இப்ராஹீமின் விரிவான பிரார்த்தனைகள்

ஷேக் அப்துர்ரஹ்மான் அஸ்-ஸஅதியின் தஃப்ஸீர்

அதற்குக் காரணம், அவர் இஸ்மாயீல் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்களின் தாயான ஹாஜரையும், பால்குடிப் பருவத்தில் இருந்த அவருடைய மகன் இஸ்மாயீல் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்களையும் ஷாமிலிருந்து அழைத்து வந்து, அப்போது குடியிருப்போரோ, அழைப்போரோ, பதிலளிப்போரோ இல்லாத மக்காவில் இருவரையும் விட்டுவைத்தார். அவர்களை அங்கே விட்டபோது, தம் இறைவனிடம் இந்தப் பிரார்த்தனையைச் செய்தார். தம் இறைவனிடம் பணிவுடனும் அவன்மீது நம்பிக்கை வைத்தும் அவர் கூறினார்: “எங்கள் இறைவா! நிச்சயமாக நான் என் சந்ததிகளில் சிலரைத் தங்கவைத்துள்ளேன்.”

அதாவது, என் சந்ததியினர் அனைவரையும் அல்ல; ஏனெனில் இஸ்ஹாகும் அவருடைய பிற மகன்களும் ஷாமில் இருந்தனர். இஸ்மாயீலையும் அவருடைய சந்ததியினரையும் மட்டுமே அவர் மக்காவில் தங்கவைத்தார். “விளைச்சல் இல்லாத பள்ளத்தாக்கில்” என்பதன் பொருள், மக்காவின் நிலம் விவசாயத்திற்கு ஏற்றதல்ல என்பதாகும்.

“எங்கள் இறைவா! அவர்கள் தொழுகையை நிலைநிறுத்துவதற்காக” என்பதன் பொருள்: அவர்களை ஏகத்துவவாதிகளாகவும் தொழுகையை நிலைநிறுத்துபவர்களாகவும் ஆக்குவாயாக. ஏனெனில், சமய வழிபாடுகளில் மிகவும் சிறப்பானதும் முதன்மையானதுமாகத் தொழுகையை நிலைநிறுத்துவது உள்ளது. அதை நிலைநிறுத்துபவர் தமது மார்க்கத்தையே நிலைநிறுத்தியவராவார்.

“ஆகவே, மக்களில் சிலரின் உள்ளங்களை அவர்களிடம் ஈர்ப்பாயாக” என்றால், அவர்கள் மீதும் அவர்கள் தங்கியிருக்கும் இடத்தின் மீதும் அன்பு கொள்ளுமாறு ஆக்குவாயாக என்பதாகும். அல்லாஹ் அவருடைய பிரார்த்தனைக்குப் பதிலளித்தான். இஸ்மாயீலின் சந்ததியிலிருந்து முஹம்மது (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களை வெளிப்படுத்தினான். அவர் தம் சந்ததியினரை இஸ்லாமிய மார்க்கத்திற்கும், அவர்களுடைய தந்தை இப்ராஹீமின் மார்க்கத்திற்கும் அழைத்தார்.

அவர்கள் அவருக்கு மறுமொழி அளித்து, தொழுகையை நிலைநிறுத்துபவர்களானார்கள்.

அல்லாஹ், இப்ராஹீமின் சந்ததியினர் தங்கவைக்கப்பட்டிருந்த இந்த வீட்டை ஹஜ் செய்வதைக் கடமையாக்கினான். மேலும், இதயங்களை ஈர்க்கும் வியப்பூட்டும் இரகசியத்தை அதில் வைத்தான். மக்கள் அதை ஹஜ் செய்கிறார்கள்; ஆயினும் எப்போதும் அதனால் தம் விருப்பம் நிறைவேறிவிட்டதாக உணர்வதில்லை. மாறாக, ஒருவர் அங்கு செல்லச் செல்ல அவருடைய ஏக்கம் அதிகரிக்கிறது; அதன்மீதான ஈடுபாடும் பேராவலும் பெருகுகின்றன.

இதுவே அதைத் தன் பரிசுத்த இருப்புடன் அல்லாஹ் இணைத்துக் கூறியதன் இரகசியமாகும். “அவர்கள் நன்றி செலுத்துவதற்காக அவர்களுக்கு கனிகளில் இருந்து உணவளிப்பாயாக” என்று அவர் வேண்டினார். அல்லாஹ் அவருடைய பிரார்த்தனைக்குப் பதிலளித்தான். எல்லாவற்றின் கனிகளும் அங்கே கொண்டுவரப்படுகின்றன.

மக்கா புனித நகரத்தில் எப்போதும் கனிகள் நிறைந்திருப்பதையும், எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் வாழ்வாதாரங்கள் தொடர்ந்து அங்கு வந்து சேர்வதையும் நீ காண்கிறாய்.

அவர்களுக்கு இஸ்மாயீலும் இஸ்ஹாக்கும் வழங்கப்பட்டது மிகப்பெரிய அருட்கொடைகளில் ஒன்றாகும். பிள்ளை கிடைக்கும் நம்பிக்கையே அற்றுப் போயிருந்த முதுமைக் காலத்தில் அவர்கள் கிடைத்தது மற்றொரு அருட்கொடையாகும். அவர்கள் நற்செயல்புரியும் நபிமார்களாக இருந்தது இன்னும் உயர்ந்ததும் சிறந்ததுமான அருட்கொடையாகும். “நிச்சயமாக என் இறைவன் பிரார்த்தனையை நன்கு செவியுறுபவன்” என்றால், அவனிடம் பிரார்த்திப்பவருக்கு அவன் பதிலளிப்பது நெருக்கமானது என்பதாகும்.

நான் அவனிடம் பிரார்த்தித்தேன்; அவன் என் எதிர்பார்ப்பை வீணாக்கவில்லை.

“அவை நிச்சயமாக மக்களில் பலரை வழிகெடுத்தன” என்றால், அவற்றின் காரணமாக அவர்கள் நேர்வழியிலிருந்து விலகினர் என்பதாகும். “எவர் என்னைப் பின்பற்றுகிறாரோ” — அகிலங்களின் இறைவனான அல்லாஹ்வுக்காக நான் கொண்டுவந்த ஏகத்துவத்தையும் தூய வழிபாட்டையும் பின்பற்றுகிறாரோ — “நிச்சயமாக அவர் என்னைச் சேர்ந்தவர்.” முழுமையான ஒத்திசைவு காரணமாக அவர் என்னைச் சேர்ந்தவராவார்; ஒரு சமூகத்தை நேசித்து அதைப் பின்பற்றுபவர் அதனுடன் சேர்ந்து விடுகிறார். “எனக்கு மாறு செய்பவரை நீ மன்னிப்பவனும் கருணையாளனுமாக இருக்கிறாய்.”

இது கலீல் இப்ராஹீம் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்களின் இரக்கத்தைக் காட்டுகிறது: கீழ்ப்படியாதவர்களுக்கும் அல்லாஹ்விடம் மன்னிப்பையும் கருணையையும் வேண்டினார். அல்லாஹ் தன் அடியார்களிடம் அவரைவிடவும் அதிகம் கருணையுள்ளவன்; தன்னிடம் பிடிவாதமாகக் கீழ்ப்படிய மறுப்பவரையே அவன் தண்டிப்பான்.

பின்னர் அவர் தனக்காகவும் தம் சந்ததியினருக்காகவும் பிரார்த்தித்தார்: “என் இறைவா! என்னைத் தொழுகையை நிலைநிறுத்துபவனாக ஆக்குவாயாக; என் சந்ததியிலிருந்தும் அவ்வாறானவர்களை ஏற்படுத்துவாயாக. எங்கள் இறைவா! என் பிரார்த்தனையை ஏற்றுக்கொள்வாயாக!”

அதாவது, எங்களைப் பற்றி எங்களைவிட நீயே நன்கு அறிந்தவன். எங்களுக்குத் தெரிந்ததும் தெரியாததுமான செயல்களில், உன் அறிவுக்கும் கருணைக்கும் ஏற்றவற்றை எளிதாக்குமாறு உன் ஏற்பாட்டையும் பராமரிப்பையும் வேண்டுகிறோம். “வானத்திலோ பூமியிலோ எதுவும் அல்லாஹ்வுக்கு மறைவானதல்ல.” இந்தப் பிரார்த்தனையும் அதில் அடங்கும்.

உலகங்களின் இறைவனுக்கு நன்றி செலுத்துவதையும் அதிகப்படுத்துவதையும் தவிர வேறெதையும் கலீல் இப்ராஹீம் இதன் மூலம் நாடவில்லை.

மேலும், இந்த அழகிய நிலைமையில் இருந்த இப்ராஹீம் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்களை நினைவுகூர்வீராக: “என் இறைவா! இந்த ஊரை” — அதாவது, புனிதப் பிரதேசத்தை — “பாதுகாப்புமிக்கதாக ஆக்குவாயாக!” அல்லாஹ் அவருடைய பிரார்த்தனைக்குச் சட்டரீதியாகவும் விதிப்படியும் பதிலளித்தான். சட்டப்படி அதை புனிதமானதாக ஆக்கினான்; விதிப்படி அதன் புனிதத்தைக் காக்கும் வழிகளை ஏற்படுத்தினான்.

அது அறியப்பட்டதே: எந்த அநியாயக்காரனும் அதற்குத் தீங்கு செய்ய நாடினால், யானைப் படையினருக்கும் பிறருக்கும் செய்ததுபோல அல்லாஹ் அவனை முறியடித்தான். பின்னர் அவர் தனக்கும் தம் மகன்களுக்கும் பாதுகாப்பு வேண்டினார்: “என்னையும் என் மகன்களையும் சிலைகளை வணங்குவதை விட்டும் தூரமாக்குவாயாக!” அதாவது, அவற்றை வணங்குவதிலிருந்தும் அவற்றுடன் தொடர்புகொள்வதிலிருந்தும் என்னையும் அவர்களையும் வெகுதூரத்தில் வைத்தருள்வாயாக. பின்னர், சிலை வணக்கத்தால் சோதிக்கப்பட்டு அதில் சிக்கியோர் பலர் இருந்ததால், தமக்கும் தம் மகன்களுக்கும் அவர் ஏன் அஞ்சினார் என்பதைக் கூறினார்.

பின்னர் அவர் கூறினார்: “எங்கள் இறைவா! நிச்சயமாக நீ எங்கள் உள்ளத்தில் மறைப்பதையும் வெளிப்படுத்துவதையும் அறிவாய்.” எங்களைப் பற்றி எங்களைவிட நீயே நன்கு அறிந்தவன். எங்களுக்குத் தெரிந்ததும் தெரியாததுமான செயல்களில், உன் அறிவுக்கும் கருணைக்கும் ஏற்றவற்றை எளிதாக்குமாறு உன் ஏற்பாட்டையும் பராமரிப்பையும் வேண்டுகிறோம்.

“வானத்திலோ பூமியிலோ எதுவும் அல்லாஹ்வுக்கு மறைவானதல்ல.” இந்தப் பிரார்த்தனையும் அதில் அடங்கும். உலகங்களின் இறைவனுக்கு நன்றி செலுத்துவதையும் அதிகப்படுத்துவதையும் தவிர வேறெதையும் கலீல் இப்ராஹீம் இதன் மூலம் நாடவில்லை.

“கணக்கு விசாரிக்கப்படும் நாளில், என்னையும், என் பெற்றோரையும், நம்பிக்கையாளர்களையும் மன்னிப்பாயாக!” என்று அவர் வேண்டினார். அல்லாஹ் இதில் அவர் செய்த பிரார்த்தனைகளுக்குப் பதிலளித்தான். ஆனால், தம் தந்தைக்காக அவர் செய்த பிரார்த்தனை, அவருக்கு அளித்திருந்த வாக்குறுதியின் அடிப்படையிலேயே இருந்தது. அவர் அல்லாஹ்வின் பகைவர் என்பது தெளிவானபோது, அவரிடமிருந்து இப்ராஹீம் விலகிக்கொண்டார்.

இமாம் இப்னு கஸீரின் தஃப்ஸீர்

பின்னர் அவர், “என் இறைவா! என்னைத் தொழுகையை நிலைநிறுத்துபவனாக ஆக்குவாயாக” என்றார். அதாவது, தொழுகையைப் பேணி, அதன் வரம்புகளை நிலைநிறுத்துபவனாக என்னை ஆக்குவாயாக. “என் சந்ததியிலிருந்தும்” என்றால், அவர்களையும் தொழுகையை நிலைநிறுத்துபவர்களாக ஆக்குவாயாக என்பதாகும்.

“எங்கள் இறைவா! என் பிரார்த்தனையை ஏற்றுக்கொள்வாயாக” என்றால், நான் உன்னிடம் வேண்டிய அனைத்திலும் என் பிரார்த்தனையை ஏற்றுக்கொள்வாயாக என்பதாகும்.

இப்னு ஜரீர் கூறினார்: தன் நெருங்கிய நண்பரான இப்ராஹீம், “எங்கள் இறைவா! நாங்கள் மறைப்பதையும் நாங்கள் வெளிப்படுத்துவதையும் நீ அறிவாய்” என்று கூறியதை அல்லாஹ் அறிவிக்கிறான். அதாவது, இந்தப் பிரார்த்தனையில் என் நோக்கத்தையும், இந்த ஊரிலுள்ள மக்களுக்காக நான் வேண்டியதன் நோக்கத்தையும் நீ அறிவாய். உன் திருப்தியை நாடுவதும், உனக்காக வழிபாட்டைத் தூய்மையாக்குவதுமே என் நோக்கம்.

ஏனெனில், வெளிப்படையானவையும் மறைவானவையும் உட்பட அனைத்தையும் நீ அறிவாய்; பூமியிலோ வானத்திலோ அவற்றில் எதுவும் உனக்கு மறைவதில்லை.

முதுமைக் காலத்திற்குப் பிறகு பிள்ளைகளை வழங்கியதற்காக அவர் தம் வலிமையும் மகத்துவமும் உடைய இறைவனைப் புகழ்ந்தார்: “முதுமையிலும் எனக்கு இஸ்மாயீலையும் இஸ்ஹாக்கையும் வழங்கிய அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும். நிச்சயமாக என் இறைவன் பிரார்த்தனையை நன்கு செவியுறுபவன்.” அதாவது, அவனிடம் பிரார்த்திப்பவருக்குப் பதிலளிப்பவன்; பிள்ளைகளைக் கேட்டுப் பிரார்த்தித்தபோது அவன் எனக்குப் பதிலளித்தான்.

“எங்கள் இறைவா! என்னையும் என் பெற்றோரையும் மன்னிப்பாயாக!” என்று சிலர் ஒருமை வடிவில் ஓதியுள்ளனர். தம் தந்தை அல்லாஹ்வின் பகைவன் என்பது தெளிவாகி, அவரிடமிருந்து விலகுவதற்கு முன்பாகவே இது நிகழ்ந்தது. “நம்பிக்கையாளர்களையும்” என்றால், அவர்கள் அனைவரையும் மன்னிப்பாயாக என்பதாகும்.

“கணக்கு விசாரிக்கப்படும் நாளில்” என்றால், நீ உன் அடியார்களைக் கணக்குப் பார்த்து அவர்களின் செயல்களுக்கேற்ப கூலி வழங்கும் நாளில்: நன்மைக்கு நன்மையும் தீமைக்கு தீமையும் வழங்குவாயாக என்பதாகும். அல்லாஹ்வே நன்கு அறிந்தவன்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு வஹ்ப் கூறினார்: அம்ர் இப்னு அல்-ஹாரிஸ் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; அவருக்கு பக்ர் இப்னு ஸவ்வாதா அறிவித்தார்; அவருக்கு அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு ஜுபைர், அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் வழியாக அறிவித்தார்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) இப்ராஹீம் கூறிய, “என் இறைவா! அவை மக்களில் பலரை வழிகெடுத்தன.

எவர் என்னைப் பின்பற்றுகிறாரோ, நிச்சயமாக அவர் என்னைச் சேர்ந்தவர்; எவர் எனக்கு மாறு செய்கிறாரோ, நிச்சயமாக நீ மன்னிப்பவனும் கருணையாளனுமாக இருக்கிறாய்” என்ற வசனத்தையும், ஈஸா (அலைஹிஸ்ஸலாம்) கூறிய, “நீ அவர்களைத் தண்டித்தால், நிச்சயமாக அவர்கள் உன் அடியார்களே; அவர்களை நீ மன்னித்தால், நிச்சயமாக நீயே யாவற்றையும் மிகைத்தவனும் ஞானமிக்கவனுமாக இருக்கிறாய்” என்ற வசனத்தையும் ஓதினார். பின்னர் அவர் தம் கைகளை உயர்த்தி, “அல்லாஹ்வே! என் சமூகத்தாரை; அல்லாஹ்வே! என் சமூகத்தாரை; அல்லாஹ்வே!

என் சமூகத்தாரை” என்று கூறி அழுதார். அப்போது அல்லாஹ், “முஹம்மதிடம் செல்; உன் இறைவன் நன்கு அறிந்தவன்; அவரிடம் அவரை அழச் செய்தது என்ன என்று கேள்” என்றான். ஜிப்ரீல் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவரிடம் வந்து கேட்டார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கூறியதை அவரிடம் தெரிவித்தார்.

அப்போது அல்லாஹ், “முஹம்மதிடம் சென்று, அவருடைய சமூகத்தாரைப் பற்றி நிச்சயமாக நாம் அவரைத் திருப்திப்படுத்துவோம்; அவரை வருத்தமடையச் செய்யமாட்டோம் என்று கூறு” என்றான். பின்னர், “ஜிப்ரீலே!” என்று கூறினான்.

இது, ஹாஜரையும் அவருடைய மகனையும் விட்டுச் சென்றபோது அவர் செய்த முதல் பிரார்த்தனைக்குப் பிறகு மற்றொரு பிரார்த்தனை என்பதைக் காட்டுகிறது. முதல் பிரார்த்தனை, வீட்டைக் கட்டுவதற்கு முன்பு நிகழ்ந்தது; இது அதைக் கட்டிய பின்னர் நிகழ்ந்தது. இது அல்லாஹ்விடம் மீண்டும் வேண்டி, அவனிடம் அதிகமாகப் பிரார்த்திப்பதாகும். அதனால்தான், “உன் புனிதமான வீட்டின் அருகில்” என்று கூறினார்.

“எங்கள் இறைவா! அவர்கள் தொழுகையை நிலைநிறுத்துவதற்காக” என்ற தொடர், “புனிதமான” என்ற சொல்லுடன் தொடர்புடையது என்று இப்னு ஜரீர் கூறினார். அதாவது, அந்த வீட்டின் அருகிலுள்ளவர்கள் தொழுகையை நிலைநிறுத்துவதற்கு இயலுமாறு, அதை நான் புனிதமானதாக ஆக்கினேன் என்பதாகும்.

“ஆகவே, மக்களில் சிலரின் உள்ளங்களை அவர்களிடம் ஈர்ப்பாயாக.” இப்னு அப்பாஸ், முஜாஹித், ஸயீத் இப்னு ஜுபைர் ஆகியோர் கூறினர்: “மக்களின் உள்ளங்கள்” என்று அவர் கூறியிருந்தால், பாரசீகர்கள், ரோமர்கள், யூதர்கள், கிறிஸ்தவர்கள், மற்ற மக்கள் அனைவரும் அங்கே பெருந்திரளாகக் கூடிவந்திருப்பார்கள். ஆனால் அவர் “மக்களில் சிலர்” என்று கூறியதால், முஸ்லிம்கள் அதற்கெனத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர். “அவர்களுக்கு கனிகளிலிருந்து உணவளிப்பாயாக” என்றால், நீர்வளம் கொண்ட ஊர்களில் வாழ்பவர்களுக்கு அளிப்பதைப்போல அவர்களுக்கும் உணவளிப்பாயாக என்பதாகும்.

அந்த இடம் “விளைச்சல் இல்லாத பள்ளத்தாக்காக” இருப்பதால், அவர்கள் உண்ணுவதற்குக் கனிகளை ஏற்படுத்துவாயாக. அல்லாஹ் அவருடைய பிரார்த்தனைக்குப் பதிலளித்தான். “நாம் அவர்களுக்கு பாதுகாப்புமிக்க புனிதப் பிரதேசத்தை ஏற்படுத்தவில்லையா? எல்லாப் பொருட்களின் கனிகளும் நம்மிடமிருந்து உணவாக அங்கு கொண்டுவரப்படுகின்றன” என்று அவன் கூறினான் (அல்-கஸஸ் 28:57).

இது அவனுடைய அருளும், கொடைத்தன்மையும், கருணையும், பரக்கத்தும் ஆகும்: புனித நகரமான மக்காவில் கனிதரும் மரம் இல்லாதபோதிலும், அதைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளின் கனிகள் அங்கே கொண்டுவரப்படுகின்றன. இது தன் நெருங்கிய நண்பரான இப்ராஹீம் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்களின் வேண்டுதலுக்குப் பதிலாக நிகழ்ந்தது.

இந்த இடத்தில், அரபு இணைவைப்பாளர்களுக்கு எதிராக அல்லாஹ் சான்று கூறுகிறான்: புனித நகரமான மக்கா முதன்முதலில் அல்லாஹ்வை மட்டும் வணங்குவதற்காகவே அமைக்கப்பட்டது; அதனால் அது செழிப்புற்று மக்கள் குடியமர்ந்தனர். ஆனால், மக்கா செழிப்புறக் காரணமான இப்ராஹீம், அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறொன்றை வணங்கியவர்களிடமிருந்து விலகிக்கொண்டார். அவர் மக்காவுக்காகப் பாதுகாப்பு வேண்டி, “என் இறைவா! இந்த ஊரைப் பாதுகாப்புமிக்கதாக ஆக்குவாயாக” என்றார்.

அல்லாஹ் அவருக்குப் பதிலளித்தான்: “நாம் பாதுகாப்பான புனிதப் பிரதேசத்தை ஏற்படுத்தியதை அவர்கள் காணவில்லையா? அவர்களைச் சுற்றியுள்ள மக்கள் பறித்துச் செல்லப்படுகிறார்கள்” (அல்-அன்கபூத் 29:67). மேலும், “நிச்சயமாக மனிதர்களுக்காக அமைக்கப்பட்ட முதல் வீடு, மக்காவில் உள்ளதாகும்; அது அருள்மிக்கதும் உலகத்தாருக்கு நேர்வழிகாட்டுவதுமாகும். அதில் தெளிவான அடையாளங்களும், இப்ராஹீம் நின்ற இடமும் உள்ளன.

அதில் நுழைந்தவர் பாதுகாப்புப் பெற்றவராவார்” என்று அவன் கூறினான் (ஆலு இம்ரான் 3:96–97). இந்தச் சம்பவத்தில், “என் இறைவா! இந்த ஊரைப் பாதுகாப்புமிக்கதாக ஆக்குவாயாக” என்று கூறினார். அவர் அதை “இந்த ஊர்” என்று குறிப்பிட்டுப் பேசியிருப்பது, அது கட்டப்பட்ட பின்பு அவர் இவ்வாறு பிரார்த்தித்ததைப் போன்றதாகும்.

இதனால்தான், “முதுமையிலும் எனக்கு இஸ்மாயீலையும் இஸ்ஹாக்கையும் வழங்கிய அல்லாஹ்வுக்கே புகழ்” என்று கூறினார். இஸ்மாயீல், இஸ்ஹாக்கைவிட பதின்மூன்று ஆண்டுகள் மூத்தவர் என்பது அறியப்பட்டதே. இஸ்மாயீல் பால்குடிப் பருவத்தில் இருந்தபோது அவரையும் அவருடைய தாயையும் மக்காவின் இடத்திற்குக் கொண்டு சென்ற சமயத்தில், “என் இறைவா! இந்த இடத்தைப் பாதுகாப்பான ஊராக ஆக்குவாயாக” என்றும் அவர் பிரார்த்தித்தார்.

அதை ஸூரத்துல் பகராவில் விரிவாகக் குறிப்பிட்டோம். “என்னையும் என் மகன்களையும் சிலைகளை வணங்குவதை விட்டும் தூரமாக்குவாயாக” என்றார். ஒவ்வொரு பிரார்த்தனை செய்பவரும் தனக்காகவும், தன் பெற்றோருக்காகவும், தன் சந்ததியினருக்காகவும் பிரார்த்திப்பது அவசியமாகும். பின்னர் சிலைகளால் பல படைப்பினங்கள் சோதிக்கப்பட்டதைக் குறிப்பிட்டு, அவற்றை வணங்கியவர்களிடமிருந்து தாம் விலகுவதாகக் கூறி, அவர்களுடைய விவகாரத்தை அல்லாஹ்விடம் ஒப்படைத்தார்.

அவன் நாடினால் அவர்களைத் தண்டிப்பான்; நாடினால் மன்னிப்பான். ஈஸா (அலைஹிஸ்ஸலாம்) கூறியதைப்போல: “நீ அவர்களைத் தண்டித்தால், நிச்சயமாக அவர்கள் உன் அடியார்களே; அவர்களை நீ மன்னித்தால், நிச்சயமாக நீயே யாவற்றையும் மிகைத்தவனும் ஞானமிக்கவனுமாக இருக்கிறாய்” (அல்-மாயிதா 5:118). இதில் அல்லாஹ்வின் நாட்டத்திடம் விவகாரத்தை ஒப்படைப்பதைத் தவிர வேறொன்றும் இல்லை; இவ்வாறு நிகழ்வது நிச்சயம் என்று அனுமதிப்பது இதன் பொருளல்ல.

அல்-பகவியின் தஃப்ஸீர்

“எங்கள் இறைவா! நிச்சயமாக நான் என் சந்ததிகளில் சிலரைத் தங்கவைத்துள்ளேன்” என்ற அவனது வலிமையும் மகத்துவமும் உடைய கூற்றில், “சிலரை” என்ற பொருளுக்காக “மின்” என்ற சொல்லைச் சேர்த்தார். வசனத்தின் கருத்து: “என் சந்ததியிலிருந்து ஒரு மகனைத் தங்கவைத்துள்ளேன்” என்பதாகும்.

“விளைச்சல் இல்லாத பள்ளத்தாக்கில்” என்பது மக்காவைக் குறிக்கும். மக்கா, இரண்டு மலைகளுக்கு இடையே அமைந்த பள்ளத்தாக்காகும். “உன் புனிதமான வீட்டின் அருகில்” என்று கூறினார். மற்ற இடங்களில் தடைசெய்யப்படாத சிலவற்றையும் அதன் அருகே தடைசெய்வதால், அதை “புனிதமானது” என்று குறிப்பிட்டார்.

அப்துல் வாஹித் இப்னு அஹ்மத் அல்-மலீஹி எங்களுக்கு அறிவித்தார்; அவருக்கு அஹ்மத் இப்னு அப்துல்லாஹ் அன்-நுஐமி அறிவித்தார்; அவருக்கு முஹம்மது இப்னு யூசுப் அறிவித்தார்; அவருக்கு முஹம்மது இப்னு இஸ்மாயீல் அறிவித்தார்; அவருக்கு அப்துல்லாஹ் இப்னு முஹம்மத் அறிவித்தார்; அவருக்கு அப்துர் ரஸ்ஸாக் அறிவித்தார்; மஅ்மர், அய்யூப் அஸ்-சக்தியானி மற்றும் கஸீர் இப்னு அல்-முத்தலிப் இப்னு அபீ வதாஅவிடமிருந்து அறிவித்தார். அவர்களில் ஒருவர் மற்றவரை விடக் கூடுதலாக அறிவித்தார். ஸயீத் இப்னு ஜுபைர் கூறினார்: இப்னு அப்பாஸ் கூறினார்: பெண்கள் முதன்முதலில் இடுப்புப் பட்டையைப் பயன்படுத்தியது இஸ்மாயீலின் தாயின் வழியாகத்தான்.

சாராவின் தடத்தை மறைப்பதற்காக அவர் இடுப்புப் பட்டையைச் செய்துகொண்டார். பின்னர் இப்ராஹீம் (அலைஹிஸ்ஸலாம்), பாலூட்டிக்கொண்டிருந்த தம் மகன் இஸ்மாயீலுடன் அவரை அழைத்து வந்தார். அப்போது அங்கே வீடு அருகிலுள்ள மஸ்ஜிதின் மேற்பகுதியில், ஸம்ஸம் கிணற்றுக்கு மேலிருந்த ஒரு மரத்தடியில் இருவரையும் வைத்தார். அந்நாளில் மக்காவில் யாரும் இருக்கவில்லை; அங்கே தண்ணீரும் இல்லை.

அவர்களருகே பேரீச்சம்பழம் இருந்த ஒரு தோல் பையையும், தண்ணீர் இருந்த ஒரு துருத்தியையும் வைத்தார். பின்னர் இப்ராஹீம் திரும்பிச் செல்லத் தொடங்கினார். இஸ்மாயீலின் தாய் அவரைப் பின்தொடர்ந்து, “இப்ராஹீமே! மனிதர்களோ வேறெதுவுமோ இல்லாத இந்தப் பள்ளத்தாக்கில் எங்களை விட்டுவிட்டு எங்கே செல்கிறீர்கள்?”

என்று கேட்டார். பலமுறை இப்படிக் கேட்டார்; ஆனால் அவர் அவளை நோக்கித் திரும்பவில்லை. பின்னர், “இவ்வாறு செய்யும்படி அல்லாஹ் உங்களுக்குக் கட்டளையிட்டானா?” என்று கேட்டார். அவர், “ஆம்” என்றார். அவள், “அப்படியென்றால் அவன் எங்களை வீணாக்கமாட்டான்” என்று கூறிவிட்டுத் திரும்பினார்.

இப்ராஹீம் அங்கிருந்து சென்றார். அவர்களுக்குத் தெரியாத மலைக் கணவாயை அடைந்தபோது, கஅபாவை நோக்கித் தம் முகத்தைத் திருப்பி, கைகளை உயர்த்தி இந்தப் பிரார்த்தனைகளைக் கூறினார்: “எங்கள் இறைவா! நிச்சயமாக நான் என் சந்ததிகளில் சிலரை விளைச்சல் இல்லாத பள்ளத்தாக்கில் தங்கவைத்துள்ளேன்” என்று தொடங்கி, “அவர்கள் நன்றி செலுத்துவதற்காக” என்ற இடம்வரை கூறினார்.

இஸ்மாயீலின் தாய், தண்ணீர் தீரும்வரை அந்தத் தண்ணீரிலிருந்து குடித்தும் இஸ்மாயீலுக்குப் பாலூட்டியும் வந்தார். தண்ணீர் முடிந்ததும் அவருக்கும் மகனுக்கும் தாகம் ஏற்பட்டது. தன் மகன் துடித்துக்கொண்டிருப்பதையோ, நெளிந்துகொண்டிருப்பதையோ பார்த்துக்கொண்டிருக்கப் பிடிக்காமல் அங்கிருந்து புறப்பட்டார். தனக்கு அருகிலிருந்த மிக நெருக்கமான மலையாக ஸஃபாவைக் கண்டார்.

அதன்மீது ஏறி, பள்ளத்தாக்கை நோக்கி யாராவது தென்படுகிறார்களா என்று பார்த்தார்; யாரும் தென்படவில்லை. ஸஃபாவிலிருந்து இறங்கி, பள்ளத்தாக்கை அடைந்ததும் தம் மேலாடையின் ஓரத்தை உயர்த்திக்கொண்டு, சிரமப்பட்டு ஓடுபவரைப் போல ஓடி, பள்ளத்தாக்கைக் கடந்தார். பின்னர் மர்வாவை அடைந்து அதன்மீது ஏறி, யாராவது தென்படுகிறார்களா என்று பார்த்தார்; யாரும் தென்படவில்லை. இவ்வாறு ஏழு முறை செய்தார்.

இப்னு அப்பாஸ் கூறினார்: நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், “இதனால்தான் மக்கள் இரண்டிற்கும் இடையே ஓடுகிறார்கள்” என்று கூறினார்கள்.

அவர் மர்வாவின் மேல் ஏறியபோது ஒரு குரலைக் கேட்டார். “போதும்!” என்று தமக்குள் கூறிக்கொண்டார். பின்னர் கவனமாகக் கேட்டபோது மீண்டும் அதே குரலைக் கேட்டார். “உன்னால் உதவி செய்ய முடிந்தால், உன் குரலை நான் கேட்டுவிட்டேன்” என்றார்.

அப்போது ஸம்ஸம் இருந்த இடத்தில் ஒரு வானவரைக் கண்டார். அவர் தம் குதிகாலால் — அல்லது இறக்கையால் — நிலத்தைத் தோண்டினார்; அப்போது தண்ணீர் வெளிப்பட்டது. இஸ்மாயீலின் தாய் தண்ணீருக்குள் இறங்கி, தம் கையால் அதைச் சுற்றி அணைபோட்டுக்கொண்டு, துருத்தியில் நீரை அள்ளினார். அவர் அள்ளியபோதும் தண்ணீர் பொங்கிக்கொண்டே இருந்தது.

இப்னு அப்பாஸ் கூறினார்: நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், “இஸ்மாயீலின் தாய்மீது அல்லாஹ் கருணை காட்டுவானாக! அவர் ஸம்ஸம் தண்ணீரை அப்படியே விட்டிருந்தால்” அல்லது “தண்ணீரை அள்ளாமல் இருந்திருந்தால், ஸம்ஸம் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் ஊற்றாக இருந்திருக்கும்” என்று கூறினார்கள்.

அவர் தண்ணீரைக் குடித்து, தம் மகனுக்குப் பாலூட்டினார். அப்போது வானவர் அவரிடம், “அழிவைப் பற்றி அஞ்சாதீர்கள். இங்கே அல்லாஹ்வின் வீடு உள்ளது. இந்தச் சிறுவனும் அவனுடைய தந்தையும் அதை எழுப்புவார்கள். அல்லாஹ் தன் வீட்டாரை வீணாக்கமாட்டான்” என்றார்.

வீட்டின் இடம் நிலத்திலிருந்து மேடாக, சிறிய மண்மேடு போல இருந்தது. வெள்ளம் வந்து அதன் வலப்பக்கமும் இடப்பக்கமும் வழியாகச் சென்றது. அவர்கள் அவ்வாறே இருந்தனர். பின்னர் ஜுர்ஹும் மக்களிலிருந்து ஒரு பயணக்குழு — அல்லது ஜுர்ஹுமைச் சேர்ந்த ஒரு குடும்பம் — கதா வழியாக வந்தது.

அவர்கள் மக்காவின் அடிப்பகுதியில் தங்கினர். தண்ணீரைத் தேடி வட்டமிடும் ஒரு பறவையைக் கண்டார்கள். “இந்தப் பறவை தண்ணீரைச் சுற்றி வருகிறது. இந்தப் பள்ளத்தாக்கில் தண்ணீர் இல்லை என்பதை நாமறிவோம்” என்றனர். ஒருவர் அல்லது இருவரைத் தண்ணீரைத் தேட அனுப்பினர்.

அவர்கள் தண்ணீரைக் கண்டு திரும்பி வந்து செய்தி தெரிவித்தனர். அப்போது அவர்கள் அனைவரும் அங்கு வந்தனர். இஸ்மாயீலின் தாய் தண்ணீரருகே இருந்தார். அவர்கள், “உங்களருகே தங்குவதற்கு எங்களுக்கு அனுமதி தருகிறீர்களா?” என்று கேட்டனர். அவர், “ஆம்; ஆனால் தண்ணீரில் உங்களுக்கு உரிமை இல்லை” என்றார். அவர்கள், “சரி” என்றனர்.

இப்னு அப்பாஸ் கூறினார்: நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், “இஸ்மாயீலின் தாய் மனிதர்களின் நட்பை விரும்பியிருந்ததால், அங்கு மக்கள் வந்தது அவருக்கு மகிழ்ச்சியளித்தது. அவர்கள் அங்கே தங்கினர்; தங்கள் குடும்பத்தினரையும் அழைத்துவந்தனர். இறுதியில், அவர்களில் பல குடும்பங்கள் அங்கே குடியமர்ந்தன. சிறுவன் வளர்ந்து அவர்களிடமிருந்து அரபு மொழியைக் கற்றுக்கொண்டான்.

அவர்கள் அவனை விரும்பி, அவனது வளர்ச்சியைக் கண்டு வியந்தனர். அவன் பருவமடைந்தபோது, அவர்களில் ஒரு பெண்ணை அவனுக்குத் திருமணம் செய்துவைத்தனர். இஸ்மாயீலின் தாய் இறந்தார். இஸ்மாயீல் திருமணம் செய்துகொண்ட பின்னர், இப்ராஹீம் வந்து தம் விட்டுச் சென்றவர்களைப் பார்க்கச் சென்றார்...”

என்று கூறினார்கள். அந்தக் கதையை ஸூரத்துல் பகராவில் குறிப்பிட்டுள்ளோம்.

அல்லாஹ்வின் கூற்றான, “எங்கள் இறைவா! அவர்கள் தொழுகையை நிலைநிறுத்துவதற்காக. ஆகவே, மக்களில் சிலரின் உள்ளங்களை...” என்பதில் “உள்ளங்கள்” என்பது “உள்ளம்” என்பதன் பன்மை. “அவர்களிடம் ஈர்ப்பாயாக” என்றால், அவர்களிடம் ஏக்கம் கொண்டு, அவர்களை விரும்புமாறு ஆக்குவாயாக என்பதாகும்.

அஸ்-ஸுத்தீ கூறினார்: இந்த இடத்தை நோக்கி அவர்களின் இதயங்களைச் சாயச் செய் என்பதே இதன் பொருள். முஜாஹித் கூறினார்: “மக்களின் உள்ளங்கள்” என்று அவர் கூறியிருந்தால், பாரசீகர்கள், ரோமர்கள், துருக்கியர்கள், இந்தியர்கள் ஆகியோர் உங்களுடன் நெரிசலாகக் கூடியிருப்பார்கள். ஸயீத் இப்னு ஜுபைர் கூறினார்: யூதர்களும் கிறிஸ்தவர்களும் மஜூஸிகளும் ஹஜ் செய்திருப்பார்கள். ஆனால் அவர் “மக்களில் சிலர்” என்று கூறினார்; அவர்கள் முஸ்லிம்களாவர்.

“அவர்களுக்கு கனிகளிலிருந்து உணவளிப்பாயாக” என்றால், நீர்வளம் உள்ள ஊர்களில் வாழ்பவர்களுக்கு வழங்கப்படுவது போன்றவற்றை அவர்களுக்கும் அளிப்பாயாக என்பதாகும். “அவர்கள் நன்றி செலுத்துவதற்காக.”

“என் இறைவா! நிச்சயமாக அவை மக்களில் பலரை வழிகெடுத்தன” என்றால், அவற்றின் காரணமாக பலர் நேர்வழியிலிருந்து விலகி, அவற்றை வணங்கினர் என்பதாகும். இது பொருளை மாற்றிப் பயன்படுத்திய சொற்றொடராகும். இதற்கு ஒத்ததாக, “அது ஷைத்தானே; அவன் தன் நண்பர்களைக் கொண்டு அச்சுறுத்துகிறான்” என்ற வசனம் உள்ளது (ஆலு இம்ரான் 3:175); அதாவது, அவர்களின் நண்பர்களைக் கொண்டு அவர்களை அச்சுறுத்துகிறான் என்பதாகும்.

சிலைகளே வழிகேட்டிற்குக் காரணமாக இருந்ததால், வழிகேட்டை அவற்றுடன் தொடர்புபடுத்திக் கூறினார் என்றும் சொல்லப்படுகிறது. “உலகம் என்னைச் சோதித்துவிட்டது” என்று ஒருவர் கூறுவது, சோதனைக்கு உலகம் காரணமானதால், சோதனையை உலகத்துடன் தொடர்புபடுத்திக் கூறுவதைப் போன்றதாகும்.

“எவர் என்னைப் பின்பற்றுகிறாரோ, நிச்சயமாக அவர் என்னைச் சேர்ந்தவர்” என்றால், அவர் என் மார்க்கத்தைச் சேர்ந்தவர் என்பதாகும். “எவர் எனக்கு மாறு செய்கிறாரோ, நிச்சயமாக நீ மன்னிப்பவனும் கருணையாளனுமாக இருக்கிறாய்” என்று கூறியதன் பொருள் குறித்து அஸ்-ஸுத்தீ, “எனக்கு மாறுசெய்த பின்னர் தவ்பா செய்பவர்” என்று கூறினார். முகாதில் இப்னு ஹய்யான், “ஷிர்க்குக்குக் குறைவானவற்றில் எனக்கு மாறுசெய்பவர்” என்றார். அல்லாஹ் ஷிர்க்கை மன்னிக்கமாட்டான் என்று அறிவிப்பதற்கு முன்பே அவர் இவ்வாறு கூறினார் என்றும் சொல்லப்படுகிறது.

“எங்கள் இறைவா! நாங்கள் மறைப்பதையும் வெளிப்படுத்துவதையும் நீ அறிவாய்” என்பது, எங்களுடைய விவகாரங்களில் மறைப்பதையும் வெளிப்படுத்துவதையும் குறிக்கும். இஸ்மாயீலையும் அவருடைய தாயையும் விளைச்சல் இல்லாத பள்ளத்தாக்கில் தங்கவைத்ததால் ஏற்பட்ட ஏக்கத்தையும் இது குறிக்கிறது என்று இப்னு அப்பாஸும் முகாதிலும் கூறினர். “வானத்திலோ பூமியிலோ எதுவும் அல்லாஹ்வுக்கு மறைவானதல்ல” என்பது இப்ராஹீமின் கூற்றுடன் இணைந்ததாகும் என்று சிலர் கூறினர்.

பெரும்பாலோர், “வானத்திலோ பூமியிலோ எதுவும் அல்லாஹ்வுக்கு மறைவானதல்ல” என்று அல்லாஹ் கூறுவதாகக் கருதினர்.

அல்லாஹ்வின் கூற்று: “இப்ராஹீம், ‘என் இறைவா! இந்த ஊரைப் பாதுகாப்புமிக்கதாக ஆக்குவாயாக’ என்று கூறியதை நினைவுகூர்வீராக!” “இந்த ஊர்” என்பது புனிதப் பிரதேசமாகும். “பாதுகாப்புமிக்கதாக” என்றால், அங்கு பாதுகாப்பு நிலவி, மக்கள் அச்சமின்றி இருப்பதாகும்.

“என்னையும் என் மகன்களையும் சிலைகளை வணங்குவதை விட்டும் தூரமாக்குவாயாக” என்ற “இஜ்னுப்னீ” என்பதன் பொருள், என்னைத் தூரமாக்குவாயாக என்பதாகும். “ஜன்னப்துஹு அஷ்-ஷைஅ”, “அஜ்னப்துஹு”, “ஜன்னப்துஹு தஜ்னீபன்”, “இஜ்தனப்துஹு” ஆகிய சொற்றொடர்கள் ஒரே பொருளைத் தருகின்றன.

இப்ராஹீம் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) சிலை வணக்கத்திலிருந்து பாதுகாக்கப்பட்டவராக இருந்தபோது, அவர் ஏன் இவ்வாறு வேண்டினார்? மேலும், அவருடைய சந்ததியினரில் பலர் சிலைகளை வணங்கியபோது அவருடைய பிரார்த்தனை எவ்வாறு ஏற்கப்பட்டது? என்று கேட்கப்பட்டால், “இப்ராஹீம் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்களைப் பொறுத்தவரை, இந்தப் பிரார்த்தனை மேலும் பாதுகாப்பும் உறுதிப்பாடும் கிடைக்க வேண்டியதாகும். அவருடைய மகன்களைப் பொறுத்தவரை, தமது நேரடி மகன்களையே அவர் நாடினார்; அவர்களில் எவரும் சிலைகளை வணங்கவில்லை” என்று பதிலளிக்கப்படுகிறது.

அவருடைய சந்ததியினரில் நம்பிக்கையாளர்களாக இருந்தவர்களுக்காகவே அவர் வேண்டினார் என்றும் கூறப்படுகிறது.

“எங்கள் இறைவா! என்னையும் என் பெற்றோரையும் மன்னிப்பாயாக” என்று அவர் வேண்டினார். அவருடைய பெற்றோர் நம்பிக்கையாளர்கள் அல்லாதபோது, அவர் அவர்களுக்காக எவ்வாறு மன்னிப்புக் கேட்டார்? என்று கேட்கப்பட்டால், “அவருடைய தாய் இஸ்லாத்தை ஏற்றார் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

அவர்கள் இஸ்லாத்தை ஏற்று, தவ்பா செய்தால் என்று அவர் கருதினார் என்றும் கூறப்படுகிறது. தம் தந்தையின் நிலை அவருக்குத் தெளிவாகும் முன்பே அவர் இவ்வாறு கூறினார் என்றும் சொல்லப்படுகிறது. தம் தந்தைக்காக மன்னிப்புக் கேட்டதற்கு அவனுடைய கலீலான இப்ராஹீமுக்கு இருந்த காரணத்தை அல்லாஹ் ஸூரத்துத் தவ்பாவில் தெளிவுபடுத்தியுள்ளான்” என்று பதிலளிக்கப்படுகிறது. “நம்பிக்கையாளர்களையும்” என்றால், நம்பிக்கையாளர்கள் அனைவரையும் மன்னிப்பாயாக என்பதாகும்.

“கணக்கு விசாரிக்கப்படும் நாளில்” என்றால், அது வெளிப்பட்டு, தெளிவாகும் நாளில் என்பதாகும். மக்கள் கணக்கிற்காக எழும் நாளை அவர் நாடினார்; “கணக்கு” என்று மட்டும் கூறியதன் காரணம், அது பொருளால் புரிந்துகொள்ளப்படுவதால் ஆகும்.

“முதுமையிலும் எனக்கு இஸ்மாயீலையும் இஸ்ஹாக்கையும் வழங்கிய அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும்” என்றால், முதுமையிலும் எனக்கு அவர்களை அளித்தான் என்பதாகும். “நிச்சயமாக என் இறைவன் பிரார்த்தனையை நன்கு செவியுறுபவன்” என்று கூறினார். இப்னு அப்பாஸ் கூறினார்: இஸ்மாயீல் பிறந்தபோது இப்ராஹீமுக்கு தொண்ணூற்றொன்பது வயது; இஸ்ஹாக் பிறந்தபோது அவருக்கு நூற்றுப் பன்னிரண்டு வயது. ஸயீத் இப்னு ஜுபைர் கூறினார்: இப்ராஹீமுக்கு நூற்றுப் பதினேழு வயதாக இருந்தபோது இஸ்ஹாக்கைப் பற்றிய நற்செய்தி அவருக்கு அறிவிக்கப்பட்டது.

“என் இறைவா! என்னைத் தொழுகையை நிலைநிறுத்துபவனாக ஆக்குவாயாக” என்றால், தொழுகையை அதன் தூண்களுடன் நிலைநிறுத்தி, அதைப் பேணுபவர்களில் ஒருவனாக என்னை ஆக்குவாயாக என்பதாகும். “என் சந்ததியிலிருந்தும்” என்றால், என் சந்ததியில் தொழுகையை நிலைநிறுத்துபவர்களை ஏற்படுத்துவாயாக என்பதாகும். “எங்கள் இறைவா!

என் பிரார்த்தனையை ஏற்றுக்கொள்வாயாக” என்றால், என் செயலையும் வணக்கத்தையும் ஏற்றுக்கொள்வாயாக என்பதாகும்; வணக்கத்திற்கும் “பிரார்த்தனை” என்று பெயரிடப்பட்டுள்ளது. ஹதீஸில், “பிரார்த்தனைதான் வணக்கத்தின் சாரம்” என்று வந்துள்ளது. “என் பிரார்த்தனைக்குப் பதிலளிப்பாயாக” என்பதே இதன் பொருள் என்றும் கூறப்படுகிறது.