فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ، وَالْأَرْضِ أَنْتَ، وَلِيِّي فِي الدُّنْيَا، وَالْآخِرَةِ تَوَفَّنِي مُسْلِمًا، وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ.
فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ أَنْتَ وَلِيِّي فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ تَوَفَّنِي مُسْلِمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ
Imeshindwa kupakia sauti. Jaribu tena baadaye.
Ewe Mola wangu Mlezi! Hakika umenipa utawala, na umenifunza tafsiri ya mambo. Ewe Muumba wa mbingu na ardhi! Wewe ndiye Mlinzi wangu katika dunia na Akhera. Nifishe hali ya kuwa ni Muislamu na nichanganyishe na watendao mema. [101]
Dua hii ina mwito kwa Muumba (فاطر السماوات والأرض), pamoja na vitenzi “tawaffanii” (توفني) na “alhiqnii” (ألحقني). Ni dua iliyotamkwa katika kilele cha mamlaka ya duniani na baada ya kuunganishwa tena na familia.
Tafsiri ya Qurani ya Sheikh Abdurrahman As-Sa’di
Allah alipomkamilishia Yusuf utawala na mamlaka katika ardhi, akaufurahisha moyo wake kwa kuwakutanisha naye wazazi wake na ndugu zake, na baada ya kumpa elimu kubwa, Yusuf alisema akiyakiri na kuyashukuru neema za Allah, huku akiomba athibiti katika Uislamu: “Mola wangu Mlezi! Hakika umenipa sehemu ya utawala.” Hiyo ni kwa kuwa alisimamia hazina za nchi na mambo yake, akiwa waziri mkuu wa mfalme. “Na umenifundisha tafsiri ya mambo.”
Yaani, tafsiri ya habari za Vitabu vilivyoteremshwa, tafsiri ya ndoto na aina nyingine za elimu. “Ewe Muumba wa mbingu na ardhi! Wewe ndiye Mlinzi wangu katika dunia na Akhera. Nifishe hali ya kuwa ni Muislamu.” Yaani, niendelezee Uislamu na unitie nguvu juu yake mpaka unifishe nikiwa katika Uislamu.
Haya hayakuwa maombi ya kuharakisha kifo. “Na nichanganyishe na watendao mema,” miongoni mwa manabii wema na wateule bora.
Tafsiri ya Qurani ya Imamu Ibn Kathir
Haya ni maombi ya Yusuf mkweli kwa Mola wake, Aliyetukuka na Mtukufu, baada ya neema kukamilika kwake kwa kuunganishwa na wazazi wake na ndugu zake, na kwa neema ya utume na mamlaka aliyompa Allah. Alimuomba Mola wake, kama alivyomkamilishia neema duniani, aendelee kumneemesha nayo Akhera, na amfishe akiwa Muislamu atakapomfisha. Hayo amesema Ad-Dahhak. Pia alimuomba amjumuishwe pamoja na watu wema, yaani ndugu zake miongoni mwa manabii na mitume, rehema na amani za Allah ziwe juu yao wote.
Inawezekana Yusuf, amani iwe juu yake, alisema dua hii alipokuwa karibu kufa, kama ilivyothibiti katika Sahih mbili kutoka kwa Aisha, Allah amridhie, kwamba Mtume wa Allah (rehema na amani za Allah ziwe juu yake) alikuwa akiinua kidole chake wakati wa kufa na kusema: “Ewe Allah! Katika Kundi la Juu Zaidi! Ewe Allah! Katika Kundi la Juu Zaidi!
Ewe Allah! Katika Kundi la Juu Zaidi!” Pia inawezekana aliomba afishwe akiwa Muislamu na ajumuishwe pamoja na watu wema wakati muda wake wa kufa utakapofika na umri wake utakapokamilika; si kwamba aliomba hilo litokee mara moja. Ni kama mtu anavyomwombea mwingine: “Allah akufishe katika Uislamu,” au mwombaji anavyosema: “Ewe Allah!
Tupe uhai tukiwa Waislamu, utufishe tukiwa Waislamu na utujumuishie pamoja na watu wema.”
Pia inawezekana aliomba hilo litokee mara moja, na jambo hilo lilikuwa linaruhusiwa katika sheria yao. Qatadah alisema kuhusu kauli ya Allah: “Nifishe hali ya kuwa ni Muislamu na nichanganyishe na watendao mema”: Allah alipomuunganisha na familia yake na kuufurahisha moyo wake, wakati huo akiwa amezama katika dunia, ufalme wake na neema zake, alitamani kuwa pamoja na watu wema waliomtangulia. Ibn Abbas alikuwa akisema: “Hakuna nabii aliyewahi kutamani kifo kabla ya Yusuf, amani iwe juu yake.” Vivyo hivyo Ibn Jarir na As-Suddi wamenukuu kutoka kwa Ibn Abbas kwamba Yusuf alikuwa nabii wa kwanza kuomba hivyo.
Inawezekana maana yake ni kwamba alikuwa wa kwanza kuomba kufa akiwa Muislamu, kama vile Nuh alikuwa wa kwanza kusema: “Mola wangu Mlezi! Nisamehe mimi na wazazi wangu na kila aingiaye nyumbani kwangu akiwa Muumini.” Pia inawezekana alikuwa wa kwanza kuomba jambo hilo litokee mara moja, na hilo ndilo linaloonekana katika muktadha wa kauli ya Qatadah. Hata hivyo, jambo hili haliruhusiwi katika sheria yetu.
Imam Ahmad bin Hanbal, Allah amrehemu, alisema: Ismail bin Ibrahim alitusimulia, Abdul Aziz bin Suhayb akatusimulia kutoka kwa Anas bin Malik, aliyesema kwamba Mtume wa Allah (rehema na amani za Allah ziwe juu yake) alisema: “Mmoja wenu asitamani kifo kwa sababu ya dhiki iliyompata. Ikiwa ni lazima atamani kifo, basi aseme: ‘Ewe Allah! Niwezeshe kuishi maadamu uhai ni bora kwangu, na unifishe pale kifo kitakapokuwa bora kwangu.’”
Imam Ahmad alisema: Abu al-Mughirah alitusimulia, Ma’an bin Rifaa akatusimulia, Ali bin Yazid akanihadithia kutoka kwa Al-Qasim, kutoka kwa Abu Umamah, aliyesema: Tulikaa na Mtume wa Allah (rehema na amani za Allah ziwe juu yake), akatukumbusha na kutulainisha nyoyo zetu. Sa’d bin Abi Waqqas akalia sana, kisha akasema: “Laiti ningekuwa nimekufa!” Nabii (rehema na amani za Allah ziwe juu yake) akasema: “Ewe Sa’d, mbele yangu unatamani kifo?”
Akayarudia maneno hayo mara kadhaa, kisha akasema: “Ewe Sa’d, ikiwa uliumbwa kwa ajili ya Pepo, basi umri wako ukiwa mrefu zaidi na matendo yako yakawa mazuri zaidi, hilo litakuwa bora kwako.”
Imam Ahmad alisema: Hasan alitusimulia, Ibn Lahi’ah akatusimulia, Abu Yunus — ambaye ni Sulaym bin Jubayr — akatusimulia kutoka kwa Abu Hurayrah, kutoka kwa Nabii (rehema na amani za Allah ziwe juu yake), kwamba alisema: “Mmoja wenu asitamani kifo, wala asiombe kife kabla hakijamfikia, isipokuwa awe na yakini na matendo yake. Mmoja wenu akifa, matendo yake hukatika; na hakika umri wa Muumini haumzidishii ila kheri.” Ahmad ndiye peke yake aliyeipokea riwaya hii.
Hukumu hii inahusu dhiki inayomhusu mtu mwenyewe. Ama ikiwa ni fitna katika dini, inajuzu kuomba kifo. Hivyo ndivyo Allah alivyotusimulia kuhusu wachawi, Fir’awn alipotaka kuwapotosha kutoka katika dini yao na kuwatishia kuwaua. Walisema: “Mola wetu Mlezi!
Miminia subira juu yetu na utufishe tukiwa Waislamu.” Na Maryam alipokumbwa na uchungu wa kujifungua na kujiegemeza kwenye shina la mtende, alisema: “Laiti ningelikufa kabla ya haya na ningekuwa kitu kilichosahaulika.” Alijua kwamba watu wangemsingizia uzinzi, kwa kuwa hakuwa na mume, ilhali alikuwa amepata mimba na kujifungua. Mtu angesema: “Amepataje mtoto huyu?”
Kwa hiyo, mwanzoni walimkabili kwa kusema: “Ewe Maryam! Hakika umefanya jambo baya sana. Ewe dada yake Harun! Baba yako hakuwa mtu mwovu wala mama yako hakuwa kahaba.” Basi Allah akamletea njia ya kutoka katika hali hiyo na akamfanya mtoto azungumze akiwa mchanga, akisema kwamba yeye ni mja wa Allah na Mtume Wake.
Hilo lilikuwa ishara kubwa na muujiza wa wazi. Rehema na amani za Allah ziwe juu yake.
Katika hadithi ya Mu’adh, iliyonukuliwa na Imam Ahmad na At-Tirmidhi kuhusu ndoto na dua iliyomo ndani yake, kuna maneno haya: “Na ukitaka kuwapa watu fitna, basi nifishe kwako bila ya kuwa nimeingia katika fitna.” Imam Ahmad alisema: Abu Salamah alitusimulia, Abdul Aziz bin Muhammad akatuhadithia kutoka kwa Amr, kutoka kwa Asim, kutoka kwa Umar bin Qatadah, kutoka kwa Mahmud bin Labid, kwamba Nabii (rehema na amani za Allah ziwe juu yake) alisema: “Mambo mawili mwana wa Adam huyachukia: kifo, ilhali kifo ni bora kwa Muumini; na kuchache kwa mali, ilhali mali ikiwa chache hupunguza hesabu.”
Kwa hiyo, fitna zinapotokea katika dini, inajuzu kuomba kifo. Ndiyo maana Ali bin Abi Talib, Allah amridhie, mwishoni mwa utawala wake, alipoona kwamba mambo hayamnyookei na hali ilizidi kuwa ngumu, alisema: “Ewe Allah! Nichukue kwako; nimechoshwa nao nao wamenichoshwa.” Na Al-Bukhari, Allah amrehemu, alipokumbwa na mitihani ile na yaliyompata na mtawala wa Khurasan, alisema: “Ewe Allah!
Nifishe kwako.” Katika hadithi imeelezwa: “Mtu atapita karibu na kaburi — yaani, katika zama za Dajjal — na kusema: ‘Laiti ningekuwa mahali pako,’” kwa sababu ya fitna, misukosuko, majanga na mambo ya kutisha atakayoyaona, ambayo yatakuwa mtihani kwa kila mwenye kujaribiwa.
Abu Ja’far bin Jarir alisema: Imenukuliwa kwamba wana wa Ya’qub waliomtendea Yusuf yale waliyomtendea, baba yao aliwaombea msamaha; basi Allah akapokea toba yao, akawasamehe na akawasamehe dhambi zao. Al-Qasim alitusimulia, Al-Hasan akatusimulia, Hajjaj akanihadithia kutoka kwa Salih Al-Marri, kutoka kwa Yazid Ar-Raqqashi, kutoka kwa Anas bin Malik, aliyesema: Allah alipomuunganisha Ya’qub na familia yake na kuufurahisha moyo wake, wanawe walikaa faraghani pamoja. Baadhi yao wakawaambia wengine: “Je, hamjui tulichofanya, yale aliyopata mzee huyu kutokana nasi, na yale aliyoyapata Yusuf kutokana nasi?”
Wakasema: “Ndiyo.” Akasema: “Basi msidanganyike kwa sababu wao wawili wamewasamehe. Mtafanya nini kwa Mola wenu Mlezi?” Wakakubaliana kwenda kwa mzee huyo. Wakakaa mbele yake, na Yusuf alikuwa ameketi pembeni ya baba yake.
Wakasema: “Ewe baba yetu! Tumekuja kwako kwa jambo ambalo hatujawahi kukujia nalo kabla, na tumepatwa na jambo ambalo halijawahi kutupata kabla.” Waliendelea kumgusa moyo mpaka akalia. Manabii, amani iwe juu yao, ndio wenye huruma zaidi kwa viumbe.
Akasema: “Mna nini, enyi wanangu?” Wakasema: “Je, hujui tulivyokutendea na tulivyomtendea ndugu yetu Yusuf?” Akasema: “Ndiyo.” Wakasema: “Je, wewe na yeye hamkutusamehe?” Wakasema: “Ndiyo.” Wakasema: “Lakini msamaha wenu hautatusaidia kitu ikiwa Allah hakutusamehe.”
Akasema: “Basi mnataka nini, enyi wanangu?” Wakasema: “Tunataka umuombee Allah atusamehe. Ikikujia wahyi kutoka kwa Allah kwamba ametusamehe kwa yale tuliyoyafanya, mioyo yetu itafurahi na kutulia. La sivyo, hatutapata furaha duniani kamwe.”
Mzee akasimama na kuelekea kibla; Yusuf akasimama nyuma ya baba yake, nao wakasimama nyuma yao kwa unyenyekevu na khushuu. Ya’qub akaomba, na Yusuf akaitikia “Amiin”. Dua yao haikujibiwa kwa miaka ishirini — Salih Al-Marri alisema kwamba alitaka kuwaogopesha — mpaka ilipotimia miaka ishirini, Jibril, amani iwe juu yake, akamjia Ya’qub na kumwambia: “Allah amenituma kwako nikubashirie kwamba ameitikia dua yako kwa ajili ya wanao, amewasamehe kwa yale waliyoyafanya, na amehakikisha ahadi zao kwamba baada yako watakuwa manabii.” Simulizi hili limesimama kwa Anas; Yazid Ar-Raqqashi na Salih Al-Marri ni dhaifu sana.
As-Suddi ametaja kwamba Ya’qub, amani iwe juu yake, alipokaribia kufa alimwusia Yusuf azikwe karibu na Ibrahim na Is-haq. Alipofariki, Yusuf akamfanya mwili wake usiharibike na akautuma Sham, ambako akazikwa karibu nao, amani iwe juu yao.
Al-Bukhari na Muslim wameisimulia hadithi hii, na katika riwaya zao imesemwa: “Mmoja wenu asitamani kifo kwa sababu ya dhiki iliyompata. Akiwa mtenda mema, huenda akazidisha mema yake; na akiwa mtenda mabaya, huenda akapata fursa ya kutubu. Bali aseme: ‘Ewe Allah! Niwezeshe kuishi maadamu uhai ni bora kwangu, na unifishe pale kifo kitakapokuwa bora kwangu.’” [Rejea za Qur’ani zilizotajwa katika asili: Al-A’raf 126; Maryam 23, 27–28; Nuh 28.]
Tafsiri ya Qurani ya Al-Baghawi
“Mola wangu Mlezi! Hakika umenipa sehemu ya utawala” — yaani, utawala wa Misri. Neno “utawala” hapa lina maana ya uwezo mpana wa kutekeleza mambo kwa mtu mwenye uongozi na usimamizi.
“Na umenifundisha tafsiri ya mambo” — yaani, tafsiri ya ndoto.
“Faatir” maana yake: “Ewe Muumba.” “Muumba wa mbingu na ardhi” maana yake: Aliyeziumba. “Wewe ndiye Mlinzi wangu” maana yake: Msaidizi wangu na Msimamizi wa mambo yangu. “Katika dunia na Akhera. Nifishe hali ya kuwa ni Muislamu” — anasema: “Nichukue kwako nikiwa Muislamu.”
“Na nichanganyishe na watendao mema” — anakusudia mababu zake, manabii. Qatadah alisema: “Hakuna nabii miongoni mwa manabii aliyeomba kifo isipokuwa Yusuf.” Katika simulizi imeelezwa kwamba Allah alipomuunganisha na familia yake na kumletea wazazi wake na jamaa zake, alitamani kukutana na Mola wake, hivyo akasema maneno haya.
Al-Hasan alisema kwamba Yusuf aliishi miaka mingi baada ya hapo. Mwingine alisema kwamba baada ya kusema maneno haya, hata wiki moja haikupita kabla hajafariki. Wanazuoni walitofautiana kuhusu muda ambao Yusuf alikuwa mbali na baba yake. Al-Kalbi alisema: miaka ishirini na miwili.
Imesemwa pia: miaka arobaini. Al-Hasan alisema kwamba Yusuf alitupwa kisimani akiwa na miaka kumi na saba, akawa mbali na baba yake kwa miaka themanini, akaishi miaka ishirini na mitatu baada ya kukutana na Ya’qub, na akafariki akiwa na miaka mia moja na ishirini. Katika Taurati imesemwa kwamba alifariki akiwa na miaka mia moja na kumi. Yusuf alipata watoto watatu kwa mke wa Al-Aziz: Afra’im, Misha na Rahmah, mke wa Ayyub aliyepatwa na mtihani, amani iwe juu yake.
Imesemwa pia kwamba Yusuf aliishi miaka sitini baada ya baba yake, na kuna maoni mengine kwamba aliishi zaidi ya hapo. Kauli zimetofautiana kuhusu hilo.
Alifariki akiwa na miaka mia moja na ishirini, wakamzika katika Mto Nile ndani ya sanduku la marumaru. Alipofariki, watu walibishania mahali pa kumzika: watu wa kila mtaa walitaka azikwe kwao wakitarajia baraka zake, mpaka wakakaribia kupigana. Basi wakaona azikwe katika Nile, mahali ambapo maji ya mto hugawanyika nchini Misri, ili maji yamiminike juu yake na baraka zake ziwafikie wote. Ikrimah alisema: Alizikwa upande wa kulia wa Nile; upande huo ukawa na rutuba, na upande wa pili ukawa na ukame.
Basi wakamzika katikati yake, wakapima mahali hapo kwa mnyororo, ili pande zote mbili ziwe na rutuba. Hali hiyo iliendelea mpaka Musa alipomtoa na kumzika karibu na mababu zake katika Sham. Kisha mwili wake ukahamishiwa upande wa kushoto; upande huo ukawa na rutuba, na upande wa pili ukawa na ukame.
Katika “Sahih al-Bukhari” (Na. 4437) imepokelewa kutoka kwa Aisha kwamba maneno ya mwisho ya Mtume Muhammad kabla ya kufa kwake yalikuwa: “Ewe Allah! Katika Kundi la Juu Zaidi la watu wema!” (Allahumma fi ar-Rafiiq al-A‘la).