Ɗaɓɓaade muñal e ballal Alla
رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا، وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا، وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ.
رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ
Horiima loowde ojoo. Eto yeeso.
Nde ɓe feeñannoo Jaaluuta e konu mun ngun, ɓe mbi'i: "Joomi amen, rufu muñal e dow amen, Tabiŋtinaa teppe amen, Faabo-ɗaa men e ɓee heeferɓe".
Ɗaɓɓaande ndee huutortoo fiil ngal “afriġ” (أَفْرِغْ) e maanaa yejjitorde: ruf e amen muñal hono ndiyam ɗam rufetee e waktu ɓolɓol. Ɗum kadi ena ɗaɓɓa tabintinde e ballal. Ko du'a gomɗinɓe seeɗa ɗiɗi e yeeso fedde sowrunde ɓurɗe ɓe heewde.
Tafsiir sheekh Abdurrahman as-Saadi
Ko fii ɗum, nde ɓe feññitinii yeeso Jaaluut e konu makko, ɓe fof mbi’i: «Joomi amen, ruf e amen muñal», ɗum firti: semmbin cuuɗi amen, waɗ ngam amen muñal, tee tabintin teppe amen ngam ɓe fof wonaa ɓe ɓennu e ɗaɓɓude dogde. Kadi ballu-min e dow yimɓe kaafirɓe.
Tafsiir imaam Ibn Kathiir
Maana mum woni: nde fedde gomɗinɓe, ɗe ko seeɗa e jamaaɓe Ṭaalut, hawrii e ganyo maɓɓe, jamaaɓe Jaaluut ɗe heewi, ɓe mbi’i: «Joomi amen, ruf e amen muñal», ɗum firti: nattin e amen muñal iwde e maa. «Tabintin teppe amen», ɗum firti: tabintin en nde min hawruɗo e ganyo, tee reenu-min e dogde e ŋakkere. «Ballu-min e dow yimɓe kaafirɓe.» Allaahu Ta’aalaa wi’i: «Ɓe feewni ɓe, e yamiroore Alla»; ɗum firti: ɓe ɓurii ɓe, ɓe ɓeƴƴi ɓe, sabu ballal Alla e maɓɓe.
«Daawuudu wari Jaaluut.» E ɗaɗi Israa’iiliyyaaji ɓe wi’i: Daawuudu wari mo e jooɗorgal ngal wonnoo e juuɗe makko, o daɗi mo, o wari mo. Ṭaalut ko waɗi ɗaɓɓitorde, so o wari Jaaluut, o yoɓoto mo e ɓiy-suka makko, o feccitira e mo jawdi makko, o naatnira mo e golle makko. O timmini ko o wi’i, caggal ɗum laamu arii Daawuudu عليه السلام, wondude e annabaaku mawndu ngal Alla hokki mo.
Ko fii ɗum Allaahu Ta’aalaa wi’i: «Alla hokki mo laamu»—ngu wonnoo e juuɗe Ṭaalut—«e hikima»; ɗum firti: annabaaku caggal Shamwiil. «O janngini mo ko o yiɗi»; ɗum firti: e ganndal ngal Alla yiɗi, ngal Alla heertini mo. Caggal ɗum Allaahu Ta’aalaa wi’i: «So wonaa Alla fowtinaade yimɓe woɓɓe e woɓɓe, leydi maa bonno». Maana mum: so Alla fowtinaano fedde goɗnde e fedde goɗnde, hono no O fowtiri Banii Israa’iil e yahrude Ṭaalut e semmbe Daawuudu, ɓe maa halkinoo.
Hono no O wi’i: «So wonaa Alla fowtinaade yimɓe woɓɓe e woɓɓe, ɗowdiiji, luwaaji, juulirde e juulirɗe, ɗe innde Alla siftetee ɗoon heewi, maa ŋaɓɓinee» [Al-Hajj, 40]. Ibn Jariir رحمه الله wi’i: Abu Humayd al-Himsi Ahmad ibn al-Mughira an yewti yam, o wi’i: Yahyaa ibn Sa’iid an yewti, o wi’i: Hafs ibn Sulaymaan an yewti, iwde e Muhammad ibn Suuqa, iwde e Wabara ibn ‘Abdir-Rahmaan, iwde e Ibn ‘Umar, o wi’i: Rasulullah ﷺ wi’i: «Alla, sabu mo gomɗinɗo moƴƴo gooto, ena ɗowtina belaaji e dow teŋɗe ɗiɗi e teŋɗe makko.» Caggal ɗum Ibn ‘Umar janngii: «So wonaa Alla fowtinaade yimɓe woɓɓe e woɓɓe, leydi maa bonno.»
Isnaad ngal ko ŋakki; sabu Yahyaa ibn Sa’iid ko Abu Zakariyyaa al-‘Aṭṭaar al-Himsi, tee ko raawiɗo moƴƴaani haa no feewi. Caggal ɗum Ibn Jariir wi’i: Abu Humayd al-Himsi an yewti, o wi’i: Yahyaa ibn Sa’iid an yewti, o wi’i: ‘Uthmaan ibn ‘Abdir-Rahmaan an yewti, iwde e Muhammad ibn al-Munkadir, iwde e Jaabir ibn ‘Abdillaah, o wi’i: Rasulullah ﷺ wi’i: «Alla ena feewnitira laawol gorko musulmi moƴƴo ɓiɓɓe makko e ɓiɓɓe ɓiɓɓe makko, e yimɓe suudu makko e suuduiji ɓe ɓadii. Ɓe maa heddoo e reende Alla عز وجل haa nde tawi ɓe ngoni.» Ɗum kadi ko riwaaya yaajɗo, ŋakki, sabu ɗum ko no wi’etee e dow.
Abu Bakr ibn Mardawayh wi’i: Muhammad ibn Ahmad ibn Ibraahiim an yewti, o wi’i: ‘Ali ibn Ismaa’iil ibn Hammaad an yewti, o wi’i: Ahmad ibn Muhammad ibn Yahyaa ibn Sa’iid an yewti, o wi’i: Zayd ibn al-Hubbaab an yewti, o wi’i: Hammaad ibn Zayd an yewti, iwde e Ayyuub, iwde e Abu Qilaabah, iwde e Abu Asmaa’, iwde e Thawbaan, o waɗi hadith ngol haa arii to Nabi ﷺ: «E maɓɓe maa heɓa heddoo ko yimɓe sappo ɗiɗi; sabu maɓɓe ɓe ngartaa ballaa, e maɓɓe ndiyam maa wulɓe, e maɓɓe ɓe maa heɓa rizq, haa nde yamiroore Alla arii.»
Ibn Mardawayh kadi wi’i: Muhammad ibn Ahmad an yewti, o wi’i: Muhammad ibn Jariir ibn Yaziid an yewti, o wi’i: Abu Mu’aadh Nahaar ibn ‘Uthmaan al-Laythi an yewti, o wi’i: Zayd ibn al-Hubbaab an yewti, o wi’i: ‘Umar al-Bazzaar an yewti, iwde e ‘Anbasa al-Khawwaas, iwde e Qataadah, iwde e Abu Qilaabah, iwde e Abu al-Ash’ath aṣ-Ṣan’aanee, iwde e ‘Ubaadah ibn aṣ-Ṣaamit, o wi’i: Rasulullah ﷺ wi’i: «Abaadaal e umma am ko yimɓe tati cappanɗe; sabu maɓɓe leydi ndee ena tabita, e maɓɓe ndiyam ena wulɓe, e maɓɓe ɓe ngartaa ballaa.» Qataadah wi’i: Miɗo ɗaɓɓita wonde Al-Hasan ko e maɓɓe.
Kono Alla ko Joomu neema e dow yimɓe»; ɗum firti: O waɗi e maɓɓe yurmeende, O ena ɗowtina belaaji e woɓɓe sabu woɓɓe, laamu e hikima e hujja Alla ko makko e dow tagooje makko e golle mum e haalaaji mum fof. Al-Hajj: 40. Ɗum woni ko ɗum.
Tafsiir al-Baghawi
«Nde ɓe feññitinii»—ɗum firti: Ṭaalut e konu makko, ɗum firti gomɗinɓe—«e yeeso Jaaluut e konu makko»—ɗum firti kaafirɓe. Maana «feññitinii» ko ɓe ari e dow leydi laaɓndi, ɗiɗi ɗi uydi e ɗi laaɓi. «Ɓe mbi’i: Joomi amen, ruf e amen»; ɗum ko: nattin, ruf. «Muñal, tee tabintin teppe amen»; ɗum firti: cuuɗi amen. «Ballu-min e dow yimɓe kaafirɓe.»
E «Ṣaḥiiḥ al-Bukhaari» (hadith 2966) ko riwaayee, nde Nabi ﷺ heɓi ganyo, o wi’i: «Alla! Ko Aan jooni ballitooɗo am e wallitooɗo am; e ballal Maa miɗo haɓa.»