரு மரத்தடியில் இஸ்மாயீல் அம்புகளைச் செதுக்கிக்கொண்டிருந்தபோது வந்தார். அவரைக் கண்ட இஸ்மாயீல் எழுந்து சென்றார். தந்தையும் மகனும் சந்திக்கும்போது வழக்கமாகச் செய்வதைப் போல அவர்கள் ஒருவரையொருவர் அணைத்தனர்.
பின்னர் இப்ராஹீம், ‘இஸ்மாயீலே! அல்லாஹ் எனக்கு ஒரு கட்டளையிட்டுள்ளான்’ என்றார். ‘உங்கள் இறைவன் உங்களுக்குக் கட்டளையிட்டதைச் செய்யுங்கள்’ என்றார். ‘அதில் நீ எனக்கு உதவுவாயா?’ என்று கேட்டார். ‘உதவுகிறேன்’ என்றார். ‘இங்கே ஓர் இல்லத்தைக் கட்டுமாறு அல்லாஹ் எனக்குக் கட்டளையிட்டுள்ளான்’ என்று, சுற்றியிருந்த இடத்தைவிட உயரமான ஒரு மேட்டைக் காட்டினார்.
அப்போதுதான் அவர்கள் இல்லத்தின் அடித்தளங்களை உயர்த்தினார்கள். இஸ்மாயீல் கற்களைக் கொண்டுவந்தார்; இப்ராஹீம் கட்டினார். கட்டிடம் உயர்ந்ததும், இப்ராஹீமுக்காக இந்தக் கல்லைக் கொண்டுவந்து வைத்தார். அவர் அதன் மீது நின்று கட்டினார்; இஸ்மாயீல் அவரிடம் கற்களை எடுத்துக் கொடுத்தார்.
அவ்விருவரும், ‘எங்கள் இறைவா! எங்களிடமிருந்து ஏற்றுக்கொள். நிச்சயமாக நீதான் நன்கு செவியுறுபவன், நன்கறிந்தவன்’ என்று கூறினர்.” அவர்கள் இல்லத்தைச் சுற்றிக் கட்டிக்கொண்டே இந்த வார்த்தைகளை மீண்டும் கூறினர்.
இப்னு அபீ ஹாதிம் இதை அபூ அப்தில்லாஹ் முஹம்மத் இப்னு ஹம்மாத் அள்-ளஹ்ரானீ வழியாகவும், இப்னு ஜரீர் அஹ்மத் இப்னு தாபித் அர்ராஸீ வழியாகவும் அப்துர் ரஸ்ஸாக் அவர்களிடமிருந்து சுருக்கமாக அறிவித்துள்ளனர். அபூபக்ர் இப்னு மர்தவைஹ், இஸ்மாயீல் இப்னு அலீ இப்னு இஸ்மாயீல் வழியாகவும், அவர் பிஷ்ர் இப்னு மூஸா வழியாகவும், அவர் அஹ்மத் இப்னு முஹம்மத் அல்-அஸ்ரகீ வழியாகவும், அவர் முஸ்லிம் இப்னு காலித் அஸ்-ஸன்ஜீ வழியாகவும், அவர் அப்துல் மலிக் இப்னு ஜுரைஜ் வழியாகவும், அவர் கஸீர் இப்னு கஸீர் வழியாகவும் அறிவித்தார்.
கஸீர் கூறினார்: “நானும் உஸ்மான் இப்னு அபீ சுலைமானும் அப்துல்லாஹ் இப்னு அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு அபீ ஹுசைனும் பலருடன் இரவில் பள்ளிவாசலின் மேல்பகுதியில் ஸயீத் இப்னு ஜுபைருடன் இருந்தோம். ஸயீத், ‘நீங்கள் என்னைக் காண முடியாத நிலை வருவதற்கு முன் என்னிடம் கேளுங்கள்’ என்றார். அவர்கள் மகாமைப் பற்றி கேட்டனர். அப்போது அவர் இப்னு அப்பாஸ் வழியாக இந்த ஹதீஸை முழுவதுமாகச் சொல்லத் தொடங்கினார்.”
பின்னர் அல்-புகாரி கூறினார்: அப்துல்லாஹ் இப்னு முஹம்மத் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; அபூ ஆமிர் அப்துல் மலிக் இப்னு அம்ர் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; இப்ராஹீம் இப்னு நாஃபிஉ, கஸீர் இப்னு கஸீர் வழியாகவும், அவர் ஸயீத் இப்னு ஜுபைர் வழியாகவும், அவர் இப்னு அப்பாஸ் வழியாகவும் அறிவித்தார். இப்னு அப்பாஸ் கூறினார்: “இப்ராஹீமுக்கும் அவருடைய குடும்பத்தினருக்கும் இடையே நிகழ்ந்தது நிகழ்ந்தபின், அவர் இஸ்மாயீலையும் இஸ்மாயீலின் தாயாரையும் அழைத்துக்கொண்டு புறப்பட்டார். அவர்களிடம் ஒரு தோல் பையில் தண்ணீர் இருந்தது. மக்காவை அடையும் வரை இஸ்மாயீலின் தாயார் அந்தப் பையிலிருந்து தண்ணீர் பருகினார்; அவருடைய பால் குழந்தைக்குப் போதுமானதாகச் சுரந்தது.
இப்ராஹீம் அவர்களை ஒரு மரத்தடியில் இறக்கிவிட்டு, தம் குடும்பத்தாரிடம் திரும்பினார். இஸ்மாயீலின் தாயார் அவரைப் பின்தொடர்ந்து, கஅ்தாவை அடைந்தபோது, பின்னாலிருந்து, ‘இப்ராஹீமே! எங்களை யாரிடம் விட்டுச் செல்கிறீர்கள்?’ என்று அழைத்தார்.
‘அல்லாஹ்விடம்’ என்றார். ‘அல்லாஹ்வை ஏற்றுக்கொண்டேன்’ என்று கூறிவிட்டு அவர் திரும்பினார்.”
இப்னு அப்பாஸ் தொடர்ந்து கூறினார்: “அவர் தோல் பையிலிருந்து தண்ணீர் பருகிக்கொண்டிருந்தார்; அவருடைய பால் குழந்தைக்குப் போதுமானதாகச் சுரந்தது. தண்ணீர் தீர்ந்தபோது, ‘நான் சென்று யாரேனும் இருக்கிறார்களா என்று பார்ப்பேனாக’ என்று எண்ணினார். ஸஃபா மீது ஏறி, யாரேனும் தென்படுகிறார்களா என்று பார்த்தார்; யாரையும் காணவில்லை. பள்ளத்தாக்கை அடைந்ததும் ஓடி மர்வாவை அடைந்தார்.
இவ்வாறு சில சுற்றுகள் செய்தார். பின்னர், ‘நான் சென்று குழந்தைக்கு என்ன ஆனது என்று பார்ப்பேனாக’ என்றார். சென்றபோது, அவன் மரணத்தை நெருங்கியவனைப்போல மூச்சுத் திணறிக்கொண்டிருந்தான். இதைக் காண அவரது மனம் பொறுக்கவில்லை. ‘யாரேனும் இருக்கிறார்களா என்று மீண்டும் பார்ப்பேனாக’ என்று கூறி ஸஃபா மீது ஏறினார்; யாரையும் காணவில்லை.
ஏழு சுற்றுகளை முடித்த பிறகு, குழந்தைக்கு என்ன ஆனது என்று பார்க்கச் சென்றார். அப்போது ஒரு சத்தம் கேட்டது. ‘உன்னிடம் நன்மை ஏதேனும் இருந்தால் உதவி செய்’ என்றார். அங்கே ஜிப்ரீல் (அலை) இருந்தார். அவர் தமது குதிகாலால் தரையைத் தொட்டார்—அல்லது அழுத்தினார்.
அப்போது தண்ணீர் பீறிட்டு வெளிப்பட்டது. இஸ்மாயீலின் தாயார் திகைத்துப்போய் தோண்டத் தொடங்கினார்.” அபுல் காஸிம் (ஸல்) அவர்கள், “அவர் அதை அப்படியே விட்டிருந்தால், தண்ணீர் நிலத்தின் மேலேயே ஓடியிருக்கும்” என்றார்கள்.
அவர் தண்ணீர் பருக, அவருடைய பால் குழந்தைக்குப் போதுமானதாகச் சுரந்தது. ஜுர்ஹும் மக்கள் பள்ளத்தாக்கு வழியாகச் சென்றபோது, தண்ணீர் இருக்கும் இடத்தில் மட்டுமே பறவைகள் காணப்படும் என்பதால், அங்குப் பறவைகள் இருப்பதைக் கண்டு வியந்தனர். தங்கள் தூதரை அனுப்பி அவர் தண்ணீரைக் கண்டதும், வந்து அவர்களிடம் தெரிவித்தார். அவர்கள் இஸ்மாயீலின் தாயாரிடம் வந்து, ‘இஸ்மாயீலின் தாயே!
உங்களுடன் சேர்ந்து இங்கே தங்கவும் குடியிருக்கவும் அனுமதிப்பீர்களா?’ என்று கேட்டனர். இதன்படி அவருடைய மகன் வளர்ந்து, அவர்களில் ஒருவரை மணந்தார்.
பின்னர் இப்ராஹீமுக்கு மீண்டும் அவர்களைச் சந்திக்க வேண்டும் என்று தோன்றியது. தம் குடும்பத்தாரிடம், ‘நான் விட்டுவந்தவர்களைப் பார்த்துவரப் போகிறேன்’ என்று கூறினார். வந்து ஸலாம் கூறிவிட்டு, ‘இஸ்மாயீல் எங்கே?’ என்று கேட்டார்.
அவருடைய மனைவி, ‘வேட்டைக்குச் சென்றுள்ளார்’ என்றார். ‘நீங்கள் இறங்கி உண்பதும் பருகுவதுமாக இருக்கலாமே?’ என்று கேட்டார். ‘உங்கள் உணவு என்ன? உங்கள் பானம் என்ன?’ என்று அவர் வினவினார். ‘எங்கள் உணவு இறைச்சி; எங்கள் பானம் தண்ணீர்’ என்றார்.
‘அல்லாஹ்வே! அவர்களுடைய உணவிலும் பானத்திலும் அருள் செய்வாயாக’ என்று வேண்டினார். அபுல் காஸிம் (ஸல்) அவர்கள், ‘இது இப்ராஹீமின் பிரார்த்தனையால் கிடைத்த அருளாகும்’ என்றார்கள்.
பின்னர் இப்ராஹீம் மீண்டும் வந்தபோது, ஸம்ஸமுக்கு மறுபுறம் இஸ்மாயீல் தமது அம்புகளைச் செப்பனிட்டுக்கொண்டிருந்தார். ‘இஸ்மாயீலே! உனது இறைவன் தனக்காக ஓர் இல்லத்தைக் கட்டுமாறு எனக்குக் கட்டளையிட்டுள்ளான்’ என்றார். ‘உங்கள் இறைவனுக்குக் கீழ்ப்படியுங்கள்’ என்றார்.
‘அதில் நீ எனக்கு உதவுமாறு அவன் கட்டளையிட்டுள்ளான்’ என்றார். ‘அப்படியானால் நான் உதவுகிறேன்’ என்று இஸ்மாயீல் கூறினார். இப்ராஹீம் கட்டினார்; இஸ்மாயீல் அவரிடம் கற்களை எடுத்துக் கொடுத்தார். இருவரும், ‘எங்கள் இறைவா! எங்களிடமிருந்து ஏற்றுக்கொள்.
நிச்சயமாக நீதான் நன்கு செவியுறுபவன், நன்கறிந்தவன்’ என்று கூறினர். கட்டிடம் உயர்ந்து, கற்களைத் தூக்க முடியாத அளவுக்கு முதியவர் சோர்வடைந்தபோது, மகாமின் கல்லின் மீது ஏறி, இஸ்மாயீல் கொடுத்த கற்களைக் கட்டிடத்தில் வைத்தார். அப்போதும் இருவரும், ‘எங்கள் இறைவா! எங்களிடமிருந்து ஏற்றுக்கொள்.
நிச்சயமாக நீதான் நன்கு செவியுறுபவன், நன்கறிந்தவன்’ என்று கூறினர்.”
அல்-புகாரி இதை நபிமார்களின் வரலாற்றுப் பகுதியில் இந்த இரு வழிகளிலும் அறிவித்துள்ளார். வியப்புக்குரியதாக, அல்-ஹாகிம் தனது “அல்-முஸ்தத்ரக்” நூலில், அபூ அல்-அப்பாஸ் அல்-அஸம்மின் வழியாகவும், அவர் முஹம்மத் இப்னு ஸினான் அல்-கஸ்ஸாஸ் வழியாகவும், அவர் அபூ அலீ உபைதுல்லாஹ் இப்னு அப்துல் மஜீத் அல்-ஹனஃபீ வழியாகவும், அவர் இப்ராஹீம் இப்னு நாஃபிஉ வழியாகவும் இதை அறிவித்து, “இரு ஸஹீஹ் நூல்களின் நிபந்தனைகளின்படி ஸஹீஹானது; அவர்கள் இருவரும் இதைத் தொகுக்கவில்லை” என்றார். இவ்வாறு அவர் கூறியுள்ளார்.
ஆனால், இப்ராஹீம் இப்னு நாஃபிஉ வழியாக அல்-புகாரி அறிவித்திருப்பதைப் பார்க்கிறோம்; அது சுருக்கப்பட்டதாகத் தெரிகிறது; ஏனெனில் அதில் அறுத்துப் பலியிடுதல் குறிப்பிடப்படவில்லை. ஆட்டுக்கடாவின் கொம்புகள் கஅபாவில் தொங்கவிடப்பட்டிருந்தன என்று ஸஹீஹில் வந்துள்ளது. இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள், புறாக் மீது விரைவாக மக்காவில் உள்ள தம் குடும்பத்தினரைப் பார்வையிட்டு, பின்னர் புனித நிலத்தில் இருந்த தம் குடும்பத்தாரிடம் திரும்பிச் செல்வார் என்றும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அல்லாஹ்வே நன்கு அறிந்தவன்.
இந்த ஹதீஸில், இப்னு அப்பாஸ் அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து நேரடியாக அறிவித்தவையாகத் தெளிவுபடுத்தப்பட்ட பகுதிகளே நபியிடம் உயர்த்திச் சேர்க்கப்பட்டவை என்று தோன்றுகிறது. இவ்வரலாற்றின் சில பகுதிகளுடன் முரண்படும் மற்றொரு அறிவிப்பு அலீ இப்னு அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து வந்துள்ளது. இப்னு ஜரீர் கூறினார்: முஹம்மத் இப்னு பஷ்ஷார் மற்றும் முஹம்மத் இப்னு அல்-முத்தன்னா எங்களுக்கு அறிவித்தனர்; அவர்கள் முஅம்மல் வழியாகவும், அவர் ஸுஃப்யான் வழியாகவும், அவர் அபூ இஸ்ஹாக் வழியாகவும், அவர் ஹாரிஸா இப்னு முதர்ரிப் வழியாகவும், அலீ இப்னு அபீ தாலிப் வழியாகவும் அறிவித்தனர். அலீ கூறினார்:
“இல்லத்தைக் கட்டுமாறு இப்ராஹீமுக்குக் கட்டளையிடப்பட்டபோது, இஸ்மாயீலையும் ஹாஜரையும் அழைத்துக்கொண்டு அவர் புறப்பட்டார். மக்காவை அடைந்தபோது, இல்லம் இருக்கும் இடத்தில் ஒரு மேகம் போன்றதைக் கண்டார்; அதில் தலை போன்ற ஒன்று இருந்தது. அது அவரிடம் பேசியது: ‘இப்ராஹீமே! என் நிழலின் அளவிலோ—அல்லது என் அளவிலோ—கட்டுவீராக; அதற்கு மேல் கூட்டவும் வேண்டாம், குறைக்கவும் வேண்டாம்.’
அவர் கட்டியபின், இஸ்மாயீலையும் ஹாஜரையும் அங்கே விட்டுவிட்டுச் சென்றார். ஹாஜர், ‘இப்ராஹீமே! எங்களை யாரிடம் ஒப்படைக்கிறீர்கள்?’ என்றார். ‘அல்லாஹ்விடம்’ என்றார். ‘செல்லுங்கள்; அவன் எங்களை வீணாக்கமாட்டான்’ என்று அவர் கூறினார்.
இஸ்மாயீலுக்குக் கடுமையான தாகம் ஏற்பட்டது. ஹாஜர் ஸஃபா மீது ஏறிப் பார்த்தார்; எதையும் காணவில்லை. மர்வாவை அடைந்தும் எதையும் காணவில்லை. மீண்டும் ஸஃபாவுக்குச் சென்று பார்த்தார்; எதையும் காணவில்லை. மர்வாவை அடைந்தும் எதையும் காணவில்லை.
இவ்வாறு ஏழு முறை செய்தார். ‘இஸ்மாயீலே! உன்னைப் பார்க்க முடியாத இடத்தில் இறந்துவிடு’ என்று கூறிவிட்டு, தாகத்தால் தன் காலால் தரையைத் தோண்டிக்கொண்டிருந்த அவனிடம் வந்தார். அப்போது ஜிப்ரீல் அவரை அழைத்து, ‘நீ யார்?’ என்று கேட்டார்.
‘நான் இப்ராஹீமின் மகனைப் பெற்ற தாய் ஹாஜர்’ என்றார். ‘உங்களை இருவரையும் யாரிடம் ஒப்படைத்தார்?’ என்று கேட்டார். ‘அல்லாஹ்விடம் ஒப்படைத்தார்’ என்றார். ‘உங்களைப் பாதுகாக்கப் போதுமானவனிடம் அவர் ஒப்படைத்துள்ளார்’ என்றார். சிறுவன் தன் விரலால் தரையைத் தோண்டியதும் ஸம்ஸம் பொங்கியது.
ஹாஜர் தண்ணீரைத் தடுத்து நிறுத்தத் தொடங்கினார். அப்போது, ‘அதை அப்படியே விடு; அது தாகத்தைத் தீர்க்கும்’ என்று கூறப்பட்டது.”
இந்த அறிவிப்பின்படி, இப்ராஹீம் அவர்கள் இருவரையும் விட்டுப் பிரிவதற்கு முன்பே இல்லத்தைக் கட்டினார். இந்த அறிவிப்பு பாதுகாக்கப்பட்டதாக இருந்தால், அவர் முதலில் ஓர் எல்லையையும் சுற்றுச்சுவரையும் மட்டும் அமைத்திருக்கலாம்; முழுமையாக உயர்த்திக் கட்டவில்லை. பின்னர் இஸ்மாயீல் வளர்ந்தபோது அவ்விருவரும் சேர்ந்து கட்டியிருக்கலாம்; அல்லாஹ் கூறியிருப்பதும் அதுவே.
பின்னர் இப்னு ஜரீர் கூறினார்: ஹன்னாத் இப்னு அஸ்-ஸரீ எங்களுக்கு அறிவித்தார்; அபூ அல்-அஹ்வஸ் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; ஸமாக், காலித் இப்னு அர்அரா வழியாக அறிவித்தார். ஒரு மனிதர் அலீ (ரழி) அவர்களிடம் வந்து, “இந்த இல்லம் பூமியில் முதலில் அமைக்கப்பட்ட இல்லமா?” என்று கேட்டார். அலீ கூறினார்: “இல்லை.
ஆனால், அருள் வைக்கப்பட்ட முதல் இல்லம் இதுவாகும்; அதில் இப்ராஹீமின் நிலையும் உள்ளது; அதில் நுழைபவர் பாதுகாப்புப் பெறுகிறார். அது எவ்வாறு கட்டப்பட்டது என்பதை நான் உனக்குச் சொல்லட்டுமா? அல்லாஹ் இப்ராஹீமுக்கு, ‘பூமியில் எனக்காக ஓர் இல்லத்தைக் கட்டு’ என்று அறிவித்தான். இப்ராஹீமுக்கு அது கடினமாகத் தோன்றியது.
அப்போது அல்லாஹ் இரண்டு தலைகளைக் கொண்ட, வேகமாக வீசும் ஒரு காற்றை அனுப்பினான். ஒரு தலை மற்றொன்றைப் பின்தொடர்ந்து மக்காவை அடைந்தது. அங்கே அது இல்லம் இருக்கும் இடத்தின் மீது கேடயத்தை மடிப்பதைப் போலச் சுருண்டு நின்றது. காற்று நின்ற இடத்தில் கட்டுமாறு இப்ராஹீமுக்குக் கட்டளையிடப்பட்டது.
இப்ராஹீம் கட்டினார். ஒரு கல் மீதமிருந்தபோது, சிறுவன் வேறு ஏதோ தேடிச் சென்றான். ‘நான் சொல்வது போன்ற ஒரு கல்லை எனக்குக் கொண்டுவா’ என்று இப்ராஹீம் கூறினார். சிறுவன் கல்லைத் தேடிச் சென்றபோது, திரும்பிவந்து பார்த்தான்; கருங்கல் தனது இடத்தில் வைக்கப்பட்டிருந்தது.
‘அப்பா! இந்தக் கல்லை உங்களிடம் கொண்டுவந்தவர் யார்?’ என்று கேட்டான். ‘உன் கட்டுமானத்தைச் சார்ந்திராதவர்; ஜிப்ரீல் (அலை) அதை வானத்திலிருந்து கொண்டுவந்தார்’ என்று கூறினார். பின்னர் இருவரும் கட்டுமானத்தை முடித்தனர்.”
இப்னு அபீ ஹாதிம் கூறினார்: ஹம்த் இப்னு அப்தில்லாஹ் இப்னு யஸீத் அல்-முக்ரி எங்களுக்கு அறிவித்தார்; ஸுஃப்யான், பிஷ்ர் இப்னு ஆஸிம் வழியாகவும், அவர் ஸயீத் இப்னு அல்-முஸய்யிப் வழியாகவும், அவர் கஅப் அல்-அஹ்பார் வழியாகவும் அறிவித்தார். கஅப் கூறினார்: “அல்லாஹ் பூமியைப் படைப்பதற்கு நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இந்த இல்லம் தண்ணீரின் மீது நுரையாக இருந்தது; அதிலிருந்தே பூமி விரிக்கப்பட்டது.” ஸயீத் கூறினார்: “அலீ இப்னு அபீ தாலிப் எங்களிடம் அறிவித்தார்: இப்ராஹீம் அர்மீனியாவிலிருந்து வந்தார்; சிலந்தி தனது வலையை அமைப்பதைப் போல இல்லத்தின் இடத்தைச் சுட்டிக்காட்டிய ஸகீனா அவருடன் இருந்தது.
அப்போது, முப்பது ஆண்கள் மட்டுமே தூக்கக்கூடிய கற்கள் வெளிப்பட்டன.” நான், “அபூ முஹம்மதே! அல்லாஹ், ‘இப்ராஹீம் இல்லத்தின் அடித்தளங்களை உயர்த்தியபோது’ என்று கூறுகிறானே?” என்றேன். அவர், “அது பின்னர் நடந்தது” என்றார்.
அஸ்-ஸுத்தீ கூறினார்: அல்லாஹ் இப்ராஹீமுக்கும் இஸ்மாயீலுக்கும், “எனது இல்லத்தைச் சுற்றிவருவோருக்காகவும், தங்கியிருப்போருக்காகவும், ருகூஉ மற்றும் ஸுஜூது செய்பவர்களுக்காகவும் கட்டுங்கள்” என்று கட்டளையிட்டான். இப்ராஹீம் (அலை) மக்காவுக்கு வந்து, இஸ்மாயீலுடன் மண்வெட்டிகளை எடுத்துக்கொண்டார்; இல்லம் எங்கே இருக்கிறது என்பதை அவர்கள் அறிந்திருக்கவில்லை. அப்போது அல்லாஹ், “குஜூஜ் காற்று” எனப்படும் ஒரு காற்றை அனுப்பினான். அதற்கு இரண்டு இறக்கைகளும், பாம்பு வடிவிலான தலையும் இருந்தன.
அது கஅபாவைச் சுற்றியிருந்தவற்றை அகற்றி, முதல் இல்லத்தின் அஸ்திவாரத்தை அவர்களுக்குக் காட்டியது. அவர்கள் அதன் பின்னால் மண்வெட்டிகளுடன் சென்று தோண்டி அஸ்திவாரத்தை அமைத்தனர். இதைப் பற்றியே, “இப்ராஹீம் இல்லத்தின் அடித்தளங்களை உயர்த்தியபோது” என்று அல்லாஹ் கூறுகிறான்.
“இப்ராஹீமுக்கு இல்லத்தின் இடத்தை நாம் வசிப்பிடமாகக் காட்டினோம்” என்ற வசனத்திலும் இதுவே கூறப்படுகிறது. அவர்கள் அஸ்திவாரங்களைக் கட்டி, மூலைக்கல்லின் இடத்தை அடைந்தபோது, இப்ராஹீம் இஸ்மாயீலிடம், “மக்களுக்கு அடையாளமாக இருக்கக்கூடிய அழகான கல்லொன்றைக் கொண்டுவா” என்றார். “அப்பா! நான் சோர்வாகவும் களைப்பாகவும் இருக்கிறேன்” என்றார்.
“எப்படியாவது அதைக் கொண்டுவா” என்றார். இஸ்மாயீல் கல்லைத் தேடிச் சென்றார். அப்போது அபூ குபைஸ், “இப்ராஹீமே! உங்களிடம் எனக்கொரு அடைக்கலம் உள்ளது; அதை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்” என்று அழைத்தது. இப்ராஹீம் கருங்கல்லை எடுத்து அதன் இடத்தில் வைத்தார்.
அல்லாஹ் வானத்தில் ஒரு இல்லத்தைக் கட்டியதாகவும், அதற்கு “அல்-பைத் அல்-மஅ்மூர்” என்றும் “அள்ளுராஹ்” என்றும் பெயரிடப்பட்டதாகவும், அதன் அளவுக்கும் அமைப்புக்கும் ஒத்தவாறு பூமியில் அதற்கு நேராக கஅபாவைக் கட்டுமாறு வானவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டதாகவும் கூறப்படுகிறது. ஆதம் முதன்முதலில் கஅபாவைக் கட்டினார்; வெள்ளப்பெருக்குக் காலத்தில் அது அழிந்துபோனது; பின்னர் அல்லாஹ் அதை இப்ராஹீமுக்கு வெளிப்படுத்த, அவர் அதைக் கட்டினார் என்றும் கூறப்படுகிறது.
“எங்கள் இறைவா! எங்களிடமிருந்து ஏற்றுக்கொள்” (رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا) என்ற வசனத்தில், அவர்கள் இருவரும், “எங்கள் கட்டுமானத்தை எங்களிடமிருந்து ஏற்றுக்கொள்” என்று கூறியதாகக் கருதப்படும் சொற்கள் விடுபட்டுள்ளன. “நீ நன்கு செவியுறுபவன்” என்பது எங்கள் வேண்டுதலைக் கேட்பவன்; “நன்கறிந்தவன்” என்பது எங்கள் உள்ளங்களின் எண்ணங்களை அறிந்தவன் என்பதாகும்.
“எங்கள் இறைவா! எங்களிருவரையும் உனக்குப் பணிந்தவர்களாக ஆக்குவாயாக! எங்கள் சந்ததியிலிருந்தும் உனக்குப் பணிந்த ஒரு சமுதாயத்தை ஆக்குவாயாக! எங்கள் கிரியைகளை எங்களுக்குக் காண்பிப்பாயாக! எங்களை மன்னித்து ஏற்றுக்கொள்வாயாக! நிச்சயமாக நீதான் தவ்பாவை அதிகம் ஏற்றுக்கொள்பவன், கருணையாளன்” என்று இப்ராஹீமும் இஸ்மாயீலும் வேண்டியதை அல்லாஹ் இங்கு எடுத்துரைக்கிறான்.
இப்னு ஜரீர் கூறுகிறார்: இதன் பொருள், “எங்களை உனது கட்டளைக்குப் பணிந்தவர்களாகவும், உனக்குக் கீழ்ப்படிபவர்களாகவும் ஆக்குவாயாக! கீழ்ப்படிதலிலும் வழிபாட்டிலும் உன்னைத் தவிர வேறு எவரையும் இணையாக்காதவர்களாக ஆக்குவாயாக!” என்பதாகும். இப்னு அபீ ஹாதிம் அறிவித்தார்: அப்துல் கரீம், “எங்களிருவரையும் உனக்குப் பணிந்தவர்களாக ஆக்குவாயாக” என்பதற்கு, “உனக்காக உளத்தூய்மையுடன் இருப்பவர்களாக ஆக்குவாயாக” என்றும், “எங்கள் சந்ததியிலிருந்தும் உனக்குப் பணிந்த ஒரு சமுதாயத்தை ஆக்குவாயாக” என்பதற்கு, “உனக்காக உளத்தூய்மையுடன் இருக்கும் ஒரு சமுதாயத்தை ஆக்குவாயாக” என்றும் கூறினார்.
ஸலாம் இப்னு அபீ முதீஅ், “அவர்கள் இருவரும் ஏற்கெனவே முஸ்லிம்களாக இருந்தார்கள்; ஆனால், அதில் நிலைத்திருக்குமாறு அல்லாஹ்விடம் வேண்டினர்” என்று கூறினார். இக்ரிமா, “எங்கள் இறைவா! எங்களிருவரையும் உனக்குப் பணிந்தவர்களாக ஆக்குவாயாக” என்றபோது அல்லாஹ், “அவ்வாறே செய்துவிட்டேன்” என்றும், “எங்கள் சந்ததியிலிருந்தும் உனக்குப் பணிந்த ஒரு சமுதாயத்தை ஆக்குவாயாக” என்றபோது, “அவ்வாறே செய்துவிட்டேன்” என்றும் கூறினான் என்றார்.
அஸ்-ஸுத்தீ, “எங்கள் சந்ததியிலிருந்தும் உனக்குப் பணிந்த ஒரு சமுதாயத்தை ஆக்குவாயாக” என்பது அரபுகளைக் குறிக்கும் என்றார். இப்னு ஜரீர் கூறினார்: சரியான கருத்து, இந்த வேண்டுதல் அரபுகளையும் மற்றவர்களையும் உள்ளடக்குகிறது; ஏனெனில் இப்ராஹீமின் சந்ததியில் இஸ்ராயீலின் மக்களும் உள்ளனர். “மூஸாவின் மக்களிலும், சத்தியத்தைக் கொண்டு நேர்வழி காட்டி அதன்படி நீதியுடன் நடக்கும் ஒரு சமுதாயம் உண்டு” என்று அல்லாஹ் கூறியுள்ளான். இப்னு ஜரீர் கூறிய கருத்து அஸ்-ஸுத்தீயின் கருத்தை மறுப்பதில்லை; ஏனெனில் அவர்களை மட்டும் குறிப்பிட்டாலும், மற்றவர்கள் அதில் அடங்கமாட்டார்கள் என்று ஆகாது.
வசனத்தின் சூழல் அரபுகளைப் பற்றியது; அதனால்தான் அதன் பின்னர், “எங்கள் இறைவா! அவர்களிடையே அவர்களிலிருந்தே ஒரு தூதரை அனுப்புவாயாக; அவர் உன் வசனங்களை அவர்களுக்குச் சொல்லிக் கொடுத்து, வேதத்தையும் ஞானத்தையும் அவர்களுக்குக் கற்பித்து, அவர்களைத் தூய்மைப்படுத்துவார்” என்று கூறப்படுகிறது. இதனால் குறிக்கப்படுபவர் முஹம்மத் (ஸல்) ஆவார். அவர் அவர்களிடையே அனுப்பப்பட்டார்; “எழுதப் படிக்கத் தெரியாதவர்களிடையே அவர்களிலிருந்தே ஒரு தூதரை அனுப்பியவன் அவனே” என்று அல்லாஹ் கூறியுள்ளான்.
அதேவேளை, “மனிதர்களே! நிச்சயமாக நான் உங்கள் அனைவரிடத்திற்கும் அல்லாஹ்வின் தூதராக இருக்கிறேன்” என்ற வசனமும், இதர தெளிவான சான்றுகளும் காட்டுவதுபோல், அவரது தூதுத்துவம் அரபு அல்லாதவர்களுக்கும் கருப்பினத்தவர்களுக்கும் வெள்ளையர்களுக்கும் பொதுவானது.
இப்ராஹீமும் இஸ்மாயீலும் (அவ்விருவரின் மீது சாந்தி உண்டாகட்டும்) செய்த இந்த வேண்டுதல், “எங்கள் இறைவா! எங்கள் துணைவியரிலிருந்தும் எங்கள் சந்ததியினரிலிருந்தும் எங்களுக்குக் கண் குளிர்ச்சியை வழங்குவாயாக! இறையச்சமுடையோருக்கு எங்களை முன்னுதாரணமாக ஆக்குவாயாக!” என்று இறைநம்பிக்கையுடைய நல்லடியார்கள் வேண்டுவதைப் போன்றதாகும்.
இது மார்க்கரீதியாக விரும்பத்தக்க வேண்டுதலாகும். ஏனெனில், அல்லாஹ்வை மட்டுமே வணங்கி, அவனுக்கு இணையாக்காமல் இருக்கும் சந்ததியினர் தமக்குப் பிறக்க வேண்டும் என்று விரும்புவதும், அல்லாஹ்வை வணங்குவதை நேசிப்பதன் நிறைவான அம்சங்களில் ஒன்றாகும்.
அல்லாஹ் இப்ராஹீமிடம், “நிச்சயமாக நான் உம்மை மக்களுக்கு ஒரு தலைவராக ஆக்குகிறேன்” என்று கூறியபோது, அவர், “என் சந்ததியினரிலும்?” என்று கேட்டார். “எனது உடன்படிக்கை அநியாயக்காரர்களைச் சென்றடையாது” என்று அல்லாஹ் கூறினான். “என்னையும் என் மக்களையும் சிலைகளை வணங்குவதிலிருந்து விலக்குவாயாக” என்ற அவரது வேண்டுதலும் இதனுடன் தொடர்புடையதே.
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்துள்ள ஸஹீஹ் முஸ்லிம் ஹதீஸில், “ஆதமின் மகன் இறந்துவிட்டால், மூன்று செயல்களைத் தவிர அவனுடைய செயல்கள் முடிவடைகின்றன: தொடர்ந்து பயனளிக்கும் தர்மம், பயனளிக்கும் அறிவு, அல்லது அவனுக்காகப் பிரார்த்திக்கும் நல்ல பிள்ளை” என்று கூறப்பட்டுள்ளது.
“எங்கள் கிரியைகளை எங்களுக்குக் காண்பிப்பாயாக” (وَأَرِنَا مَنَاسِكَنَا) என்பது குறித்து, இப்னு ஜுரைஜ், அதாஉவின் வழியாக, “அவற்றை எங்களுக்காக வெளிப்படுத்தி, அவற்றை எங்களுக்குக் கற்பிப்பாயாக” என்றார். முஜாஹித், “எங்கள் பலியிடும் இடங்களை எங்களுக்குக் காண்பிப்பாயாக” என்றார். அதாஉ, கதாதா ஆகியோரிடமிருந்தும் இதற்கு ஒத்த கருத்து அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
ஸயீத் இப்னு மன்ஸூர் அறிவித்தார்: முஜாஹித் கூறினார்: “இப்ராஹீம், ‘எங்கள் கிரியைகளை எங்களுக்குக் காண்பிப்பாயாக’ என்று வேண்டினார். ஜிப்ரீல் அவரிடம் வந்து, அவரை இல்லத்திற்குக் கூட்டிச் சென்று, ‘அடித்தளங்களை உயர்த்துங்கள்’ என்றார். அவர் அடித்தளங்களை உயர்த்தி, கட்டுமானத்தை முடித்ததும், ஜிப்ரீல் அவரது கையைப் பிடித்து ஸஃபாவுக்குக் கூட்டிச் சென்று, ‘இது அல்லாஹ்வின் அடையாளங்களில் ஒன்று’ என்றார். பின்னர் மர்வாவுக்குச் சென்று, ‘இதுவும் அல்லாஹ்வின் அடையாளங்களில் ஒன்று’ என்றார்.
பின்னர் மினாவை நோக்கிச் சென்றார். அகபாவை அடைந்தபோது, மரத்தருகே இப்லீஸ் நின்றுகொண்டிருந்தான். ‘தக்பீர் கூறி, அவன்மீது கல்லெறியுங்கள்’ என்றார். இப்ராஹீம் தக்பீர் கூறிக் கல்லெறிந்தார். இப்லீஸ் சென்றுவிட்டான். பின்னர் நடு ஜம்ராவுக்கு அருகே நின்றான்.
ஜிப்ரீலும் இப்ராஹீமும் அவனைக் கடந்தபோது, ‘தக்பீர் கூறி, அவன்மீது கல்லெறியுங்கள்’ என்றார். இப்ராஹீம் தக்பீர் கூறிக் கல்லெறிந்தார். இப்லீஸ் சென்றான். அந்தத் தீயவன் ஹஜ்ஜில் ஏதோ ஒன்றைச் சேர்க்க நினைத்தான்; ஆனால் முடியவில்லை.
ஜிப்ரீல் இப்ராஹீமின் கையைப் பிடித்து அல்-மஷ்அர் அல்-ஹராமுக்கு அழைத்துச் சென்று, ‘இதுவே அல்-மஷ்அர் அல்-ஹராம்’ என்றார். பின்னர் அவரை அரஃபாத்துக்கு அழைத்துச் சென்று, ‘நான் உங்களுக்குக் காட்டியதை அறிந்துகொண்டீர்களா?’ என்று மூன்று முறை கேட்டார். ‘ஆம்’ என்றார் இப்ராஹீம்.”
அபூ மிஜ்லஸ் மற்றும் கதாதாவிடமிருந்தும் இதற்கு ஒத்த கருத்து அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
அபூ தாவூத் அத்தயாலிஸீ கூறினார்: ஹம்மாத் இப்னு ஸலமா, அபூ அல்-ஆஸிம் அல்-ஃகனவீ வழியாகவும், அவர் அபூ அத்துஃபைல் வழியாகவும், அவர் இப்னு அப்பாஸ் வழியாகவும் அறிவித்தார். இப்னு அப்பாஸ் கூறினார்: “இப்ராஹீமுக்கு ஹஜ்ஜின் கிரியைகள் காண்பிக்கப்பட்டபோது, ஸயீ செல்லும் இடத்தில் ஷைத்தான் அவருக்கு எதிராக வந்தான். இப்ராஹீம் அவனை முந்திச் சென்றார். பின்னர் ஜிப்ரீல் அவரை மினாவுக்கு அழைத்துச் சென்று, ‘இதுவே மக்கள் தங்கும் இடம்’ என்றார்.
அகபா ஜம்ராவை அடைந்தபோது ஷைத்தான் அவருக்கு எதிராக வந்தான். அவர் ஏழு சிறுகற்களால் அவனை எறிந்து விரட்டினார். பின்னர் நடு ஜம்ராவுக்கு வந்தபோதும் ஷைத்தான் எதிராக வந்தான். அவரும் ஏழு சிறுகற்களால் அவனை எறிந்து விரட்டினார். பின்னர் கடைசி ஜம்ராவுக்கு வந்தபோதும் ஷைத்தான் எதிராக வந்தான்.
அவரும் ஏழு சிறுகற்களால் அவனை எறிந்து விரட்டினார். பின்னர் அவரை ஜம்உக்கு அழைத்துச் சென்று, ‘இதுவே அல்-மஷ்அர்’ என்றார். பிறகு அரஃபாவுக்கு அழைத்துச் சென்று, ‘இதுவே அரஃபா’ என்றார். ஜிப்ரீல் அவரிடம், ‘நீங்கள் அறிந்துகொண்டீர்களா?’ என்று கேட்டார்.”
அல்-பகவியின் தஃப்ஸீர்
அல்லாஹ் கூறுகிறான்: “இப்ராஹீம் இறை இல்லத்தின் அடித்தளங்களை உயர்த்தியபோது, அவருடன் இஸ்மாயீலும் இருந்தார்.” அறிவிப்பாளர்கள் கூறுகின்றனர்: அல்லாஹ் பூமியைப் படைப்பதற்கு இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இல்லத்தின் இடத்தைப் படைத்தான். அது தண்ணீரின் மீது இருந்த வெண்மையான நுரையாக இருந்தது; அதன் அடியிலிருந்து பூமி விரிக்கப்பட்டது. அல்லாஹ் ஆதமை (அலை) பூமிக்கு இறக்கியபோது, அவர் தனிமையை உணர்ந்து அல்லாஹ்விடம் முறையிட்டார்.
அப்போது அல்லாஹ், சுவர்க்கத்தின் மாணிக்கங்களில் ஒன்றான மாணிக்கத்தால் செய்யப்பட்ட, பச்சை மரகதத்தால் ஆன கிழக்கு மற்றும் மேற்கு என இரண்டு வாயில்களைக் கொண்ட “அல்-பைத் அல்-மஅ்மூர்” இல்லத்தை இறக்கி, இப்போதைய இல்லத்தின் இடத்தில் வைத்தான். “ஆதமே! என் அரியணையைச் சுற்றி வலம் வருவதைப் போல நீயும் இதைச் சுற்றி வலம் வருவதற்கும், என் அரியணைக்கு அருகில் தொழுவதைப் போல இதனருகில் தொழுவதற்கும் உனக்காக ஓர் இல்லத்தை இறக்கியுள்ளேன்” என்று கூறினான்.
அல்லாஹ் கல்லையும் இறக்கினான். அது வெண்மையாக இருந்தது; அறியாமைக் காலத்தில் மாதவிடாய் இரத்தம் தொட்டதால் கருமையானது. ஆதம் இந்திய நாட்டிலிருந்து மக்காவை நோக்கி நடந்து சென்றார். அல்லாஹ் அவருக்கு இல்லத்தின் வழியைக் காட்ட ஒரு வானவரை நியமித்தான்.
ஆதம் இல்லத்திற்குச் சென்று ஹஜ் செய்து, ஹஜ்ஜின் கிரியைகளை நிறைவேற்றினார். அவர் முடித்ததும் வானவர்கள் அவரைச் சந்தித்து, “ஆதமே! உங்கள் ஹஜ் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. உங்களுக்கு இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே நாங்கள் இந்த இல்லத்தில் ஹஜ் செய்துள்ளோம்” என்றனர்.
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) கூறினார்: ஆதம் இந்தியாவிலிருந்து மக்காவுக்கு நடந்தே நாற்பது முறை ஹஜ் செய்தார்.
வெள்ளப்பெருக்கு ஏற்பட்ட காலம் வரை இந்த நிலை நீடித்தது. பின்னர் அல்லாஹ் அந்த இல்லத்தை நான்காவது வானத்திற்கு உயர்த்தினான். ஒவ்வொரு நாளும் எழுபதாயிரம் வானவர்கள் அதில் நுழைகின்றனர்; மீண்டும் அவர்களுக்குத் திரும்பும் வாய்ப்பு கிடைப்பதில்லை. பின்னர் ஜிப்ரீல் (அலை) அனுப்பப்பட்டு, கருங்கல்லை வெள்ளநீரிலிருந்து பாதுகாப்பதற்காக அபூ குபைஸ் மலையில் மறைத்து வைத்தார். இப்ராஹீமின் காலம் வரை இல்லத்தின் இடம் வெறுமையாக இருந்தது.
பின்னர், இஸ்மாயீலும் இஸ்ஹாக்கும் பிறந்த பிறகு, நினைவுகூரப்படும் ஓர் இல்லத்தைக் கட்டுமாறு அல்லாஹ் இப்ராஹீமுக்குக் கட்டளையிட்டான். அதன் இடத்தைத் தெளிவுபடுத்துமாறு அவர் அல்லாஹ்விடம் வேண்டினார். அப்போது இல்லத்தின் இடத்தை அவருக்குக் காட்டுவதற்காக அல்லாஹ் ஸகீனாவை அனுப்பினான். அது பாம்பைப் போன்ற இரண்டு தலைகளைக் கொண்ட, வேகமாக வீசும் காற்றாக இருந்தது.
ஸகீனா தங்கும் இடத்தில் கட்டுமாறு இப்ராஹீமுக்குக் கட்டளையிடப்பட்டது. அவர் அதைப் பின்தொடர்ந்து மக்காவை அடைந்தார். அங்கே ஸகீனா கேடயத்தை மடிப்பதைப் போல இல்லத்தின் இடத்தில் சுருண்டு நின்றது. இது அலீ மற்றும் அல்-ஹஸன் ஆகியோரின் கருத்தாகும்.
இப்னு அப்பாஸ் கூறினார்: அல்லாஹ் கஅபாவின் அளவுள்ள ஒரு மேகத்தை அனுப்பினான். இப்ராஹீம் அந்த மேகத்தின் நிழலில் நடந்தார். அது மக்காவை அடைந்து இல்லத்தின் இடத்தில் நின்றது. அப்போது அதிலிருந்து, “இப்ராஹீமே! அதன் நிழலின் அளவுக்கு மட்டும் கட்டுங்கள்; அதிகரிக்கவும் வேண்டாம், குறைக்கவும் வேண்டாம்” என்று அழைக்கப்பட்டது.
இன்னொரு கருத்தின்படி, “இப்ராஹீமுக்கு இல்லத்தின் இடத்தை நாம் வசிப்பிடமாகக் காட்டினோம்” என்ற அல்லாஹ்வின் கூற்றின்படி, இல்லத்தின் இடத்தைக் காட்ட ஜிப்ரீலை அல்லாஹ் அனுப்பினான்.
இப்ராஹீமும் இஸ்மாயீலும் இல்லத்தைக் கட்டினர். இப்ராஹீம் கட்ட, இஸ்மாயீல் அவரிடம் கற்களை எடுத்துக் கொடுத்தார். இதுவே, “இப்ராஹீம் இல்லத்தின் அடித்தளங்களை உயர்த்தியபோது, அவருடன் இஸ்மாயீலும் இருந்தார்” என்ற அல்லாஹ்வின் கூற்றாகும். அதாவது, அவர் அதன் அஸ்திவாரங்களை அமைத்தார்.
“அடித்தளம்” என்பதன் ஒருமை “காயிதா” ஆகும். அல்-கிஸாயீ கூறினார்: அது இல்லத்தின் சுவர்களைக் குறிக்கும்.
இப்னு அப்பாஸ் கூறினார்: இல்லம் ஐந்து மலைகளிலிருந்து கொண்டுவரப்பட்ட கற்களால் கட்டப்பட்டது: தூர் ஸீனா, தூர் ஸைதா, லுப்னான்—இது ஷாம் நாட்டிலுள்ள மலை—அல்-ஜூதி—இது தீபகற்பத்திலுள்ள மலை—மற்றும் மக்காவிலுள்ள ஹிரா மலை. அதன் அடித்தளங்கள் ஹிரா மலையின் கற்களால் அமைக்கப்பட்டன. இப்ராஹீம் கருங்கல்லின் இடத்தை அடைந்தபோது, “மக்களுக்கு அடையாளமாக இருக்கக்கூடிய அழகான கல்லொன்றைக் கொண்டுவா” என்று இஸ்மாயீலிடம் கூறினார். அவர் ஒரு கல்லைக் கொண்டுவந்தார்.
“இதைவிட அழகானதைக் கொண்டுவா” என்றார். இஸ்மாயீல் அதைத் தேடிச் சென்றபோது, அபூ குபைஸ் மலை, “இப்ராஹீமே! உங்களிடம் என்னுடைய ஓர் அடைக்கலம் உள்ளது; அதை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்” என்று அழைத்தது. இப்ராஹீம் கருங்கல்லை எடுத்து அதன் இடத்தில் வைத்தார்.
அல்லாஹ் வானத்தில் ஒரு இல்லத்தைக் கட்டி, அதற்கு அல்-பைத் அல்-மஅ்மூர் என்றும் அள்ளுராஹ் என்றும் பெயரிட்டான் என்றும், அதன் அளவுக்கும் வடிவத்திற்கும் நேராகப் பூமியில் கஅபாவைக் கட்டுமாறு வானவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டான் என்றும் கூறப்படுகிறது. முதன்முதலில் கஅபாவைக் கட்டியவர் ஆதம் என்றும், வெள்ளப்பெருக்கின் காலத்தில் அது அழிந்துவிட்டது என்றும், பின்னர் அல்லாஹ் அதை இப்ராஹீமுக்குக் காட்ட, அவர் மீண்டும் கட்டினார் என்றும் கூறப்படுகிறது.
“எங்கள் இறைவா! எங்களிடமிருந்து ஏற்றுக்கொள்” (رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا) என்பதில், அவர்கள் இருவரும், “எங்கள் கட்டுமானத்தை எங்களிடமிருந்து ஏற்றுக்கொள்” என்று கூறினார்கள் என்பது மறைமுகமாகப் பொருள்படுகிறது. “நிச்சயமாக நீதான் நன்கு செவியுறுபவன்” என்பது எங்கள் வேண்டுதலைக் கேட்பவன் என்பதாகும்; “நன்கறிந்தவன்” என்பது எங்கள் எண்ணங்களை அறிந்தவன் என்பதாகும்.
“எங்கள் இறைவா! எங்களிருவரையும் உனக்குப் பணிந்தவர்களாக ஆக்குவாயாக” (رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ) என்பது, உன்னை ஒருமைப்படுத்தி, உனக்குக் கீழ்ப்படிந்து, உனக்காக உளத்தூய்மையுடன், உனக்குப் பணிந்தவர்களாக ஆக்குவாயாக என்பதாகும். “எங்கள் சந்ததியிலிருந்தும்” (وَمِنْ ذُرِّيَّتِنَا) என்பது எங்கள் பிள்ளைகளிலிருந்தும் என்பதாகும். “ஒரு சமுதாயத்தை” (أُمَّةً) என்பது ஒரு குழு; பொதுவாக “உம்மத்” என்பது நபிமார்களைப் பின்பற்றுவோரைக் குறிக்கும்.
“உனக்குப் பணிந்ததாக” (مُسْلِمَةً لَكَ) என்பது உனக்குப் பணிந்ததாகும்.
“எங்களுக்குக் காண்பிப்பாயாக” (وَأَرِنَا) என்பது எங்களுக்குக் கற்பித்து, அறிவித்துக் கொடுப்பாயாக என்பதாகும். இப்னு கஸீர் இதனை ரா எழுத்தைச் சுகூனுடன் ஓதினார்; அபூ அம்ர் அந்த எழுத்தின் இயக்கத்தைச் சுருக்கமாக உச்சரித்தார்; மற்றவர்கள் அதை கஸ்ராவுடன் ஓதினர். ஹா மீம் அஸ்-ஸஜ்தா அத்தியாயத்தில், இப்னு ஆமிரும் அபூ பக்ரும் சுகூனுடன் ஓதுவதில் உடன்பட்டனர். இதன் மூல வடிவம் “அர்இனா” என்பதாகும்; இலகுவாக உச்சரிப்பதற்காக ஹம்ஸா நீக்கப்பட்டு, அதன் இயக்கம் ரா எழுத்துக்கு மாற்றப்பட்டது.
அதைச் சுகூனுடன் ஓதியவர்கள், ஹம்ஸா நீக்கப்பட்டதால் அதன் இயக்கமும் நீக்கப்பட்டதாகக் கூறினர்.
“எங்கள் கிரியைகளை” (مَنَاسِكَنَا) என்பது எங்கள் மார்க்கத்தின் சட்டங்களையும் ஹஜ்ஜின் கிரியைகளையும் குறிக்கும். எங்கள் ஹஜ்ஜுக்குரிய இடங்கள் என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது. முஜாஹித், “எங்கள் பலியிடும் இடங்கள்; ‘நுஸுக்’ என்பது பலியிடப்படும் பிராணி” என்றார். “எங்கள் வழிபாட்டிடங்கள்” என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது.
“நுஸுக்” என்பதன் அடிப்படைப் பொருள் வழிபாடு; “நாஸிக்” என்பது வழிபடுபவர்.
அல்லாஹ் அவர்களின் வேண்டுதலுக்குப் பதிலளித்து, ஜிப்ரீலை அனுப்பி, அரஃபா நாளில் ஹஜ்ஜின் கிரியைகளைக் காண்பித்தான். அவர்கள் அரஃபாத்தை அடைந்தபோது, “இப்ராஹீமே! அறிந்துகொண்டீர்களா?” என்று கேட்டார். “ஆம்” என்று பதிலளித்தார். அதனால்தான் அந்த நாளுக்கு “அரஃபா” என்றும், அந்த இடத்திற்கு “அரஃபாத்” என்றும் பெயரிடப்பட்டது.
“எங்களை மன்னித்து ஏற்றுக்கொள்வாயாக” (وَتُبْ عَلَيْنَا) என்பது எங்கள் குற்றங்களைக் கடந்து மன்னிப்பாயாக என்பதாகும். “நிச்சயமாக நீதான் தவ்பாவை அதிகம் ஏற்றுக்கொள்பவன், கருணையாளன்” என்பதாகும்.
ஸஹீஹ் அல்-புகாரி (எண் 3364)-இல், இப்ராஹீமும் இஸ்மாயீலும் கஅபாவைக் கட்டிய வரலாறு விரிவாக விவரிக்கப்படுகிறது. இருவரும் கட்டிடத்தைச் சுற்றி வந்தபோது, இந்த மன்றாட்டின் சொற்களையே மீண்டும் கூறினர்.
ஸஹீஹ் அல்-புகாரி (எண் 3364)-இல், இப்ராஹீமும் இஸ்மாயீலும் கஅபாவைக் கட்டிய வரலாறு விரிவாக விவரிக்கப்படுகிறது. இருவரும் கட்டிடத்தைச் சுற்றி வந்தபோது, இந்த மன்றாட்டின் சொற்களையே மீண்டும் கூறினர்.