رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً، وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً، وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ.
رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ
Аудионы йөкләп булманы. Һуңыраҡ ҡабатлап ҡарағыҙ.
Раббыбыҙ! Беҙгә был донъяла изгелек бир, Әхирәттә лә изгелек бир һәм беҙҙе Ут ғазабынан һаҡла!
Әл-Кулиев тәржемәһе: «Раббыбыҙ! Беҙгә был донъяла изгелек бир, Әхирәттә лә изгелек бир һәм беҙҙе Ут ғазабынан һаҡла». Әбү Адел тәржемәһе: «Раббыбыҙ! Беҙгә был донъяла изгелек һәм Мәңгелек тормошта изгелек бир, һәм беҙҙе Ут язаһынан һаҡла». Формаһы: «әтина» (آتِنَا) һәм «ҡына» (قِنَا) ҡылымдары. Исламда иң йыш әйтелә торған доға. Ул донъя тормошондағы именлектең тулы камиллығын һәм Әхирәттә мәңгелек ҡотолоуҙы үҙ эсенә ала.
Шәйех Әбдуррахман әс-Сәғди тәфсире
Шәйех әс-Сәғди аңлата: «Был донъялағы изгелек хәләл ризыҡты, тәҡүәле ҡатынды, изге балаларҙы, һаулыҡты һәм файҙалы белемде үҙ эсенә ала. Әхирәттәге изгелек Ҡиәмәт көнөнөң ҡот осҡос хәлдәренән ҡотолоуҙы һәм Йәннәткә инеүҙе үҙ эсенә ала».
Имам Ибн Кәсир тәфсире
Ибн Кәсир былай тип һыҙыҡ өҫтөнә ала: «Был доға донъя һәм Әхирәт тормошоноң бөтә изгелектәрен үҙенә туплаған һәм бөтә яуызлыҡты ситкә алып ҡуйған. Шуға күрә Мөхәммәт Пәйғәмбәр уны иң йыш әйткән».
Әл-Багави тәфсире
«…Улар араһында: “Раббыбыҙ! Беҙгә был донъяла изгелек һәм Әхирәттә изгелек бир, һәм беҙҙе Ут язаһынан һаҡла”, — тип әйткәндәре лә бар…» Тимәк, был аятта мөьминдәр тураһында һүҙ бара. Ғалимдар был ике изгелек һүҙҙәренең мәғәнәһе хаҡында төрлө фекерҙә булған.
Ғәли ибн Әбү Талиб (Аллаһ унан риза булһын) былай тигән: был донъялағы изгелек — тәҡүәле ҡатын, ә Әхирәттәге изгелек — Йәннәт һәм ундағы хур ҡыҙҙары.
Әс-Сүдди менән Ибн Хәййән былай тигән: был донъялағы изгелек — хәләл ризыҡ һәм изге ғәмәлдәр, ә Әхирәттәге изгелек — ғәфү ителеү һәм әжер.
Ҡатәдә былай тигән: был донъялағы изгелек — бөтә насарлыҡтан ҡотолоу, Әхирәттәге изгелек тә — бөтә насарлыҡтан ҡотолоу.
‘Әүф был аят тураһында былай тигән: Аллаһ кемгә Ислам, Ҡөрьән, ғаилә һәм мал биргән булһа, шул кешегә был донъяла ла, Әхирәттә лә изгелек бирелгән.
«Сахих әл-Бохари»ҙа (№ 4522) һәм «Сахих Мөслим»дә (№ 2688) Әнәс ибн Мәлик риүәйәт иткәнсә, Пәйғәмбәрҙең иң йыш ҡылған доғаһы тап ошо һүҙҙәр булған.