Kabutihan sa Mundo at Kabilang-buhay
رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً، وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً، وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ.
رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ
Hindi ma-load ang audio. Subukan ulit mamaya.
Mayroon sa kanila na nagsasabi: “Panginoon namin, magbigay Ka sa amin sa Mundo ng maganda at sa Kabilang-buhay ng maganda, at magsanggalang Ka sa amin sa pagdurusa sa Apoy.”
Anyo: Ang mga pandiwang “ātinā” (آتِنَا) at “qinā” (قِنَا). Ito ang pinakamadalas bigkasing panalangin sa Islam. Taglay nito ang lubos na kabutihan at kaginhawahan sa buhay sa Mundo, gayundin ang walang-hanggang kaligtasan sa Kabilang-buhay.
Tafsir ni Shaykh Abdurrahman as-Sa’di
Pagkatapos, ipinabatid ng Kataas-taasan ang mga kalagayan ng mga nilikha: silang lahat ay dumadalangin sa Kanya para sa kanilang mga pangangailangan at humihiling sa Kanya na ilayo ang anumang makapipinsala sa kanila. Ngunit magkakaiba ang kanilang mga layunin. May ilan sa kanila na nagsasabi: “Panginoon namin, pagkalooban Mo kami sa Mundo”—ibig sabihin, hinihiling nila sa Kanya ang mga bagay sa Mundo na kabilang sa kanilang mga ninanasa, at wala silang bahagi sa Kabilang-buhay sapagkat hindi nila ito hinahangad at nakatuon lamang sa Mundo ang kanilang mga mithiin.
At mayroon namang dumadalangin kay Allah para sa kapakanan ng dalawang tahanan [Mundo at Kabilang-buhay] at nangangailangan sa Kanya sa mahahalagang usapin ng kanilang relihiyon at buhay sa Mundo. Ang bawat isa sa dalawang pangkat na ito ay magkakaroon ng bahagi mula sa kanilang pinagsikapan at ginawa. Gagantimpalaan sila ng Kataas-taasan ayon sa kanilang mga gawa, mithiin at layunin—gantimpalang nakasalalay sa katarungan at kagandahang-loob—at nararapat Siyang purihin nang pinakaganap at lubos na papuri.
Nagbibigay ang talatang ito ng katibayan na sinasagot ni Allah ang panalangin ng bawat dumadalangin sa Kanya, Muslim man o di-mananampalataya, o taong suwail. Ngunit ang pagsagot Niya sa panalangin ng isang tao ay hindi katibayan na minamahal Niya ito o inilalapit Niya ito sa Kanya, maliban kung ang hinihiling ay tungkol sa mga bagay ng Kabilang-buhay at mahahalagang usapin ng relihiyon.
Kabilang sa kabutihang hinihiling sa Mundo ang lahat ng mabuti at kaaya-ayang maranasan ng isang tao: maluwag at masaganang kabuhayang ipinagkaloob ayon sa batas, mabuting asawa, anak na nagpapagalak sa puso, kaginhawahan, kapaki-pakinabang na kaalaman, matuwid na gawa, at iba pang minamahal at pinahihintulutang bagay. Ang kabutihan naman sa Kabilang-buhay ay ang kaligtasan mula sa mga kaparusahan sa libingan, sa pagtitipunan [sa Araw ng Pagbangon] at sa Apoy; ang pagkakamit ng kaluguran ni Allah, pagtatamo ng walang-katapusang kaligayahan, at pagiging malapit sa Mahabaging Panginoon.
Kaya ang panalanging ito ang pinakamasaklaw at pinakaganap sa mga panalangin at siyang higit na nararapat piliin. Dahil dito, madalas itong idalangin ng Propeta (sumakanya ang pagpapala at kapayapaan ni Allah), at hinihikayat niya ang iba na gawin din ito.
Tafsir ni Imam Ibn Kathir
Sinabi Niya: “At mayroon sa kanila na nagsasabi: ‘Panginoon namin, pagkalooban Mo kami ng kabutihan sa Mundo at ng kabutihan sa Kabilang-buhay, at iligtas Mo kami sa kaparusahan ng Apoy.’” Saklaw ng panalanging ito ang lahat ng kabutihan sa Mundo at inilalayo nito ang lahat ng kasamaan. Sapagkat kabilang sa kabutihan sa Mundo ang lahat ng bagay na ninanais dito: kalusugan, maluwang na tahanan, mabuting asawa, masaganang kabuhayan, kapaki-pakinabang na kaalaman, matuwid na gawa, kaaya-ayang sasakyan at magandang papuri, bukod pa sa iba pang binanggit sa mga paliwanag ng mga tagapagpaliwanag ng Qur’an.
Hindi nagkakasalungatan ang mga paliwanag na iyon, sapagkat kabilang silang lahat sa kabutihan sa Mundo.
Ang pinakamataas na kabutihan sa Kabilang-buhay ay ang pagpasok sa Paraiso, kasama ang mga kaugnay nitong biyaya: kaligtasan mula sa matinding pangamba sa malawak na pagtitipunan [sa Araw ng Pagbangon], pagpapadali sa pagtutuos at iba pang mabubuting bagay sa Kabilang-buhay. Samantala, ang kaligtasan mula sa Apoy ay nangangailangan ng pagpapadali sa mga paraang magdudulot nito sa Mundo: pag-iwas sa mga ipinagbabawal at kasalanan, at pagtalikod sa mga kahina-hinala at ipinagbabawal na bagay.
Sinabi ni al-Qasim ibn ‘Abd ar-Rahman: “Ang pinagkalooban ng pusong mapagpasalamat, dilang bumibigkas ng pag-alaala kay Allah, at katawang matiisin ay pinagkalooban na ng kabutihan sa Mundo at sa Kabilang-buhay, at iniligtas na sa kaparusahan ng Apoy.” Kaya hinihikayat ng Sunnah ang pananalangin gamit ang du‘ā’ na ito.
Sinabi ni al-Bukhari: Ikinuwento sa amin ni Abu Ma‘mar; ikinuwento sa amin ni ‘Abd al-Warith, mula kay ‘Abd al-‘Aziz, mula kay Anas ibn Malik, na nagsabi: “Sinasabi noon ng Propeta (sumakanya ang pagpapala at kapayapaan ni Allah): ‘O Allah, Panginoon namin, pagkalooban Mo kami ng kabutihan sa Mundo at ng kabutihan sa Kabilang-buhay, at iligtas Mo kami sa kaparusahan ng Apoy.’”
Sinabi ni Imam Ahmad: Ikinuwento sa amin ni Isma‘il ibn Ibrahim; ikinuwento sa amin ni ‘Abd al-‘Aziz ibn Suhayb, mula kay Anas, na nagsabi: “Ang pinakamadalas na panalanging dinadalangin ng Sugo ni Allah (sumakanya ang pagpapala at kapayapaan ni Allah) ay: ‘O Allah, Panginoon namin, pagkalooban Mo kami ng kabutihan sa Mundo at ng kabutihan sa Kabilang-buhay, at iligtas Mo kami sa kaparusahan ng Apoy.’”
Sinabi ni Ibn Abi Hatim: Ikinuwento sa amin ng aking ama; ikinuwento sa amin ni Abu Nu‘aym; ikinuwento sa amin ni ‘Abd as-Salam ibn Shaddad—siya si Abu Talut—na nagsabi: “Nasa piling ako ni Anas ibn Malik nang sabihin sa kanya ni Thabit: ‘Nais ng iyong mga kapatid na ipanalangin mo sila.’ Kaya sinabi niya: ‘O Allah, pagkalooban Mo kami ng kabutihan sa Mundo at ng kabutihan sa Kabilang-buhay, at iligtas Mo kami sa kaparusahan ng Apoy.’ Nag-usap sila nang ilang sandali. Nang nais na nilang umalis, sinabi nila: ‘O Abu Hamzah, nais nang umalis ng iyong mga kapatid; ipanalangin mo sila.’
Sinabi niya: ‘Gusto ba ninyong isa-isahin ko para sa inyo ang mga bagay? Kapag pinagkalooban kayo ni Allah ng kabutihan sa Mundo at sa Kabilang-buhay, at iniligtas kayo sa kaparusahan ng Apoy, naipagkaloob na Niya sa inyo ang lahat ng kabutihan.’”
Sinabi rin ni Ahmad: Ikinuwento sa amin ni Muhammad ibn Abi ‘Adi, mula kay Humayd, mula kay Anas, na ang Sugo ni Allah (sumakanya ang pagpapala at kapayapaan ni Allah) ay dumalaw sa isang lalaking Muslim na nanghina na at naging kasinliit ng sisiw. Sinabi sa kanya ng Sugo ni Allah: “May hinihiling ka ba kay Allah o may ipinapanalangin ka ba sa Kanya?” Sumagot ito: “Oo. Sinasabi ko noon: ‘O Allah, anuman ang ipaparusa Mo sa akin sa Kabilang-buhay, iparusa Mo na sa akin sa Mundo.’”
Sinabi ng Sugo ni Allah: “Luwalhati kay Allah! Hindi mo iyan kakayanin o matitiis. Bakit hindi mo sinabi: ‘Panginoon namin, pagkalooban Mo kami ng kabutihan sa Mundo at ng kabutihan sa Kabilang-buhay, at iligtas Mo kami sa kaparusahan ng Apoy’?” Pagkatapos ay nanalangin siya kay Allah at pinagaling siya.
Ang salaysay na ito ay iniulat lamang ni Muslim; isinalaysay niya ito mula sa hadith ni Ibn Abi ‘Adi sa ganitong paraan.
Sinabi ni Imam ash-Shafi‘i: Ipinabatid sa amin ni Sa‘id ibn Salim al-Qaddah, mula kay Ibn Jurayj, mula kay Yahya ibn ‘Ubayd, na pinalaya ni as-Sa’ib, mula sa kanyang ama, mula kay ‘Abdullah ibn as-Sa’ib, na narinig niya ang Propeta (sumakanya ang pagpapala at kapayapaan ni Allah) na nagsasabi sa pagitan ng Rukn al-Yamani at ng Itim na Sulok [al-Hajar al-Aswad]: “Panginoon namin, pagkalooban Mo kami ng kabutihan sa Mundo at ng kabutihan sa Kabilang-buhay, at iligtas Mo kami sa kaparusahan ng Apoy.” Gayundin ang iniulat ni ath-Thawri mula kay Ibn Jurayj.
Iniulat ni Ibn Majah mula kay Abu Hurayrah ang katulad nito mula sa Propeta. Mahina ang sanad nito, at si Allah ang higit na nakaaalam.
Sinabi ni Ibn Mardawayh: Ikinuwento sa amin ni ‘Abd al-Baqi; ipinabatid sa amin ni Ahmad ibn al-Qasim ibn Musawir; ikinuwento sa amin ni Sa‘id ibn Sulayman, mula kay Ibrahim ibn Sulayman, mula kay ‘Abdullah ibn Hurmuz, mula kay Mujahid, mula kay Ibn ‘Abbas, na nagsabi: Sinabi ng Sugo ni Allah (sumakanya ang pagpapala at kapayapaan ni Allah): “Sa tuwing daraan ako sa Sulok [al-Hajar al-Aswad], nakakakita ako roon ng isang anghel na nagsasabi ng ‘Amin.’
Kaya kapag dumaan kayo roon, sabihin ninyo: ‘Panginoon namin, pagkalooban Mo kami ng kabutihan sa Mundo at ng kabutihan sa Kabilang-buhay, at iligtas Mo kami sa kaparusahan ng Apoy.’” Sinabi niya: Si Anas, kapag nais niyang manalangin ng isang panalangin, ay dumadalangin gamit ito; at kapag nais niyang manalangin ng iba pang panalangin, isinasama niya rin ito. [Iniulat din ni] ‘Abdullah ibn Bakr as-Sahmi, mula kay Humayd.
Tafsir ni al-Baghawi
“At mayroon sa kanila na nagsasabi: ‘Panginoon namin, pagkalooban Mo kami ng kabutihan sa Mundo at ng kabutihan sa Kabilang-buhay, at iligtas Mo kami sa kaparusahan ng Apoy.’” Ang tinutukoy rito ay ang mga mananampalataya. Nagkakaiba ang mga paliwanag tungkol sa kahulugan ng dalawang kabutihan. Sinabi ni ‘Ali ibn Abi Talib (kalugdan siya ni Allah): “Ang kabutihan sa Mundo ay mabuting asawa; ang kabutihan sa Kabilang-buhay ay ang Paraiso.”
Ipinabatid sa amin ni Abu al-Qasim ‘Abdullah ibn Muhammad al-Hanafi: ipinabatid sa amin ni Abu al-Hasan Muhammad ibn Ya‘qub at-Tusi; ipinabatid sa amin ni Abu Bakr Ahmad ibn Yusuf ibn Khallad; ipinabatid sa amin ni al-Harith ibn Abi Usamah; ipinabatid sa amin ni Abu ‘Abd ar-Rahman al-Muqri; ipinabatid sa amin nina Haywah at Ibn Lahi‘ah, na nagsabing ipinabatid sa amin ni Shurahbil ibn Sharik na narinig niya si Abu ‘Abd ar-Rahman al-Hubuli na nagsasalaysay mula kay ‘Abdullah ibn ‘Amr ibn al-‘As (kalugdan silang dalawa ni Allah), mula sa Sugo ni Allah (sumakanya ang pagpapala at kapayapaan ni Allah), na nagsabi:
“Ang Mundo ay pawang panandaliang pakinabang, at ang pinakamainam na pakinabang nito ay ang mabuting babae.”
Sinabi ni al-Hasan: “Ang kabutihan sa Mundo ay kaalaman at pagsamba; ang kabutihan sa Kabilang-buhay ay ang Paraiso.” Sinabi naman nina as-Suddi at Ibn Hibban: “Ang ‘kabutihan sa Mundo’ ay marangal na kabuhayan at matuwid na gawa; at ang ‘kabutihan sa Kabilang-buhay’ ay kapatawaran at gantimpala.”
Ipinabatid sa amin ni Abu Bakr ibn Muhammad ibn ‘Abdullah ibn Abi Tawbah; ipinabatid sa amin ni Abu Tahir Muhammad ibn Ahmad ibn al-Harith; ipinabatid sa amin ni Abu al-Hasan Muhammad ibn Ya‘qub al-Kisa’i; ipinabatid sa amin ni ‘Abdullah ibn Mahmud; ipinabatid sa amin ni Ibrahim ibn ‘Abdullah al-Khallal; ikinuwento sa amin ni ‘Abdullah ibn al-Mubarak, mula kay Yahya ibn Ayyub, na sinabi sa akin ni ‘Ubaydullah ibn Zahr, mula kay ‘Ali ibn Yazid, mula kay al-Qasim Abu ‘Abd ar-Rahman, mula kay Abu Umamah, mula sa Propeta (sumakanya ang pagpapala at kapayapaan ni Allah), na nagsabi:
“Ang pinakakinaiinggitan ko sa aking mga minamahal [na lingkod] ay ang mananampalatayang magaang ang dalahin, may bahagi sa pagdarasal, mahusay sumamba sa kanyang Panginoon at sumusunod sa Kanya nang palihim; hindi siya kilala ng mga tao at hindi siya itinuturo ng mga daliri. Sapat lamang ang kanyang kabuhayan at nagtitiis siya rito.” Pagkatapos ay ikinaway niya ang kamay at sinabi: “Maagang dumating ang kanyang kamatayan; kakaunti ang mga umiiyak sa kanya at maliit ang kanyang naiwan.”
Sinabi ni Qatadah: “Ang kabutihan sa Mundo ay kalusugan; at ang kabutihan sa Kabilang-buhay ay kalusugan.” Sinabi ni ‘Awf tungkol sa talatang ito: “Ang pinagkalooban ni Allah ng Islam, Qur’an, pamilya at kayamanan ay pinagkalooban ng kabutihan sa Mundo at sa Kabilang-buhay.”
Ipinabatid sa amin ni ash-Shaykh Abu al-Qasim ‘Abdullah ibn ‘Ali al-Karkani at-Tusi; ipinabatid sa amin ni Abu Tahir Muhammad ibn Mahmash az-Ziyadi; ipinabatid sa amin ni Abu al-Fadl ‘Abdus ibn al-Husayn ibn Mansur as-Simsar; ipinabatid sa amin ni Abu Hatim Muhammad ibn Idris al-Hanzali ar-Razi; ipinabatid sa amin ni Muhammad ibn ‘Abdullah al-Ansari; ipinabatid sa amin ni Humayd at-Tawil, mula kay Thabit al-Bunani, mula kay Anas ibn Malik (kalugdan siya ni Allah), na nagsabi: Nakita ng Sugo ni Allah (sumakanya ang pagpapala at kapayapaan ni Allah) ang isang lalaking naging kasinliit ng sisiw.
Tinanong niya ito: “May hinihiling ka ba kay Allah o may ipinapanalangin ka ba sa Kanya?” Sumagot ito: “O Sugo ni Allah, sinasabi ko noon: ‘O Allah, anuman ang ipaparusa Mo sa akin sa Kabilang-buhay, iparusa Mo na sa akin sa Mundo.’” Sinabi niya: “Luwalhati kay Allah! Kung gayon ay hindi mo iyan kakayanin o matitiis.
Bakit hindi mo sinabi: ‘O Allah, Panginoon namin, pagkalooban Mo kami ng kabutihan sa Mundo at ng kabutihan sa Kabilang-buhay, at iligtas Mo kami sa kaparusahan ng Apoy’?”
Ipinabatid sa amin ni Abu al-Hasan Muhammad ibn Muhammad as-Sarakhsi; ipinabatid sa amin ni Abu al-Hasan Ahmad ibn Muhammad ibn Abi Ishaq al-Hajjaji; ipinabatid sa amin ni Abu al-‘Abbas Muhammad ibn ‘Abd ar-Rahman ad-Daghuli; ipinabatid sa amin ni Muhammad ibn Mishkan; ipinabatid sa amin ni Abu Dawud; ipinabatid sa amin ni Shu‘bah, mula kay Thabit, mula kay Anas, na nagsabi: “Madalas sabihin ng Sugo ni Allah: ‘Panginoon namin, pagkalooban Mo kami ng kabutihan sa Mundo at ng kabutihan sa Kabilang-buhay, at iligtas Mo kami sa kaparusahan ng Apoy.’”
Ipinabatid sa amin ni ‘Abd al-Wahhab ibn Muhammad al-Kisa’i; ipinabatid sa amin ni ‘Abd al-‘Aziz ibn Ahmad al-Khallal; ipinabatid sa amin ni Abu al-‘Abbas al-Asamm; ipinabatid sa amin ni ar-Rabi‘ ibn Sulayman; ipinabatid sa amin ni ash-Shafi‘i; ipinabatid sa amin ni Sa‘id ibn Salim al-Qaddah, mula kay Ibn Jurayj, mula kay Yahya ibn ‘Ubayd, na pinalaya ni as-Sa’ib, mula sa kanyang ama na si ‘Abdullah ibn as-Sa’ib, na nagsabing narinig niya ang Propeta (sumakanya ang pagpapala at kapayapaan ni Allah) na nagsasabi sa pagitan ng Sulok ng Bani Jumah at ng Itim na Sulok [al-Hajar al-Aswad]: “Panginoon namin,
pagkalooban Mo kami ng kabutihan sa Mundo at ng kabutihan sa Kabilang-buhay, at iligtas Mo kami sa kaparusahan ng Apoy.”
Iniulat sa Sahih al-Bukhari (Blg. 4522) at Sahih Muslim (Blg. 2688), mula kay Anas ibn Malik, na ang pinakamadalas na panalanging sinasabi ng Propeta (sumakanya ang pagpapala at kapayapaan ni Allah) ay ang mga salitang ito.