Аллаһка шөкер һәм игелекле гамәл
رَبِّ أَوْزِعْنِي، أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ، وَعَلَىٰ، وَالِدَيَّ، وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ، وَأَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ فِي عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ.
رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَالِدَيَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَأَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ فِي عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ
Аудионы йөкләп булмады. Соңрак кабатлап карагыз.
Сөләйман кырмысканың сүзеннән елмаеп көлде һәм әйтте: "Ий Раббым, үземә вә ата-анама биргән нигъмәтләреңә шөкер итмәккә мина илһам бир, дәхи Син риза була торган изге гамәлләр кылырга ярдәм бир, һәм рәхмәтең белән мине изге бәндәләрең арасына керт!
«Әүзи‘ни» (أَوْزِعْنِي) — «миңа илһам ит» яки «мине шөкер итәргә өндә» дигән боерык фигыль. Бу — кырмысканың сүзләрен ишеткән пәйгамбәр-патша Сөләйманның догасы.
Шәех Габдуррахман әс-Сәгъди тәфсире
Шәйх әс-Сәгъди яза: «Сөләйманның тиңдәшсез хакимлеге булган һәм ул хайваннар телен аңлаган. Әмма бу аның күңелендә бары тик иң югары дәрәҗәдәге тыйнаклыкны һәм бирелгән нигъмәтләр өчен Барлыкка Китерүчегә шөкер итү теләген генә уяткан».
Имам Ибн Кәсир тәфсире
Ибн Кәсир билгеләп үткәнчә: «Нигъмәткә шөкер итү — аны йөрәк белән тану, тел белән Аллаһны мактау һәм нигъмәтне Аллаһка буйсынуда файдалану дигән сүз».
Әл-Багави тәфсире
Аллаһ Тәгаләнең сүзләре: «…(Сөләйман пәйгамбәр) аның сүзләреннән елмаеп көлде…» Аз-Зәҗҗәҗ әйткән: пәйгамбәрләрдә иң зур көлү — елмаю. Аллаһ Тәгаләнең «дахикан» (көлеп) дигән сүзе «елмаеп» дигәнне аңлата.
Бер фикергә караганда, башта ул елмайган, аннары көлгән, шуннан соң Сөләйман Раббысын Үзе биргән нигъмәтләре өчен мактаган. «…һәм ул әйтте: “Раббым, миңа илһам ит…”» — миңа илһам ит.
«…(мин һәрвакыт) Синең миңа һәм ата-анама күрсәткән игелегеңә (Сиңа) шөкер итсен өчен; һәм (мине шундый ит) — Син риза булган изге гамәлләрне (һәрвакыт) кылсын, һәм рәхмәтең белән мине изге колларың (арасына) керт!» — ягъни мине алар белән бергә керт, исемемне аларның исемнәре арасына урнаштыр һәм мине алар белән бергә җый.
Ибн Габбас әйткән: ул Ибраһимны, Исмәгыйльне, Исхакны, Ягъкубны һәм алардан соң килгән башка пәйгамбәрләрне күздә тоткан.
Башка фикергә караганда, «рәхмәтең белән мине изге колларың арасына керт» дигәне — изге колларыңнан итеп, рәхмәтең белән мине Җәннәткә керт дигән сүз.
«Сахих Мөслим»дә (№ 2734) шөкернең бөеклеге һәм аның өчен нигъмәтләрнең арттырылуы турында хәбәр ителә.