اللَّهُمَّ. رَبَّنَا أَنْزِلْ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِنَ السَّمَاءِ تَكُونُ لَنَا عِيدًا لِأَوَّلِنَا، وَآخِرِنَا، وَآيَةً مِنْكَ، وَارْزُقْنَا، وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنْزِلْ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِنَ السَّمَاءِ تَكُونُ لَنَا عِيدًا لِأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا وَآيَةً مِنْكَ وَارْزُقْنَا وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ
Ngarkimi i audios dështoi. Provo përsëri më vonë.
“O Allah, o Zoti ynë! Zbritna një sofër nga qielli, që të jetë festë për ne, për të parin dhe të fundmin tonë dhe të jetë mrekulli prej Teje, dhe na jep mirësi, se Ti je Dhuruesi më i mirë!”
Forma: Ndërthurja e emërtimeve «Allahumme Rabbenā» (اللَّهُمَّ رَبَّنَا) me foljet «enzil» (أَنْزِلْ) dhe «verzuknā» (ارْزُقْنَا) shpreh etikën më të lartë të lutjes së profetit Isai, kur kërkon një shenjë dhe furnizim.
Tefsiri i shejh Abdurrahman Es-Sa’diut
Isai, biri i Merjemes, tha: “O Allah! O Zoti ynë! Zbritna nga qielli një sofër,... - Zbritja e kësaj tryeze do të kryhej gjatë ndonjë feste, që të gjithë njerëzit ta shihnin. Ajo do të ishte një mrekulli e dukshme për të gjithë, e paharrueshme edhe pas kalimit të viteve.
Edhe festat e muslimanëve apo sezonet e veçanta të adhurimit, Allahu i Madhëruar i ka bërë si mënyra për të rikujtuar traditën e profetëve. Ato janë bërë, gjithashtu, për të kujtuar mirësitë dhe begatitë e shumta të Allahut mbi ta. Më tej, Isai (a.s)tha: ...që të jetë festë për ne dhe për ata pas nesh dhe të jetë Shenjë prej Teje!
Na dhuro, sepse Ti je Furnizuesi më i mirë! - Kështu, Isai (a.s)e kërkoi atë mrekulli, për dy arsye: që ajo të ishte e dobishme për fenë dhe besimin, si një mrekulli që do të forconte imanin dhe do të shtonte përkushtimin ndaj Zotit dhe, së dyti, që të ishte e dobishme për dynjanë e tyre, pra, si furnizim për ta, për t’u ushqyer.
Tefsiri i imamit Ibn Kethir
(«Isai, i biri i Merjemes, tha: “O Allah, o Zoti ynë! Zbritna një sofër nga qielli, që të jetë festë për ne, për të parin dhe të fundmin tonë”»). Es-Suddij tha: «Do ta merrnim ditën kur zbriti si festë dhe do ta madhëronim ne dhe ata që do të vinin pas nesh.» Sufjan eth-Theurij tha: «Do të thotë: një ditë në të cilën falim namaz.»
Katadeja tha: «Ata dëshironin që ajo të ishte për pasardhësit e tyre pas tyre.» Nga Selmani el-Farisij përcillet: «Mësim për ne dhe për ata që do të vijnë pas nesh.» Gjithashtu është thënë: «E mjaftueshme për të parët dhe të fundmit tanë.» («Dhe të jetë një shenjë prej Teje»), domethënë: një argument që Ti e vendos si dëshmi të fuqisë Tënde mbi gjithçka dhe të përgjigjes ndaj lutjes sime, në mënyrë që të më besojnë për atë që u përcjell prej Teje.
(«Dhe na furnizo»), domethënë: na jep nga ana Jote furnizim të këndshëm, pa mundim dhe lodhje. («Dhe Ti je Furnizuesi më i mirë»).
Tefsiri i El-Begaviut
(«Isai, i biri i Merjemes»), në atë çast, («tha: “O Allah, o Zoti ynë! Zbritna një sofër nga qielli”»). Është thënë se ai mori gusël, veshi rrobën e leshtë, fali dy rekate, uli kokën, përuli shikimin dhe qau. Pastaj tha: «O Allah, o Zoti ynë!
Zbritna një sofër nga qielli, («që të jetë festë për ne, për të parin dhe të fundmin tonë»»), domethënë: një mirësi që na kthehet nga Allahu, një argument dhe provë. ‘Id (festë) është dita e gëzimit; u quajt kështu për shkak të kthimit nga pikëllimi te gëzimi. Ky emër përdoret për atë që e ke bërë zakon dhe që të kthehet përsëri. Dita e Fitër Bajramit dhe e Kurban Bajramit u quajtën festa sepse kthehen çdo vit.
Es-Suddij tha: «Kuptimi është që ta marrim si festë për të parët dhe të fundit tanë ditën kur Ti e zbrite», domethënë, ta madhërojmë ne dhe ata që do të vijnë pas nesh. Sufjani tha: «Të falim namaz në të.» Fjala (لِأَوَّلِنَا) «për të parin tonë» do të thotë: për njerëzit e kohës sonë. Ndërsa (وَآخِرِنَا) «dhe për të fundmin tonë» do të thotë: për ata që do të vijnë pas nesh.
Ibn Abasi tha: «Të fundit do të hanë prej saj, ashtu siç hëngrën të parët.» («Dhe të jetë një shenjë prej Teje»): dëshmi dhe argument. («Dhe na furnizo, se Ti je Furnizuesi më i mirë»).
Në «Sunenin» e et-Tirmidhiut (nr. 3061) përcillet një transmetim që përshkruan sofrën e zbritur nga qielli dhe sprovën që lidhej me fshehjen e saj nga të tjerët.