Сабырлыҡ һәм еңеү һорау
رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا، وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا، وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ.
رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ
Аудионы йөкләп булманы. Һуңыраҡ ҡабатлап ҡарағыҙ.
Раббыбыҙ! Беҙгә сабырлыҡ яуҙыр, аяҡтарыбыҙҙы нығыт һәм кәфер кешеләргә ҡаршы беҙгә еңеү бир!
Формаһы: метафорик «әфриғ» (أَفْرِغْ — эҫе көндә һыуҙы мул итеп ҡойғандай ағыҙ) ҡылымы, «сәббит» (ثَبِّتْ) һәм «унсур» (انْصُرْ) бойороҡ ҡылымдары. Дошман ғәскәре һан яғынан өҫтөн булған саҡта мөьминдәрҙең доғаһы.
Шәйех Әбдуррахман әс-Сәғди тәфсире
Шәйех әс-Сәғди былай тип яҙа: «Мөьминдәр Яратыусыға ярҙам һорап мөрәжәғәт итә һәм хәүеф алдында күңелдәренә сабырлыҡ яуҙырыуын, һуғышта аяҡтарын нығытыуын һәм дошман өҫтөнән еңеү биреүен һорай. Аллаһ уларға тулы еңеү бирҙе, ә Дауыт Джалутты үлтерҙе».
Имам Ибн Кәсир тәфсире
Ибн Кәсир былай тип билдәләй: «Аят иң ауыр һынауҙар һәм һуғыштар ваҡытында Аллаһҡа мөрәжәғәт итергә, Унан сабырлыҡ һәм ныҡлыҡ һорарға өйрәтә».
Әл-Багави тәфсире
«…Һәм улар [Аллаһтың ҡаршыһына] сыҡҡас…» йәғни Талут һәм уның ғәскәре — мөьминдәр күренгәс.
«…Джалут һәм уның ғәскәре ҡаршыһында…» — улар күп илаһҡа табыныусылар ине. «Сыҡтылар» тигән һүҙҙең мәғәнәһе: асыҡ, тигеҙ урынға килеп сығыу; ул урын күренеп торған һәм тигеҙ була.
«…улар әйтте: «Эй Раббыбыҙ! Беҙгә…» — төшөр һәм мул итеп ҡой.
«…сабырлыҡ һәм аяҡтарыбыҙға ныҡлыҡ бир…» — күңелдәребеҙҙе нығыт. «…һәм кәфер кешеләргә ҡаршы беҙгә ярҙам ит…»
«Сахих әл-Бохари»ҙа (№ 2966) тапшырылыуынса, Пәйғәмбәр дошман менән осрашҡанда: «Эй Аллаһ! Һин — минең ярҙамсым һәм яҡлаусым, Һинең ярҙамың менән һуғышам!» — тип әйткән.