اللَّهُمَّ. رَبَّنَا أَنْزِلْ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِنَ السَّمَاءِ تَكُونُ لَنَا عِيدًا لِأَوَّلِنَا، وَآخِرِنَا، وَآيَةً مِنْكَ، وَارْزُقْنَا، وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنْزِلْ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِنَ السَّمَاءِ تَكُونُ لَنَا عِيدًا لِأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا وَآيَةً مِنْكَ وَارْزُقْنَا وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ
अडियो लोड गर्न सकिएन। पछि फेरि प्रयास गर्नुहोस्।
हे मेरो पालनकर्ता ! हामीलाई आकाशबाट खाना प्रदान गर, जसले कि हाम्रो निम्ति र हाम्रा अघि र पछि (सबैका) लागि त्यो खुशीको कुरा भइहालोस् र तिम्रो तर्फबाट एउटा निशानी पनि होस् ! र हामीलाई जीविका प्रदान गर, तिमी सबैभन्दा राम्रो आहारदाता हौ ।
«अल्लाहुम्मा रब्बना» (اللَّهُمَّ رَبَّنَا) भन्ने सम्बोधनलाई «अन्जिल» (أَنْزِلْ) र «उर्जुक्ना» (ارْزُقْنَا) भन्ने क्रियाहरूसँग जोडिएको छ। यो निशानी र जीविकाको याचना गर्दा नबी ईसाले अपनाउनुभएको सर्वोच्च प्रार्थना-शिष्टाचार हो।
शेख अब्दुर्रहमान अस्-सादीको तफ्सिर
जब ईसा عليه الصلاة والسلامले उनीहरूको कुरा सुन्नुभयो र उनीहरूको अभिप्राय बुझ्नुभयो, उहाँले उनीहरूको माग स्वीकार गर्नुभयो र भन्नुभयो: «हे अल्लाह! हे हाम्रा पालनकर्ता! हामीमाथि आकाशबाट एउटा भोजन-पात्र उतार, जुन हाम्रा लागि—हाम्रा अगुवाहरू र पछिका सबैका लागि—उत्सव बनोस् र तिम्रो तर्फबाट एउटा निशानी होस्।» अर्थात्, त्यो अवतरण हुने समय उत्सव र विशेष अवसर बनोस्, जसबाट यस महान निशानीलाई सम्झिरहियोस्।
यसरी समय बित्दै जाँदा र वर्षहरू दोहोरिँदै जाँदा त्यो निशानी सुरक्षित रहोस् र बिर्सिइन नजाओस्। अल्लाहले मुस्लिमहरूका उत्सव र धार्मिक अनुष्ठानहरूलाई पनि आफ्ना निशानीहरूको स्मरण गराउने, रसूलहरूको मार्ग र तिनीहरूका सीधा पथहरू सम्झाउने, अनि उनीहरूमाथिको आफ्नो अनुग्रह र उपकारबारे सचेत गराउने माध्यम बनाउनुभएको छ। «हामीलाई जीविका प्रदान गर, र तिमी सबैभन्दा उत्तम जीविका प्रदान गर्ने हौ»—अर्थात्, त्यसलाई हाम्रा लागि जीविका बनाइदेऊ। यसरी ईसा عليه السلامले त्यो भोजन उतारिदिन र त्यसबाट यी दुई हित प्राप्त होऊन् भनी माग्नुभयो: दीनको हित—त्यो बाँकी रहने निशानी बनोस्—र सांसारिक हित—त्यो जीविका बनोस्।
इमाम इब्न कसीरको तफ्सिर
«ईसा इब्न मरयमले भने: ‘हे अल्लाह! हे हाम्रा पालनकर्ता! हामीमाथि आकाशबाट एउटा भोजन-पात्र उतार, जुन हाम्रा अगुवाहरू र पछिका सबैका लागि उत्सव बनोस्।’» अस-सुद्दीले भने: अर्थात्, जुन दिन त्यो अवतरित भयो, त्यस दिनलाई हामी र हामीपछि आउनेहरूले महिमामय उत्सवका रूपमा मनाऔँ।
सुफयान अस्-सौरीले भने: यसको अर्थ, त्यो दिन हामी नमाज पढ्ने दिन बनोस्। कतादाले भने: उनीहरूले यो आफ्ना पछिका सन्ततिहरूका लागि पनि होस् भन्ने चाहेका थिए। सलमान अल-फारसीबाट वर्णन छ: यो हाम्रा लागि र हामीपछि आउनेहरूका लागि उपदेश बनोस्। यो पनि भनिएको छ: यो हाम्रा अगुवा र पछिका सबैका लागि पर्याप्त होस्।
«र तिम्रो तर्फबाट एउटा निशानी होस्»—अर्थात्, तिम्रो हरेक कुरामाथिको सामर्थ्य र मेरो प्रार्थनाको जवाफ दिएको प्रमाण, ताकि मैले तिम्रो तर्फबाट सन्देश दिएको कुरामा उनीहरूले मलाई सत्य ठानून्। «हामीलाई जीविका प्रदान गर»—अर्थात्, आफ्नै तर्फबाट सुखद जीविका देऊ, जसका लागि कुनै कठिनाइ वा थकान नहोस्। «र तिमी सबैभन्दा उत्तम जीविका प्रदान गर्ने हौ।»
अल्-बगवीको तफ्सिर
त्यसपछि ईसा इब्न मरयमले भने: «हे अल्लाह! हे हाम्रा पालनकर्ता! हामीमाथि आकाशबाट एउटा भोजन-पात्र उतार।» भनिएको छ: उहाँले स्नान गर्नुभयो, ऊनी कपडा लगाउनुभयो, दुई रकअत नमाज पढ्नुभयो, शिर झुकाउनुभयो, दृष्टि निहुराउनुभयो र रुनुभयो।
त्यसपछि उहाँले भन्नुभयो: «हे अल्लाह! हे हाम्रा पालनकर्ता! हामीमाथि आकाशबाट एउटा भोजन-पात्र उतार, जुन हाम्रा अगुवाहरू र पछिका सबैका लागि उत्सव बनोस्।» अर्थात्, त्यो अल्लाहको तर्फबाट हामीमाथि आएको कृपा, प्रमाण र स्पष्ट दलील होस्।
‘ईद’ भनेको खुशीको दिन हो। यसलाई ईद भनिनुको कारण, दुःखबाट खुशीमा फर्कनु हो; यो त्यस्तो नाम हो जुन तिमीले निश्चित गरेको हुन्छौ र फेरि तिमीकहाँ फर्केर आउँछ। ईदुल्-फित्र र ईदुल्-अजहालाई हरेक वर्ष फर्केर आउने भएकाले ईद भनिएको हो। अस-सुद्दीले भने: यसको अर्थ, जुन दिन त्यो अवतरित भयो, त्यसलाई हामी र हामीपछि आउनेहरूका लागि उत्सव बनाऔँ, अर्थात् हामी र हामीपछि आउनेहरूले त्यस दिनलाई महिमामय मानौँ।
सुफयानले भने: त्यस दिन हामी नमाज पढौँ। «हाम्रा अगुवाहरूका लागि» अर्थात्, हाम्रो समयका मानिसहरूका लागि। «र पछिकाहरूका लागि» अर्थात्, हामीपछि आउनेहरूका लागि। इब्न अब्बासले भने: पछिका मानिसहरूले पनि त्यसबाट खानेछन्, जसरी पहिलेका मानिसहरूले खाए।
«र तिम्रो तर्फबाट एउटा निशानी होस्» अर्थात्, प्रमाण र दलील। «हामीलाई जीविका प्रदान गर, र तिमी सबैभन्दा उत्तम जीविका प्रदान गर्ने हौ।»
«सुनन अत्-तिर्मिजी» (नं. ३०६१) मा आकाशबाट अवतरित भोजनको वर्णन र त्यसलाई अरूबाट लुकाउने विषयसँग सम्बन्धित परीक्षाबारेको एउटा रिवायत वर्णन गरिएको छ।